Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

Με dress code στο Σύνταγμα.. για την Μακεδονία!




Μου είπε η μάνα μου ότι οι ειδήσεις έλεγαν πως κάποιοι ακροδεξιοί προκαλούν επεισόδια στη Βουλή...

Έβλεπα τον κόσμο να κατεβαίνει στο Σύνταγμα.
Τα αγόρια με τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδος, και τα κορίτσια με γαλάζια μπλουζάκια,
μπλε, ριγέ, άσπρα, ό,τι είχαν. Τα τουριστικά τα μπλουζάκια με το HELLAS σε μπλε φόντο... Οι κυρίες με κάτι φουλάρια μεταξωτά, γαλάζια.

Άλλες κοπέλες με κάτι φουστάνια αέρινα άσπρα και μπλε.
Πάνοπλοι όλοι. Οι ηλικιωμένοι κύριοι με ομπρέλα στο χέρι και οι κυρίες στις τσάντες.
''Πάνοπλοι...'' (...)

Στα πρώτα δακρυγόνα δεν το κατάλαβα ότι έπρεπε να τρέξω.

Μόνο όταν είδα μια μάνα με πέντε μικρά,
και ένα στο καρότσι. 

Τα είχε ντύσει όλα γαλάζια μπλουζάκια. 

Τα κορίτσια φορούσαν κάτι φουστάνια βεραμάν κι αυτή ένα τζιν φουστάνι, άνετο. 
Όταν άρχισαν να κλαίνε όλα μαζί, κι αυτή να κλαίει, τότε κατάλαβα.
Τρεις ώρες μετά. Τελείωνε η ψηφοφορία μέσα. Τραγουδούσαμε.
- Είσαι από τη Μακεδονία; με ρωτάει μια κοπέλα. 23 χρονών.

- Όπως όλοι μας. Της λέω.
- Θα κάτσω στην παρέα σας γιατί φοβάμαι λίγο. Απ’ την αρχή φοβόμουνα μη γίνει κάτι, αλλά με έπεισε η φίλη μου να ’ρθούμε. Ας φοβόμουνα. Τουλάχιστoν, δώσαμε ένα «παρών». Στο μετρό, φεύγοντας μου είπε και το κόλπο μια κυρία με τζιν φούστα κι ένα ωραιότατο ριγέ μπλουζάκι. 

- «Θα βάζεις Maalox, όχι νερό. Είναι ό,τι πρέπει για τα δακρυγόνα». 
Ο γιος κι ο σύζυγος είχαν ήδη κάτασπρα τα μάγουλα... Και καπελάκια Εθνική Ελλάδος.

Α ρε, να χαρώ εγώ κάτι ταραξίες...
____________________________________________________

 ( Μας έστειλε η Ε. εκ των "συν αυτώ...")

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

Το γνωρίζει ήδη όλος ο κόσμος..!



Η σωτηρία του Έθνους μας, της Οικογενείας μας, της φυλής μας, έγκειται εις ημάς αυτούς.

Όταν ημείς ομονοήσωμεν, οι ξένοι δεν έχουν θέσιν εις τα εσωτερικά μας, και όταν ημείς ενωθώμεν, δεν μας χρειάζεται κανενός προστασία εις τα εξωτερικά μας...

το γνωρίζει ήδη όλος ο κόσμος ποία είναι εν τη ενώσει, η δύναμις του Ελληνισμού.

~ Γέροντας Γαβριήλ Διονυσιάτης 


Πηγή: Απο αδελφό και συνοδοιπόρο Γιάννης Τσιτλακίδης


Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

~ ''Γι’ αυτό γράφω...''

Η ατελεύτητη φορά προς το φως το Φυσικό, που είναι ο Λόγος, και το φως το Άκτιστον, που είναι ο Θεός. Γι’ αυτό γράφω...

~ Ο. Ελύτης, Ανοιχτά Χαρτιά
___________________________________

''Και να τους πείς οτι το καθήκον μου το έκανα..'' ~ Παύλος Μελάς


''Τον Σταυρό μου να τον δώσεις στην γυναίκα μου, και το όπλο μου στον γιό μου, και να τους πείς οτι το καθήκον μου το έκανα...''

~ Παύλος Μελάς 13 Οκτωβρίου 1904


Τι νομίζεις ότι μπορείς να κάνεις εσύ; Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη...

Δεν μπορεί να μην το΄χεις ακούσει.

Πας να κάνεις κάτι, και αναλαμβάνουν άλλοι να σου κόψουν τα φτερά πριν ακόμα πετάξεις. "Αυτός ο κόσμος δεν αλλάζει"...

Και εσύ που το πήρες στην αρχή ζεστά, μετά παίρνεις να κρυώνεις. 

Δεν είναι καιροί για παραμύθια. Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να αλλάξει.
Και κουράζεσαι πριν αρχίσεις...

Και δεν αρχίζεις γιατί βλέπεις πως όλοι που αρχίσανε, βρήκανε τον μπελά τους. 
Που να τρέχεις τώρα; Κάτσε εδώ κι λούφαξε.

