Οἱ αἱρετικοί. Ὑπονόμευσαν καί κατήργησαν τό ἕνα δόγμα μετά τό ἄλλο... ~ Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Οἱ αἱρετικοί. 

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς 

Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος

Στ’ ἀλήθεια δὲν ξέρει κανεὶς ποῦ βρίσκεται ἡ μεγαλύτερη παραφροσύνη τοῦ σύγχρονου κόσμου ποὺ ἔχει ἐκπέσει ἀπὸ τὸ Χριστό: στὴν προσωπικὴ ζωὴ τοῦ καθενὸς ἢ στὸ γάμο; στὸ σχολεῖο ἢ στὴν πολιτική; στὶς οἰκονομικὲς δομὲς ἢ στὶς νομικὲς διατάξεις; στὸν πόλεμο ἢ στὴν εἰρήνη; Παντοῦ βλέπει κανεὶς αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουμε χυδαῖο καὶ βάρβαρο. Ἐκεῖ ποὺ ὁ Χριστὸς εἶναι περισσότερο ἀπών, ἐκεῖ περισσεύει τὸ χυδαῖο καὶ τὸ βάρβαρο. Τὸ ψεῦδος καὶ ἡ βία θριαμβεύουν.

Ἂς αἰσχύνονται οἱ αἱρετικοὶ θεολόγοι καὶ οἱ προϊστάμενοι τῶν αἱρετικῶν ''ἐκκλησιῶν'' ποὺ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Χριστοῦ ἀναδείχθηκαν κυρίαρχοι καὶ ἡγεμόνες ὅλων τῶν λαῶν τῆς γῆς. 

Ἔχουν κάθε λόγο νὰ αἰσχύνονται. Γιατί σὰν ἄλλοι ἀνόητοι Γαλάτες, ἐνῷ ἄρχισαν μὲ τὸ πνεῦμα τελειώνουν στὴ σάρκα – ὦ ἀνόητοι Γαλάται… οὕτως ἀνόητοί ἐστε; ἐναρξάμενοι πνεύματι νῦν σαρκὶ ἐπιτελεῖσθε; (Γάλ. 3:1,3). Αὐτοὶ εἶναι οἱ κύριοι ἔνοχοι γιὰ τὸ ὅτι οἱ λαοί τους ξέφυγαν ἀπὸ τὸν ὀρθὸ δρόμο καὶ ἄρχισαν νὰ χωλαίνουν καὶ ἀπὸ τὰ δύο πόδια, προσκυνῶντας πότε τὸ Θεὸ στὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ πότε τοὺς χρυσοῦς μόσχους στὴ Σαμάρεια.

Ὅπως κάποτε οἱ ἄπιστοι Ἑβραῖοι καταπατοῦσαν τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ τὴ μία μετὰ τὴν ἄλλη καὶ πορεύονταν κατὰ τὶς ἐπιθυμίες τοῦ κόσμου καὶ τῶν καρδιῶν τους, τὸ ἴδιο ἔπραξαν τώρα καὶ τοῦτοι μὲ τὴ διδαχὴ τοῦ Χριστοῦ, τοῦ κυρίαρχου ὅλων τῶν διδαχῶν. 

Ὑπονόμευσαν καὶ κατήργησαν τὸ ἕνα δόγμα μετὰ τὸ ἄλλο, ἐξαφάνισαν ὅλες τὶς εὐαγγελικὲς ἐντολές, ἀπέρριψαν τὶς ἀποστολικὲς καὶ πατερικὲς διατάξεις, ἐξευτέλισαν ὅλους τοὺς λόγους τῶν Ἁγίων καὶ τὰ ἀσκητικὰ παραδείγματα τὰ κατέστησαν μύθους.

Τὸ ἰσχυρότερο πλῆγμα ποὺ κατέφεραν στὸ Εὐαγγέλιο οἱ αἱρετικοὶ θεολόγοι εἶναι τὸ ὅτι ἀμφισβήτησαν τὴ θεότητα τοῦ Μεσσία τοῦ κόσμου, κάποιοι μονάχα ἀμφιβάλλοντας ἐνῷ κάποιοι ἄλλοι ἀπορρίπτοντάς την ὁλοκληρωτικά. Ἀκολούθησε ὁλόκληρη σειρὰ ἄρνησης τῶν πνευματικῶν ἀληθειῶν ὅπως ἡ ὕπαρξη τῶν Ἀγγέλων καὶ τῶν Δαιμόνων, τοῦ Παραδείσου καὶ τῆς Κολάσεως, τῆς αἰωνίου δόξης τῶν Ἁγίων καὶ τῶν Δικαίων, τῆς νηστείας, τῆς δυνάμεως τοῦ Σταυροῦ καὶ τῆς ἀξίας τῆς προσευχῆς κ.ο.κ.

Μὲ μιὰ λέξη, οἱ αἱρετικοὶ θεολόγοι ἀσχολήθηκαν μὲ τὶς προσαρμογὲς καὶ ἐξομοιώσεις ἀκόμα ἀπὸ τὸ σχίσμα τῆς Δύσης ἀπὸ τὴν Ἀνατολή, μὰ πιὸ ἐντατικὰ τὰ τελευταῖα 150 ἔτη. Προσάρμοσαν τὸν οὐρανὸ στὴ γῆ, τὸ Χριστὸ στοὺς ἄλλους «ἱδρυτὲς θρησκειῶν» καὶ τὸ Χαρμόσυνο ἄγγελμα στὶς ἄλλες θρησκεῖες· τὴν ἰσραηλιτική, τὴ μωαμεθανικὴ καὶ τὴν παγανιστική. 

Ὅλα δῆθεν στό ὄνομα τῆς «ἀνεκτικότητας» καί «πρός ὄφελος τῆς εἰρήνης» μεταξύ ἀνθρώπων καί λαῶν.

Ὅμως, ἀκριβῶς ἐδῶ βρίσκεται ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ σύλληψη πολέμων καὶ ἐπαναστάσεων πρωτάκουστων στὴν ἱστορία τοῦ κόσμου. Γιατί ἡ ἀλήθεια μὲ τίποτε δὲν ἀνέχεται νὰ ἑνωθεῖ μὲ τὴν ἡμιαλήθεια καὶ τὸ ψεῦδος...

~ Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς 

Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος

- paterikos.blogspot.com

agiazoni.gr/oi-airetikoi

Οἴμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαῦσον, θρήνησον, διότι οἱ Ἐπίσκοποι… ἐκοιμήθησαν.

Οἴμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαῦσον, θρήνησον, διότι οἱ Ἐπίσκοποι καί φύλακες τῆς Μίας, Ἁγίας, Ὀρθοδόξου, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἐκοιμήθησαν.

~ Τοῦ ὁσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου

Οἱ καλοί ποιμένες, οἱ θειότατοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ θεηγόροι ὁπλῖται παρατάξεως Κυρίου, διά νά φυλάξουν καθαράν καί ἄσπιλον τήν Νύμφην τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν (ὅπως τήν παρέλαβαν ἀπό τόν Νυμφίον Χριστόν) ἀπό τάς διαφόρους καί ποικίλας πλάνας καί αἱρέσεις, ἠγωνίσθησαν, ὑβρίσθησαν, κατηγορήθησαν, ἐσυκοφαντήθησαν, ἐφυλακίσθησαν, ἐξωρίσθησαν, πολλάς βασάνους καί θλίψεις ὑπέμειναν, μερικοί δέ καί θανάτους.

Ἀλλά μἐ τήν πίστιν τήν θερμήν πρός τόν Θεόν καί μέ τήν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δύναμιν καί χάριν ἐνισχυθέντες, ἐξεδίωξαν μακράν τῆς Ἐκκλησίας τούς λοιμώδεις λύκους, τούς αἱρετικούς, ἐκσφενδονίσαντες μέ τήν σφενδόνην τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, παραδόντες αὐτούς εἰς τό αἰώνιον ἀνάθεμα.

Διό καί ὁ Θεός, ὁ παρ’ αὐτῶν δοξασθείς, ἐδόξασεν αὐτούς καί εἰς τήν γῆν, πλουτίσας αὐτούς δι’ οὐρανίων χαρισμάτων, καί εἰς τόν Οὐρανόν στεφανώσας αὐτούς δι’ ἀμαραντίνων οὐρανίων στεφάνων.

