Οἱ ὑπερβολικά εὐαίσθητες ψυχές...

Οἱ ὑπερβολικὰ εὐαίσθητες ψυχὲς βασανίζονται πολὺ, ἐπειδὴ αἰσθάνονται ἐντελῶς μόνες στὴ γῆ.

Ὁ Κύριος ἐπέτρεψε νὰ αἰσθανόμαστε ἔτσι, σὰν νὰ εἴμαστε ἀπὸ ὅλους πεταμένοι, γιὰ νὰ μὴ βασιζόμαστε σὲ κάποιον ἢ σὲ κάτι ἐδῶ στὴ γῆ, ἐπειδὴ ὁτιδήποτε ὑπάρχει σ᾿ αὐτὸν τὸν πλανήτη, δὲν εἶναι σταθερὸ καὶ διαρκές. 

Μόνον ὁ Κύριος, κατὰ τὴ θεϊκὴ Του φύση, εἶναι ἀμετάλλακτος καὶ ἴδιος αἰωνίως, γι᾿ αὐτὸ Μόνον Ἐκεῖνον θὰ ἔχουμε γιὰ στήριγμα στὴ ζωή μας.

~ Γέρ. Θαδδαῖος τῆς Βιτόβνιτσα 

_________________________

leimwnas.blogspot.com

Κάθε στιγμή νά περιμένετε κάποια δοκιμασία... ~ Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Κάθε στιγμή νά περιμένετε κάποια δοκιμασία. Καί ὅταν ἔρχεται, νά τήν ὑποδέχεσθε ὡς εὐπρόσδεκτο ἐπισκέπτη...

Ὅταν συμβαίνῃ κάτι ἀντίθετο εἰς τὸ θέλημά σας, κάτι ποὺ σᾶς προκαλεῖ πίκρα καὶ ταραχή, νὰ συγκεντρώνετε γρήγορα τὴν προσοχή σας εἰς τὴν καρδιὰ καὶ ν’ ἀγωνίζεσθε μὲ ὅλη σας τὴν δύναμι, μὲ βία καὶ προσευχή, ὥστε νὰ μὴ γεννηθῇ ὁποιοδήποτε δυσάρεστο καὶ ἐμπαθὲς αἴσθημα μέσα σας.

Ἂν δὲν ἐπιτρέψετε τὴ γέννησι τέτοιου αἰσθήματος, τότε ὅλα τελειώνουν καλά! Διότι κάθε κακὴ ἀντίδρασις ἢ ἐνέργεια, μὲ λόγια ἢ μὲ ἔργα, εἶναι συνέπεια καὶ ἐπακόλουθο αὐτοῦ τοῦ αἰσθήματος...

Ἂν, πάλι, γεννηθῇ εἰς τὴν καρδιά σας ἕνα ἀσθενικὸ ἐμπαθὲς αἴσθημα, τότε, τοὐλάχιστον, ἂς ἀποφασίσετε σταθερά, νὰ μὴν πεῖτε καὶ νὰ μὴν κάνετε τίποτε, ὥσπου νὰ φύγῃ αὐτὸ τὸ αἴσθημα. 

Ἐὰν, τέλος, εἶναι ἀδύνατο νὰ μὴ μιλήσετε ἢ νὰ μὴν ἐνεργήσετε μὲ κάποιον τρόπο, τότε ὑπακούσατε, ὄχι εἰς τὰ αἰσθήματά σας, ἀλλὰ εἰς τὸν Θεῖο Νόμο. Φερθῆτε μὲ πραότητα, ἠρεμία καὶ φόβο Θεοῦ!

Μὴν περιμένετε καὶ μὴν ἐπιδιώκετε νὰ σταματήσουν οἱ δοκιμασίες. Ἀπεναντίας, προετοιμάσθε τὸν ἑαυτό σας νὰ τὶς σηκώνῃ ὡς τὸν θάνατο! Μὴν τὸ ξεχνᾶτε αὐτό! Εἶναι πολὺ σημαντικό! Ἂν δὲν τοποθετηθῆτε ἔτσι ἀπέναντι εἰς τὶς δοκιμασίες, ἡ ὑπομονὴ δὲν θὰ στερεωθῇ εἰς τὴν καρδιά σας!

Ἐκείνους ποὺ σᾶς κτυποῦν, νὰ τοὺς «ἐκδικῆσθε» μὲ τὴν ἀγάπη σας καὶ τὴν ἀμνησικακία σας. Μὲ τὰ λόγια σας, μὲ τὴ συμπεριφορά σας, ἀκόμη καὶ μὲ τὸ βλέμμα σας νὰ τοὺς δείχνετε ὅτι, παρ’ ὅλα ὅσα σᾶς κάνουν, ἐξακολουθεῖτε νὰ τοὺς ἀγαπᾶτε. Καὶ βέβαια, ποτέ μὴν τοὺς θυμίσετε πόσο σᾶς ἀδίκησαν!»

~ Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Εκείνος που φροντίζει...

Εκείνος που φροντίζει να σώσει έναν αμελή αδελφό, και να τον αρπάξει από το στόμα του διαβόλου, μιμείται όσο είναι ανθρωπίνως δυνατόν, Tον Θεό...

Τι θα μπορούσε να εξισωθεί μ’ αυτό το έργο; Απο όλα τα κατορθώματα είναι το μεγαλύτερο, όλης της αρετής το αποκορύφωμα...

~ Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

_________________________

Η ρίζα όλων των ψυχολογικών προβλημάτων

Η ρίζα όλων των ψυχολογικών προβλημάτων.

~ γερ. Ιωσήφ Βατοπαιδινός

(Απομαγνητοφώνηση Δημήτρης Ρόδης)

Μακριά από την αποθάρρυνση.

Εάν η αποθάρρυνσις δεν πολεμηθεί, τι διαδέχεται, η απογοήτευσης.

Εάν εκεί ο μοναχός (ή ο λαϊκός) αμελήσει, και δεν φροντίζει και μείνει αποθαρεμένος και απογοητευμένος, μετά θα έρθει η απελπισία, η απόγνωσης.

Εάν και αυτή επικρατήσει, τότε αρχίζουν τα ψυχολογικά.

Από εδώ είναι τα ψυχολογικά.

Διότι με την απόγνωση ευθάρη ο πνευματικός κόσμος. Ευθάρη η λογική έννοια της προσωπικότητας του ανθρώπου.

Και τότε πάμε στους ψυχολόγους να μας δώσουν χάπια για παρηγοριά.

Η αιτία είναι τούτη.

Γιατί αποθαρέσεις;

Δεχόμεθα να μας κάνει τον ''δικηγόρο'' ο διάβολος;

Εφόσον ξέρουμε καλά ότι καμία ημέρα εστίν εν ζωή ημών, ούτε αυτή (μόνο μια) δεν μπορούμε να μείνουμε αλάνθαστοι.

Διότι μετά την πτώση έχουμε πάθει διαστροφή, Πατέρες.