Όμως... φαντάσου τους επόμενους από σένα. Τι θα τους αφήσεις.

Φαντάσου οι προηγούμενοι πατέρες μας να σκέφτονταν όπως εμείς.
Φαντάσου να μην μας είχαν αφήσει ελεύθερο το αλωνάκι μας.

Φαντάσου να μην παρέδιδαν στα χέρια μας την σημαία μας.

Αν ο καθένας κρατηθεί στην ασφάλειά του, τότε ο κόσμος σίγουρα δεν θα αλλάξει.

Αν κάνει κάτι, αλλάζει ο ίδιος. Αυτό φτάνει.

~ π. Εφραίμ Παναούσης
____________________________________________

Σχόλιο Π. Κοινωνίας: ''Τὴν Ὀρθοδοξία μας σάν Ἕλληνες τὴν ὀφείλουμε στὸν Χριστό, καὶ τούς ἁγίους Μάρτυρες καὶ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας·

καὶ τὴν ἐλευθερία μας τὴν ὀφείλουμε στούς ἥρωες τῆς Πατρίδας μας, ποὺ ἔχυσαν τὸ αἷμα τους γιὰ μας...

Αὐτήν τὴν ἁγία κληρονομιά, ὀφείλουμε νὰ τὴν τιμήσουμε καὶ νὰ τὴν διατηρήσουμε, καὶ ὄχι νὰ τὴν ἐξαφανίσουμε στὶς μέρες μας...'' ~ Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Α’ 

Κυριακή, 10 Ιουνίου 2018

Και τι σε εμποδίζει να κάνεις λειτουργία στήν καρδιά σου;

                                                                             
- Πάτερ μου δουλεύω κάθε μέρα αυτό τον καιρό, όλες τις μέρες, δεν προλαβαίνω να παω σε θεία λειτουργία...

~ Και τι σε εμποδίζει να κάνεις λειτουργία στήν καρδιά σου;
_________________________________________________

(Πραγματικό περιστατικό αδελφού εν ώρα εξομολόγησης. Το ''Εγω'' του ανθρώπου, το θέλημα και φρόνημα της σαρκός, η αμαρτία, το μόνο εμπόδιο μας...)

Όταν ο νους του ανθρώπου ανακαλυφθή, (φωτισμός), όταν ελευθερωθή από την αιχμαλωσία του και δεχθή την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος, γίνεται «ιερατείον πνευματικόν», και τότε μέσα στο θυσιαστήριο της ψυχής (την καρδιά), ιερουργεί μυστικώς...

Περί της μυστικής του νοός ιερουργίας ο λόγος, ύστερα θυμήθηκα τον αγαπήμενο ιατρό, τον θεραπευτή και θαυματουργό... 

''Κάνε τη καρδιά σου μοναστήρι. Χτύπα εκεί το σήμαντρο, κάλεσε εκεί για αγρυπνία, θυμίασε και ψιθύρισε ακατάπαυτα προσευχές. Ο Θεός είναι δίπλα σου ..." ~ Άγιος Λουκάς ο Ιατρός


Και τι σε εμποδίζει να κάνεις λειτουργία στήν καρδιά σου;

(Συγγραφή κειμένου, Δημήτρης Ρόδης για Πνεύματος κοινωνία)

Ἐπικοινωνεῖτε μέ τήν συνείδησή σας; ~ Γρηγόριος Ἀρχιπελαγίτης


Γέροντας Γρηγόριος, Καθηγούμενος I.M. Δοχειαρίου Αγίου Όρους

ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΡΤΙΜΕΝΤΑ ΤΗΣ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ

«Τρίτωσε τὸ κακό» λέει ὁ λαός. Ἄραγε θὰ πάη καὶ πιὸ ψηλά; Ἀπ᾽ ὅ,τι δείχνουν τὰ προγνωστικὰ τῶν κρατούντων, τὸ κακὸ θὰ ἀποκορυφωθῆ ὅσο σὲ καμμιὰ ἄλλη ἐποχή, γιὰ νὰ ἔρθη ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἄρη ἅπαντας. 

Χρόνια Σοδόμων καὶ Γομόρρων, χρόνια πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ. Πάντως τὰ κατάφεραν οἱκρατοῦντες Συριζαῖοι νὰ ἀναμείξουνε κάθε ἀρχὴ καὶ ἐξουσία, νὰ μαγαρίσουνε τοὺς πάντας, γιὰ νὰ ἑτοιμασθῆ τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως, ὅπως μᾶς λέγει ὁπροφήτης Δανιήλ. 

Λὲς καὶ ψάχνονται νὰ βάλη καθένας τὸ λιθαράκι του στὴν καταστροφὴ τοῦ κόσμου.