Καί οἱ μἐν Ἅγιοι Πατέρες, οἱ καλοί καί ἀληθεῖς Ποιμένες, ἐξεδίωξαν μακράν τῆς Ἐκκλησίας τούς αἱρετικούς, τούς λοιμώδεις λύκους (1), ὁ δέ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Ἀθηναγόρας καλεῖ τόν αἱρετικόν Πάπαν, τόν ἐχθρόν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τόν παραβάτην καί καταφρονητήν τῶν Ἀποστολικῶν καί Πατρικῶν Παραδόσεων, πίπτει εἰς τάς ἀγκάλας του, τόν ἐκλιπαρεῖ, τόν ἀναγνωρίζει ὡς πρῶτον, ἀνοίγει τήν θύραν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῶν λογικῶν του προβάτων, εἴσελθε, τῷ λέγει, ὡς πρῶτος καί ἐγώ ὡς δεύτερος θά σέ ἀκολουθῶ μέ τά πρόβατά μου!!

Οἴμοι! Οἴμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαῦσον, θρήνησον … διότι οἱ Ἐπίσκοποι καί φύλακες τῆς Μίας, Ἁγίας, Ὀρθοδόξου, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἐκοιμήθησαν. Οἱ Ποιμένες αὐτῆς ἤνοιξαν διάπλατα τάς θύρας, διά νἀ εἰσέλθουν ἀκωλύτως οἱ λιμώδεις λύκοι (2) καί θύσουν (3), ἁρπάσουν καί σκορπίσουν τά πρόβατα, ὑπέρ ὧν Χριστός τό Αἷμα Αὐτοῦ ἐξέχεε.

—————————————

Ἀπό τό βιβλίο ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΑ ΑΡΘΡΑ, ΟΜΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΠΝΟΗΣ τοῦ ὁσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου, τόμος Γ΄, σελ. 142, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».

(1) Λοιμώδεις λύκοι: Λύκοι μολυσματικοί.

(2) Λιμώδεις λύκοι: Λύκοι πεινασμένοι.

(3) Θύσουν: Κατασφάξουν, κατασπαράξουν.

trelogiannis.blogspot.com

Πως θα είναι η Ιεραρχία της Εκκλησίας στις έσχατες ημέρες; ~ Άγιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής

''Από άγνοια (πνευματική) θα πλανηθούν οι πιο πολλοί...''  

~ Άγιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής

«Μέχρι συντελείας του αιώνος, παιδί μου, δεν θα εκλείψουν οι προφήτες Κυρίου του Θεού, καθώς ποτέ δεν θα λείψουν και οι εργάτες του σατανά.

Στις έσχατες όμως ημέρες, όσοι θα δουλέψουν αληθινά στο Χριστό, θα κρύψουν έξυπνα τους εαυτούς τους από τους ανθρώπους. Και αν δεν κάνουν σημεία και τέρατα όπως σήμερα, θα βαδίζουν πάντα στο δύσκολο δρόμο με κάθε ταπείνωση.

Αυτοί θα βρεθούν στη Βασιλεία του Θεού μεγαλύτεροι από τους σημειοφόρους πατέρες. Διότι στην εποχή τους δεν υπάρχει κανείς που να τον βλέπουν να κάνει στα θαυμαστά, ώστε να αναζωπυρώνεται η φρόνημά τους για να προχωρούν σε πνευματικούς αγώνες...

Διότι όσοι κατέχουν τους ιερατικούς θρόνους σε όλον τον κόσμο, θα είναι εντελώς ακατάλληλοι, και δεν θα έχουν ιδέα από αρετή. Αλλά και οι ηγέτες των μοναχών θα είναι όμοιοι. Θα έχουν καταβληθεί από τη γαστριμαργία και την κενοδοξία, ώστε να είναι μάλλον σκάνδαλο για τους ανθρώπους και όχι υπογραμμό. Για αυτό θα παραμεληθεί η αρετή. 

Θα βασιλεύει παντού η φιλαργυρία. Αλλοίμονο όμως στους μοναχούς που θα ευρίσκονται σε χρυσάφι. Διότι αυτοί θα είναι μόνος στα μάτια του Κυρίου και δεν πρόκειται να δουν Θεού πρόσωπο.

Μοναχοί και λαϊκοί θα τοκίζουν τα χρήματά τους. Δεν θα προτιμούν να τους πολλαπλασιάζει ο Θεός με την ελεημοσύνη στους φτωχούς. Για αυτό και, αν δεν απομακρυνθούν από αυτή την πλεονεξία, θα καταποντιστούν στον τάρταρο.

Τότε, λοιπόν, καθώς είπα και προηγουμένως, από άγνοια θα πλανηθούν οι πιο πολλοί στο χάος της πλατείας και ευρύχωρης οδού της απωλείας...» 

(Απόσπασμα από το βιβλίο: «Ένας Ασκητής Επίσκοπος» από ανέκδοτο χειρόγραφο του 1334, Εκδόσεις <Αστήρ> σελ. 177).

Η αλήθεια δεν καθορίζεται πάντα από την πλειοψηφία.

Η πλειοψηφία των επισκόπων υπέγραψε την Ψευδο-Ένωση μεταξύ του Πάπα (Δύσης) και των Ορθοδόξων (Ανατολής) στη Σύνοδο της Φλωρεντίας 1438-39, ωστόσο η Εκκλησία τελικά αγιοποίησε τον Άγιο Μάρκο της Εφέσου, ο οποίος στάθηκε ουσιαστικά μόνος αρνούμενος να συμβιβάσει την Ορθόδοξη Πίστη. 

Η αλήθεια δεν καθορίζεται πάντα από την πλειοψηφία.

Και η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν δίδαξε ποτέ την τυφλή και αδιάκριτη υπακοή. Η Γραφή διδάσκει: «Πρέπει να υπακούμε στον Θεό παρά στους ανθρώπους» (Πράξεις 5:29). 

Ο Απόστολος Παύλος προχωρά παραπέρα, «Ακόμα κι αν εμείς, ή ένας άγγελος από τον ουρανό, σας κηρύξει άλλο ευαγγέλιο από αυτό που σας κηρύξαμε, ας είναι ανάθεμα» (Γαλάτες 1:8). 

Η υπακοή είναι μεγάλη αρετή, αλλά δεν είναι απόλυτη. 

Προϋποθέτει πίστη στην Ορθόδοξη Πίστη. Διαφορετικά, τι πρέπει να κάνουμε όταν ένας ιεράρχης πέφτει σε λάθος; Ο Νεστόριος δεν ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως; Δεν υπήρχαν Αρειανοί επίσκοποι σε όλη την Εκκλησία; 

Οι Άγιοι δεν ακολούθησαν το λάθος, απλώς και μόνο επειδή προερχόταν από έναν επίσκοπο. Η Ορθόδοξη παράδοση είναι υπακοή στην αλήθεια, όχι υπακοή με οποιοδήποτε κόστος.

~ Ορθόδοξος Χριστιανός

Μια Ζωή Ταπείνωσης και Διακονίας: Ο Μητρ. Τυχικός και η Αλήθεια

Μια Ζωή Ταπείνωσης και Διακονίας στην Πάφο.

 Ο Μητροπολίτης Τυχικός και η Αλήθεια.

22 χρόνια προσφοράς και αυτοθυσίας: Από λαϊκός μέχρι Δεσπότης, δίπλα στο ποίμνιό του ενάντια στον άδικο διωγμό

Η παρατεταμένη κρίση στην Ιερά Μητρόπολη Πάφου, με τις μεθοδευμένες διώξεις κατά του Μητροπολίτη Τυχικού, δεν είναι ένα απλό διοικητικό ζήτημα της Εκκλησίας. Είναι μια ξεκάθαρη τροχιά προσωπικών επιδιώξεων που πλέον έχει γίνει πλήρως κατανοητή από όλο τον κόσμο. Υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι πίσω από τις αποφάσεις αυτές κρύβεται προσωπικό μένος και εκδικητικότητα.

Μια Ζωή Αφοσιωμένη στη Διακονία της Πάφου

Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της αδικίας, πρέπει να κοιτάξει την πορεία αυτού του ανθρώπου. Ο Μητροπολίτης Τυχικός έκλεισε 22 ολόκληρα χρόνια προσφοράς μέσα σε αυτή τη Μητρόπολη. Ξεκίνησε από απλός λαϊκός, έζησε και ανδρώθηκε πνευματικά μέσα στους τοίχους της, διακονώντας καθημερινά με αγάπη, ταπείνωση και απόλυτη αυτοθυσία.

Υπηρέτησε τον λαό της Πάφου από κάθε βαθμίδα: ως διάκονος, ως αρχιμανδρίτης, ως πρωτοσύγκελος και τελικά ως ο εκλεγμένος Δεσπότης μας. Όλα αυτά τα χρόνια, παρήγαγε ένα τεράστιο πνευματικό έργο, στάθηκε δίπλα σε κάθε πονεμένο άνθρωπο και έχτισε μια σχέση ακλόνητης εμπιστοσύνης με το ποίμνιό του.