Δεν έχουμε την ικανότητα να σταθούμε ''ακίνητοι''. (απαθής)

Επιδρά πάνω μας το περιβάλλον, το εντός, το εκτός, το πέριξ. 

Και χάριν τούτου, λοιπόν, κατά ανάγκη ας στο πω έτσι, κάνουμε λάθη... 

Τότε έρχεται ο διάβολος να κάνει τον δικηγόρον, ο αναμάρτητος, να μας πει ότι είμαστε εμείς αμαρτωλοί.

Εκεί σας είπα πόσες φορές την Ανδρεία να σηκώνεστε όρθιοι.

Ρε πήδα (άντε) δράκοντα πίσω! Φέρνεις αποθάρρυνση.

Εγώ θα καταφύγω στον Πατέρα μου τώρα και θα εξομολογηθώ!

Ήρθε ο Υιός του Θεού του Ζώντος εδώ, να υιοθετήσει εμένα και να αφανίσει εσένα, και εσύ μου κάνεις τον ''δικηγόρο'';

Έτσι να αποκρίνεστε στην αποθάρρυνση.

Γιατί το θάρρος είναι η κινητήρια δύναμης.

Είναι η ενέργεια. Όπως είναι το ρεύμα, όπως είναι τα καύσιμα.

Γι' αυτό, γιατί να χάσουμε (το θάρρος), την αποθάρρυνση;

Κάναμε λάθος πράγματι.

Αλλά υπάρχει αλάνθαστη ζωη;

Ύστερα γυρίζω στόν Χριστό μας πολλές φορές,

και δικάζομαι μαζί Του εν μέσω απογνώσεως.

Και λεω, Πανάγαθε, τα εκατομμύρια των μετανοησάντων οχι μόνο τούς συγχώρησες, αλλά τούς φόρεσες και το βραβείο (στεφάνι) του αγιασμού, και είναι κύκλο απο τον θρόνο Σου.

Με την παληκαριά τούς έγιναν;

Δεν είναι με την χάρην Σου που έγιναν Κύριε μου; 

Και εγω είμαι ένας απο αυτούς.

Επιμένω! Δεν θα πάψω να χτυπώ την πόρτα! Θα μου ανοίξεις! Εσυ είσαι η Αλήθεια! Είσαι η Ζωη! Είσαι η Ανάστασις!

Έτσι, έτσι θέλω να πολεμάτε! Έτσι να μάχεστε. Έτσι είναι... τα παραδείγματα! Δεν έχουμε παραδείγματα... 

Ο,τι άνθρωποι άσωτοι, που έφθασαν στόν πυθμένα της απωλείας, και γύρισαν πίσω, και οχι μόνο ενίκησαν την αμαρτωλότητα, αλλά μπήκαν εις τον αγιασμόν, και ενώθηκαν με τούς Αγίους, και έγιναν Ενα...

~ γερ. Ιωσήφ Βατοπαιδινός

Σχόλιο Π.κοινωνίας: ''Eίναι τέτοια η Δύναμις Του Χριστού που μπορεί, ενώ είσαι σε πτώση, να σε τραβήξει απο τον βούρκο, την λάσπη της αμαρτίας και να σε κάνει Άγιο...'' ~ π. Γαβριήλ Χριστόπουλος, ο και πνευματικός

Τα εμπόδια...

«Ο Ἀδάμ στόν Παράδεισο ἦταν καί ἔπεσε,

ὁ Ἰώβ στήν κοπριά καί σώθηκε.

Οὔτε ὁ Παράδεισος βοήθησε,

οὔτε ἡ κοπριά ἐμπόδισε...».

~ Ἅγιος Ἰωαννης ο Χρυσόστομος

Πηγή: leimwnas.blogspot.com

Ὅταν μᾶς ἀδικοῦν οἱ ἄνθρωποι, μᾶς δικαιώνει ὁ Θεός...

«Ἀρκετοὶ ἄνθρωποι εἶναι ἀγνώμονες. Ἂν περιμένουμε ἀνταπόδοση, θὰ στεναχωρηθοῦμε. Ἂν ὅμως δὲν περιμένουμε, τότε θὰ εἴμαστε ἤρεμοι.

«Σὲ κάποιον προσφέρεις ἕνα πέλαγος ἀγάπης. Κι αὐτὸς ἀνταποκρίνεται μὲ τὸν ἑξῆς τρόπο: παίρνει ἕνα σταγονόμετρο καὶ σοῦ λέει: "Ἄνοιξε τὰ χέρια σου!... Μιά..., δύο..., τρεῖς...", καὶ σοῦ δίνει δύο - τρεις σταγόνες ἀγάπης!

Τί νὰ κάνουμε; Δεκτὸ κι αὐτό! Ὅταν σᾶς ἀδικοῦν οἱ ἄνθρωποι, νὰ ξέρετε ὅτι ἀποκτᾶτε μετοχὲς στὸν Οὐρανό.

Ὅταν μᾶς ἀδικοῦν οἱ ἄνθρωποι, μᾶς δικαιώνει ὁ Θεός. Γενικά, τοὺς ἀνθρώπους νὰ τοὺς δεχόμαστε ὅπως εἶναι καὶ ὄχι ὅπως θὰ θέλαμε ἐμεῖς νὰ εἶναι...».

~ Μακαριστοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωρόπουλου

Μάιος ~ Ορφέας Περίδης

Τη νύχτα τα μεσάνυχτα που ανοίγουν οι ουρανοί,

λένε ένα φως που βλέπουνε οι άνθρωποι οι αγνοί.

Στο φως που αναλήβεται ψηλά στον ουρανό

τ' αγνά τους μάτια βλέπουνε Τον ίδιο τον Χριστό.

Στον χρόνο που ξανάνοιωσε στίς ώρες τις καλές

Βλέπουν γαριφαλόσκονη στίς πόρτες στίς αυλές.

Τα δέντρα αγκαλιάζουνε φωτίζουν τις πλαγιές,

στολίζουν τριαντάφυλλα πηγάδια τις πηγές.

Γίνονται κάμποι ολόχρυσοι γίνονται το κρασί,

γίνονται ασημόκουπα να λάμπεισ μέσα εσύ.

Ευτυχισμένη πέτρα βγές απ' το βαθύ γιαλό

να δω τα λουλουδάκια σου να την ονειρευτώ..

~ Ορφέας Περίδης, ''Μάιος''

από τον δίσκο ''Ονειροπόλων Μόχθοι''

Tο Περιβόλι σου...

Παιδί μου, το Περιβόλι μου 

που θα κληρονομήσεις,

όπως το βρεις κι όπως το δεις

να μη το παρατήσεις.

Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά

και φράξε το πιο στέρεα

και πλούτισε τη χλώρη του

και πλάτυνε τη γή του.

Κι αν αγαπάς τ’ ανθρώπινα

και όσα άρρωστα δεν είναι,

ρίξε αγιασμό και ξόρκισε

τα ξωτικά να φύγουν.

Και τη ζωντάνια σπείρε του

μ’ όσα γερά, δροσάτα.

Γίνε οργοτόμος, φυτευτής, διαφεντευτής.