Τὸ πρῶτο ᾽παρτιμὰν ἦταν νὰ πείση τὸν κόσμο νὰ ἀνεχθῆ τὴν ἀκολασία ὡς κατάσταση φυσική. Ναὶ μὲν δὲν τοὺς ἀποδεχόμαστε, ἀλλὰ τοὺς δεχόμαστε. Καὶ ἄρχισε ἔτσι νὰ βράζη ὁ μεγάλος κάζανος. Βγῆκε καθένας στὸν δρόμο νὰ δείξη τὴν πομπή του, σὰν νά ᾽ναι φυσικὴ κατάσταση, ποὺ δὲν ὁδηγεῖ τὸν ἄνθρωπο στὴν ντροπὴ καὶ στὴν ἀναισχυντία.

Δεύτερο ᾽παρτιμὰν νὰ μποροῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ συζοῦν ἀναίσχυντα καὶ ἐλεύθεροι ἀπὸ κάθε ἔλεγχο. Οἱ ἐπινοήσεις συνεχίζονται καὶ κτίζουν καὶ τρίτο ᾽παρτιμάν: ζητοῦν νὰ υἱοθετοῦνε παιδιά! Νὰ ἐξαφανιστῆ ἡ λέξη πατέρας ἢ μητέρα καὶ ἀντ᾽ αὐτῆς νὰ τοποθετηθῆ α΄ γονιὸς καὶ β΄ γονιός.

Ἡ Ἐκκλησία μήτε τουφεκᾶ μήτε μάχαιρα βγάζει. Ἡ ἀναισχυντία συνεχίζεται: νὰ ἔχουνε δικαίωμα νὰ γίνωνται καὶ ἀνάδοχοι. Νὰ παρουσιάζωνται στὸν ναὸ καὶ νὰ ζητοῦνε νὰ γίνουν νονοί.

Ἀντάριασαν τὰ πάντα, προκειμένου νὰ ἔχουν οἱ ἐντελῶς ἀναίσχυντοι πρόσωπο στὴν κοινωνία. Ψώριασε καὶ ἡ γίδα καὶ τὸ πρόβατο. Καὶ ἐκεῖνος ποὺ διακρατεῖ τὰ σύμπαντα ἐσιώπησε. Δαιμόνια καινὰ γέμισε ἡ κοινωνία.

Καὶ ἐνῶ φθάσαμε στὸ τρίτο ᾽παρτιμὰν τῆς ἀκολασίας, μὲ γεννήτρια βέβαια πάντοτε τὴν κυβέρνηση, ἔχουμε ἐδῶ στὸ Ἅγιον Ὄρος συναδέλφους καθηγουμένους, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν συμφιλίωση μὲ μιὰ τέτοια κυβέρνηση, γιὰ νὰ κερδίσουνε δύο νόμους! 

Ἄρχοντες τοῦ ἁγίου Τόπου τούτου καὶ τὰ πρῶτα φέροντες, ἐπικοινωνεῖτε μὲ τὴν συνείδησή σας; 

Ζητᾶτε νὰ ἔχετε συνδαιτυμόνες στὰ τραπέζια σας ἐχθροὺς καὶ πολέμιους τῆς πίστεως καὶ τῆς πατρίδος; Γιατὶ τί θὰ κάνη καὶ ἡ πατρίδα, ἂν ἔχη στρατευόμενους ἀνώμαλους;

Πολὺ ἀκόμα λυπήθηκα, σπαρακτικὰ ἡ καρδιά μου πονάει, δόθηκε διαταγὴ στὰ στρατόπεδα τῆς Μυτιλήνης νὰ μὴ σηκώνουν σημαία ἑλληνική!

Σήμερα, ὅπως σὲ ὅλα τὰ Πανεπιστήμια, καὶ ἡ Θεολογικὴ Σχολὴ διδάσκει περισσότερο κοινωνιολογία καὶ παιδαγωγικά. Ἐλάττωσαν τὰ μαθήματα τὰ θεολογικὰ καὶ γέμισαν τὶς ὧρες τῶν φοιτητῶν μὲ κοινωνιολογία καὶ παιδαγωγικά. 

Ἡ κοινωνιολογία καὶ τὰ παιδαγωγικὰ θὰ σώσουν τὸν κόσμο καὶ ὄχι ἡ ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου! 

Σπᾶνε τὰ κεφάλια τους τὰ παιδιὰ νὰ μάθουνε τὶ σφύριξε στὸ αὐτὶ τοῦ κάθε ἀθέου ὁ διάβολος. 

Τρομερὴ ἀλλαγὴ σὲ ὅλα. Ὁ Θεὸς νὰ φυλάξη νὰ μὴν εἰσέλθη αὐτὸ τὸ πνεῦμα καὶ στὴν Ἐκκλησία καὶ ἀκοῦμε ἀπὸ τὸν ἄμβωνα ὄχι τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ παιδαγωγικὰ καὶ κοινωνιολογικά. Τὸ Εὐαγγέλιο ἄλλαξε τὸν κόσμο. Τὸ Εὐαγγέλιο μᾶς ἔδειξε τὴν ὁδό.

Ὅλα αὐτὰ ἔχουν ὑπόβαθρο τὴν πολιτικὴ ἀσχήμια τῆς ἐποχῆς μας. Καὶ κάτι κομματάκια ποὺ λένε ὅτι ὑποστηρίζουν τὴν Ἐκκλησία, ἔρχονται νὰ ἀποτελειώσουν τὸ ἔργο τοῦ διαβόλου.