Η Πάφος ως «Σκαλοπάτι»

Όσο ο Γεώργιος βρισκόταν και διέμενε στην Πάφο, όλοι μας γνωρίζαμε πολύ καλά τις προθέσεις του. Σε όλους μας έλεγε και όλες του οι πράξεις αποδείκνυαν ότι ο μοναδικός του στόχος και όλη του η έννοια ήταν πώς θα φθάσει στη Λευκωσία. Η Πάφος αντιμετωπίστηκε απλώς ως ένα σκαλοπάτι για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο.

Ο Γεώργιος πήρε τελικά αυτό που ήθελε. Θα έπρεπε, λοιπόν, να πάει στη Λευκωσία, να μείνει στη νέα του θέση και να ασκήσει τα καθήκοντά του με βάση την ιδιότητά του και να ευγνωμονεί τον Χριστό. Αντί αυτού Αχαριστία.

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ο Αρχιεπίσκοπος είναι «πρώτος μεταξύ ίσων» και δεν έχει κανένα δικαίωμα να παρεμβαίνει αυθαίρετα και να επιβάλλει τη θέλησή του στις αυτόνομες Μητροπόλεις. Αντίθετα, βλέπουμε μια συνεχή παρέμβαση και μια προσπάθεια εξόντωσης του κανονικού Μητροπολίτη Πάφου.

Εδώ όμως γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: Αφού, Γεώργιε, έφυγες και πήγες στη Λευκωσία, προς τι αυτή η εμμονή με την Πάφο; Γιατί αυτή η αδυναμία να αφήσεις την επαρχία να πορευτεί αυτόνομα, όπως ορίζουν οι κανόνες, και επιλέγεις να συντηρείς μια κατάσταση διχασμού;

Διώξεις με Εκβιασμούς και το Τελεσίγραφο της Αστυνομίας

Η απομάκρυνση του Μητροπολίτη Τυχικού γίνεται χωρίς καμία έγκυρη κανονική τεκμηρίωση. Για να πετύχουν τον σκοπό τους, επιστράτευσαν οικονομικούς εκβιασμούς, ως προς τη μισθοδοσία του, και προχώρησαν σε μια πρωτοφανή προσπάθεια έξωσης από το διαμέρισμά του. Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου με επιστολή του Γεωργίου δίνεται τελεσίγραφο στον Μητροπολίτη να φύγει, με την απειλή ότι σε αντίθετη περίπτωση θα επιστρατευτεί η Αστυνομία για να τον βγάλει έξω!

Αυτές είναι οι ανοιχτές σας πόρτες;

Μην τολμάτε, λοιπόν, να λέτε ή να γράφετε ότι ο Τυχικός εγκατέλειψε τη Μητρόπολη.

Δεν Εγκαταλείπει το Ποίμνιό Του

Ο Μητροπολίτης Τυχικός δεν εγκατέλειψε ποτέ τη Μητρόπολη, όπως δεν εγκαταλείπει το ποίμνιο και τα πνευματικά του παιδιά. Συνεχίζει μαζί τους, ανταποκρινόμενος στο κάλεσμά τους κάθε λεπτό. Μαζί με τον λαό της Πάφου, δίνει έναν αγώνα και βαδίζει έναν δρόμο που, ίσως να θέλει λίγο χρόνο ακόμα, αλλά είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα φέρει τη δικαίωση και την πλήρη αποκατάσταση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού στη θέση που δικαιωματικά του ανήκει.

Στον αντίποδα κάθε δίψας για εξουσία, ο Μητροπολίτης Πάφου κκ. Τυχικός δεν είχε ποτέ βλέψεις για ανώτερα αξιώματα, ούτε κοιτούσε πώς θα φύγει για τη Λευκωσία. Επιθυμία του είναι να ζήσει στην Πάφο, να διακονήσει τον τόπο του, να χαρεί με τους πιστούς της επαρχίας του και να κοιμηθεί εδώ, στα χώματα της γενέτειράς του.

Η Ψευδαίσθηση της Ταπείνωσης

Νομίζετε ότι κάνοντάς του κι άλλα και πλέκοντας καθημερινώς νέες συκοφαντίες εναντίον του καταφέρνετε να τον ταπεινώσετε. Η αλήθεια όμως είναι τελείως διαφορετική και τη βλέπουμε όλοι. Με τις άδικες επιθέσεις σας, το μόνο που καταφέρνετε είναι να τον υψώνετε. Τον υψώνετε στα μάτια του Χριστού, τον υψώνετε στα μάτια του ποιμνίου του και στη συνείδηση όλων των Ορθόδοξων Χριστιανών που αναγνωρίζουν τον διωγμό ενός δίκαιου ιεράρχη.

Η Τελική Κρίση

Απέναντι στις ανθρώπινες σκοπιμότητες, τις διοικητικές μεθοδεύσεις και τις απειλές, υπάρχει μια ανώτερη αλήθεια. Ο Χριστός ακόμη δεν μίλησε. Και μέχρι να μιλήσει Εκείνος, ο λαός της Πάφου ξέρει ποιος είναι ο πνευματικός του πατέρας και φωνάζει με όλη του τη δύναμη:

ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ Ο ΤΥΧΙΚΟΣ!

Κλήρος και λαός της Πάφου 04/06/2026

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ

«Oικουμενική λειτουργία» με προτεστάντισσα ‘'Επίσκοπο’'... Η Πανθρησκεία είναι εδω!

Γερμανία: ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ συμπροσευχήθηκε με αιρετικούς και μοίρασε σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ !

(15 Μαΐου 2026) Ημέρα των παπικών στο Βίρτσμπουργκ (Würzburg) Φρανκφούρτη της Γερμανίας, ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ (κατά κόσμον Ιωάννης Σφιάτκος) του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ήταν εκεί συμπροσευχόμενος και μοίραζοντας σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ ! Ιδού το θεάρεστο έργο του πατριάρχη του Γένους !

Το ξένο δημοσίευμα, το οποίο αναφέρεται σε «οικουμενική λειτουργία», φωτογραφίζει την ρηχή «θρησκευτική» προσέγγιση των αιρετικών και του όλου εγχειρήματος της λεγόμενης οικουμενικής κίνησης, η οποία είναι στην πραγματικότητα ένα κοινωνικό κάλεσμα που δεν έχει απολύτως καμία σχέση με την σωτηρία της ψυχής. Γράφει:

«Με μια εντυπωσιακή επίδειξη ενότητας και ενθάρρυνσης, Χριστιανοί διαφόρων δογμάτων γιόρτασαν την Κεντρική Οικουμενική Λειτουργία στο Καθολικό Συνέδριο του 2026 στο Βίρτσμπουργκ την Παρασκευή. Πολυάριθμοι επισκέπτες συγκεντρώθηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Βίρτσμπουργκ με το σύνθημα «Έχε θάρρος, σήκω!», το οποίο αποτέλεσε κεντρικό θέμα σε όλη τη λειτουργία, το κήρυγμα και το μουσικό πρόγραμμα.

Εκπρόσωποι διαφορετικών δογμάτων ηγήθηκαν της λειτουργίας μαζί, συμπεριλαμβανομένων του Επισκόπου Χριστουπόλεως Εμμανουήλ, του Επισκόπου Δρ. Γκέρχαρντ Φάιγκε, της Άνια Γκόλερ, της Άννας-Νικόλ Χάινριχ και του Αιδεσιμοτάτου Κρίστοφερ Ίστχιλ. Το κήρυγμα εκφώνησε η Καθηγήτρια Δρ. Κορνήλια Ρίχτερ, Επίσκοπος της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας στην Αυστρία.

Στο κήρυγμά της, η Λουθηρανή ''επίσκοπος'' τόνισε τη δύναμη των χριστιανικών οραμάτων και των ιστοριών ελπίδας: «Όλα αυτά τα οράματα και οι ουτοπίες αποτελούν θετικά αντι-μοντέλα για την κοινωνία μας. Μας υπενθυμίζουν καθημερινά ότι, ως άνθρωποι, έχουμε την ελευθερία να ξεκινάμε από την αρχή ξανά και ξανά. Γι’ αυτό, ξεσηκωθείτε, να είστε θαρραλέοι, να σηκωθείτε και να προχωρήσετε προς ένα νέο μέλλον!»

Η ''λειτουργία'' επικεντρώθηκε στο θάρρος, την αλληλεγγύη και την κοινή ευθύνη των εκκλησιών σε μια εποχή που σημαδεύεται από κρίσεις και κοινωνικές εντάσεις. Η οικουμενική λειτουργία κορυφώθηκε με μια συμβολική πράξη με καραμπίνερ, τα οποία μοιράζονταν ανάμεσα στο εκκλησίασμα ως σύμβολο υποστήριξης και εμπιστοσύνης. Αυτό συνοδεύτηκε από την ενθάρρυνση: «Έχετε θάρρος, σηκωθείτε. Σας κρατούν».

