Λέγε ψιθυριστά τήν εὐχή καί μήν ἀργολογῆς... ~ γερ. Εφραίμ Φιλοθεΐτου

Εἶσαι στό διακόνημά σου, στήν ἐργασία σου; Ἐνθυμοῦ τούς ἁγίους Πατέρες οἱ ὁποῖοι ἐργαζόμενοι ἔλεγαν καθ᾿ ἑαυτούς:

Σῶμα ἔργασαι, ἵνα τραφῇς

Ψυχή, νῆφε, ἵνα σωθῇς.

Περισπᾶται ὁ νοῦς σου;

Λέγε ψιθυριστά τήν εὐχή καί μήν ἀργολογῆς, διότι βλάπτεις ἐκτός ἀπό τόν ἑαυτό σου καί ἄλλον καί ἄλλους μέ τήν ἀργολογία.

Λέγει ὁ Ἀββᾶς Φιλήμων, ὅτι· “Πολλοί τῶν ἁγίων Πατέρων ἐθεώρουν τούς Ἀγγέλους παραφυλάττοντας ἑαυτούς· διό καί τῇ σιωπῇ ἐφύλαττον ἑαυτούς, πρός τινα μή διαλεγόμενοι”.

Ἀντί νά χάνης τό χρόνο σου, λέγε τήν προσευχή.

Καί ὅσο σοῦ ἔρχεται ἀκηδία καί ἀμέλεια τόσο νά φοβᾶσαι τήν ἀπειλή τήν ὁποία ἀπηύθυνε ὁ Κύριος στό δοῦλο τόν πονηρό καί ὀκνηρό.

Ἐάν ἀφήνης νά σέ παραπέμπη διαδοχικά ἡ μέρα πρός τή νύκτα καί ἡ νύκτα πρός τή μέρα ἀμελῆ καί ἀμελέστερο, σέ λίγο διάστημα θά καταντήσης ἀμελέστατος.

Μήπως γιά τήν ἀμέλειά σου θά καυχηθῆς ἐσύ, ὅταν οἱ ἄλλοι θά λαμβάνουν τούς στεφάνους γιά τούς κόπους τους;

Κοπίασε λίγο, ἀδελφέ, στήν προσευχή καί στή νῆψι καί θά δῆς χαρά νά ἀναβρύη στήν καρδιά σου καί φῶς νά ἀνατέλλη στό στερέωμα τῆς διανοίας σου.

Χαρά ὄχι σάν αὐτή, ὅπου πρίν τήν χαρῆς χάνεται, ἀλλά γλυκειά σάν τό γλυκασμό τῶν Ἀγγέλων, καί φῶς ἀνέσπερο τοῦ ἄλλου κόσμου, τό ὁποῖο ὁ Χριστός, τό φῶς τοῦ κόσμου, διά τῆς εὐχῆς ἐρχόμενος θά σοῦ δωρήση πρίν ἀναχωρήσης τούτου τοῦ κόσμου.

Μήπως δέν ἔγιναν αὐτά στούς Πατέρες μας ἤ μήπως δέν μποροῦν νά γίνουν καί σέ μᾶς, ἄν δέν τά ἐμποδίση ἡ ὀλιγοπιστία μας καί ἡ ἀκηδία μας;

~ Άγιος γερ. Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης

Πρώτη φορά προσεύχονταν με την καρδιά τους…

Οι Ιουδαίοι προσεύχονταν με την λογική τους... Την ημέρα της Πεντηκοστής δόθηκε στους Αποστόλους το Άγιον Πνεύμα ως πύρινες γλώσσες και κατάλαβαν ένα άλλο είδος προσευχής, την καρδιακή προσευχή. Πρώτη φορά προσεύχονταν με την καρδιά τους…

~ Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

________________________________________________

- Γέροντα γνωρίζετε Γερμανικά; - Ἄντε μωρέ! μοῦ λέει.. Αὐτά τά κάνει τό Ἅγιο Πνεῦμα!

Ἡ συνεννόηση μέ ἑτερογλώσσους γινόταν 

μέ τήν γλῶσσα τῆς Πεντηκοστῆς!

Κάποτε συνόδευσα στὸν Ἅγιο Γέροντα μία Γερμανίδα γιατρό, ἡ ὁποία κατόπιν τῶν δικῶν μου ἀφηγήσεων περὶ τῆς ἁγιότητος τοῦ Παππούλη μας, εἶχε μεγάλη ἐπιθυμία νὰ τὸν ἐπισκεφθεῖ.

Ἡ Γερμανίδα δὲν γνώριζε τὴν Ἑλληνικὴ γλῶσσα. Ὅμως σὲ λίγα λεπτὰ ἀρχίζει ἕνας διάλογος μεταξύ τους, τὸν ὁποῖον κατ’αρχήν θεώρησα φυσικό.

Καθὼς περνοῦσε ὅμως ἡ ὥρα, παρατήρησα, ὅτι ὁ ἕνας καταλάβαινε πολὺ καλὰ τὸν ἄλλον χωρὶς νὰ χρειάζονται διερμηνέα. Μάλιστα συζητοῦσαν καὶ περὶ ἰατρικῶν θεμάτων. Ἡ Γερμανίδα γιατρός, χαρούμενη, ἀποχώρισε, ἀπὸ τὸ κελλάκι του – τότε ἔκπληκτη ἐγὼ τὸν ἐρωτῶ:

- Γέροντα γνωρίζετε Γερμανικά;

- Ἄντε μωρέ, μοῦ λέει χαμογελῶντας, ποὺ ξέρω γερμανικά. Δὲν ἄκουγες, ἐγώ της μιλοῦσα ἑλληνικὰ καὶ ἐκείνη μοῦ μιλοῦσε γερμανικά. Καὶ οἱ δύο ὅμως καταλαβαίναμε στὴν γλῶσσα μας! Μὴ ρωτᾶς. Αὐτὰ τὰ κάνει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα!

Ἄκουσα πὼς καὶ ἄλλες φορὲς εἶχε συμβεῖ αὐτὸ τὸ θαῦμα μὲ τὸ χάρισμα τῆς διερμηνείας τῶν γλωσσῶν, μὲ μιὰ Γαλλίδα, μ’ έναν Ἰρλανδό, μὲ Σέρβο καὶ Ρουμάνο...

Πηγή: «Ὁ Ὅσιος Γέρων Πορφύριος, ἡ Ἀγαπῶσα Καρδία» τῆς Μοναχῆς Αἰκατερίνης, ἐκδ. Ἐφραιμιάς.

orthodoxathemata.blogspot.com

Ο Άγιος Παΐσιος μιλά την πύρινη γλώσσα της Πεντηκοστής!

«Λόγοι διδακτοί Πνεύματος Ἁγίου»

Ο Άγιος Παΐσιος μιλά την πύρινη γλώσσα της Πεντηκοστής!

«Οἱ ἀληθινοὶ Πατέρες, ἔλεγε ὁ Ὅσιος, δὲν λένε σκέψεις ποὺ κατεβάζει τὸ μυαλό τους, ἀλλὰ αὐτὰ ποὺ ὁ Θεὸς τοὺς κατεβάζει ἀπὸ ψηλὰ ἢ ἐμπειρίες ἀπὸ τὴν ζωή τους. Μιλοῦν γιὰ ἀλήθειες ποὺ ἔζησαν οἱ ἴδιοι, οἱ ὁποῖες ἔχουν ζωὴ καὶ δίνουν ζωὴ στοὺς ἀνθρώπους». Καὶ ὁ ἴδιος μιλοῦσε ἁπλά, «οὐκ ἐν διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις, ἀλλ' ἐν διδακτοῖς Πνεύματος Ἁγίου».49

Πολλοί μορφωμένοι καὶ διανοούμενοι θαύμαζαν τὶς εύστοχες απαντήσεις του καί, κάποιοι θεωρώντας ὅτι ἦταν ἀποτέλεσμα μελέτης, τὸν ρωτοῦσαν ποῦ τὰ εἶχε διαβάσει αὐτά...