Ἀφοῦ, Νέα Δημοκρατία, παρουσιάζεσαι ὅτι τὰ μέλη σου εἶναι τῆς Ἐκκλησίας, πῶς ψηφίζεις νόμους ἀκολασίας; Πῶς συμπράττεις μὲ βδελύγματα;

Ἂς ἀναμείνουμε, ἀδελφοί. Ἔχει καὶ γιὰ μᾶς ὁ Θεὸς τὸ μέγα του ἔλεος.

Ἐξεγείρου, Δεββώρα. Ὁ πόλεμος ἔφθασε στὴν πόρτα σου. Ἐκκλησία, μὴ καθεύδης, μὴ ρέγχης στὴν κοιλία τοῦ ᾄδου. Κράτα τὸ Εὐαγγέλιο καὶ αὐτὸ δίδασκε μὲ πόνο καὶ μὲ δάκρυα στὸν κόσμο ποὺ σοῦ ἀπέμεινε ἀκόμα.

Αὐτά εἶναι τά ἀποτελέσματα τῶν σημερινῶν κρατούντων: ἀκολασία, ἀναισχυντία καί πείνα στόν κόσμο. 

Ἡ ἀπόγνωση ἴσως σὲ λίγο δὲν θὰ λείπη ἀπὸ κανένα, καὶ ὅλοι θὰ ἐπιζητοῦνε τὸ ἡρωικὸν τέλος, ὄχι γιατὶ κουράστηκαν στὴν ζωή, ἀλλὰ γιατὶ παραφορτώθηκαν μὲ ἀσήκωτα βάρη, χρέη, δημεύσεις περιουσιῶν καὶ ἀνεργία. 

Τὰ θεριὰ τοῦ δάσους ζοῦν πιὸ εὐτυχισμένα ἀπὸ μᾶς.

– Πατέρα, χτυπάει τὸ κουδούνι τῆς πόρτας.
– Ἔλα πρὸς τὰ ᾽δῶ, παιδί μου· μὴν ἀνοίξης.

– Χτυπάει τὸ τηλέφωνο.
– Μὴ τὸ σηκώσετε· ὁ ἔφορος θὰ εἶναι.

Τί νὰ φυλάξης καὶ τί νὰ κρύψης; Περπατᾶς καὶ δὲν ξέρεις ἀπὸ ποῦ νὰ φυλαχθῆς. Ὁ Ἀδὰμ ἔτρεξε στὰ φυλλώματα νὰ κρυφτῆ. Ἐγὼ κι ἐσὺ ποῦ νὰ πᾶμε;

Μὴ φτύνης στὸν κόρφο σου, Ἕλληνα, ἀλλὰ στὰ πρόσωπα ἐκείνων ποὺ σὲ καταντήσανε ἔτσι.

Γρηγόριος ὁ Ἀρχιπελαγίτης


Πηγή: agioritikesmnimes.blogspot.com

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2018

''Μη μου ζητάς να σ’ αγαπώ, η αγάπη δεν ζητιέται'' ~ Aγίου Πορφυρίου


''Μη μου ζητάς να σ’ αγαπώ, η αγάπη δεν ζητιέται..''

Μαθητεύοντας στόν Ἅγιο Πορφύριο τόν Καυσοκαλυβίτη.


Ὁ Γέροντας μοῦ ἀπαγγέλει:

Μὴ μοῦ ζητᾶς νὰ σ’ ἀγαπῶ, ἡ ἀγάπη δὲν ζητιέται.

Μέσα στὰ φύλλα τῆς καρδιᾶς μονάχη της γεννιέται”...

Νὰ μοῦ πεῖς τώρα, πὼς γεννιέται. Ἔλα, πές μου.

– Δὲν ξέρω, Γέροντα.

– Εἶναι ἕνα λογάκι· ἅμα στὸ πῶ, θὰ τὸ καταλάβεις ἀμέσως.

Μ’ ἀγαπᾶς; Ἄχ, δὲν μ’ ἀγαπᾶς. Νά, τὸ βλέπω, δὲν μὲ κοιτᾶς”.

Αὐτὰ εἶναι πολὺ ταπεινὰ πράγματα. Ἡ λέξη “σ’ ἀγαπῶ” εἶναι ταπεινὸ πράγμα νὰ τὴν λές.

Δὲν λέγεται.

Κερδίζεται σιωπηλὰ μὲ τὴν προσωπικότητα ποὺ φτιάνεις.

Φτιάνεσαι κι ὁ ἄλλος τρελαίνεται μαζί σου.

Καλλιεργεῖσαι καὶ κοιτᾶς νὰ τὸ κρύψεις κιόλας. Ἀλλὰ ὁ ἄλλος τὸ νιώθει καὶ ἑλκύεται.

Ἅμα ἀγαπᾶς καὶ δὲ ζητᾶς τὴν ἀγάπη τῶν ἄλλων, ὅλοι θὰ ἔρχονται κοντά σου. Εἶναι μυστικό.