Κι αν είναι κι έρθουν χρόνια δίσεχτα,

πέσουν καιροί οργισμένοι,

κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιαγμένα,

κι όσα δέντρα για τίποτ’ άλλο δέ φελάν

παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό. 

Φωτιά! Τσεκούρι!

Τράβα, ξεσπέρμεψέ το,

χέρσωσε το περιβόλι κόφ’ το,

και χτίσε κάστρο απάνω του

και ταμπουρώσου μέσα,

για πόλεμο, για μάτωμα,

για την καινούγια γένα,

π’ όλο την περιμένουμε,

κι όλο κινάει για να ‘ρθει,

κι όλο συντρίμι χάνεται

στο γύρισμα των κύκλων.

Φτάνει μια Ιδέα να στο πει,

μια Ιδέα να στο προστάξει,

κορώνα Ιδέα, Ιδέα Σπαθί,

που θα είν’ απάνου απ’ όλα.

~ Κωστής Παλαμάς

Μικρόν απόσπασμα από το ποίημα «Οι Πατέρες»,

δημοσιεύτηκε στη συλλογή «Η Πολιτεία και η Μοναξιά» (1912).

Και γιατί λέμε ''καλή Ανάσταση''; Όταν ακούσεις ότι ο Χριστός κατέβηκε στον άδη & περί Αναστάσεως...

Γράφει ο άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος: "Όταν ακούσεις ότι ο Χριστός κατέβηκε στον άδη και ελευθέρωσε όλες τις ψυχές που ήταν εκεί, μη νομίζεις ότι αυτό είναι μακριά από όσα γίνονται σήμερα. Να θεωρείς δηλαδή ότι η καρδιά είναι ο τάφος και εκεί είναι θαμμένοι οι λογισμοί και ο νους, μέσα στο βαθύ σκοτάδι.

Έρχεται λοιπόν ο Κύριος στις ψυχές που Τον επικαλούνται από τον άδη, δηλαδή στο βάθος της καρδιάς, και εκεί διατάζει τον θάνατο: "άφησε, του λέει, ελεύθερες τις φυλακισμένες ψυχές, οι οποίες ζητούν εμένα που μπορώ να τις σώσω.

Κατόπιν, αφού σηκώσει τη βαριά πέτρα που σκεπάζει την ψυχή, ανοίγει τον τάφο και ανασταίνει τον πράγματι νεκρό και ελευθερώνει τη φυλακισμένη ψυχή από τη σκοτεινή φυλακή..."

Και μην νομίσεις τώρα πως αυτά που διάβασες είναι ''συμβολικά'' ή είναι τρόπο τινά μεταφορικός ο λόγος... Διότι το λέγει ξεκάθαρα ο Άγιος Συμεών ο Νεός Θεολόγος:

''Αὐτὸς ὁ ἴδιος κατεβαίνει ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, εἰσέρχεται στὸ σῶμα μας σὰν σὲ τάφο, ἑνώνεται μὲ τὶς νεκρωμένες πνευματικὰ ψυχές μας καὶ τὶς ἀνασταίνει. Ἔτσι παρέχει τὴ δυνατότητα σ᾿ ἐκεῖνον, ποὺ συναναστήθηκε μαζί του, νὰ βλέπει τὴ δόξα τῆς μυστικῆς του ἀναστάσεως...'' ~ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος

Δεν πρόκειται λοιπόν περί γεγονότος του παρελθόντος, αλλά για πραγματικότητα και βίωμα και συμβαίνει σήμερα στήν Ορθοδοξία, όπως ακριβώς το λέγει ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος ο,τι αυτός είναι ο λόγος της Σαρκώσεως, και Σταυρώσεως, και Αναστάσεως Του Δεσπότη Χριστού.

Το να μας κάνει κοινωνούς της Θεότητας Του, να εισέλθει το Άκτιστο Φως της Θεότητας εντός μας, ώστε βιωματικώς και πλήρης των αισθήσεων, να συναναστηθεί η ψυχή μας μαζί Του.

Και έτσι όπως ακριβώς λέγει ο Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, όταν συμβεί και γίνει ο άνθρωπος κοινωνός του Ακτίστου φωτός, παρέχει ο Δεσπότης Χριστός και οράτε το Φως εντός του, και γίνεται ορατό με τα φυσικά του μάτια, (για να μην έχει καμία αμφιβολία), και βλέπει την θεία έλλαμψη της Θεότητος υπο το φυσικό φως της μέρας, να εξέρχεται απο του σώματος του, και ο ήλιος ευρέθει σκοτεινός κατά τούς Αγίους Πατέρας της Εκκλησίας. 

Και είναι και αυτό ειπωμένο όπως ολα.

Ο Θεός είναι Φως, κατά τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο: «Και αυτή εστίν η επαγγελία ην ακηκόαμεν απ' αυτού και αναγγέλλομεν υμίν, ότι ο Θεός φως εστί και σκοτία εν αυτώ ουκ εστίν ουδεμία» (Α΄ Ιω. α΄ 5).

Ερμηνεύων ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης το εν λόγο χωρίο γράφει: «Φως λοιπόν είναι ο Θεός και φως αληθινόν, με την λαμπρότητα του όποίου συγκρινόμενος ο ήλιος και όλα τα κτιστά φώτα, ευρίσκονται φώτα ψευδή.»

Για αυτόν το λόγο λέγει πάλι ο θεόπτης Ἅγιος, Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, αναφορικά στο "ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι προσκυνήσωμεν άγιον, Κύριον, Ιησούν, τον μόνον αναμάρτητον", ότι δεν αναφερόμαστε στην Ανάσταση, Στόν Αναστάντα Χριστό που είδαν τότε, τον καιρό εκείνο οι Μαθητές...

Αλλά σε αυτή που είναι ο σκοπός της ζωής του ανθρώπου, "Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι..'' την θέωση, διότι όπως υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν στήν Ανάσταση απο ακοής, και διδασκαλία κατηχήσεως, έτσι υπάρχουν και εκείνοι που πίστεψαν στήν Ανάσταση του Χριστού ''απο θέας'', και αυτοί είναι οι κατ εξοχήν μάρτυρες της Αναστάσεως εις στούς αιώνας των αιώνων, Αμήν.

Και για αυτό λέμε ''Καλή Ανάσταση'' και ευχόμαστε, οχι για κάτι που έχει συμβεί, αλλά για αυτό που ευχόμαστε να συμβεί και στίς δικές μας ψυχές, να γίνουμε κοινωνοί της Αναστάσεως του Χριστού απο θέας, να φτάσουμε στόν αγιασμό, στήν θέωση, και τότε μπορούμε να μιλούμε για την απο εδω Σωτηρία, και Ανάσταση των ψυχών μας.

Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, καί νεκρός οὐδείς ἐπί μνήματος!

(Αφιερωμένο στόν αγαπημένο μου αδελφό Νικόλαο Θ. που με ρώτησε: ''Και γιατί λέμε καλή Ανάσταση; Δεν το καταλαβαίνω...) ~ Δημήτρης Ρόδης

Όταν σε κατηγορεί όλη η πόλης...