Ὁ καθηγητής τῆς Ψυχιατρικῆς Ἀρίστος Ασπιώτης τον ρώτησε κάποτε:

- Πάτερ, σε ποιό βιβλίο τὰ γράφει αὐτὰ ποὺ μᾶς εἴπατε;

- «Πεντηκοστή», ἀπάντησε ὁ Ὅσιος, ἐννοώντας τὸν φωτισμό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Καὶ σὲ ἄλλον ποὺ ἔκανε τὴν ἴδια ἐρώτηση, ἀπάντησε: «Τιβεριάδος θάλασσα», ἐννοώντας καὶ πάλι τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, τὸ Ὁποῖο «ἁλιεῖς θεολόγους ἀνέδειξεν». 50

Μιὰ φορὰ κάποιος θεολόγος συστήθηκε στὸν Πατέρα Παΐσιο: «κύριος τάδε, θεολόγος». Ἐκεῖνος τότε τοῦ εἶπε ἀστειευόμενος: «Τί λές, παιδί μου; Ἐγὼ τρεῖς Θεολόγους ξέρω. 51

Ἐσύ, φαίνεται, θὰ εἶσαι ὁ τέταρτος!». Ἔπειτα όμως τοῦ εἶπε σοβαρά: «Κοίταξε, ἐσὺ ἔχεις πτυχίο της Θεολογικῆς Σχολῆς, θεολόγο ὅμως θὰ σὲ κάνη ἡ Ὀρθόδοξη πατερικὴ ζωή σου».

Ὁ Πατήρ Παΐσιος, ἐπειδὴ εἶχε ἀσκηθῆ πατερικά, εἶχε γίνει «πρακτικός θεολόγος» μὲ τὴν ἐπίσκεψη τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἔτσι μποροῦσε νὰ βοηθάη θετικὰ καὶ τοὺς θεολόγους καθηγητές ποὺ συχνὰ τὸν ἐπισκέπτονταν. Κοντά του γνώριζαν ὅτι ἡ ἀληθινὴ Θεολογία εἶναι «ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, ποὺ συλλαμβάνεται ἀπὸ τὶς ἁγνές, τις ταπεινὲς καὶ ἀναγεννημένες πνευματικά ψυχές» 52, 

καὶ ὄχι ἡ «θεολογία ποὺ διδάσκεται σὰν ἐπιστήμη καὶ ἐξετάζει συνήθως τὰ πράγματα ἱστορικά, καὶ εἶναι ἑπόμενο νὰ τὰ καταλαβαίνη ἐξωτερικὰ καὶ νὰ εἶναι γεμάτη ἀπὸ ἀμφιβολίες καὶ ἐρωτηματικά»53.

Κάποτε ἕνας φοιτητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τὸν ρώτησε:

- Γέροντα, πῶς ἔγραψε ὁ Μωυσῆς τὴν Πεντάτευχο; 54

- Ε, εὐλογημένε, τοῦ τὰ ἔδειξε ὁ Θεὸς σὰν σὲ τηλεόραση, καὶ τὰ ἔγραψε, ἀπάντησε μὲ φυσικότητα ὁ Πατήρ Παΐσιος, ἀφοῦ καὶ ὁ ἴδιος εἶχε πεῖρα τῆς «πνευματικῆς τηλεοράσεως».

Παραπομπές:

49. Α’ Κορινθ. 2,13

50. Από το τρίτο στιχηρό ιδιόμελο του α’ ήχου του Μεγάλου Εσπερινού της Κυριακής της Αγίας Πεντηκοστής

51. Τρεις μόνον Άγιοι Της Εκκλησίας έλαβαν την προσωνυμία Θεολόγος: Ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης (1ος αιώνας), ο Άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός (4ος αιώνας) και ο Άγιος Συμεών ο επονομασθείς Νέος Θεολόγος (10ος αιώνας).

52. Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Επιστολές, ο.π. σελ. 119

53. Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Επιστολές, ο.π. σελ. 119

- Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης, Ἱερόν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστής Ιωάννης ὁ Θεολόγος», Βασιλικά Θεσσαλονίκης, 2015, σελ. 369-372

*****

Κάποιες φορὲς ὁ Ὅσιος, μὲ τὴν πύρινη γλῶσσα, τὴν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἐπικοινώνησε μὲ ἑτεροδόξους ποὺ δὲν ἤξεραν ἑλληνικά. Ένα βράδυ φιλοξένησε στὸ Καλύβι του κάποιον Γάλλο καθηγητή, ὁ ὁποῖος τὴν ἄλλη μέρα, ἐπιστρέφοντας στην Μονή Κουτλουμουσίου, εἶπε στους Πατέρες ὅτι συζήτησε μὲ τὸν Γέροντα καὶ τοῦ ἔλυσε τις ἀπορίες του.

Οἱ Πατέρες παραξενεύθηκαν, ἀλλὰ ὁ Γάλλος επέμενε ὅτι ὁ Πατήρ Παΐσιος μιλοῦσε γαλλικά. Τότε ἕνας μοναχὸς πῆγε στὸν Γέροντα καὶ τὸν ρώτησε:

- Γέροντα, ξέρετε γαλλικά;

- Πῶς δὲν ξέρω; ἀπάντησε ἐκεῖνος.

- Πέστε μου μια λέξη, εἶπε τότε ὁ μοναχός.

Καί ὁ θεοφώτιστος Γέροντας μὲ αἰνιγματικὸ τρόπο εἶπε: «Φέγγει ἢ οὔ;». Μὲ τὴν φράση αυτή, ποὺ ἀκουγόταν σαν τὴν ἀγγλική φράση «thank you», ἀναφερόταν στὸ «φέγγος», τὸ φῶς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Πράγματι, ἐκεῖνο τὸ βράδυ ὁ Ὅσιος Παΐσιος καὶ ὁ Γάλλος εἶχαν ζήσει τὸ γεγονὸς τῆς Πεντηκοστῆς. 

Ὁ Ὅσιος μιλοῦσε έλληνικά καί ὁ Γάλλος γαλλικά, ἀλλά μέ τήν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὁ καθένας ἄκουγε τήν δική του γλῶσσα.

- Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης, Ἱερόν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστής Ιωάννης ὁ Θεολόγος», Βασιλικά Θεσσαλονίκης, 2015, σελ. 480

*****

Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα δὲν κατεβαίνει μὲ μηχανὲς∙ γι’ αὐτὸ ἡ θεολογία δὲν ἔχει καμμιὰ δουλειὰ μὲ τὸ στεῖρο ἐπιστημονικὸ πνεῦμα.

Μεγαλύτερη ἀξία ἔχει ἕνας λόγος ταπεινοῦ ἀνθρώπου μὲ βιώματα, ποὺ βγαίνει μὲ πόνο ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς του, παρὰ ἕνας σωρὸς φιλολογίες ἐξωτερικοῦ ἀνθρώπου, ποὺ βγαίνουν μὲ ταχύτητα ἀπὸ τὴν ἐκπαιδευμένη του γλῶσσα, ἡ ὁποία δὲν πληροφορεῖ τὶς ψυχές, γιατί εἶναι σάρκα καὶ ὄχι πύρινη γλῶσσα τῆς Ἁγίας Πεντηκοστῆς.

~ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, Ἐπιστολές

Πηγή: iconandlight.wordpress.com

Τις διάφορες θεωρίες των θεολόγων να τις περνάτε από το ΠΑΤΕΡΙΚΟ κόσκινο.

''Τις διάφορες θεωρίες των θεολόγων να τις περνάτε από το ΠΑΤΕΡΙΚΟ κόσκινο. Πρέπει να τις κοσκινίζετε με βάση τους ΠΑΤΕΡΕΣ και ό,τι είναι σκουπίδια ή πίτουρα να τα πετάτε. Να ψάχνετε με βάση τους ΠΑΤΕΡΕΣ.

~ Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Απο το βιβλίο: ''Ο Γέροντας Παΐσιος. Βιογραφικά στοιχεία – Διδαχές – Επιστολές – Περιστατικά – Κείμενα'', (σελ. 146-147. Πρεσβ. Διονυσίου Τάτση).

Η ρίζα όλων των ψυχολογικών προβλημάτων

Η ρίζα όλων των ψυχολογικών προβλημάτων.

~ γερ. Ιωσήφ Βατοπαιδινός

(Απομαγνητοφώνηση Δημήτρης Ρόδης)

Μακριά από την αποθάρρυνση.

Εάν η αποθάρρυνσις δεν πολεμηθεί, τι διαδέχεται, η απογοήτευσης.

Εάν εκεί ο μοναχός (ή ο λαϊκός) αμελήσει, και δεν φροντίζει και μείνει αποθαρεμένος και απογοητευμένος, μετά θα έρθει η απελπισία, η απόγνωσης.

Εάν και αυτή επικρατήσει, τότε αρχίζουν τα ψυχολογικά.

Από εδώ είναι τα ψυχολογικά.

Διότι με την απόγνωση ευθάρη ο πνευματικός κόσμος. Ευθάρη η λογική έννοια της προσωπικότητας του ανθρώπου.

Και τότε πάμε στους ψυχολόγους να μας δώσουν χάπια για παρηγοριά.

Η αιτία είναι τούτη.

Γιατί αποθαρέσεις;

Δεχόμεθα να μας κάνει τον ''δικηγόρο'' ο διάβολος;

Εφόσον ξέρουμε καλά ότι καμία ημέρα εστίν εν ζωή ημών, ούτε αυτή (μόνο μια) δεν μπορούμε να μείνουμε αλάνθαστοι.

Διότι μετά την πτώση έχουμε πάθει διαστροφή, Πατέρες.

Δεν έχουμε την ικανότητα να σταθούμε ''ακίνητοι''. (απαθής)

Επιδρά πάνω μας το περιβάλλον, το εντός, το εκτός, το πέριξ. 

Και χάριν τούτου, λοιπόν, κατά ανάγκη ας στο πω έτσι, κάνουμε λάθη... 

Τότε έρχεται ο διάβολος να κάνει τον δικηγόρον, ο αναμάρτητος, να μας πει ότι είμαστε εμείς αμαρτωλοί.

Εκεί σας είπα πόσες φορές την Ανδρεία να σηκώνεστε όρθιοι.

Ρε πήδα (άντε) δράκοντα πίσω! Φέρνεις αποθάρρυνση.

Εγώ θα καταφύγω στον Πατέρα μου τώρα και θα εξομολογηθώ!

Ήρθε ο Υιός του Θεού του Ζώντος εδώ, να υιοθετήσει εμένα και να αφανίσει εσένα, και εσύ μου κάνεις τον ''δικηγόρο'';

Έτσι να αποκρίνεστε στην αποθάρρυνση.

Γιατί το θάρρος είναι η κινητήρια δύναμης.

Είναι η ενέργεια. Όπως είναι το ρεύμα, όπως είναι τα καύσιμα.

Γι' αυτό, γιατί να χάσουμε (το θάρρος), την αποθάρρυνση;

Κάναμε λάθος πράγματι.

Αλλά υπάρχει αλάνθαστη ζωη;

Ύστερα γυρίζω στόν Χριστό μας πολλές φορές,

και δικάζομαι μαζί Του εν μέσω απογνώσεως.

Και λεω, Πανάγαθε, τα εκατομμύρια των μετανοησάντων οχι μόνο τούς συγχώρησες, αλλά τούς φόρεσες και το βραβείο (στεφάνι) του αγιασμού, και είναι κύκλο απο τον θρόνο Σου.

Με την παληκαριά τούς έγιναν;

Δεν είναι με την χάρην Σου που έγιναν Κύριε μου; 

Και εγω είμαι ένας απο αυτούς.

Επιμένω! Δεν θα πάψω να χτυπώ την πόρτα! Θα μου ανοίξεις! Εσυ είσαι η Αλήθεια! Είσαι η Ζωη! Είσαι η Ανάστασις!

Έτσι, έτσι θέλω να πολεμάτε! Έτσι να μάχεστε. Έτσι είναι... τα παραδείγματα! Δεν έχουμε παραδείγματα... 

Ο,τι άνθρωποι άσωτοι, που έφθασαν στόν πυθμένα της απωλείας, και γύρισαν πίσω, και οχι μόνο ενίκησαν την αμαρτωλότητα, αλλά μπήκαν εις τον αγιασμόν, και ενώθηκαν με τούς Αγίους, και έγιναν Ενα...

~ γερ. Ιωσήφ Βατοπαιδινός

Σχόλιο Π.κοινωνίας: ''Eίναι τέτοια η Δύναμις Του Χριστού που μπορεί, ενώ είσαι σε πτώση, να σε τραβήξει απο τον βούρκο, την λάσπη της αμαρτίας και να σε κάνει Άγιο...'' ~ π. Γαβριήλ Χριστόπουλος, ο και πνευματικός

Ήταν ένα αναρχικό παιδί ... (που έγινε πιο αναρχικό ...)

Ήταν ένα αναρχικό παιδί ... (που έγινε πιο αναρχικό ...)

Ένα παιδί αναρχικό είχε πάει στην Γερμανία. Εκεί το έκλεισαν σε αναμορφωτήριο,γιατί είχε μπλέξει με ναρκωτικά κ.λπ.

Δεν είχε βοηθηθεί από πουθενά.

Στο αναμορφωτήριο του έδωσε κάποιος ένα Ευαγγέλιο.

Το διάβασε και άλλαξε αμέσως.«Θα πάω στην Ελλάδα, είπε· εκεί είναι ή Ορθοδοξία».

Γύρισε στο χωριό του. Οι συγγενείς του βάλθηκαν να τον παντρέψουν.

Τον πάντρεψαν απέκτησε καί ένα παιδάκι...

Διάβαζε το Ευαγγέλιο, πήγαινε στην Εκκλησία, τηρούσε τις αργίες. Οι άλλοι πού τον έβλεπαν να ζει έτσι έλεγαν: «Αυτός, για να διάβάζη Ευαγγέλιο, πάσχει, τρελλάθηκε»!

Μετά από λίγο τον εγκατέλειψε καί ή γυναίκα του· πήρε μαζί της καί το παιδάκι.

Όταν έφυγε ή γυναίκα του, εκείνος άφησε όλα όσα είχε στο χωριό, χωράφια, τρακτέρ κ.λπ. καί πήγε στις σπηλιές καί ασκήτευε.