Μυστικὰ θὰ τοὺς ἀγαπᾶς καὶ ἐκεῖνοι θὰ τὸ καταλαβαίνουν, καὶ θὰ σοῦ στέλνουν κι ἀπὸ μακριὰ ἀκόμη τὰ καλά τους αἰσθήματα.

Κατάλαβες;

– Τί νὰ καταλάβω; Πῶς ὄρη μετακινοῦνται;

– Αὐτὸ ποὺ ἐσὺ λὲς φυσιολογικό, εἶναι ἀφύσικο. Φυσιολογικὸ εἶναι τοῦτο πού σοῦ λέω ἐγώ: Ν’ ἀγαπᾶς ἀνιδιοτελῶς!


Μαθητεύοντας στὸν Ἅγιο Πορφύριο τὸν Καυσοκαλυβίτη.

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018

Η θέα τού Θεού και τα άγια λείψανα ~ π. Ιωάννης Ρωμανίδης

Σχετική εικόνα

Η θέα τού Θεού και τα άγια λείψανα 
τών φωτισμένων προς τη θέωση

π. Ιωάννης Ρωμανίδης

Βέβαια, πάνω απ' όλα, εκείνος που έχει φωτισμένο νου, που λέγεται πρώτη θεωρία, έχει την δυνατότητα, αν ο Θεός θελήσει, να δει και την δόξα της θεότητος.

«Αν δεν φθάσω στον φωτισμό, δεν είμαι έτοιμος να αντικρύσω την δόξα του Θεού».

Αυτό το βλέπουμε και στους Αποστόλους. Είχαν φωτισθεί από τον Θεό και γι' αυτό εμφανίσθηκε σε αυτούς ο αναστάς Χριστός,

«Εμφανίζεται ο Χριστός για την τελειότητά τους, όπως κάνει σε όλους, τους φθάνοντας στον φωτισμό, προς την θέωση δηλαδή».

Αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος αυτός μετέχει της αγιότητος.

Ο φωτισμός του νου αποδεικνύεται και από τα λείψανα που αφήνουν οι Άγιοι, αφού η Χάρη του Θεού δια του νοός διαπορθμεύεται και στο σώμα του ανθρώπου.

«Εάν κάποιος έχει φθάσει στον φωτισμό και στην νοερά προσευχή, σημαίνει ότι αν είναι πιστός μέχρι τέλους, αφήνει ιερά λείψανα».

Λοιπόν, διερωτώμαι τώρα: Μπορεί να υπάρχει κάθαρση και φωτισμός χωρίς να υπάρχουν Ιερά λείψανα; Διότι το αποτέλεσμα του φωτισμού είναι το Ιερό λείψανο. 

Διότι, εκείνος που είναι στην κατάσταση φωτισμού, εκείνος είναι που φθάνει στην άλλη ζωή ή και σε αυτήν την ζωή ακόμα στην θέωση, που είναι η θεοπτία και εκείνος αφήνει τα άγια λείψανα που ευωδιάζουν κ.ο.κ. 

Οπότε, εδώ έχουμε μια εμπειρική μαρτυρία περί της πνευματικής καταστάσεως του ανθρώπου όταν ζούσε. Αφήνει το Ιερό λείψανο το οποίο και ευωδιάζει και θαυματουργεί.

Αυτή είναι η θεολογία της Εκκλησίας περί του φωτισμού του νου. 

Δυστυχώς, όμως, στην Δύση ο φωτισμός συνδέθηκε με την λογική, τον στοχασμό.

Αυτό επηρέασε και πολλούς από τους Ορθοδόξους, που συνδέουν τον φωτισμό με την καλλιέργεια της λογικής, αντί να θεωρούν ότι ο φωτισμός συνδέεται με τον νου και την προσευχή.

Για τον Αυγουστίνο ο νους ασχολείται όχι με την προσευχή, αλλά με τα αρχέτυπα. Αυτός είναι ο φωτισμός για τον Αυγουστίνο. Από Ορθοδόξου απόψεως είναι φοβερό, είναι μια φοβερή πλάνη. 

Η θέα τού Θεού και τα άγια λείψανα τών φωτισμένων προς τη θέωση
__________________________________

"Εμπειρική Δογματική τής Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας κατά τις προφορικές παραδόσεις τού π. Ι. Ρωμανίδη" Τόμος Β΄. ~ Τού σεβ. Μητρ. Ναυπάκτου και αγ. Βλασίου Ιεροθέου Βλάχου.


''Η λάρνακα δεν ανοίγει όποτε εμείς θελήσουμε, αλλά μόνο όταν το θελήσεις και το αποφασίσει ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος...''

Πως ειδοποιεί, όμως γιά την αλλαγή των αμφίων του ο Άγιος;

Ερχεται, όπως διηγείται ο π. Ιωάννης, σε μιά καλή ψυχή και λέει στον ύπνο (σέ διάφορα μέρη, στην Ν. Υόρκη, στην Αυστραλία, στην Θεσσαλονίκη), έλα να χαιρετήσεις, είμαι ο Ιωάννης από την Ρωσία’ έλα στην εκκλησία μου και να πης στον Ιερέα ήρθε ο καιρός να μου αλλάξουν τους χιτώνες.

