Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος

Κυριακή, 10 Μαΐου 2015

''Πρόσωπο και μάζα..'' ~ Θεοχάρη Ν.Σαρίκα, θεολόγου

Πρόσωπο και μάζα
  (Κυριακή της Σαμαρείτισσας)

Θεοχάρη Νικ. Σαρίκα - θεολόγου

Όπως είναι γνωστό, ό Κύριος κατά τη διάρκεια της σύντομης παρουσία του στη γη επεδίωξε και ήρθε πολλές φορές σε συνάντηση με αμαρτωλούς ανθρώπους. Και ως «αμαρτωλούς» δεν εννοούμε τον κάθε άνθρωπο, αφού όλοι μας είμαστε αμαρτωλοί, αλλά εκείνους που βαρύνονταν με μεγάλα αμαρτήματα, απολύτως καταδικαστέα από τον Μωσαϊκό Νόμο. Τέτοια αμαρτήματα ήταν της πορνείας, της κλεψιάς, της βλασφημίας και διαφόρων άλλων.
 
Ο ίδιος δε είχε πει ότι ο Υιός του ανθρώπου ήρθε για να αναζητήσει και να σώσει τον κάθε αμαρτωλό άνθρωπο, ανεξαρτήτως των αμαρτημάτων που είχε κάμει. Τον κάθε άνθρωπο τον έβλεπε και τον βλέπει σαν ένα ιδιαίτερο παιδί του και αδελφό του.

Οι επιστήμονες αναλόγως της επιστήμης που έχουν σπουδάσει βλέπουν τον άνθρωπο. Οι φιλόσοφοι, οι νομικοί, οι ιστορικοί, οι πολιτικοί... βλέπουν τον άνθρωπο με διαφορετικό μάτι ο καθένας των. Δεν μπορούν να τον δουν στην ολότητά του. Ως μία αδιάσπαστη πνευματική, ψυχική και σωματική ολότητα. Γι’ αυτό και εφαρμόζουν γενικά μέσα αγωγής....
 
Ο Κύριος, όμως, αναζητά τον κάθε άνθρωπο ως μια ξεχωριστή και ανεπανάληπτη προσωπικότητα. Ως άνθρωπο με ιδιαίτερα προσόντα και ψυχικές αρετές, που τον προίκισε ο Θεός σύμφωνα με την παραβολή των ταλάντων. Προικίστηκε δηλαδή με αρετές, άλλος με περισσότερες και άλλος με λιγότερες, ώστε αν τις καλλιεργήσει να επιτύχει την ομοίωσή του με τον Θεό. Προικίστηκε και με ιδιαίτερα προσόντα που αν τα ασκήσει και εξασκηθεί με αυτά, να γίνει ένας ξεχωριστός προσοντούχος επιστήμονας, βιοπαλαιστής ή όχι. Ποτέ μέσα στη Δημιουργία του Θεού δεν συναντάμε δύο ίδιους ανθρώπους. Όμοιους, ναι. Ίδιους, όχι! Ο καθένας μας είναι μια ξέχωρη και ιδιαίτερη προσωπικότητα. 
 
Γι’ αυτό ο Θεός θέλει να έχει εντελώς προσωπική σχέση με τον κάθε άνθρωπο. Να ενισχύσει αυτή την προσωπικότητά του.

Από τη στιγμή που ο άνθρωπος χάνει αυτή την ιδιαίτερη προσωπικότητα, γίνεται μάζα, ρουτίνα, πλήθος χωρίς όνομα. 
 
Χάνει την ελευθερία του, διαστρέφεται το «εγώ» του, γίνεται ξένος με την κοινωνία και με τον εαυτό του. Παρασύρεται από τα εύκολα λόγια των πολιτικάντηδων, άγεται και φέρεται όπου πνέει ο άνεμος σαν φύλλο φθινοπώρου, που αφού εγκατέλειψε το στέρεο κλωνάρι με το οποίο συνδέονταν, τώρα βρίσκεται στο χώμα και καταπατείται από τους ανθρώπους.
 
Χάνει έτσι την αληθινή του σύσταση και αποκτά νοοτροπία μάζας, σαν αυτή που περιγράφει ο Γουσταύος Λε Μπον στο σύγγραμμά του «Ψυχολογία των μαζών». Κατά τον συγγραφέα, «...η μάζα αποτελείται από άτομα που συγχωνεύονται σε μια ενιαία οντότητα σκέψης και συναισθήματος. Αν το άτομο χαρακτηρίζεται από την κριτική ικανότητα, τη συνείδηση και τη λογική, αν μπορεί να σκεφτεί και να αξιολογήσει τις καταστάσεις και τη θέση του μέσα σε αυτές, στη μάζα όλα τα έτοιμα εξισώνονται προς τα κάτω.»

Οι ιδέες του Λε Μπον, είχαν εντυπωσιακή απήχηση στους ηγέτες του 20ού αιώνα, κυρίως στην περίπτωση της οικοδόμησης του φασιστικού καθεστώτος, αποτελώντας παράλληλα τη βάση για τη θεμελίωση της πρακτικής της προπαγάνδας.

Εκατομμύρια άνθρωποι ζούνε σήμερα μέσα σε τέτοια ολοκληρωτικά θρησκευτικά και πολιτικά συστήματα. Έχουν χάσει κάθε βούληση, κάθε ελευθερία και λογική. Δεν υπάρχει όμως, μεγαλύτερη αμαρτία από το να αφαιρούμε ή να μας αφαιρούν την προσωπικότητά μας. Ίσως, βέβαια, αυτό προς στιγμή, μας αρέσει, γιατί καλύπτει τα πάθη μας και ικανοποιεί τα κατώτερα ένστικτά μας. Μας απαλλάσσει της λογοδοσίας. Ποτέ, όμως, δεν καλλιεργεί την προσωπικότητά μας. 
 
Το πρόσωπο του καθενός μας μπορεί να καλλιεγηθεί και να αναπτυχθεί πνευματικώς, μόνο μέσα στην ελευθερία που μας δίνει ο κύριος. 
                                                                                   

Η Ορθοδοξία εναρμονίζει πάντα την ελευθερία του προσώπου με την ενότητα του συνόλου. Κάθε άλλη σχέση έχει ως αποτέλεσμα ή τον υπερτονισμό του «εγώ», πράγμα που οδηγεί στον εγωκεντρισμό, είτε υποδουλώνει το πρόσωπο του ανθρώπου και το οδηγεί στον αφανισμό.

Ο Κύριος θέλει ελεύθερες συνειδήσεις και πρόσωπα ελεύθερα, που μπορούν να αντιταχτούν στην υποδούλωση και στο χάος.
 
Ο Κύριος φωτίζει το πρόσωπο του ανθρώπου με το δικό του φως, το θείο φως, που αποκαλύπτει όλα τα βάθη και τα πλάτη της εσωτερικού μας κόσμου. Το καλλιεργεί μέσα στην αληθινή ελευθερία.

Αν, λοιπόν, θέλουμε να έχουμε σωστή αγωγή, τότε πρέπει να ακολουθήσουμε την αλάθητη μέθοδο του Κυρίου προς τη Σαμαρείτισσα: Να σεβόμαστε το πρόσωπο του άλλου.
 
 Νέος Τύπος 10-5-2015
                                                                                 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...