Καραμπίνερ Ασφαλείας

Με προσευχές για ειρήνη, κοινωνική συνοχή και οικουμενική κατανόηση, οι συμμετέχοντες έστειλαν επίσης ένα σαφές μήνυμα κατά του μίσους, του αποκλεισμού και της βίας. Η συγκέντρωση αντανακλούσε επίσης αυτό το πνεύμα αλληλεγγύης: Υποστήριξε ένα έργο ένταξης για παιδιά με αλμπινισμό στην Τανζανία και την υπηρεσία ασθενοφόρων «Make-A-Wish» του Malteser στην Επισκοπή του Βίρτσμπουργκ.

Η κεντρική οικουμενική λειτουργία κατέστησε σαφές: Ο Οικουμενισμός ευδοκιμεί στις κοινές εμπειρίες, στην αμοιβαία ενθάρρυνση και στην πεποίθηση ότι η χριστιανική πίστη μπορεί να ενδυναμώσει και να ενώσει τους ανθρώπους. »

–https://www.oekumene-ack

–ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

–tasthyras.wordpress.com

Δείτε και σχετικά: Η επιθυμία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, και πως οι Άγιοι της Εκκλησίας μας έχουν ξεκάθαρα αποφανθεί προφητικό τον τρόπο...

Όταν ο Χριστός μιλάει για την έκχυση του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία...

Όταν ο Χριστός μιλάει για την έκχυση του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία και στους πιστούς, δεν μιλάει αφηρημένα, δεν μιλάει ότι θα το στείλη σε όλη την Εκκλησία γενικά. Ούτε ότι, επειδή οι δεσποτάδες και οι παπάδες έχουν μία αλληλοδιαδοχή με τις χειροτονίες, θα το λάβη γενικά όλη η Εκκλησία...

Ούτε εννοεί ότι εξ' αιτίας της χειροτονίας των επισκόπων υπάρχει οπωσδήποτε η εγγύησις ότι το Πνεύμα το Άγιο θα κατοικήση μόνιμα μέσα στην Ιεραρχία... Διότι, δεν είναι η ύπαρξις του επισκόπου η εγγύησις ότι μία Σύνοδος εμφορείται από το Άγιο Πνεύμα.

Απόδειξις είναι ότι υπήρξαν μέσα στην Εκκλησία πολλοί επίσκοποι, που κατεδικάσθησαν ως αιρετικοί... Αν είχαν εκείνοι οι επίσκοποι Πνεύμα Άγιο, δεν θα έπεφταν σε αίρεσι. Άρα, δεν είναι η εις επίσκοπον χειροτονία κάποιου απόδειξις ούτε εγγύησις ότι στον επίσκοπο αυτόν κατοικεί οπωσδήποτε το Άγιο Πνεύμα.

~ Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου †

Εκ του βιβλίου: "Πατερική Θεολογία"

________________________________________

Περί τοῦ μή ἐκλέγειν ἐπίσκοπον ζώντος τοῦ πρώτου. (16ος Κανόνας )

16ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως: 

Περί τοῦ μή ἐκλέγειν ἐπίσκοπον ζώντος τοῦ πρώτου.

"…μηδενί τρόπῳ ἐπίσκοπον καταστῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἧς ἔτι ὁ προεστώς ζῇ καί ἐν τῇ ἰδίᾳ συνίσταται τιμῇ, εἰμή αὐτός ἑκών τήν ἐπισκοπήν παραιτήσεται. Χρή γάρ πρότερον τήν αἰτίαν τοῦ μέλλοντος τῆς ἐπισκοπῆς ἐκδιώκεσθαι, κανονικῶς ἐξεταζομένην, εἰς πέρας ἄγεσθαι, εἶθ' οὕτω, μετά τήν αὐτοῦ καθαίρεσιν, ἕτερον ἀντ᾽ αὐτοῦ εἰς τήν ἐπισκοπήν προβιβάζεσθαι…" 

(Πηγή: https://aktines.blogspot.com/2026/05/16.html)

Σχόλιο Π.κοινωνίας: Οι Οικουμενιστές, όπως και διαστρέφουν τις αποφάσεις και τούς Κανόνες των Οικ. Συνόδων σε θέματα Πίστεως, βαδίζοντας ενάντια στήν Αγιοπνευματική διδασκαλία της Εκκλησίας όπως αυτή παρεδόθη απο τον Χριστό και τούς Αγίους Του, δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα, να παραβούν και τούς κανόνες που διέπουν την ορθή λειτουργία της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας... 

Ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος για την αποτείχιση ως «πυροκροτητή»...

 

Ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος για την αποτείχιση, ως «πυροκροτητή» μελλοντικής Συνόδου που θα διορθώσει τα πράγματα.

Ομιλεί* ο π. Σεραφείμ (Ζήσης)

ΚΙΤΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ: Δεν είναι δική σας δουλειά πάτερ να ασχολείστε με την Σύνοδο του Κολυμπαρίου. Αν αυτή η Σύνοδος έσφαλε θεολογικώς, τότε κάποια μελλοντική Σύνοδος θα απορρίψει τις αποφάσεις της.

[σ.σ. Πόσες φορές το έχουμε ακούσει αυτό; Λες και οι μελλοντικές Σύνοδοι δεν θα απαρτίζονται από αυτούς τους ίδιους που υπέγραψαν ή/και σιωπούν, και από τους διορισμένους συνεχιστές τους, για τους οποίους φροντίζουν οι προκάτοχοί τους και όλο το... (....) του συστήματος να κατέχονται από το ίδιο πνεύμα αποδοχής της ψευδοσυνόδου της Κρήτης]

ΜΟΝΑΧΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ: Και του απαντώ:

«Πανιερώτατε η δική μας αντίδραση έχει ακριβώς αυτόν τον σκοπό και μόνον, να προκαλέσει την διαδικασία εκείνην, η οποία θα καταδικάσει με Σύνοδο τις αιρετικές αποφάσεις του Κολυμπαρίου.»

Ανάμεσα στις άλλες σημειώσεις εδώ θα σας πω μόνο αυτό ακριβώς, διότι είναι σημαντικό. Επειδή μερικοί επικαλλούνται κάποιους παλαιούς θεολόγους μονομερώς. Εδώ, τί λέει συγκεκριμένα ο Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος στο βιβλίο του «Τα δύο Άκρα». Εγώ είχα την έκδοση του 1997, την δεύτερη, σελίδα 91. Που δεν είναι θετικός υπέρ της αποτειχίσεως, ήταν εναντίον ο Γέροντας Επιφάνιος, γιατί εκείνον τον καιρό βέβαια ήταν άλλη η κατάσταση και το θεωρούσε υπερβολή. Προσέξτε τί γράφει:

«Η διακοπή μνημοσύνου δι αίρεσιν (για αίρεση) προ συνοδικής διαγνώσεως (δηλαδή πριν ληφθεί συνοδική απόφαση κατά της αιρέσεως και των αιρετιζόντων) έχει άλλην έννοιαν (από τα προηγουμένως αναλυθέντα). Αποτελεί έντονον αλλά και εσχάτην διαμαρτυρίαν της Ορθοδόξου συνειδήσεως. Παρέχει μίαν διέξοδον δια τους σκανδαλιζομένους. Άμα δε (ταυτοχρονα) και σκοπεί (αποσκοπεί) εις την δημιουργίαν αναταραχής ώστε η Εκκλησία να επισπεύσει την εκκαθάριση της καταστάσεως .»

Βλέπετε λοιπόν όσοι επικαλείστε δήθεν τον Γέροντα Επιφάνιο κατά της αποτειχίσεως, ότι πράγματι για αυτό γίνεται η αποτείχισις, μεταξύ των άλλων, για να επισπεύσει μέσω της αναταραχής την εκκαθάριση της αιρετικής καταστάσεως.

_________________________________

Δείτε και: Τα «δύο άκρα» του μακαριστού π. Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου μέσα σε 2 παραγράφους.

Πηγή: tasthyras.wordpress.com

Προσέχετε λοιπόν εἰς τόν ἑαυτόν σας, πῶς θά συμπεριφέρεσθε καί τί θά διδάσκετε.

ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Κ´ 28 - 36

Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς (Τῶν Ἁγίων Πατέρων) 24 Μαΐου 2026

Ἑρμηνευτικὴ ἀπόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα

28 Προσέχετε λοιπὸν εἰς τὸν ἑαυτόν σας, πῶς θὰ συμπεριφέρεσθε καὶ τί θὰ διδάσκετε. Προσέχετε καὶ εἰς ὅλον τὸ πνευματικόν σας ποίμνιον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου τὸ Ἅγιον Πνεῦμα σᾶς ἐτοποθέτησεν ἐπισκόπους νὰ ποιμαίνετε τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ἔσωσε καὶ κατέστησε κτῆμα του μὲ τὸ ἴδιον του αἷμα. 