"...Σε κατηγορεί όλη η πόλης, αλλά δεν σε κατηγορεί ο Χριστός μας και η συνείδηση σου. Γνώριζε, ότι είσαι ανώτερος του Βασιλέως.

Σε επευφημεί όλη η πόλης, αλλά δεν σε επευφημεί ο Χριστός μας κι η συνείδηση σου. Γνώριζε ότι είσαι πιο ασήμαντος και από μια αράχνη..." (...)

~ Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

_________________________________

Κάποτε ένας αγιορείτης γέροντας είπε κάτι απλό: «Το βάγιο κρατιέται εύκολα… ο Σταυρός όχι».

Κάποτε ένας αγιορείτης γέροντας είπε κάτι απλό:

«Το βάγιο κρατιέται εύκολα… ο Σταυρός όχι».

Την Κυριακή των Βαΐων, ο κόσμος φώναζε «Ωσαννά». Λίγες μέρες μετά, ο ίδιος κόσμος θα φώναζε «Σταύρωσον».

Και κάπου εκεί, μέσα σε αυτή τη διαφορά, κρύβεται όλη η αλήθεια μας. Σήμερα κρατάμε βάγια. Όχι για το έθιμο, αλλά για να δούμε τον εαυτό μας. Πόσο εύκολα ενθουσιαζόμαστε, πόσο εύκολα ξεχνάμε και πόσο εύκολα αλλάζουμε...

Το βάγιο δεν είναι απλά ένα κλαδί. Είναι μια ερώτηση. Εγώ… με ποιον θα είμαι; Με τον Χριστό της δόξας, ή με τον Χριστό του Σταυρού;

Γιατί η πορεία τώρα αρχίζει. Δεν είναι η μέρα της χαράς… είναι η αρχή της αλήθειας. Από σήμερα δεν χωράνε πολλά λόγια, μόνο στάση.

Λίγη σιωπή. Λίγη προσευχή. Λίγη καρδιά που να αντέχει.

Καλή δύναμη σε όλους για τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Καλό αγώνα… και καλή πορεία προς την Ανάσταση.

- Αθωνική ζώνη

''Τούς ὀλιγοπίστους παραμύθησαι...'' -- Θεία Λειτουργία του Μ. Βασιλείου

''Τούς ὀλιγοπίστους παραμύθησαι...'' ~ Θεία Λειτουργία του Μ. Βασιλείου

Η φράση αυτή αποτελεί μέρος της ευχής της Θείας Λειτουργίας του Μεγάλου Βασιλείου, η οποία τελείται 10 φορές τον χρόνο (κυρίως τις Κυριακές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, την 1η Ιανουαρίου, και την Μ. Πέμπτη / Μ. Σάββατο).

Συγκεκριμένα, στην ευχή της προσκομιδής και περί των πιστών, ο ιερέας δέεται:

«Μνήσθητι, Κύριε, τοῦ περιεστῶτος λαοῦ, καὶ τῶν δι' εὐλόγους αἰτίας ἀπολειφθέντων, καὶ ἐλέησον αὐτοὺς καὶ ἡμᾶς, κατὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους σου· τὰ ταμεῖα αὐτῶν ἔμπλησον παντὸς ἀγαθοῦ· τὰς συζυγίας αὐτῶν ἐν εἰρήνῃ καὶ ὁμονοίᾳ διατήρησον· τὰ νήπια ἔκθρεψον· τὴν νεότητα παιδαγώγησον· τὸ γῆρας κατακράτησον· τοὺς ὀλιγοπίστους παραμύθησαι· τοὺς σκεδαζομένους ἐπισυνάγαγε· τοὺς ἀπαχθέντας ἐπίστρεψον καὶ τῇ ἁγίᾳ σου καθολικῇ καὶ ἀποστολικῇ Ἐκκλησίᾳ σύναψον...».

Ας εξετάσουμε την φράση "τοὺς ὀλιγοπίστους παραμύθησαι":

Ὀλιγοπίστους: Αυτούς που έχουν ασθενική, αδύναμη πίστη, που αμφιβάλλουν ή δειλιάζουν... αυτούς που δεν έχουν ακόμη ορθή πίστη, και απογοητεύονται απο τις κοσμικές αποτυχίες, ακόμη και όταν αυτές οδηγούν στόν Χριστό, και περιέχουν ωφέλεια για την ψυχή, και σωτηρία...

Παραμύθησαι: Δώσε μια παρηγοριά, μια ελπίδα, μια αχτίδα φωτός και αισιοδοξίας, να δυναμώσουν ώστε να αντέξουν τις δυσκολίες της πνευματικής ζωής, αλλά και τις δυστυχίες που προκύπτουν απο την αμαρτίες μας και την αποστασία των λαών της γής απο τον Θεό...

Δώστε μια καλή παραμυθίαν στόν λαό... Όποιος έχει αποκτήσει μια πιο ''προχωρημένη κατάσταση'' στήν πνευματική ζωη, γνωρίζει πολύ καλά περί τίνος ομιλώ, και ενθυμείται ακόμη και προσωπικές περιπτώσεις καλής ''Παραμυθίας'' απο τον πνευματικό του πατέρα.

Μιάν αλήθεια που δεν μπορούσε να ακούσει, και αντί αυτού, μιάν παραμυθία, μια παρηγοριά, γύρω απο ενα θέμα, ώστε να αντέξει, και χάριτι Θεού, να προχωρήσει στήν πνευματική του πορεία, χωρίς να εγκαταλείψει απο ολιγοπιστία, και να φθάσει έτσι σε μια άλλη κατανόηση των πραγμάτων, πνευματικό το τρόπο...

Οσα λιγοστά, απο προσωπικής πείρας γνωρίζω, ως συνεργάτης των Πνευματικών, και διακονητής στο Ιερό, σε Ναούς της Ι.Μ.Πατρών, με κάνουν να είμαι πολύ σκεπτικός απέναντι σε κάθε ιδέα ''κοσμικής αναλαμπής'' που περιμένουν πολλοί αδελφοί...

Κατανοώ την ανάγκη του κόσμου για μία κοσμική νίκη.

Άλλωστε γι' αυτό ακριβώς πρόδωσε ο Ιούδας Τον Χριστό... δεν ήταν ο κοσμικός ''Μεσσίας'' που επιθυμούσε για να ελευθερώσει το Ισραήλ απο τούς Ρωμαίους και να κάνει ''δυνατό'' το Ισραήλ...

Και φτάνουμε στο: Θα πάρουμε την Πόλη!

Σε πολλούς που τον ρωτούσαν, πότε θα πάρουμε την Πόλη...

Ο Άγιος Παΐσιος απαντούσε και το εξής: 

Εσύ πήρες τον Χριστό μέσα σου; άσε πότε θα πάρουμε την Πόλη...