Έτσι έγινε το 1937, το 1955, το 1977 που έγινα αποδέκτης εγώ. Επήρα εγώ τίς πληροφορίες από πιστούς...''

Διηγήσεις του Πατρός Ιωάννου Βερνέζου, Προϊσταμένου Ιερέως στον Όσιο Ιωάννη το Ρώσο, στο Νέο Προκόπι της Εύβοιας.

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2018

Μπροστά σε άνθρωπο πού έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του... ~ Αγίου Ισαάκ του Σύρου


Ωφέλιμες συμβουλές
Αγίου Ισαάκ του Σύρου

Όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να αγαπάει τα γέλια και να θέλει να γελοιοποιεί τους άλλους, να μην πιάνεις φιλία. Γιατί θα σε κάνει να συνηθίσεις στην ψυχική ατονία... 

Σε κείνο πού ή ζωή του είναι διεφθαρμένη, μη δείχνεις ιλαρό πρόσωπο φυλάξου όμως καλά μήπως τον μισήσεις. 

Και αν θελήσει να μετανοήσει, βοήθησε τον και φρόντισε τον, θυσιάζοντας ακόμη και τη ζωή σου, να σωθεί...

Εάν όμως είσαι πνευματικά ασθενής, μην τολμήσεις να γίνεις γιατρός του.
*****

Μπροστά σε άνθρωπο πού έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και έχει την αρρώστια να προσέχεις πολύ πώς θα μιλήσεις... 

Γιατί ενόσω μιλάς, αυτός εξηγεί μέσα του τα λόγια σου όπως αγαπά... και από τα αγαθά σου λόγια παίρνει αφορμή και σκανδαλίζει τους άλλους.

Και αλλάζει το νόημα των λόγων σου μέσα στο μυαλό του σύμφωνα με την πνευματική του αρρώστια...

Αν δεις κάποιον να έρχεται και να κατηγορεί τον αδελφό του μπροστά σου, κάνε το πρόσωπο σου σκυθρωπό...

Έτσι και το έλεος του Θεού θα έχεις και απ' αυτόν θα φυλαχτείς. 

******
Ωφέλιμες συμβουλές ~ Αγίου Ισαάκ του Σύρου
__________________________________________

Πηγή: proskynitis.blogspot.com

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

Πῶς ἐνεργεῖ ἡ χάρη. Ἡ ἐλεύθερη ἀποδοχή της ἀπό τόν ἄνθρωπο.

                                                                                     

Πῶς ἐνεργεῖ ἡ χάρη. Ἡ ἐλεύθερη ἀποδοχή της ἀπό τόν ἄνθρωπο. 

~ Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος


Θυμάσε πιστεύω, ότι ο χριστιανός δεν είναι ένας κοινός άνθρωπος, αφού διαμορφώνεται τόσο από τη φύση όσο και από τη χάρη. 
 
Πρέπει να διευκρινίσω, όμως, ότι από τους χριστιανούς δεν σώζονται όλοι.

Σώζονται, μπαίνουν δηλαδή στην αιώνια βασιλεία του Θεού, μόνο εκείνοι στους οποίους ενοικεί η χάρη, διαποτίζοντάς τους ολοκληρωτικά, μεταμορφώνοντας θα έλεγα, σύνολη τη φύση τους.

Πρόσεξε τι λέει ο Κύριος!

Λέει πως «η βασιλεία των ουρανών μοιάζει με προζύμι, που το πήρε μια γυναίκα και το ανακάτεψε μ’ ένα σακί αλεύρι, ώσπου ζυμώθηκε όλο» ( Ματθ. 13:33 ). 

Το ζυμάρι δεν φουσκώνει αμέσως μόλις ανακατωθεί με το προζύμι. Φουσκώνει στην ώρα του , αφού πρώτα το προζύμι διεισδύσει και απλωθεί σιγά-σιγά μέσα του. Το ψωμί που γίνεται έτσι, είναι ανάλαφρο, ευωδιαστό, νόστιμο. 

Το ίδιο συμβαίνει και με τη χάρη. Όταν ενώνεται με τη φύση μας, στο άγιο Βάπτισμα, δεν τη διαποτίζει αμέσως. Απλώνεται σιγά-σιγά....

Κι όταν η χάρη απλωθεί παντού, όταν σύνολη η φύση μας χαριτωθεί, τότε, όλα όσα κάνουμε, παίρνουν έναν άλλο χαρακτήρα. Τότε οι ενέργειές μας, μολονότι φαινομενικά είναι οι ίδιες με άλλες όμοιες οποιουδήποτε ανθρώπου, αποκτούν ένα ιδιαίτερο άρωμα, μιαν ιδιαίτερη γεύση, έναν ιδιαίτερο ήχο.

Ο Θεός δέχεται μόνο αυτές τις ενέργειες, που Του είναι εξαιρετικά ευάρεστες...