29 Σᾶς λέγω δὲ νὰ προσέχετε, διότι ἐγὼ γνωρίζω τοῦτο, ὅτι μετὰ τὴν ἀναχώρησίν μου θὰ εἰσέλθουν μεταξύ σας ψευδοδιδάσκαλοι καὶ πλάνοι σὰν ἄλλοι λύκοι ἄγριοι καὶ σκληροί, ποὺ ἀλύπητα θὰ διαρπάζουν τὸ ποίμνιον βλάπτοντες καὶ ἀφανίζοντες τὰς ψυχὰς τῶν λογικῶν προβάτων. 

30 Καὶ ἀπὸ σᾶς τοὺς ἰδίους θὰ ἀναφανοῦν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θὰ διδάσκουν διδασκαλίας, αἱ ὀποῖαι θὰ διαστρέφουν τὴν ἀλήθειαν, διὰ νὰ ἀποσποῦν τοὺς μαθητὰς ἀπὸ τὸν εὐθὺν δρόμον τῆς ἀληθείας καὶ νὰ τοὺς παρασύρουν ἀπὸ πίσω των ὡς ὁπαδοὺς καὶ ἀκολούθους των. 

31 Δι’ αὐτὸ προσέχετε ἄγρυπνοι, ἔχοντες παράδειγμα ἐμὲ καὶ ἐνθυμούμενοι, ὅτι ἐπὶ τριετίαν συνεχῶς νύκτα καὶ ἡμέραν δὲν ἔπαυσα μὲ δάκρυα νὰ νουθετῶ ἕνα ἕκαστον. 32 Καὶ τώρα σᾶς ἐμπιστεύομαι, ἀδελφοί, εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἰς τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ἡ χάρις του μᾶς ἀπεκάλυψε, καὶ ὁ ὁποῖος λόγος του θὰ σᾶς προφυλάξῃ ἀπὸ πᾶσαν πλάνην καὶ διαστροφήν.

Σᾶς ἐμπιστεύομαι εἰς τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ συνέχισῃ τὴν οἰκοδομήν σας καὶ νὰ σᾶς δώσῃ κληρονομίαν μεταξὺ ὅλων ἐκείνων, ποὺ προώδευσαν εἰς τὸν ἁγιασμόν, τὸν ὁποῖον ἔλαβον διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. 33 Ἀργύριον ἢ χρυσίον ἢ ρουχισμὸν τίποτε ἀπὸ αὐτὰ δὲν ἐπεθύμησα. 34 Σεῖς οἱ ἴδιοι γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὰς ἀνάγκας μου καὶ εἰς τὰς ἀνάγκας ἐκείνων ποὺ ἦσαν μαζί μου, ὑπηρέτησαν τὰ ροζιασμένα αὐτὰ χέρια. 

35 Μὲ κάθε τρόπον σᾶς ἔδωκα παράδειγμα, ὅτι ἔτσι ἐργαζόμενοι βαρειὰ πρέπει νὰ προλαμβάνετε κάθε σκανδαλισμὸν τῶν ἀσθενῶν ἀδελφῶν καὶ νὰ τοὺς βοηθῆτε, ὅπως γίνουν δυνατοὶ πνευματικῶς, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐνθυμῆσθε τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. Νὰ ἐνθυμῆσθε δηλαδή, ὅτι εἶπεν αὐτός: Εἶναι μακαριώτερον τὸ νὰ δίδῃ κανεὶς παρὰ τὸ να λαμβάνῃ, καὶ ὅταν ἀκόμη δικαιοῦται νὰ λάβῃ. 36 Καὶ ἀφοῦ εἶπε ταῦτα, ἐγονάτισε καὶ προσηυχήθη μαζὶ μὲ ὅλους αὐτούς.

Πρωτότυπο κείμενο: 

ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Κ´ 16 - 18

16 ἔκρινε γὰρ ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν Ἔφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ Ἀσίᾳ· ἔσπευδε γὰρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα. 17 Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας. 18 ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτὸν, εἶπεν αὐτοῖς· Ὑμεῖς ἐπίστασθε, ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἀφ’ ἧς ἐπέβην εἰς τὴν Ἀσίαν, πῶς μεθ’ ὑμῶν τὸν πάντα χρόνον ἐγενόμην,

ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Κ´ 28 - 36

28 προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ, ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος. 29 ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· 30 καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν. 31 διὸ γρηγορεῖτε, μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον. 32 καὶ τὰ νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς, ἀδελφοί, τῷ Θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι καὶ δοῦναι ὑμῖν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν. 33 ἀργυρίου ἢ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπεθύμησα· 34 αὐτοὶ γινώσκετε ὅτι ταῖς χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσι μετ’ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται. 35 πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν ὅτι οὕτω κοπιῶντας δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων, μνημονεύειν τε τῶν λόγων τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὅτι αὐτὸς εἶπε· μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν. 36 καὶ ταῦτα εἰπὼν, θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ σὺν πᾶσιν αὐτοῖς προσηύξατο.

Πηγή: saint.gr 

& ethnegersis.substack.com

Τις διάφορες θεωρίες των θεολόγων να τις περνάτε από το ΠΑΤΕΡΙΚΟ κόσκινο.

''Τις διάφορες θεωρίες των θεολόγων να τις περνάτε από το ΠΑΤΕΡΙΚΟ κόσκινο. Πρέπει να τις κοσκινίζετε με βάση τους ΠΑΤΕΡΕΣ και ό,τι είναι σκουπίδια ή πίτουρα να τα πετάτε. Να ψάχνετε με βάση τους ΠΑΤΕΡΕΣ.

~ Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Απο το βιβλίο: ''Ο Γέροντας Παΐσιος. Βιογραφικά στοιχεία – Διδαχές – Επιστολές – Περιστατικά – Κείμενα'', (σελ. 146-147. Πρεσβ. Διονυσίου Τάτση).

Έβαλε τον αιρετικό στην Ωραία Πύλη...

Έβαλε τον αιρετικό στην Ωραία Πύλη ο Κρήτης Ευγένιος, για τον εορτασμό της επανακομιδής της τιμίας κάρας του Αγίου Αποστόλου Τίτου.

Καταλήστεψαν οι παπικοί την Εκκλησία του Χριστού και οι εκ των Ορθοδόξων οικουμενιστές φροντίζουν οι ληστές να εισέρχονται στα Ιερά με τιμές, ως ευεργέτες! Η τίμια κάρα του Αγίου Αποστόλου Τίτου εκλάπη κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας (1669) [1] και επέστρεψε -αν όντως πρόκειται περί της αληθινής τιμίας κάρας- από την Βενετία στο Ηράκλειο επί Μητροπολίτου Κρήτης κυρού Ευγενίου (Ψαλλιδάκη) μετά από παρέμβαση του μασόνου πατριάρχου Αθηναγόρα το 1966. Ένα χρόνο πριν το 1965, ο μασόνος πατριάρχης είχε προβεί στην άρση των αναθεμάτων με τον «πάπα» Παύλο τον ΣΤ’.

Η «επιστροφή» ή η επίσκεψη των κλεμμένων ιερών λειψάνων είναι ένα ψευτοδίλημμα που χρησιμοποιούν οι σημερινοί οικουμενιστές για να προχωρούν τα σχέδια της ψευδένωσης με τους αιρετικούς, τους οποίους μας τους εμφανίζουν τώρα και ως ευεργέτες μας! Το γεγονός ότι οι αιρετικοί εισέρχονται αμετανόητοι και πατάνε τα ιερά και τα όσιά μας, δείχνει ότι δεν υπάρχει αγάπη αλλά υπάρχουν μόνο νικητές και ηττημένοι.

Ως ανάμνηση της «καλής πράξης» της «επιστροφής» των κλεψιμαίικων, ο παπικός την Κυριακή 17 Μαΐου συμμετείχε ανενόχλητος στην πομπή λιτάνευσης της τιμίας κάρας [2] [3] στους δρόμους του Ηρακλείου, δίπλα στους ιεράρχες της Τοπικής Εκκλησίας.

Νωρίτερα στον Εσπερινό στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αποστόλου Τίτου στο Ηράκλειο, προεξήρχε ο αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος, [4] γνωστός αμνηστευτής της ομοφυλοφιλίας [5], προσκυνητής του τάφου του Καζαντζάκη, [6. α, β] προσκυνητής παπικού ναού, [7] έβαλε τον αιρετικό παπικό στην Ωραία Πύλη, μπροστά σε άλλους ιεράρχες και στο εκκλησίασμα.