Μήπως ανεξομολόγητοι και ακοινώνητοι το σύνολο των Ελλήνων, ονειρευόμαστε... την Πόλη;

Δεν είμαι απέναντι σε όσους Αγίους έκαναν τέτοιου είδους προβλέψεις, απεναντίας είμαι δίπλα τούς... Αν και το σύνολο της Κοινής των Θεούμενων Πατέρων Δόξας δεν μίλησε ποτέ για τέτοιες ''νίκες'' της Ορθοδοξίας. 

Μήπως όμως ειπώθηκαν ως προτροπή σε μετάνοια και παραμυθία σε αδύναμες ψυχές;

Να την πάρουμε την Πόλη, μην σας χαλάσω τώρα το χατίρι, αρκεί να θυμόμαστε και τούτο:

Την ωρα της εξόδου της ψυχής απο το σώμα, αυτό που θα έχει σημασία για την σωτηρία μας είναι η μετάνοια, η κατάσταση της ψυχής μας, αν είμαστε μέτοχοι της θείας Χάριτος Του Χριστού, και οχι πιά Πόλη είχαμε στήν κατοχή μας...

''Να την πάρουμε την Πόλη'', εφόσον έχουμε πάρει μέσα μας Τον Χριστό. Άλλη νίκη δεν υπάρχει.

- Κύριος να χαρίζει φώτιση και σοφία ολούθε. Εύχεστε.

''Τούς ὀλιγοπίστους παραμύθησαι...'' - Θεία Λειτουργία του Μ. Βασιλείου

(Μικρές σκέψεις επάνω στόν λόγο αυτό, που τόσο έντονα αποτυπώθηκε σήμερα στήν σκέψη μου κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας του Μ. Βασιλείου, 15/3/26. Της Σταυροπροσκυνήσεως.)

Όταν οι μητέρες προσεύχονται, η κόλαση τρέμει...

Όταν οι μητέρες προσεύχονται, η κόλαση τρέμει...

Το πιο επικίνδυνο άτομο στη γη είναι μια μητέρα που προσεύχεται.

Τα παιδιά της γίνονται φλεγόμενες δάδες στα χέρια του Θεού...

~ Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

___________________________

Έκανες σχέδια και είχες δικούς σου σκοπούς. Μου τα έφερες να τα ευλογήσω...

Είμαι ο Θεός σου, οι περιστάσεις της ζωής είναι στα χέρια μου, δεν βρέθηκες τυχαία στη θέση σου, είναι ακριβώς η θέση που σου έχω ορίσει. Έκανες σχέδια και είχες δικούς σου σκοπούς. Μου τα έφερες να τα ευλογήσω...

Σε βρήκαν απροσδόκητες αποτυχίες, και η απελπισία κατέλαβε την καρδιά σου, να ξέρεις, από Μένα ήταν αυτό... Να θυμάσαι πως κάθε εμπόδιο είναι νουθεσία από το Θεό, και γι’ αυτό να βάλεις στην καρδιά σου αυτό το λόγο, που σου έχω αποκαλύψει την ημέρα αυτή. Από Μένα ήταν αυτό...

∽ Αγίου Σεραφείμ της Βίριτσα (1866-1949 †)

Ενώ φαίνεται η σκιά του πολέμου, εμείς δεν μετανοούμε... ~ π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

Ενώ φαίνεται η σκιά του πολέμου και της πείνας να απειλεί και την Πατρίδα μας, εμείς ή δεν μετανοούμε καθόλου ή ψευτομετανοούμε. 'Ετσι σύντομα ξαναπέφτουμε στις ίδιες αμαρτίες που ικανοποιούν τα πάθη μας...

Πολλά μας λείπουν. Γι΄αυτό και οι ημέρες που έρχονται θα είναι δεινές για την Πατρίδα μας, την ορθόδοξη Ελλάδα μας...

Είναι πολύ κρίμα, εμείς οι νεοέλληνες ορθόδοξοι χριστιανοί, να αγνοούμε τις μεγάλες αλήθειες της Ορθοδόξου πίστεώς μας... 

Είναι κρίμα να περιφρονούμε τέτοιο αιώνιο και αθάνατο θησαυρό...

Είναι κρίμα, γιατί σήμερα-αύριο έρχεται ο Θεός και υπάρχει κίνδυνος να μην προλάβουμε να πούμε ούτε ένα "Κύριε,ελέησον". Μη γένοιτο!...

~ π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος 

makkavaios.blogspot.com

Σωματικές και ψυχικές ασθένειες....

Σωματικές και ψυχικές ασθένειες.

...Οι σωματικές ασθένειες πληγώνουν, καταπιέζουν, αποδυναμώνουν τη σάρκα, αλλά εξακολουθούν να αφήνουν τον άνθρωπο να ζητάει βοήθεια. Οι ψυχικές ασθένειες διαταράσσουν το μυαλό, κλείνουν τον άνθρωπο στον εαυτό του, τον κάνουν δύσπιστο, φοβισμένο, μπερδεμένο. Αλλά οι ψυχικές ασθένειες είναι οι πιο δύσκολες, γιατί όχι μόνο πληγώνουν, αλλά μουδιάζουν, σβήνουν τη λαχτάρα για τον Θεό, στεγνώνουν τα δάκρυα και κάνουν την καρδιά να μην αισθάνεται τίποτα. Ο ψυχικά ασθενής περπατάει, μιλάει, εργάζεται, αλλά μέσα του είναι άδειος, κρύος, απελπισμένος.

Και κανείς δεν βλέπει, γιατί η ψυχή δεν εμφανίζεται στις εξετάσεις...

Σταματήστε να φροντίζετε μόνο το σώμα και το μυαλό σας, αν η ψυχή λιμοκτονεί! Το σώμα θεραπεύεται, η ψυχή μπορεί να επανισορροπήσει, αλλά η ψυχή, αν αφεθεί μόνη της, σιγά σιγά εξασθενεί και δεν ξέρει πλέον πώς να ζητήσει βοήθεια. Χωρίς τον Θεό, ο άνθρωπος δεν θεραπεύεται, αλλά μόνο αναβάλλει... Μην τρέχετε μακριά από τον πόνο, αλλά αναζητήστε το νόημά του. Μην καλύπτετε την πληγή, αλλά φέρτε την στο φως... 

Όπου η ψυχή στρέφεται στον Θεό, ξεκινά η αληθινή θεραπεία.

~ Μοναχή Σιλουανή Vlad

______________________________

Σχόλιο π. κοινωνίας: Ὁ Μέγας Βασίλειος μαρτυρεῖ ὅτι οἱ χριστιανοί τῆς ἐποχῆς του κοινωνοῦσαν τακτικῶς τέσσερες φορές τήν ἑβδομάδα, δηλαδή τήν Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο καί Κυριακή (ἐπιστολή 93).

Χαρακτηριστικό δε, της μεγάλης ωφέλιας της συχνής μεταλήψεως, είναι οτι στήν ευχή προ της θείας Κοινωνίας ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, ζητά το έλεος του Θεού, γιατί γνωρίζει ότι η θεία Κοινωνία ενεργεί ανάλογα με την πνευματική κατάσταση του ανθρώπου, ήτοι καθαρίζει, λαμπρύνει (φωτίζει) και θεοποιεί . . .