Θα κάνω άλλη μια παρομοίωση, για να εξηγήσω το πώς η χάρη, όταν της δίνονται περιθώρια να ενεργήσει, αφού διαποτίσει σύνολη τη φύση μας, γίνεται και εξωτερικά ορατή σε όλους όσοι είναι ικανοί να τη δουν. Η χάρη, λοιπόν, μοιάζει με τη φωτιά, που διεισδύει στο σίδερο. Δεν είναι μόνο μέσα στο σίδερο, μα και στο εξωτερικό του. Την πύρινη δύναμή της τη βλέπει ο καθένας.

Έτσι συμβαίνει και με τη χάρη, όταν εισχωρήσει στη φύση μας. Γίνεται αντιληπτή απ’ όλους. Όλοι όσοι έρχονται σε επαφή μ’ έναν θεοχαρίτωτο άνθρωπο, αισθάνονται ότι αυτός έχει μιαν ασυνήθιστη δύναμη, που εκδηλώνεται ποικιλότροπα. Όταν αρχίζει να μιλάει για οτιδήποτε πνευματικό, λάμπει σαν τον μεσημεριάτικο ήλιο, και τα λόγια του πηγαίνουν κατευθείαν στην ψυχή του ακροατή, διαμορφώνοντας μέσα του με αυθεντία ανάλογα συναισθήματα και διαθέσεις. Μα κι όταν ακόμα δεν μιλάει, εκπέμπει μια θερμότητα, που επηρεάζει τα πάντα γύρω του, και μια παράξενη δύναμη, που επενεργεί στις ψυχές και τους εμπνέει προθυμία για πνευματικό αγώνα. 

Παίρνουμε τη χάρη του Θεού στη νηπιακή μας ηλικία με το άγιο Βάπτισμα. Από την ώρα εκείνη η χάρη αρχίζει να ενεργεί μέσα μας, με την προοπτική και την ελπίδα ότι, μετά την ενηλικίωση και ωρίμανσή μας, θα αναλάβουμε αυτοθέλητα και πρόθυμα τον αγώνα για τη σωτηρία μας. 

Όταν οι γονείς είναι ευσεβείς και ανατρέφουν τα παιδιά τους, όπως λέει ο απόστολος, «δίνοντάς τους αγωγή και συμβουλές που εμπνέονται από την πίστη στον Κύριο» (Εφ. 6:4), τότε η θεία χάρη γεννάει την ειρήνη στις παιδικές ψυχές .

Έτσι τα παιδιά γίνονται ευγενικά, ταπεινά, υπάκουα, καλότροπα, θεοφοβούμενα. Παραδείγματα μπορεί να δει κανείς παντού. 

Θα έλεγα πως κι εσύ είσαι ένα τέτοιο παιδί , αν δεν φοβόμουνα ότι θα το έπαιρνες επάνω σου, μολονότι κανένα χάρισμά σου δεν οφείλεται σε δικές σου προσπάθειες. 

Υπάρχουν στην ψυχή σου πολλά καλά στοιχεία, αλλά τα έχεις πάρει από άλλους˙ 

είναι δώρα είτε του Θεού είτε των ανθρώπων, και συγκεκριμένα των γονιών σου, που σου τα κληροδότησαν ή σου τα έδωσαν με την ανατροφή.

Μπροστά σου βρίσκεται τώρα ένα καθήκον: Ν’ αγαπήσεις όλα αυτά τα καλά στοιχεία, να τα κλείσεις στην καρδιά σου, κι έπειτα να τα αυξήσεις και να τα πολλαπλασιάσεις. Είναι αλήθεια ότι πατάς σε γερά θεμέλια και ότι βρίσκεσαι στον σωστό δρόμο. Τίποτα, όμως, απ’ όσα έχεις δεν είναι καρπός της ελεύθερης βουλήσεώς σου και αποτέλεσμα υπεύθυνων αποφάσεών σου. 

Και αν δεν αρχίσεις τώρα να καταβάλλεις τις δικές σου προσπάθειες για τη σταθεροποίηση των καλών στοιχείων της ψυχής σου, θα τα χάσεις όλα με τις πρώτες δυσάρεστες περιστάσεις. Ναι, θα σε εγκαταλείψουν, αφήνοντας πίσω τους μόνο μια γλυκειά – ή μήπως πικρή; ανάμνηση.  

Θυμάσαι τι ένιωσες , όταν βυθίστηκες στη δίνη της κοσμικής ζωής; Πώς ταλαιπωρήθηκες τότε; Πώς η λύπη πλημμύρισε την καρδιά σου; Ότι καλό έχεις μέσα σου, το πήρες από τη χάρη του Θεού και από την οικογένειά σου. Γιατί, λοιπόν, οι εμπειρίες σου από την κοσμική ζωή σε στενοχώρησαν; Επειδή άφησες τον εαυτό σου να νιώσει κάποια συμπάθεια για τη ζωή αυτή. Μολονότι δεν το ομολόγησες, είναι αυταπόδεικτο από τη λύπη που σε ταλαιπώρησε αργότερα. Αν δεν υπήρχε συμπάθεια, δεν θα υπήρχε και ταλαιπωρία. Σου έγραψα ότι, αν κάποια αδήριτη ανάγκη σε ρίξει ξανά στην ίδια δίνη, μην αφήσεις την καρδιά σου να προσκολληθεί σε κάτι απ’ όσα βλέπεις ή ακούς εκεί. 