Η σημειολογία αυτής της πράξης είναι τεράστια. Προσδίδει στον αιρετικό ιεροσύνη και ισοτιμία με τους Ορθοδόξους.

Ο οικουμενισμός προχωρά ακάθεκτος. Οι λυκοποιμένες μεσουρανούν και το ποίμνιο κοιμάται.

ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

[1] Η επανακοµιδή της Τιµίας Κάρας του Αποστόλου Τίτου

[2] Ηράκλειο: Πάνδημη λιτανεία για την 60ή επέτειο από την επιστροφή της Τιμίας Κάρας του Αγίου Τίτου – Δείτε βίντεο και φωτογραφίες

[3] Ηράκλειο: Λαμπρότητα και κατάνυξη στην 60ή επέτειο από την επιστροφή της Τίμιας Κάρας του Αγίου Τίτου – Βίντεο και φωτογραφίες

[4] Με λαμπρότητα το Ηράκλειο τιμά τον Άγιο Τίτο: 60 χρόνια από την ιστορική επιστροφή της Τιμίας Κάρας

[5] Ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος αγαπά την «ιδιαιτερότητα» των σοδομιτών!

[6] α Μυστήριον μέλαν.

β Ο αρχιεπίσκοπος Κρήτης γονάτισε στον τάφο του αντιχρίστου.

[7] Γονυπετὴς εἰς παπικὸν ναὸν.

Σχόλιο Π.κοινωνίας: ''Προσευχόμενος εις τους Αγίους Πάντας, για την σημερινή κατάσταση και τί πρέπει να γίνει.. Ο Θεός μου είπε να γράψω εις τους Άρχοντας της ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ και της ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, να ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΝ.'' ~ άγιος π. Φιλόθεος Ζερβάκος

Ἡ πονηρή καί ὕπουλη ἀντίληψη «μήν ἀγγίξεις παπά...» - Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

~ Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου,  Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

http://hristospanagia3.blogspot.com, 

& http://hristospanagia.gr 

καί τό νέο ἱστολόγιο 

http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Κάνετε ἐγγραφή στό κανάλι μας "Κύριος Ἰησοῦς Χριστός Kyrios Ihsous Hristos" τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: / @kyriosihsoushristos8879

Η Εκκλησία της Κύπρου μπροστά στον Κίνδυνο της Παναίρεσης.

Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος και Οικουμενισμός: Η Εκκλησία της Κύπρου μπροστά στον Κίνδυνο της Παναίρεσης.

~ Δρ. Σέργιος Ντόριτς (Δογματικός Θεόλογος)

Η δημόσια ομολογία οικουμενισμού, η δίωξη των αντιοικουμενιστών και η πορεία προς εκκλησιολογική εκτροπή, πνευματική πλάνη και τον κίνδυνο ενός νέου ουνιτισμού.

Η Εκκλησία της Κύπρου βρίσκεται σήμερα ενώπιον μιας βαθιάς πνευματικής κρίσεως, ίσως της σοβαρότερης των τελευταίων δεκαετιών. Δεν πρόκειται για διοικητικές διαφορές ούτε για προσωπικές αντιπαραθέσεις, αλλά για ζήτημα πίστεως, σωτηρίας και εκκλησιολογίας. Ο κίνδυνος είναι πλέον ορατός: η σταδιακή διολίσθηση στον οικουμενισμό, δηλαδή στην παναίρεση που διαβρώνει τα θεμέλια της Ορθοδοξίας και ανοίγει τον δρόμο προς την ένωση με αιρέσεις και ετερόδοξους χωρίς μετάνοια και επιστροφή στην αλήθεια.

Όταν ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος προβάλλει δημόσια οικουμενιστική γραμμή και εμφανίζεται να θεωρεί την πορεία αυτή ως «πρόοδο», τότε το πρόβλημα δεν είναι θεωρητικό αλλά υπαρξιακό για το σώμα της Εκκλησίας. Όταν παράλληλα διώκονται, πολεμούνται και περιθωριοποιούνται αντιοικουμενιστές αρχιερείς, ιερείς, μοναχοί και λαϊκοί, τότε δεν έχουμε απλώς διαφορετικές απόψεις αλλά σύγκρουση δύο εκκλησιολογιών: της Πατερικής Ορθοδοξίας και της νέας θεολογίας του συγκρητισμού.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν ομολογεί πολλές «αδελφές εκκλησίες», αλλά μία μόνη Εκκλησία: «Εἰς Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν.»

Η αλήθεια δεν είναι μοιρασμένη σε κομμάτια ανάμεσα σε παπικούς, προτεστάντες και Ορθοδόξους ώστε να τη συναρμολογήσουμε με θεολογικές διαπραγματεύσεις. Η Εκκλησία δεν αναζητεί την ταυτότητά της μέσα από διαλόγους με την αίρεση· την έχει ήδη: είναι το Σώμα του Χριστού.

Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς δεν άφησε περιθώρια παρερμηνείας: «Ο Οικουμενισμός είναι παναίρεση.»

Όχι απλώς μία ακόμη αίρεση, αλλά η συγκέντρωση όλων των αιρέσεων σε μία νέα εκκλησιολογική πλάνη. Είναι η θεωρία που θέλει να εξισώσει την Ορθοδοξία με την αίρεση, το φως με το σκοτάδι, την αλήθεια με την πλάνη.

Αυτό ακριβώς είναι το φοβερότερο σημείο της σύγχρονης κρίσεως. Δεν ζητείται πλέον από τον πιστό να αρνηθεί ανοιχτά την Ορθοδοξία, αλλά να συνηθίσει στην ιδέα ότι δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά. Να δεχθεί ότι οι αιρέσεις είναι απλώς «άλλες παραδόσεις». Να θεωρήσει πως η ένωση προηγείται της αλήθειας.

Αυτό όμως δεν είναι Ορθοδοξία. Είναι προδοσία της πίστεως.

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης είπε ξεκάθαρα: «Τα περί πίστεως ουκ έστι συγκαταβάσεως τόπος.» Στα θέματα πίστεως δεν υπάρχει συμβιβασμός.

Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός αρνήθηκε τη ψευδοένωση της Φλωρεντίας και διακήρυξε ότι οι Λατίνοι δεν είναι απλώς σχισματικοί αλλά και αιρετικοί. Δεν υπέγραψε για να διατηρήσει την εξωτερική ειρήνη, γιατί γνώριζε ότι η ένωση χωρίς αλήθεια είναι πνευματική απάτη.

Σήμερα επαναλαμβάνεται το ίδιο έργο με νέο προσωπείο. Η γλώσσα είναι πιο ευγενική, οι όροι πιο διπλωματικοί, αλλά η ουσία παραμένει ίδια: αποδοχή της αιρέσεως μέσα από τη σταδιακή εξοικείωση.

Ο κίνδυνος του ουνιτισμού δεν είναι υπερβολή. Ουνία δεν είναι μόνο η επίσημη υπογραφή ενώσεως με τη Ρώμη. Είναι και η εσωτερική αλλοίωση της ορθόδοξης συνειδήσεως, όταν ο λαός παύει να πιστεύει ότι υπάρχει πραγματική δογματική διαφορά. 

Όταν η αίρεση παύει να θεωρείται αίρεση, τότε η ένωση έχει ήδη αρχίσει μέσα στις ψυχές.

Ακόμη πιο σοβαρό είναι όταν η αντίσταση σε αυτή την πορεία παρουσιάζεται ως «φανατισμός», ενώ η σιωπή βαφτίζεται «αγάπη». Οι Άγιοι όμως δεν σιώπησαν. Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής προτίμησε εξορία και ακρωτηριασμό παρά κοινωνία με την πλάνη.

Η Εκκλησία σώζεται με ομολογία, όχι με διπλωματία.

Ο ΙΕ΄ Κανών της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επαινεί εκείνους που διακόπτουν εκκλησιαστική κοινωνία όταν η αίρεση κηρύσσεται δημοσίως. Δεν τους θεωρεί σχισματικούς αλλά υπερασπιστές της Εκκλησίας.

Αυτό δείχνει ότι η υπακοή δεν είναι τυφλή. Η υπακοή παύει όταν ζητείται σιωπηλή συμμετοχή στην πλάνη.

Η Εκκλησία της Κύπρου δεν χρειάζεται εκσυγχρονισμό μέσω του οικουμενισμού. Χρειάζεται μετάνοια, επιστροφή στους Αγίους Πατέρες και καθαρή ομολογία. Δεν χρειάζεται ένωση με αιρέσεις και θρησκείες, αλλά επιστροφή όλων στην Ορθόδοξη Αλήθεια.

Ο λαός του Θεού οφείλει να παραμείνει άγρυπνος. Διότι η αίρεση δεν έρχεται πάντοτε με βία· πολλές φορές έρχεται με χαμόγελα, συνέδρια, συμπροσευχές και λόγια περί αγάπης.