Δείτε και σχετικά και ωφέλιμα περί του σημαντικού αυτού θέματος:

Η παρουσία του Χριστού με την συνεχή Θεία Κοινωνία

Περί τής Συνεχούς Μεταλήψεως τών Αχράντων τού Χριστού Μυστηρίων

Αγίου Αναστασίου Αντιοχείας

Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων ~ περί συχνής θείας μεταλήψεως

Γνωρίζεις πώς θά ἀναστηθεῖς καί θά παρουσιαστεῖς στόν Κριτή; ~ Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων, “Κατηχήσεις”

Κυριακή τῶν Ἀποκρέω

Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων, Ἀπό τό βιβλίο “Κατηχήσεις”

Ἐκδόσεις ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ, Ἱερᾶς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Καρέα

Ὅταν θά ἔρθει ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου μέ ὅλη τή δόξα Του, ὅλοι οἱ Ἄγγελοι θά εἶναι μαζί Του» (Ματθ. 25, 31). Κοίτα, ἄνθρωπε, μπροστά σέ πόσο πλῆθος θά βγεῖς νά κριθεῖς. Σύμπαν τό γένος τῶν ἀνθρώπων τότε θά παρίσταται. Ἀναλογίσου λοιπόν πόσο πολυάριθμος εἶναι ἠ φυλή τῶν Ρωμαίων, ἀπό πόσα πλήθη ἀποτελοῦνται οἱ βάρβαρες φυλές πού τώρα ζοῦν καί πόσες ἀπό αὐτές τίς βάρβαρες φυλές ἔχουν πεθάνει ἐδῶ καί ἑκατό χρόνια. Λογάριασε πόσοι θάφτηκαν μέσα σέ χίλια χρόνια ἀπό ὅλες αὐτές τίς φυλές καί τόσες ἄλλες.

Λογάριασε ὅλους, ὅσοι ἔζησαν στή γῆ ἀπό τόν Ἀδάμ μέχρι σήμερα. Εἶναι πραγματικά ἀπειροπληθεῖς ἀλλά, παρόλα αὐτά, μποροῦμε νά θεωρήσουμε ὅτι εἶναι καί λίγοι, ἄν τούς συγκρίνουμε μέ τούς Ἀγγέλους, πού σίγουρα εἶναι κατά πολύ περισσότεροι. Ἐκεῖνοι εἶναι τά ἐνενήντα ἐννέα πρόβατα, ἡ ἀνθρωπότητα εἶναι μόνο τό ἕνα. Σύμφωνα μέ τό μέγεθος τῶν τόπων πρέπει νά ὑπολογίζουμε καί... τό πλῆθος τῶν κατοίκων τους. 

Ἡ γῆ πού κατοικεῖται ἀπό ὅλους τούς ἀνθρώπους, σύμπασα ἡ οἰκουμένη, ἔτσι ὅπως βρίσκεται στό μέσον τοῦ οὐρανοῦ πού τήν περιβάλλει, εἶναι μόνο τό κέντρο ἑνός κύκλου καί ὅμως βαστάζει πάνω της τόσα πλήθη.

Σκεφτεῖτε λοιπόν ὁ οὐρανός πού τήν περιβάλλει σάν κύκλος, πόσο πιό ὑπερμεγέθης εἶναι ἀπό αὐτήν. Καί σκεφτεῖτε ὅτι ὑπάρχουν ἄπειροι ἄλλοι οὐρανοί, πού δέν μποροῦμε οὔτε κάν νά φανταστοῦμε τά πλήθη τῶν Ἀγγέλων πού τούς κατοικοῦν. Διότι ἔχει γραφεῖ: «Χίλιες χιλιάδες Τόν ὑπηρετοῦσαν καί μύριες μυριάδες ἔστεκαν μέ δέος μπροστά Του». Καί ὄχι βέβαια πώς εἶναι μόνο τόσο τό πλῆθος τῶν Ἀγγέλων, ἀλλά περισσότερο ἀπ᾽ αὐτό δέν μποροῦσε νά μᾶς παραστήσει ὁ Προφήτης. 

Θά εἶναι παρών λοιπόν τότε στήν Κρίση ὁ Θεός, ὁ Πατέρας ὅλων, θά παρακάθεται καί ὁ Ἰησοῦς Χριστός καί τό Ἅγιο Πνεῦμα θά παρευρίσκεται καί Αὐτό. Ἀγγελική σάλπιγγα θά προσκαλέσει ὅλους ἐμᾶς, πού ἔχουμε σάν ἔνδυμά μας ὅλα μας τά ἔργα.

Μήπως λοιπόν καί μόνο μ᾽ αὐτή τήν εἰκόνα, δέν εἶναι φυσικό ἀπό τώρα νά ἔχουμε κάποια αἴσθηση ἀγωνίας; Μήν τό θεωρήσεις, ἄνθρωπε, ὅτι εἶναι μικρή καταδίκη, ἀκόμα καί τότε πού δέν θά κολαστεῖς αἰώνια, τό νά ἔρθουν στό φῶς ὅλα τά κρυφά καί φανερά ἔργα σου, μπροστά στά ἄπειρα πλήθη ὅλων τῶν ἀνθρώπων καί ὅλων τῶν Ἀγγέλων. Μήπως δέν ἔρχονται στιγμές στή ζωή μας πού προτιμᾶμε νά πεθάνουμε πολλούς θανάτους, παρά νά μάθουν κάποιοι φίλοι μας τά μυστικά μας, γιά τά ὁποῖα θά ἔπρεπε νά μᾶς ἀποδοκιμάσουν.

Κάτω ἀπό τή συναίσθηση αὐτῆς τῆς τόσο κρίσιμης περιστάσεως, ἀδελφοί μου, ἄς φροντίσουμε μέ ζῆλο νά μή μᾶς ἀποδοκιμάσει καί καταδικάσει ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος δέν χρειάζεται νά διενεργήσει καμιά ἐξέταση καί κανένα ἔλεγχο, προκειμένου νά γνωρίσει ἐμᾶς καί τά ἔργα μας. Μήν πεῖς ὅτι νύχτα ἔπεσα σέ πορνεία ἤ ἔκανα μαγεῖες ἤ ἔπραξα κάτι ἄλλο καί ἄνθρωπος δέν βρισκόταν ἐκεῖ. Ἀπό τή συνείδησή σου κρίνεσαι, ἀπό τούς λογισμούς σου. Ὅπως λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, τότε πού θά κρίνει ὁ Θεός τά κρυφά ἔργα τῶν ἀνθρώπων, οἱ λογισμοί τοῦ ἀνθρώπου μέσα στή συνείδησή του θά λειτουργοῦν σάν μάρτυρες κατηγορίας ἤ σάν μάρτυρες ὑπερασπίσεως. 