Αν η καρδιά σου δεν προσκολληθεί σε τίποτα, δεν θα ξαναδοκιμάσεις λύπη. Δεν ξέρω αν τώρα βρίσκεσαι πάλι σ’ αυτή τη δίνη. Κι αν βρίσκεσαι, δεν ξέρω αν τηρείς τη συμβουλή μου. Κάνε ό,τι νομίζεις. Είσαι αυτεξούσια. Όπου να ‘ναι , άλλωστε, ενηλικιώνεσαι. 

Από την πλευρά μου, πάντως, οφείλω να σου πω ειλικρινά και ξεκάθαρα,
ότι έχεις τρεις επιλογές: 

Είτε να γίνεις άνθρωπος πνευματικός και θεοχαρίτωτος, 

είτε να γίνεις άνθρωπος κοσμικός, κενός, ματαιόσχολος και εμπαθής 
όσο όλοι σχεδόν οι άλλοι, 

είτε τέλος,  να γίνεις άνθρωπος μετέωρος ανάμεσα
στην πνευματική και την κοσμική ζωή....

Ελπίζω και εύχομαι να γίνεις άνθρωπος πνευματικός.

Και θα γίνεις, αν το θελήσεις. Άνθρωπος κενός και ματαιόσχολος, άνθρωπος κοσμικός και άπιστος δεν νομίζω ότι θα γίνεις ποτέ, γιατί σε γνωρίζω αρκετά καλά. Δεν μπορώ, ωστόσο, ν’ αποκλείσω την πιθανότητα της τρίτης περιπτώσεως.

Είναι πιθανό να μη γίνεις ούτε εντελώς πνευματική μα ούτε και εντελώς κοσμική,
ούτε χριστιανή μα ούτε και άπιστη.

Αυτό μπορεί να συμβεί, αν δεν φυλάξεις την καρδιά σου από την έλξη
της κοσμικής ζωής. Πρόσεξε!  

Μιλάω για έλξη και όχι για συμμετοχή στην κοσμική ζωή. Γιατί η συμμετοχή, όπως λες κι εσύ, μερικές φορές είναι αναπόφευκτη. Αν λοιπόν, δεν φυλάξεις την καρδιά σου απ’ αυτή την έλξη, θα γεννηθεί μέσα σου μια συμπάθεια για την κοσμικότητα, συμπάθεια που δεν θα σε αποκόψει εντελώς από τις χριστιανικές αρχές σου, αλλά θα σου εμπνεύσει κάποια ψυχρότητα απέναντί τους. Θα διατηρήσεις τις αρχές σου, ή μάλλον μερικές απ’ αυτές, αλλά μόνο από συνήθεια. Έτσι ουσιαστικά δεν θα βρίσκεσαι ούτε στον κοσμικό χώρο, ούτε στον αληθινά πνευματικό˙ δεν θα είσαι ούτε κοσμικός ούτε πνευματικός άνθρωπος. 

Το αποτέλεσμα ποιο θα είναι; Όποιο ήταν και για τον άγγελο της Εκκλησίας της Λαοδικείας, που καταδικάστηκε από τον Κύριο στην Αποκάλυψη: «Ξέρω καλά τα έργα σου. Δεν είσαι ούτε κρύος ούτε ζεστός. Μακάρι να ήσουνα είτε κρύος είτε ζεστός! Επειδή ,όμως , δεν είσαι ούτε κρύος ούτε ζεστός αλλά χλιαρός, γι’ αυτό θα σε ξεράσω από το στόμα μου» ( Αποκ. 3:15-16 ). 

Πρέπει να είναι κανείς θερμός απέναντι στον Θεό και σ’ όλα τα θεία, αλλά ψυχρός απέναντι στην κοσμικότητα και την αμαρτία. Αν δεν είσαι ούτε ψυχρή απέναντι στην κοσμικότητα ούτε θερμή απέναντι στα θεία, αλλά χλιαρή και κρυερή απέναντι σε όλα, ο Θεός θα σε αποδοκιμάσει και θα σε απορρίψει.

Τι πρέπει, λοιπόν, να κάνεις; Να διαλέξεις με την καρδιά σου την άγια και θεάρεστη πνευματική ζωή, τώρα μάλιστα που ενηλικιώνεσαι. Θα τη διαλέξεις; 

Ο Κύριος να σε ευλογήσει και να σε φωτίσει!

Από το βιβλίο: Οσίου Θεοφάνους του εγκλείστου, «Ο δρόμος της ζωής - γράμματα σε μια ψυχή»., εκδ. Ι.Μ. Παρακλήτου.
_________________________________________________________

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...