Όμως χωρίς αλήθεια δεν υπάρχει αγάπη. Υπάρχει μόνο πλάνη.

Και η πλάνη, όταν ντύνεται με αρχιεπισκοπικό μανδύα, γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη...

~ Του Δρ. Σέργιου Ντόριτς (Δογματικού Θεόλογου)

Πηγή: tasthyras.wordpress.com

Ὁ μνημονεύων τόν πάπα, γίνεται παπικός ~ Αγίου Μάρκου του Ευγενικού

Ὁ μνημονεύων τόν πάπα, γίνεται παπικός.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΝ ΕΡΓΩΝ

Τοῦ κ. Nicoló Ghigi, ὑποψ. διδάκτορος, Scienze dell’ Antichitá, Πανεπιστήμιον Ca Foscari, Venezia

Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς μελέτης μας ἐπὶ τῶν ἔργων τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ κατὰ τῆς ψευδο-συνόδου τῆς Φλωρεντίας, εἴχαμε τὴν εὐκαιρία νὰ ἐξετάσωμε ἐπιμελῶς τὸ χειρόγραφο ὑπ’ ἀριθμὸν 256 τῆς ἐν Μονάχῳ Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης τῆς Βαυαρίας. Ὁ κῶδιξ αὐτὸς ἀντεγράφη γύρω στὸ 1445 ἀπὸ τέσσερις γραφεῖς εὑρισκομένους πολὺ κοντὰ στὸν Ἅγιο Μᾶρκο, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦταν καὶ ὁ τότε διάκονος καὶ ἱερομνήμων τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας Θεόδωρος Ἀγαλλιανός (ὁ μετέπειτα ἐπίσκοπος Μηδείας Θεοφάνης) [1], καὶ παραδίδει ἔργα ἐξαιρετικῶς πολύτιμα, ὅπως ἐπιστολὰς τοῦ ἁγίου Μάρκου πρὸς τοὺς φίλους του, προτρέποντάς τους νὰ μὴ μνημονεύουν ὅσους ἀποδέχθηκαν τὴν ἕνωσι μετὰ τῶν Λατίνων, ἢ τὸ πρωτότυπο τοῦ Ἀντιρρητικοῦ κατὰ τοῦ ὅρου τῆς Συνόδου τῆς Φλωρεντίας, γραμμένο ἀπὸ τὸν ἀδελφὸ τοῦ Ἁγίου Μάρκου, Ἰωάννη Εὐγενικό.

Μεταξὺ τῶν ἐλασσόνων κειμένων ποὺ συν­οδεύουν αὐτὴν τὴν πολυτιμότατη συλλογή, συναντήσαμε αὐτὴν τὴν σύντομη προτροπὴ σχετικὰ μὲ τὶς σοβαρὲς πνευματικὲς συνέπειες τῆς λειτουργικῆς μνημόνευσης τοῦ πάπα. Πραγματικὰ οἱ ὑποστηρικταὶ τῆς ψευδοενώσεως διαβεβαίωσαν ὅτι θὰ ἐπρόκειτο μόνον γιὰ τὸ λειτουργικὸ μνημόσυνο τοῦ πάπα, χωρὶς νὰ ἀλλάξῃ κανένα ἐκ τῶν δογμάτων ἢ τῶν ἐθίμων τῆς Ἐκκλησίας (βλ. τὰ Ἀπομνημονεύματα τοῦ Συροπούλου, κεφ. ιβ΄, 13, γιὰ παρόμοιο λόγο τοῦ οὐνίτη «πατριάρχη» Κωνσταντινουπόλεως Μητροφάνους Β΄). 

Ἀλλὰ ἡ κοινωνία καὶ ἐπίσης τὸ ἁπλὸ μνημόσυνο ὅσων ἔχουν διαφορετικὸ δόγμα, ἀποτελεῖ ἀπὸ μόνη της ἀλλοίωσι τοῦ δόγματος καὶ πλήρη συμμετοχὴ στην αἵρεσι, διδάσκει ἡ ἐκκλησιαστικὴ παράδοσις. Τὸ κείμενο αὐτό, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀποτελεῖ μία σπουδαία μαρτυρία γιὰ τὸ εἶδος τῶν ψυχωφελῶν κειμένων ποὺ κυκλοφοροῦσαν τότε μεταξὺ τῶν διωκομένων Ὀρθοδόξων τῆς Κωνσταντινουπόλεως, θὰ ἔπρεπε νὰ προκαλῆ τρόμο σὲ κάθε οὐνίτη ποὺ τὸ ἀναγινώσκει, ἀναλογιζόμενος τὴν βαρύτητα τῶν πράξεών του. 

Καὶ ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἀναγνώσῃ ἐπίσης καὶ ὁ νῦν Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος, ὁ ὁποῖος οὐχὶ ἅπαξ ἐτόλμησε νὰ μνημονεύσῃ τὸν σχισματοαιρετικὸ πάπα κατὰ τὶς ἱερὲς ἀκολουθίες στὸ Φανάρι, ἐξ ἀφορμῆς τῶν ἐπισκέψεών του!

Ὁ ἀναγινώσκων νοείτω, ὡς φοβερά ὄντα καί ταῦτα

[φ. 230β] Ἐὰν ὅλως μνημονεύσῃς πάπαν τὸν ἀζυμίτην, τὸ ἔνζυμόν σου, ὃ κατὰ τὴν παράδοσιν τοῦ Κυρίου εἰς ἀναίμακτον θυσίαν προσέφερες, οὐκ ἔτι τὸ σὸν ἔνζυμον εἶναι δύναται ἔνζυμον, ἀλλὰ κατὰ τὸ ἄζυμον τοῦ παρὰ τοῦ μνημονευομένου, καὶ αὐτὸ ἄζυμον λογισθήσετο· ὅπερ οὐ ψεύδεται Παῦλος τὸ στόμα τῆς ἀληθείας· ὃ γάρ τις κολλᾶται, μετὰ τοῦ κολλωμένου (κολομένου χγ.), ἓν γίνεται· ὥσπερ γὰρ ὁ τῇ πόρνῃ κολλώμενος (κολόμενος χγ.), ἓν σῶμά ἐστι (A΄ Κορ. 6, 17), οὕτω καὶ ὁ μνημονεύων τὸν ἀζυμίτην Λατῖνον (τῷ ἀζυμίτῃ Λατίνῳ χγ.), ἓν καὶ αὐτὸς μετὰ τοῦ ἀζυμίτου ἐστί· καὶ μάρτυς ἐν οὐρανῷ πιστὸς ὁ κανὼν ὁ ἐκκλησιαστικὸς ὁ λέγων, ὅτι ὁ κοινωνῶν τῷ ἀκοινωνήτῳ, καὶ αὐτός ἀκοινόνητός ἐστι (βλ. καν. 2 τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ συνόδου καὶ τὴν ἑρμηνεία αὐτοῦ ὑπὸ Ἀριστηνοῦ)· 

Καὶ ἕτερος κανὼν ἀφορίζων τὸν ἐν οἴκῳ ἑνὶ μετὰ σχισματικοῦ προσευχόμενον (καν. 10 τῶν Ἀποστόλων)· ὃ δὴ τούτου φοβερώτερον θεωρεῖται· καὶ αἰωνίου κολάσεως ἄξιον· τὸ ἀκόλουθον κεφάλαιον παραστήσει, καὶ ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν (Ματθ. 11, 15 κ.ἀ.), ἀκουέτω, εἶπε ὁ Κύριος. Κεφαλήν σου καὶ φῶς καὶ διδάσκαλόν σου καὶ ποιμένα ποιήσας τὸν διπλῆν (δυπλῆν χγ.) παραβάντα τὴν τε Χριστοῦ θεολογίαν περὶ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου ὅτι ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται, (Ἰω. 15, 26) τόν τε ὅρον τῶν οἰκουμενικῶν ἁγίων συν­όδων, καὶ ἀποτολμῶντα λέγειν ὅτι καὶ ἐκ τοῦ υἱοῦ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐκπορεύεται, εἰ γὰρ καὶ τῇ γλώσσῃ σιωπᾶς τὴν παραβατικοτάτην καὶ παράνομον ἐκείνην φωνήν, τῆς προφανεστάτης παρανόμου προσθήκης, ἀλλὰ ἀκριβῶς γίνωσκε (καὶ μηδείς ὀφιακῶς σε ἀπατάτω, ὡς ὁ ὄφις πάλαι τῇ Εὔᾳ) ἐπεὶ πράγματι γὰρ σαλπίζεις καὶ ὑπογράφεις τὴν τοῦ λατίνου παρανομωτάτην προσθήκην (προσθύκην χγ.), ἐν ὅσῳ τὸν [φ. 231α] λέγοντα ταύτην ἐπ’ ἐκκλησίας, σὺ ὡς παναγιώτατον καὶ ἄκρον ἀρχιερέα καὶ κορυφαῖον τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίας, ἐπ’ ἐκκλησίας μνημονεύσεις.