Σέ ἀναγκάζει νά πεῖς τήν ἀλήθεια τό Πρόσωπο τοῦ Κριτῆ-Θεοῦ, πού σοῦ ἐμπνέει τό δέος. Καί ἀκόμα πιό ἔντονα, θά μπορούσαμε νά ποῦμε, ὅτι σέ ἐλέγχει ἀκόμα καί τότε πού ἐσύ δέν θά φανερώσεις τήν ἀλήθεια. Γιατί, ὅπως εἴπαμε, θά ἀναστηθεῖς καί θά παρουσιαστεῖς στόν Κριτή, σάν νά εἶσαι ντυμένος μέ τίς ἁμαρτίες σου ἤ, ἄν ἔχεις βέβαια, καί μέ κάποιες καλές καί ἐνάρετες πράξεις σου.

Καί τό δήλωσε τοῦτο ὁ Κριτής ‒ διότι ὁ Χριστός θά εἶναι Ἐκεῖνος πού θά κρίνει  ‒ λέγοντας: «Ἐπειδή δέν δικάζει ὁ Πατέρας κανέναν, ἀλλά τήν κρίση τήν ἄφησε στόν Υἱό». Καί αὐτό δέν σημαίνει ὅτι ἀποξενώνεται ἀπό τήν ἐξουσία Του, ἀλλά ὅτι κρίνει «διά τοῦ Υἱοῦ». Βέβαια ὁ Υἱός κρίνει μέ τή συγκατάνευση τοῦ Πατέρα. 

Καί ἀσφαλῶς ἡ κρίση καί ἡ ἀπόφαση τοῦ Υἱοῦ εἶναι ἴδια μέ τήν κρίση καί τήν ἀπόφαση τοῦ Πατέρα, γιατί Πατέρας καί Υἱός ἔχουν μία καί τήν αὐτή γνώμη. Τί λέει ὅμως ὁ Κριτής γιά τό ἄν ἀποτελοῦν ἤ ὄχι τό ἔνδυμά σου οἱ πράξεις σου καί τά βιώματά σου; «Καί θά συναχθοῦν μπροστά Του πάντα τά ἔθνη». Διότι πρέπει ἐνώπιον τοῦ Χριστοῦ νά γονατίσουν καί τά ἐπουράνια καί τά ἐπίγεια καί τά καταχθόνια . Καί θά χωρίσει τούς μέν ἀπό τούς δέ, «ὅπως χωρίζει ὁ βοσκός τά πρόβατα ἀπό τά κατσίκια».

Πῶς τά χωρίζει ὁ βοσκός; Ἄραγε τά ἐξετάζει βάσει κανενός βιβλίου, γιά νά δεῖ ποιό εἶναι πρόβατο καί ποιό κατσίκι; Ἤ τά διακρίνει ἀπό τήν ἐμφάνιση; Δέν εἶναι τό σγουρό καί ἀφράτο μαλλί πού φανερώνει τό πρόβατο καί τό σκληρό καί ἄγριο τρίχωμα πού φανερώνει τό κατσίκι; Ἔτσι εἶναι καί μόλις καθαριστεῖς ἀπό τίς ἁμαρτίες σου. Ἔχεις στό ἑξῆς τό μαλλί καθαρό καί μένει ἡ στολή σου ἀμόλυντη καί λές πάντοτε: «Ξεντύθηκα τό χιτώνα τῆς ἁμαρτίας, πῶς νά τόν ξαναβάλλω;». 

Ἀπό τό ἔνδυμα γνωρίζεσαι σάν πρόβατο, ἄν ὅμως βρεθεῖς τριχωτός σάν τόν Ἡσαῦ, πού ἦταν πυκνότριχος καί ἐλαφρόμυαλος, πού ἔχασε τά πρωτοτόκια γιά τό φαΐ καί πούλησε τό ἀξίωμά του, θά πᾶς στά ἀριστερά τοῦ Κυρίου.

Ἄς μή γίνει κανείς νά χάσει τή Χάρη, οὔτε μέ τά ἄδικά του ἔργα νά βρεθεῖ στά ἀριστερά τάγματα τῶν ἁμαρτωλῶν.

Πηγή: imaik

Σέ τίποτε ἄλλο δέν ἀπατᾶται ὁ ἄνθρωπος, ὅσο στό θέμα τῆς ἀγάπης... ~ Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ

Σέ τίποτε ἄλλο δέν ἀπατᾶται ὁ ἄνθρωπος, ὅσο στό θέμα τῆς ἀγάπης... ~ Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ

Ο λόγος αυτός του Αγίου Τύχωνος του Ζαντόνσκ δεν είναι απλή διαπίστωση, αλλά πνευματική τομή μέσα στην καρδιά του ανθρώπου. Η αγάπη, όταν αποσπάται από την Αλήθεια, μεταμορφώνεται ύπουλα σε πλάνη. Φαίνεται γλυκιά, ανθρώπινη, συμπονετική, όμως στερείται ζωής...

Δεν σώζει, δεν φωτίζει, δεν θεραπεύει. Γι’ αυτό και η Εκκλησία δεν μιλά ποτέ για αγάπη ως συναίσθημα, αλλά ως τρόπο υπάρξεως εν Χριστώ. Η Αγία Γραφή είναι απολύτως σαφής. Ο ίδιος ο Κύριος ομολογεί «Εγώ ειμι η οδός και η αλήθεια και η ζωή».

Όπου απουσιάζει η αλήθεια, απουσιάζει και ο Χριστός. Και όπου απουσιάζει ο Χριστός, ό,τι κι αν ονομάζεται αγάπη δεν είναι παρά σκιά. Ο Απόστολος Ιωάννης γράφει ότι «ο Θεός αγάπη εστίν», αλλά ο ίδιος ο Απόστολος προειδοποιεί ότι «πᾶς ὁ μὴ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ Θεὸν οὐκ ἔχει». Δεν υπάρχει αγάπη έξω από τη διδαχή Του, έξω από την Αλήθειά Του.

Η αγάπη χωρίς αλήθεια γίνεται συνενοχή στο ψεύδος.

Δικαιολογεί την αμαρτία, βαπτίζει το σκοτάδι ως φως και την πτώση ως ελευθερία. Ο Απόστολος Παύλος δεν χαρίζεται όταν λέει ότι η αγάπη «οὐ συγχαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ».

Όταν λοιπόν κάποιος αγαπά χωρίς να μαρτυρεί την αλήθεια, δεν αγαπά πραγματικά. Φοβάται, κολακεύει, υποχωρεί. Και εκεί ακριβώς φωλιάζει η πλάνη...

Ο ίδιος ο Χριστός μιλά με αυστηρότητα όταν χρειάζεται. Ο λόγος Του ελέγχει, κόβει, πονά. Όχι επειδή στερείται αγάπης, αλλά επειδή είναι αληθινή αγάπη. «Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς».

Η ψεύτικη αγάπη δεν ελευθερώνει, κρατά δέσμιο τον άνθρωπο στο πάθος του και του χαρίζει μια πρόσκαιρη παρηγοριά που καταλήγει σε πνευματικό θάνατο.