Ένας Πνευματικός όμως τού είπε: «Πρέπει να βρεις την γυναίκα σου, να συνεννοηθείτε, καί ύστερα να αποφασίσεις τι θα κάνης».

Ξεκίνησε λοιπόν να πάει στην Θεσσαλονίκη, για να βρει την γυναίκα του. Πίστευε ότι, αφού έτσι τού είπε ό Πνευματικός, θα τού την παρουσίαση ό Χριστός.

Στην Θεσσαλονίκη δεν την παρουσίασε την γυναίκα του ο Χριστός. Έν τω μεταξύ, βρήκε κάτι Γερμανούς,τους κατήχησε· ό ένας βαπτίσθηκε.

Αυτοί τού έβαλαν τά ναύλα καί πήγε στην Αθήνα.

Ούτε εκεί τού την παρουσίασε.

Τού έβαλαν πάλι τά ναύλα καί πήγε στην Κρήτη. 

Έπιασε εκεί μιά δουλειά καί πήγε σε έναν Πνευματικό.

Εκείνος, όταν άκουσε το πρόβλημα του, τού είπε: «Μήπως ή γυναίκα σου καί το παιδάκι είναι έτσι καί έτσι; Εδώ κάπου δουλεύει μιά γυναίκα. Δεν έχει πολύ καιρό πού ήρθε».Καί τού περιέγραψε πώς ήταν αυτή ή γυναίκα. «Αυτή πρέπει να είναι», λέει. 

Την ειδοποίησε ό Πνευματικός. 

Εκείνη, μόλις τον είδε, τά έχασε.

«Με μάγια με βρήκες , του είπε. Μάγος είσαι». Καί τον άφησε και έφυγε, πριν προλάβει να της μιλήσει. Την έχασε πάλι.

Έμαθε καί για μένα και ήρθε στο Καλύβι. Χτύπησε μια φορά καί περίμενε.

Τραβήχθηκε στην άκρη καί, ώσπου να ανοίξω, έκανε μετάνοιες.

Φορούσε κάτι παλιά ρούχα. Μού τά διηγήθηκε όλα.

Είχα μερικά ξερά σύκα καί τού έδωσα.

«Θέλεις σύκα;», τού λέω. «Δεν έχω δόντια», μού λέει.

«Καί εγώ δεν έχω», τού λέω.

«Έσύ πονάς; Με ρωτάει. Έγώ πονώ. Μέσα από τον πόνο βγαίνει ή χαρά τού Χριστού», μού λέει.

«Θέλεις καμμιά φανέλλα;», τον ρωτάω. «Έχω δυό, μού λέει. Αν ζεστάνει ό καιρός, θα την δώσω την μία».

«Κοίταξε, τού λέω, μέχρι να ξεκαθαρίσεις καί να συνεννοηθείς με την γυναίκα σου, να προσέξεις την υγεία σου, γιατί έχεις ευθύνη καί για το παιδάκι».

Τέτοια αυταπάρνηση! Τέτοια πίστη ! Δεν ήταν ούτε είκοσι επτά χρονών. Πού να είχε γνωρίσει αυτός την μοναχική ζωή!

Άγνοια τελεία είχε, άλλα είχε καλή διάθεση καί ό Θεός τον βοήθησε καί προχώρησε βαθιά ευαγγελικά.

~ άγιος γέροντας Παΐσιος

Και γιατί λέμε ''καλή Ανάσταση''; Όταν ακούσεις ότι ο Χριστός κατέβηκε στον άδη & περί Αναστάσεως...

Γράφει ο άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος: "Όταν ακούσεις ότι ο Χριστός κατέβηκε στον άδη και ελευθέρωσε όλες τις ψυχές που ήταν εκεί, μη νομίζεις ότι αυτό είναι μακριά από όσα γίνονται σήμερα. Να θεωρείς δηλαδή ότι η καρδιά είναι ο τάφος και εκεί είναι θαμμένοι οι λογισμοί και ο νους, μέσα στο βαθύ σκοτάδι.

Έρχεται λοιπόν ο Κύριος στις ψυχές που Τον επικαλούνται από τον άδη, δηλαδή στο βάθος της καρδιάς, και εκεί διατάζει τον θάνατο: "άφησε, του λέει, ελεύθερες τις φυλακισμένες ψυχές, οι οποίες ζητούν εμένα που μπορώ να τις σώσω.

Κατόπιν, αφού σηκώσει τη βαριά πέτρα που σκεπάζει την ψυχή, ανοίγει τον τάφο και ανασταίνει τον πράγματι νεκρό και ελευθερώνει τη φυλακισμένη ψυχή από τη σκοτεινή φυλακή..."

Και μην νομίσεις τώρα πως αυτά που διάβασες είναι ''συμβολικά'' ή είναι τρόπο τινά μεταφορικός ο λόγος... Διότι το λέγει ξεκάθαρα ο Άγιος Συμεών ο Νεός Θεολόγος:

''Αὐτὸς ὁ ἴδιος κατεβαίνει ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, εἰσέρχεται στὸ σῶμα μας σὰν σὲ τάφο, ἑνώνεται μὲ τὶς νεκρωμένες πνευματικὰ ψυχές μας καὶ τὶς ἀνασταίνει. Ἔτσι παρέχει τὴ δυνατότητα σ᾿ ἐκεῖνον, ποὺ συναναστήθηκε μαζί του, νὰ βλέπει τὴ δόξα τῆς μυστικῆς του ἀναστάσεως...'' ~ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος

Δεν πρόκειται λοιπόν περί γεγονότος του παρελθόντος, αλλά για πραγματικότητα και βίωμα και συμβαίνει σήμερα στήν Ορθοδοξία, όπως ακριβώς το λέγει ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος ο,τι αυτός είναι ο λόγος της Σαρκώσεως, και Σταυρώσεως, και Αναστάσεως Του Δεσπότη Χριστού.

Το να μας κάνει κοινωνούς της Θεότητας Του, να εισέλθει το Άκτιστο Φως της Θεότητας εντός μας, ώστε βιωματικώς και πλήρης των αισθήσεων, να συναναστηθεί η ψυχή μας μαζί Του.

Και έτσι όπως ακριβώς λέγει ο Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, όταν συμβεί και γίνει ο άνθρωπος κοινωνός του Ακτίστου φωτός, παρέχει ο Δεσπότης Χριστός και οράτε το Φως εντός του, και γίνεται ορατό με τα φυσικά του μάτια, (για να μην έχει καμία αμφιβολία), και βλέπει την θεία έλλαμψη της Θεότητος υπο το φυσικό φως της μέρας, να εξέρχεται απο του σώματος του, και ο ήλιος ευρέθει σκοτεινός κατά τούς Αγίους Πατέρας της Εκκλησίας. 

Και είναι και αυτό ειπωμένο όπως ολα.

Ο Θεός είναι Φως, κατά τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο: «Και αυτή εστίν η επαγγελία ην ακηκόαμεν απ' αυτού και αναγγέλλομεν υμίν, ότι ο Θεός φως εστί και σκοτία εν αυτώ ουκ εστίν ουδεμία» (Α΄ Ιω. α΄ 5).

Ερμηνεύων ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης το εν λόγο χωρίο γράφει: «Φως λοιπόν είναι ο Θεός και φως αληθινόν, με την λαμπρότητα του όποίου συγκρινόμενος ο ήλιος και όλα τα κτιστά φώτα, ευρίσκονται φώτα ψευδή.»

Για αυτόν το λόγο λέγει πάλι ο θεόπτης Ἅγιος, Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, αναφορικά στο "ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι προσκυνήσωμεν άγιον, Κύριον, Ιησούν, τον μόνον αναμάρτητον", ότι δεν αναφερόμαστε στην Ανάσταση, Στόν Αναστάντα Χριστό που είδαν τότε, τον καιρό εκείνο οι Μαθητές...

Αλλά σε αυτή που είναι ο σκοπός της ζωής του ανθρώπου, "Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι..'' την θέωση, διότι όπως υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν στήν Ανάσταση απο ακοής, και διδασκαλία κατηχήσεως, έτσι υπάρχουν και εκείνοι που πίστεψαν στήν Ανάσταση του Χριστού ''απο θέας'', και αυτοί είναι οι κατ εξοχήν μάρτυρες της Αναστάσεως εις στούς αιώνας των αιώνων, Αμήν.

Και για αυτό λέμε ''Καλή Ανάσταση'' και ευχόμαστε, οχι για κάτι που έχει συμβεί, αλλά για αυτό που ευχόμαστε να συμβεί και στίς δικές μας ψυχές, να γίνουμε κοινωνοί της Αναστάσεως του Χριστού απο θέας, να φτάσουμε στόν αγιασμό, στήν θέωση, και τότε μπορούμε να μιλούμε για την απο εδω Σωτηρία, και Ανάσταση των ψυχών μας.

Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, καί νεκρός οὐδείς ἐπί μνήματος!

(Αφιερωμένο στόν αγαπημένο μου αδελφό Νικόλαο Θ. που με ρώτησε: ''Και γιατί λέμε καλή Ανάσταση; Δεν το καταλαβαίνω...) ~ Δημήτρης Ρόδης

Αν έχη κανείς ευλάβεια, και στον Γολγοθά μπορεί να δη το Άγιο Φως! ~ Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Αν δεν έχη κανείς ευλάβεια, ταπείνωση...

και μέσα στο Κουβούκλιο του Παναγίου Τάφου να τον βάλης, τίποτε δεν θα δή. Ενώ, αν έχη ευλάβεια, και στον Γολγοθά μπορεί να δη το Άγιο Φως.

Κάποτε ένας δόκιμος από την Ιερά Μονή του Αγίου Σάββα πήγε το Μέγα Σάββατο να πάρη Άγιο Φως από τον Πανάγιο Τάφο για το μοναστήρι του – υπάρχει συνήθεια να στέλνουν τα γύρω μοναστήρια μοναχούς, για να πάρουν το Άγιο Φως. Αυτός έκανε μια πονηριά· επειδή φορούσε ράσα, παραμέρισε τους κοσμικούς και μπήκε μπροστά. Ύστερα, όταν ήρθαν κάποιοι κληρικοί, τον παραμέρισαν αυτόν, επειδή ήταν κανονισμένο ποιός θα καθήση εδώ, ποιός εκεί...

Τότε τα έβαλε με τον εαυτό του ο δόκιμος: «Βρέ ταλαίπωρε αμαρτωλέ, χαμένε άνθρωπε, με όλα τα χάλια σου προχώρησες και μπροστά; Να τσακιστής να φύγης από εδώ. Ούτε μέσα στον Ναό δεν είσαι άξιος να μείνης». Τα πίστευε αυτά που έλεγε. Βγήκε λοιπόν έξω από τον Ναό και παρακαλούσε τον Χριστό: 

«Χριστέ μου, Σε παρακαλώ, ας με ανεχθής να πάω σε κανένα άλλο προσκύνημα». Και πήγε μετά πιο πάνω στον Γολγοθά. Εκεί ελεεινολογούσε πάλι τον εαυτό του: «Ακούς, να κάνω τέτοια πονηριά! Επειδή φοράω ράσα, παραμέρισα εγώ ο ελεεινός τους άλλους που είναι καλύτεροι από μένα…». Και ενώ ελεεινολογούσε τον εαυτό του...

Bγήκε σε μια στιγμή από τον Άγιο Γολγοθά, σαν αστραπή, ένα δυνατό φως που τον διέλυσε. 

Τότε ο καημένος είπε: «Κατέβηκε το Άγιο Φώς». Πήγε, πήρε Άγιο Φώς με το φαναράκι του από᾿κεί και έφυγε. Πόσο έντονη είναι η παρουσία του Χριστού στους Αγίους Τόπους!..

Σημασία έχει αυτό που είπε ο Χριστός στην Σαμαρείτιδα: «Οι αληθινοί προσκυνηταί προσκυνήσουσι τω Πατρί εν πνεύματι και αληθεία».

Από το βιβλίο «Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου Λόγοι Β’, Πνευματική Αφύπνιση» » σελ. 58-59

*****

«Θα έρθει καιρός που δεν θα ξεχωρίζεις τη μέρα από τη νύχτα, από το σκοτάδι που θα υπάρχει στις ψυχές των ανθρώπων. Όμως όσοι έχουν τον Χριστό μέσα τους, θα λάμπουν σαν φώτα και θα οδηγούν και άλλους στην Αλήθεια». ~ Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Πηγή: iconandlight.wordpress.com

Είδα το Άγιο Φως σαν φωτεινές ταινίες και άναβαν τα φιτίλια των κεριών! ~ γερ. Γέρων Χρυσόστομος Κατουνακιώτης

«Είδα το Άγιο Φως σαν φωτεινές ταινίες και άναβαν τα φιτίλια των κεριών. Η πίστη μας είναι μεγάλη και ζωντανή». ~ Γέρων Χρυσόστομος Κατουνακιώτης

Ο γέρων Χρυσόστομος Κατουνακιώτης κατήγετο από την Ανατολική Θράκη από ένα γειτονικό χωριό με την Σηλυβρία, την πατρίδα του αγίου Νεκταρίου. Τον είχε συναντήσει όταν κάποτε πέρασε από το χωριό του ο Άγιος.

Στα Κατουνάκια, στο κελί Άξιον Εστί, που μόνασε είχαν πολλή φτώχεια. Για να οικονομήσουν τα απαραίτητα τον έστελναν για μήνες και εργαζόταν σε Μοναστήρια.

Έκανε και εργόχειρο κουτάλες και χτένες. Γηροκόμησε τους Γεροντάδες του οι οποίοι και οι τρεις κοιμήθηκαν νέοι σχετικά γύρω στα 60 από φυματίωση...

Διηγήθηκε:

«Κάποια χρονιά πήγα το Πάσχα προσκύνημα στα Ιεροσόλυμα. Ήταν το προηγούμενο έτος από την έκρηξη στο Τσερνομπίλ.

Είδα στο Ναό μία εικόνα της Παναγίας να δακρύζει, αυτό έγινε αντιληπτό από πολλούς και από έναν Άραβα Αστυνομικό...

Ήρθε ο Πατριάρχης φορεμένος τα Αρχιερατικά του Άμφια και με βαμβάκι σκούπισε τα δάκρυα της Παναγίας.

Στην συνέχεια έβλεπα την εικόνα να ανοιγοκλείνει τα μάτια της.

Άλλη φορά διανυκτέρευα στο παρεκκλήσι των Κλαπών, όπου είναι η κολόνα που έδεσαν και μαστίγωσαν τον Κύριο. Άκουγα ευκρινώς βουρδουλιές από μαστίγιο.

Είδα το Άγιο Φως σαν φωτεινές ταινίες πού διαπερνούσαν τον αέρα και άναβαν τα φιτίλια των κεριών. Η πίστη μας είναι μεγάλη και ζωντανή...!».

«Από την ασκητική και ησυχαστική αγιορείτικη Παράδοση».

Μοναχός Χρυσόστομος Κατουνακιώτης

Μητρ. Λεμεσού Αθανάσιος | Από το ΑΓΙΟ ΦΩΣ έως τον ΑΝΑΠΤΗΡΑ

Μητρ. ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ:

Είδα το Άγιο Φως σαν αστραπές μπλε, γαλάζιες

- Άναψαν τα κεριά των ανθρώπων

στον τρούλο του Πανάγιου Τάφου μόνα τους...

04/26/2024

- Εκείνο που είδα όταν πήγα στον Πανάγιο Τάφο ήταν ότι πριν βγει ο πατριάρχης να δώσει το Φως στον κόσμο, άναψαν τα κεριά των ανθρώπων στον τρούλο του Πανάγιου Τάφου μόνα τους, άναψε το καντήλι της ωραίας πύλης μόνο του, μπροστά μας, μια γιαγιά που ήτανε έξω από το Πανάγιο Τάφο και έκλαιγε άναψαν τα κεριά της μόνα τους, μια άλλη κυρία που ήταν σε ένα μπαλκόνι άναψαν τα κεριά μόνα τους… 

Είδα το Άγιο Φως σαν αστραπές μπλε, γαλάζιες, ρώτησα τον διπλανό μου, είδες κάτι, μου λέει αστραπές κάθετες, άλλος είδε σφαίρα φωτεινή, άλλος δεν είδε τίποτα, αν ήταν ένα τεχνικό κατασκεύασμα δεν τα βλέπαμε όλοι το ίδιο;

(''αστραπές'' φωτός...)

Ο αρμένιος που είναι έξω βλέπει τον πατριάρχη μέσα, αν ήταν απάτη, δεν θα έβγαινε να πει ότι είναι απάτη; Όλα αυτά τι είναι, όλες αυτές οι μαρτυρίες όλων των αιώνων…

(''σφαίρα'' φωτεινή...)

Ρώτησα τον άγιο Παίσιο όταν γύρισε από τα Ιεροσόλυμα, αν το είδε και μου είπε ότι όλα τα προσκυνήματα το έχουν αδιαλείπτως, απλώς εμείς δε το βλέπουμε, … δε βγαίνει μόνο το μεγάλο Σαββάτο, κατά μαρτυρία πολλών πατέρων και χριστιανών εμφανίζεται… 

Και στο άγιο όρος έχουν ανάψει τα καντήλια μόνα τους… το θαύμα για μας δεν είναι κάτι το παράξενο είναι ενέργεια του Θεού… τώρα αν θέλουν κάποιοι να το αμφισβητήσουν ας κάνουν ότι καταλαβαίνουν…

~ Mητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

Πηγή: https://youtu.be/ZHreOzUMQME

Δείτε και: Bλέποντας το Άγιο Φώς..! Ανάσταση στα Ιεροσόλυμα

Κάποτε ένας αγιορείτης γέροντας είπε κάτι απλό: «Το βάγιο κρατιέται εύκολα… ο Σταυρός όχι».

Κάποτε ένας αγιορείτης γέροντας είπε κάτι απλό:

«Το βάγιο κρατιέται εύκολα… ο Σταυρός όχι».

Την Κυριακή των Βαΐων, ο κόσμος φώναζε «Ωσαννά». Λίγες μέρες μετά, ο ίδιος κόσμος θα φώναζε «Σταύρωσον».

Και κάπου εκεί, μέσα σε αυτή τη διαφορά, κρύβεται όλη η αλήθεια μας. Σήμερα κρατάμε βάγια. Όχι για το έθιμο, αλλά για να δούμε τον εαυτό μας. Πόσο εύκολα ενθουσιαζόμαστε, πόσο εύκολα ξεχνάμε και πόσο εύκολα αλλάζουμε...

Το βάγιο δεν είναι απλά ένα κλαδί. Είναι μια ερώτηση. Εγώ… με ποιον θα είμαι; Με τον Χριστό της δόξας, ή με τον Χριστό του Σταυρού;

Γιατί η πορεία τώρα αρχίζει. Δεν είναι η μέρα της χαράς… είναι η αρχή της αλήθειας. Από σήμερα δεν χωράνε πολλά λόγια, μόνο στάση.

Λίγη σιωπή. Λίγη προσευχή. Λίγη καρδιά που να αντέχει.

Καλή δύναμη σε όλους για τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Καλό αγώνα… και καλή πορεία προς την Ανάσταση.

- Αθωνική ζώνη

«Εσύ ξέρεις, εσύ μπορείς, εσύ φρόντισε...»

«Μην αγχώνεσαι για το αύριο, μην τσακώνεσαι με τις σκέψεις σου, μην ψάχνεις λύσεις με το μυαλό σου μόνο. Ρίξε το βάρος σου στον Χριστό και πες του με απλότητα:

«Εσύ ξέρεις, εσύ μπορείς, εσύ φρόντισε».

Και από εκείνη τη στιγμή, νιώθεις πως όλα γίνονται ελαφρά. Δεν είναι δικά σου πια. Είναι του Θεού».

~ Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

____________________

«Εἶναι προτιμότερο να ζεῖς μέ τρεῖς πού ἔχουν φόβο Θεοῦ...»

«Εἶναι προτιμότερο να ζεῖς μέ τρεῖς πού ἔχουν φόβο Θεοῦ παρά μέ μύριους πού δέν φοβοῦνται τόν Θεό. Στίς ἔσχατες μέρες, στούς ἑκατό τό πολύ κοινοβιάτες μοναχούς, λίγοι θα σωθοῦν· καί στούς Κελλιῶτες ὅπως λογαριάζω θά εἶναι πολύ λιγότεροι. Ὅλων ἡ ἀγάπη θα στραφεῖ στά τραπεζώματα καί στήν γαστριμαργία. Πολλοί εἶναι οἱ καλεσμένοι, λίγοι ὅμως οἱ ἐκλεκτοί. Ὅλοι ἀγαποῦν νά ἄρχουν καί νά 'χουν χρήματα...».

~ Τό Μέγα Γεροντικόν, Τόμος Τρίτος ​Κεφάλαιο Ι'

σελ. 257 Ἔκδοση Ἱ. Ἡσυχαστηρίου «Τὸ Γενέσιον τῆς Θεοτόκου»

 Πανόραμα Θεσσαλονίκης

Τα τρία εἴδη ἀθεΐας κατά τόν Ἁγίο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ

Ἁγίος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ~ Τα τρία εἴδη ἀθεΐας
πρός «Τόν εὐλαβέστατον μοναχόν κύρ Διονύσιον»

Κατά τόν Ἁγίο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ, ὑπάρχουν τρία εἴδη ἀθεΐας· στὸ πρῶτο ἀνήκουν οἱ κατ᾽ ἐξοχὴν ἄθεοι, ὅσοι, δηλαδή, δὲν πιστεύουν στὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ, στὸ δεύτερο ἀνήκουν οἱ αἱρετικοὶ ποὺ διαστρέφουν τὰ τοῦ Θεοῦ ...καὶ στὸ τρίτο ὅσοι κινούμενοι ὑπό «ἀνευλαβοῦς εὐλαβείας»...

..Σιωποῦν καί δέν ὁμιλοῦν γιά τήν διαστροφή τῶν δογμάτων τῆς Ἐκκλησίας.

«Τρίτον δὲ ἐστιν εἶδος, οὐ πόρρῳ τῆς ἀνωτέρω πονηρᾶς ξυνωρίδος, τὸ παραιτεῖσθαί τι λέγειν τῶν δεδογμένων περὶ Θεοῦ».

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς (1296-1359), ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, σὲ ἐπιστολὴ τοῦ πρὸς «Τὸν εὐλαβέστατον μοναχὸν κὺρ Διονύσιον»(Ε.Π.Ε.4,404) γράφει ὅτι τρία εἶναι τὰ εἴδη τῆς ἀθεΐας. 

Α) Ἢ πολυειδὴς πλάνη τῶν ἑλληνιζόντων φιλοσόφων. 

Αὐτοὶ δέχονται ὅτι δὲν ὑπάρχει Θεὸς παρὰ μόνο οἱ κατ’ αἴσθηση ἡδονές (Ἐπίκουρος) ἢ ὑπάρχουν κάποια στοιχεῖα ὕλης (Ἐμπεδοκλῆς, Ἠράκλειτος, Ἀναξιμένης, Δημόκριτος) ἢ ὅτι ὑπάρχει πλήρης ἀκαταληψία τῶν ὄντων ἀπὸ ὅλους' σὲ ὅλα ἐπικρατεῖ ἡ δόκηση (Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος) ἢ φαντάσθηκαν τὸν Θεό, ἀλλὰ πολὺ ἀμυδρά (Σωκράτης, Πλάτων). 

Ὁ αἱρετικὸς Βαρλαὰμ τὸν ὁποῖο ἀντιμετώπισε ἐπιτυχῶς ὁ Παλαμᾶς ἀνήκει στὴ πρώτη αὐτὴ κατηγορία τῶν ἀθέων διότι ἰσχυριζόταν ὅτι ἡ ἄκτιστη οὐσία τοῦ Θεοῦ δὲν διαφέρει ἀπὸ τὴν ἄκτιστη ἐνέργεια. Αὐτὸς ὅμως ποὺ ταυτίζει οὐσία καὶ ἐνέργεια, κατὰ τὸν ἅγιο Ἰουστίνο τὸ φιλόσοφο καὶ μάρτυρα καὶ ἄλλους πατέρες, ἀναιρεῖ τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ. Διότι αὐτὸ ποὺ δὲν ἔχει καμμία ἐνέργεια, οὔτε ὑπάρχει, οὔτε εἶναι κάτι. 

Β) Ἢ πολυσχιδὴς καὶ πολύμορφος πλάνη τῶν αἱρετικῶν. 

Ἄλλοι θεωροῦν τὸν πατέρα ἄτεκνο (Ἰουδαῖοι), ἄλλοι τὸν θεωροῦν υἱό- πάτορα (Σαβέλλιος ποὺ δίδασκε ὅτι Πατήρ, Υἱὸς καὶ Πνεῦμα εἶναι μία ὑπόσταση καὶ ἁπλῶς φέρει διαφορετικὰ ὀνόματα ἢ φορεῖ διαφορετικὲς μάσκες κατὰ καιρούς), ἄλλοι τὸν θεωροῦν ἄκτιστο πατέρα κτιστοῦ υἱοῦ καὶ πνεύματος(Ἄρειος, Εὐνόμιος, Μακεδόνιος) καὶ ἄλλοι ἄλλα.

Ὅλοι αὐτοὶ δὲν διαφέρουν σὲ τίποτα ἀπὸ τοὺς ἀθέους. Λυμαίνονται τὴν τριαδικότητα τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν θεία φύση τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Πνεύματος. Αὐτοὺς ζήλεψαν ὁ Βαρλαὰμ καὶ ὁ Ἀκίνδυνος οἱ ὁποῖοι ἀφ’ ἑνὸς ταύτιζαν ἄκτιστη οὐσία καὶ ἄκτιστη ἐνέργεια ὅπως προαναφέραμε, ἀφ’ ἑτέρου στὶς σχέσεις τοῦ Θεοῦ μὲ τὸν ἄνθρωπο δεχόταν κτιστὴ ἐνέργεια. Ἔτσι ἔκαναν τὸ Θεὸ κτίσμα ἀφοῦ δεχόταν κτιστὴ ἐνέργεια' διότι ἀπὸ τὴν ἐνέργεια φαίνεται ἡ φύση λένε οἱ πατέρες. 

Γ) Τὸ ν’ ἀποφεύγει κανεὶς ν’ ἀναφέρει ὅλα τὰ δόγματα περὶ Θεοῦ. 

Αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς ἀθεΐας δὲν ἀπέχει πολὺ ἀπὸ τὴν προηγούμενη πονηρὴ δυάδα. Κι ὅμως τὸ μετέρχονται θεολόγοι καὶ κληρικοὶ καὶ δὲν ἀναφέρονται σ’ αὐτὰ ποὺ εἶναι δύσληπτα στὸ μυαλὸ τῶν πολλῶν. 

Δὲν ἐξηγοῦν τὶς θεολογίες τῶν ἁγίων πατέρων σ’ αὐτοὺς ποὺ δὲν τὶς ξέρουν, προφασιζόμενοι ὅτι δὲν εἶναι εὔληπτες οὔτε ἐφικτὲς γιὰ τὸν πολὺ κόσμο...

Κι ὅμως ἂν ἀποσιωπήσεις ἀκόμη καί μία δογματική διδασκαλία καταστρέφεται ὁ δογματικός φράκτης τῆς Ἐκκλησίας μας καί εἰσβάλλει ἔτσι τό δηλητήριο τῆς αἱρετικῆς διδασκαλίας.

Οἱ αἱρετικοί φοβοῦνται καί δυσαρεστοῦνται ἀπό τήν ἀνάπτυξη τῆς συνολικῆς δογματικῆς διδασκαλίας τῆς Ὀρθοδοξίας. Διότι ἔτσι πέφτει τό προσωπεῖο τῆς ἀρετῆς καί τῆς εὐσεβείας πού αὐτοί φέρουν...

 
Συνοψίζοντας: Πρῶτο εἶδος ἀθεΐας ὅτι δὲν ὑπάρχει Θεός. - Δεύτερο, ὅτι ὑπάρχει ἀλλά ὄχι ἀπλανώς.  -  Τρίτο ἡ ἐλλειπῇς παρουσίαση τῆς εἰκόνας τοῦ Θεοῦ, και η σιωπή ὅταν τὸ κινδυνευόμενον εἶναι ἡ Πίστις.

Τα τρία εἴδη ἀθεΐας κατά τόν Ἁγίο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ

________________________________

Πηγή: pmeletios.com

Φώτισόν μου το σκότος, φώτισόν μου το σκότος Κύριε! ~ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς

Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς

Κυριακὴ Β' τῶν Νηστειῶν.

Πηγαίνων εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος ἔμεινεν εἰς τὴν Λαύραν τοῦ Βατοπαιδίου υποταχθείς εἰς τὸν θεῖον Νικόδημον (ὅστις ἦτο θαυμάσιος ἡσυχαστής καί ἔλαμπε κατά τε πρᾶξιν καὶ θεωρίαν), ἐκεῖ δὲ ἔλαβε καὶ τὸ Ἀγγελικὸν σχῆμα. Ἀφοῦ δὲ ἔγινε Μοναχὸς ὁ Ἅγιος πόσον ἠγωνίσθη καὶ πόσον ἐπροχώρησεν εἰς τὴν πρᾶξιν ὁμοῦ καὶ τὴν θεωρίαν, ἀκούσατε.

Διήνυε τὸ δεύτερον ἔτος ἀγωνιζόμενος κατὰ Θεὸν μὲ νηστείας καί ἀγρυπνίας, μὲ συγκέντρωσιν τῶν λογισμῶν καί ἀκατάπαυστον προσευχήν, προβάλλων πάντοτε τήν Θεοτόκον ὁδηγὸν ὁμοῦ καί προστάτιδα και μεσίτριαν, καί ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν καί ὥραν θέτων μὲ προσευχὰς ἔμπροσθεν εἰς τοὺς ὀφθαλμούς του τὴν βοήθειάν της.

Ἐν μιᾷ λοιπὸν τῶν ἡμερῶν, ἐκεῖ ὅπου ἡσύχαζε κατά μόνας καί εἶχεν ὅλους τοὺς λογισμούς του συγκεντρωμένους εἰς τόν ἑαυτόν του καί εἰς τόν Θεόν, ἐφάνη ἔξαφνα έμπροσθέν του εἷς σεμνοπρεπής καί σεβάσμιος (ἦτο ὁ Ἰωάννης ὁ Θεολόγος) καί κοιτάζων μὲ ἱλαρὸν ὄμμα τόν Γρηγόριον τοῦ εἶπεν·

«Ἦλθον, τέκνον, ἀπεσταλμένος ἀπὸ τὴν Ἁγιωτέραν τῶν ἁπάντων καί Βασίλισσαν τῶν οὐρανῶν διὰ νὰ σὲ ἐρωτήσω, διά ποίαν αἰτίαν ἀνὰ πᾶσαν ὥραν φωνάζεις πρὸς τὸν Θεόν· φώτισόν μου το σκότος, φώτισόν μου το σκότος;».

Ἀπεκρίθη ὁ Γρηγόριος· «Καὶ τί ἄλλο πρέπει νὰ ζητῶ ἐγώ, ὅστις εἶμαι ἐμπαθής καὶ πλήρης ἁμαρτιῶν παρὰ νὰ ἐλεηθῶ καί νά φωτισθῶ, διά νά γνωρίζω τὸ θέλημά του τὸ Ἅγιον καί νά τό ἐκτελῶ;».

Τότε τοῦ λέγει ὁ Εὐαγγελιστής· «Ἡ Δέσποινα τῶν ἁπάντων διά μέσου ἐμοῦ τοῦ δούλου της ὁρίζει νὰ εἶμαι ἐγὼ βοηθός σου». Ἠρώτησε τότε ο Γρηγόριος· «Καί ποῦ πρόκειται νὰ μὲ βοηθῇ ἡ Μήτηρ τοῦ Κυρίου μου; Είς τήν παροῦσαν ζωὴν ἤ εἰς τήν μέλλουσαν;».

Ἀπεκρίθη ὁ Θεολόγος· «Καί είς τήν παροῦσαν ζωήν καί εἰς τήν μέλλουσαν». Ταῦτα εἰπὼν ὁ θεῖος Ἰωάννης καί πληρώσας τὴν καρδίαν τοῦ Γρηγορίου ἀρρήτου εὐφροσύνης διά τάς υποσχέσεις τῆς Θεοτόκου, ἔγινεν ἄφαντος.

Ὁ Μέγας Συναξαριστὴς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Τόμος ΙΓ' Τριῳδίου σελ. 298,299 Ἐκδόσεις Συναξαριστής Ἀθῆναι 2020.

Ίσως προλάβετε να ζήσετε και εσείς πολλά από τα σημεία, που γράφει η Αποκάλυψη... ~ Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

~ Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Θα συμβούν γεγονότα πολλά. Ίσως προλάβετε να ζήσετε και εσείς πολλά από τα σημεία, που γράφει η Αποκάλυψη. Σιγά – σιγά αρκετά αρχίζουν και βγαίνουν. Φωνάζω ο ταλαίπωρος πριν από τόσα χρόνια. Είναι φοβερή, εξωφρενική η κατάσταση. Η παλαβομάρα έχει ξεπεράσει τα όρια. Ήρθε η αποστασία και μένει τώρα να έρθει «ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας» (Β΄ Θεσσαλονικείς 2, 3).

Θα γίνει τρελοκομείο. Μέσα στην αναμπουμπούλα που θα επικρατεί, θα ξεσηκωθεί κάθε κράτος να κάνει ό,τι του λέγει ο λογισμός.

Ο Θεός να βάλει το χέρι του, τα συμφέροντα των μεγάλων να είναι τέτοια που θα μας βοηθήσουν. Κάθε λίγο θα ακούμε κάτι καινούργιο. Θα βλέπουμε να γίνονται τα πιο απίθανα, τα πιο παράλογα πράγματα. Μόνον, που τα γεγονότα θα περνάνε τάκα – τάκα (γρήγορα). Οικουμενισμός, κοινή αγορά, ένα κράτος μεγάλο, μια θρησκεία στα μέτρα τους. Αυτά είναι σχέδια διαβόλων.

Οι Σιωνιστές ετοιμάζουν κάποιον Μεσσία. Γι΄ αυτούς ο Μεσσίας είναι βασιλιάς, δηλαδή θα κυβερνήσει εδώ στη γη. Οι Ιεχωβάδες, και αυτοί αποβλέπουν σε έναν βασιλιά επίγειο. Θα παρουσιάσουν οι Σιωνιστές έναν, και οι Ιεχωβάδες θα τον δεχθούν. Θα πουν «αυτός είναι».

Θα γίνει μεγάλη σύγχυση. Μέσα στην σύγχυση αυτή όλοι θα ζητούν έναν Μεσσία, για να τους σώσει. Και τότε θα παρουσιάσουν κάποιον που θα πει :

«Εγώ είμαι ο Ιμάμης, εγώ είμαι ο πέμπτος Βούδας, εγώ είμαι ο Χριστός, που περιμένουν οι Χριστιανοί, εγώ είμαι αυτός, που περιμένουν οι Ιεχωβάδες, εγώ είμαι ο Μεσσίας των Εβραίων. Πέντε «εγώ» θα έχει…….

Ο αντίχριστος θα είναι ο αναμενόμενος, κατά κάποιον τρόπον, ενσαρκωμένος διάβολος, που θα παρουσιασθεί στον ισραηλιτικό λαό ως Μεσσίας και θα πλανήσει τον κόσμο...

Ό επίγειος βασιλιάς των Εβραίων

Σημείο ότι πλησιάζει η εκπλήρωση των προφητειών θά είναι το γκρέμισμα του τεμένους τού Όμάρ στά Ιεροσόλυμα. Θά το γκρεμίσουν, γιά νά ανοικοδομήσουν τόν Ναό τού Σολομώντος πού, όπως λένε, ήταν χτισμένος σ’ αυτήν τήν θέση. Τελικά οί Σιωνιστές θά εγκαταστήσουν τόν Αντίχριστο εκεί ως Μεσσία. Άκουσα ότι οί Εβραίοι ήδη ετοιμάζονται νά χτίσουν τόν Ναό τού Σολομώντος...

Από το βιβλίο: Λόγοι του Γέροντος Παισίου Β’. Πνευματική αφύπνιση. Έκδοση: Ιερόν Ησυχαστήριον Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος. Σουρωτή Θεσσαλονίκης. 1999.

Όταν οι μητέρες προσεύχονται, η κόλαση τρέμει...

Όταν οι μητέρες προσεύχονται, η κόλαση τρέμει...

Το πιο επικίνδυνο άτομο στη γη είναι μια μητέρα που προσεύχεται.

Τα παιδιά της γίνονται φλεγόμενες δάδες στα χέρια του Θεού...

~ Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

___________________________