Ἄκουσον καί ἕτερον

Θέλεις μαθεῖν μετὰ ἀκριβείας ὁ μηδὲν ἁμαρτάνειν ἡγούμενος, ἐὰν τὸν Λατῖνον τὸν τῆς παλαιᾶς Ῥώμης ἐπίσκοπος, τὸν ἀθετοῦντα τὰς ἀποστολικὰς καὶ τῶν διαδόχων αὐτῶν, καὶ τῶν ἁγίων καὶ οἰκουμενικῶν συνόδων τὰς θεοδιδάκτους παραδόσεις (παραδώσεις χγ.) καὶ ὅρους, ὡς ὀρθοδοξώτατον τὸν πάπαν μνημονεύειν ἐθέλεις, πόσην ὀργὴν Θεοῦ ἕνεκεν τῆς παρανομίας σου ταύτης ἐν τῷ νῦν αἰῶνι καὶ ἐν τῷ μέλλοντι ἐπισπᾶσαι; Μάθε ἀκριβῶς πρῶτον, τίνα ἀθετεῖς· λέγει γὰρ ὁ γλυκύτατος καὶ ἀψευδὴς (ἀψευδεῖς χγ.) Ἰησοῦς· ὁ ἀκούων ὑμῶν, ἐμοῦ ἀκούει· καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς, ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν, ἀθετεῖ τὸν ἀποστήλαντά με (Λουκ. 10, 16). 

Ὁρᾷς ὅτι ὁ ἀθετῶν τὰς οἰκουμενικὰς ἁγίας συνόδους, καὶ τούς διαδόχους τῶν ἀποστόλων, καὶ τὰς παραδόσεις τῶν ἀποστόλων, ὅτι τὸν μονογενῆ υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ἀθετεῖ πάντως καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, τὸ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορευόμενον· εἰς ὃ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀριδήλως προσκρούουσιν, μᾶλλον δὲ βλασφημοῦσι διὰ τὴν ἐν τῷ ἁγίῳ συμβόλῳ προσθήκην παράνομον, λέγοντες οἱ Λατῖνοι, ὅτι καὶ ἐκ τοῦ υἱοῦ, ὥσπερ ἐκ τοῦ πατρὸς δηλονότι ὑπαρκτικῶς ἐκπορεύεται, οὕτω καὶ ἐκ τοῦ υἱοῦ, τὴν αἰτίαν τοῦ εἶναι ἔχει, κατὰ τὴν ἰδίαν προσωπικὴν ἐκπορευομένην ὑπόστασιν.

Σημειώσεις:

[1] Βλ. ἐνδεικτικὰ τὴν περιγραφὴ τοῦ χειρογράφου στὸν κατάλογο τοῦ K. Hajdú, Wiesbaden 2012, σσ. 363-378.

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ

& tasthyras.wordpress.com

Ο Στρατός του Ισραήλ, γνωρίζει γιατί πολεμά... εμείς;

Λέει συχνά η λαϊκή σοφία, πως ο διάβολος κρύβεται στίς λεπτομέρειες...

Και πράγματι, αν δεί κανείς προσεκτικά τα ''διακριτικά'' σηματάκια που φέρουν οι Ισραηλινοί στρατιώτες, επάνω στίς στολές τούς αυτές τις μέρες, είναι ξεκάθαρο τι προσδοκούν και γιατί πολεμούν...

Στήν μια περίπτωση βλέπουμε το ''Μεγάλο Ισραήλ'', τα σύνορα που επιθυμούν και θεωρούν πως πρέπει να έχει το Μέγα Κράτος που θα κυβερνήσει ολο τον κόσμο...

Στήν δεύτερη περίπτωση βλέπουμε τον Τρίτο Ναο του Σολομώντα, όπου εκεί θα εμφανιστεί και εδραιωθεί ο Ένας Παγκόσμιος Κυβερνήτης, ο Μεσσίας που περιμένουν, ο ονομαζόμενος απο τις γραφές  Αντίχριστος...

Είθε κάποια στιγμή ως λεγόμενοι Ορθόδοξοι που υποτεθείτε πως είμαστε, να διακρίνουμε πως ο πόλεμος είναι πρωτίστως πνευματικός, και δεν αφορά, μόνο πετρέλαια, ούτε χρήματα, και άλλα κοσμικά, αλλά αφορά τον ερχομό του αντιχρίστου. Τώρα ζούμε την προετοιμασία. Τώρα στρώνουν τα χαλιά...

Ο Στρατός του Ισραήλ, γνωρίζει γιατί πολεμά... εμείς;

~ Δημήτρης Ρόδης

Ίσως προλάβετε να ζήσετε και εσείς πολλά από τα σημεία, που γράφει η Αποκάλυψη... ~ Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

~ Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Θα συμβούν γεγονότα πολλά. Ίσως προλάβετε να ζήσετε και εσείς πολλά από τα σημεία, που γράφει η Αποκάλυψη. Σιγά – σιγά αρκετά αρχίζουν και βγαίνουν. Φωνάζω ο ταλαίπωρος πριν από τόσα χρόνια. Είναι φοβερή, εξωφρενική η κατάσταση. Η παλαβομάρα έχει ξεπεράσει τα όρια. Ήρθε η αποστασία και μένει τώρα να έρθει «ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας» (Β΄ Θεσσαλονικείς 2, 3).

Θα γίνει τρελοκομείο. Μέσα στην αναμπουμπούλα που θα επικρατεί, θα ξεσηκωθεί κάθε κράτος να κάνει ό,τι του λέγει ο λογισμός.

Ο Θεός να βάλει το χέρι του, τα συμφέροντα των μεγάλων να είναι τέτοια που θα μας βοηθήσουν. Κάθε λίγο θα ακούμε κάτι καινούργιο. Θα βλέπουμε να γίνονται τα πιο απίθανα, τα πιο παράλογα πράγματα. Μόνον, που τα γεγονότα θα περνάνε τάκα – τάκα (γρήγορα). Οικουμενισμός, κοινή αγορά, ένα κράτος μεγάλο, μια θρησκεία στα μέτρα τους. Αυτά είναι σχέδια διαβόλων.

Οι Σιωνιστές ετοιμάζουν κάποιον Μεσσία. Γι΄ αυτούς ο Μεσσίας είναι βασιλιάς, δηλαδή θα κυβερνήσει εδώ στη γη. Οι Ιεχωβάδες, και αυτοί αποβλέπουν σε έναν βασιλιά επίγειο. Θα παρουσιάσουν οι Σιωνιστές έναν, και οι Ιεχωβάδες θα τον δεχθούν. Θα πουν «αυτός είναι».

Θα γίνει μεγάλη σύγχυση. Μέσα στην σύγχυση αυτή όλοι θα ζητούν έναν Μεσσία, για να τους σώσει. Και τότε θα παρουσιάσουν κάποιον που θα πει :

«Εγώ είμαι ο Ιμάμης, εγώ είμαι ο πέμπτος Βούδας, εγώ είμαι ο Χριστός, που περιμένουν οι Χριστιανοί, εγώ είμαι αυτός, που περιμένουν οι Ιεχωβάδες, εγώ είμαι ο Μεσσίας των Εβραίων. Πέντε «εγώ» θα έχει…….

Ο αντίχριστος θα είναι ο αναμενόμενος, κατά κάποιον τρόπον, ενσαρκωμένος διάβολος, που θα παρουσιασθεί στον ισραηλιτικό λαό ως Μεσσίας και θα πλανήσει τον κόσμο...

Ό επίγειος βασιλιάς των Εβραίων

Σημείο ότι πλησιάζει η εκπλήρωση των προφητειών θά είναι το γκρέμισμα του τεμένους τού Όμάρ στά Ιεροσόλυμα. Θά το γκρεμίσουν, γιά νά ανοικοδομήσουν τόν Ναό τού Σολομώντος πού, όπως λένε, ήταν χτισμένος σ’ αυτήν τήν θέση. Τελικά οί Σιωνιστές θά εγκαταστήσουν τόν Αντίχριστο εκεί ως Μεσσία. Άκουσα ότι οί Εβραίοι ήδη ετοιμάζονται νά χτίσουν τόν Ναό τού Σολομώντος...

Από το βιβλίο: Λόγοι του Γέροντος Παισίου Β’. Πνευματική αφύπνιση. Έκδοση: Ιερόν Ησυχαστήριον Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος. Σουρωτή Θεσσαλονίκης. 1999.