Ο Άγιος Τύχων, με πατερική διάκριση, αποκαλύπτει τη ρίζα αυτής της απάτης. Η αγάπη χωρίς αλήθεια δεν είναι ουδέτερη. Έχει πατέρα της το ψεύδος. Και ο πατέρας του ψεύδους, κατά τον ίδιο τον Χριστό, είναι ο διάβολος. Γι’ αυτό και η Εκκλησία καλεί τον άνθρωπο όχι απλώς να αγαπά, αλλά να αγαπά εν αληθεία, εν μετανοία, εν υπακοή στο Ευαγγέλιο.

Η αληθινή αγάπη σταυρώνεται. Δεν χαϊδεύει, δεν καθησυχάζει ψευδώς, δεν φοβάται να πληγώσει για να σώσει.

Είναι φωτιά που καίει το ψεύδος και φως που αποκαλύπτει την πληγή, για να έρθει η θεραπεία. Μόνο αυτή η αγάπη οδηγεί στη ζωή. Όλα τα άλλα είναι μια απάτη και πλάνης της καρδιάς...

(απο το διαδίκτυο)

Όπου καλεί καθέναν ο Θεός, εκεί θα αγιάσει... ~ π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Όπου καλεί καθέναν ο Θεός, εκεί θα αγιάσει.

~ π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Να διαβάσουμε λίγο και για τον αββά Βαρσανούφιο.

«Τη στ’ του αυτού μηνός, μνήμη των οσίων και θεοφόρων Πατέρων ημών Βαρσανουφίου του Mεγάλου Γέροντος και Ιωάννου του επιλεγομένου Προφήτου, μαθητού του αγίου Βαρσανουφίου, του και άλλου Γέροντος των παρά τω εν Γάζη της Παλαιστίνης κοινοβίω του Αββά Σερίδου, ακμασάντων και εν ειρήνη τελειωθέντων».

Ο οποίος Ιωάννης, λέει, και αυτός είναι Γέρων, ο άλλος Γέρων. Και κοντά στους δύο αυτούς ήταν και ο αββάς Σέριδος. Ο Σέριδος κυρίως πήγαινε τα σημειώματα. Διάφοροι που είχαν ερωτήσεις, απορίες, που είχαν καημό για την πνευματική ζωή, έγραφαν σύντομα-σύντομα την ερώτησή τους και την πήγαινε ο Σέριδος στον αββά Βαρσανούφιο.

Ο αββάς Βαρσανούφιος ζούσε έγκλειστος·... Έγκλειστος! Μη μας παραξενεύουν αυτά. Όλοι οι άγιοι έχουν ένα κάτι χαρακτηριστικό στη ζωή τους. Ο ένας έγκλειστος –το Πνεύμα το Άγιο τον φωτίζει να κάνει έτσι– ο άλλος στυλίτης, ο άλλος στην έρημο, άλλος άγιος αλλού. Ο μέγας Φώτιος πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. «Έκαστος εν ω εκλήθη», όπως λέει και ο απόστολος Παύλος (Α’ Κορ. 7:24). Εκεί που τον έβαλε ο Θεός τον καθένα. Άλλος έτσι, άλλος αλλιώς...

«Φωστήρ Βαρσανούφιος άδυτος ώφθη

Βιώσας ως άγγελος εν τη ασκήσει».

Ο αββάς Βαρσανούφιος ανεδείχθη και ενεφανίσθη ως ένας ήλιος που δεν δύει, καθώς η όλη βιοτή του, η όλη ζωή του στην άσκηση εκεί ήταν ζωή αγγέλου· σαν να ήταν άγγελος.

Ένας κοινός θνητός πού να καταλάβει! Είναι και αυτό, ξέρετε. Άμα δεν έχεις διάθεση λίγο να ξεπεράσεις τα ανθρώπινα, και λες: «Ε, άνθρωπος είμαι», και ζεις την ανθρώπινή σου πραγματικότητα – ας πούμε, να φας, να πιείς, να χάνεις τον καιρό σου ή απλώς να δουλεύεις κτλ. – και τίποτε περισσότερο, δεν μπορείς να καταλάβεις τίποτε...

Λοιπόν, καθώς διαβάζουμε αυτά, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να σκεφτούμε: «Πω πω! Αυτοί πήγαν και κλείστηκαν μέσα στο κελί! Πού εμείς, πού να πλησιάσουμε!» Ε, και αμέσως το βολεύουμε το πράγμα. Ίσα-ίσα, έχουμε πει ότι όπου κι αν είναι ο καθένας, όπου τον καλεί ο Θεός τον καθένα, εκεί, κάνοντας υπομονή και κάνοντας αγώνα να μην προδώσει την πίστη του, εκεί θα αγιάσει. 

Είναι ένα άλλοθι λοιπόν, όταν, ας πούμε, σκεπτόμαστε: «Πω πω, οι άγιοι ζούσαν έτσι! Πού να κάνουμε εμείς τέτοια πράγματα τώρα;» Και μια χαρά δικαιολογούμαστε. Δεν είναι έτσι. Είναι λάθος...

Ο Θεός είναι Θεός παντού, πάντοτε, δεν είναι κρυμμένος κάπου, αλλά εσύ με τη στάση που παίρνεις σαν να μην αφήνεις τον Θεό να σε δει, να σε επισκεφθεί, να σε αγγίξει, να σε ημερώσει, να σε χαροποιήσει...

Από το βιβλίο: π. Συμεών Κραγιοπούλου, “Θέλεις να αγιάσεις;”, Φεβρουάριος, Πανόραμα Θεσσαλονίκης, 2023, σελ. 118 (αποσπάσματα). Πηγή: paterikos.blogspot.com

Απλώς «ἐκολλήθη» κάπου για να ζήσει...

Απλώς «ἐκολλήθη» κάπου για να ζήσει. Και τότε τον εξουσίασαν και τότε τον κατέστρεψαν. Όταν «κολλάσαι» κάπου, παίρνεις τις δυνατότητες αυτού του χώρου στον οποίο «κολλάσαι»· γι’ αυτό και το παράδειγμα του Αποστόλου Παύλου, του «κολλωμένου τῇ πόρνῃ», στη σημερινή Επιστολή. Ο Άσωτος αυτό δεν το καταλαβαίνει και πηγαίνει και «ἐκολλήθη»...

Να το κρυμμένο μυστικό, ο γενετικός κώδικας της σημερινής περικοπής του Ασώτου, που ερμηνεύεται βοηθητικά από τον Απόστολο Παύλο. Και είναι το γενετικό υλικό, (η υπακοή στήν αγαπητική εξουσία του Θεού Πατέρα), που κρίνει την καθημερινότητα της ζωής μας και την κοινωνικότητά μας. Ευχή πραγματικά να μην τα χάσουμε και να μην τα απωλέσουμε, γιατί θα είμαστε υπεύθυνοι για την κόλαση που φτιάχνουμε στη ζωή μας... 

Mικρόν απόσπασμα απο: 

Μαθητεία στην αγαπητική εξουσία του Θεού Πατέρα

~ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου