Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019

Κική Δημουλά: «Ευτυχία… Είδα κι έπαθα να μην έχω την ανάγκη της»




Αντεύχομαι

Έχω πολλά ράμματα για τη γούνα αυτής της μεγαλοκυρίας που λέγεται ευτυχία.

Μου έχει σπάσει τα νεύρα με όσα ισχυρίζεται απολογούμενη που με έστησε.

Ότι τάχα ήρθε, αλλά εγώ είχα το νου μου σε τούτο και σε κείνο, ενώ εκείνη με περίμενε σε τούτο και σε κείνο, κι όπως μου τα προσδιόρισε, με περίμενε σε πράγματα αδύνατα να συμβούν, εκεί ακριβώς δηλαδή που είχα το νου μου.

Κι αυτός ήτανε, λέει, ο λόγος που την προσπέρασα.

Άλλοτε πάλι, επιμένει πως ήρθε, στάθηκε λέει έξω από κάτι ιστορίες, στις οποίες εγώ είχα ήδη μπει μέσα, είχε τη διάθεση να πηδήξει από το παράθυρο και να μπει, αλλά ήταν τόσο υπερυψωμένη η δυσπιστία μου που δεν το τόλμησε.

Άλλη δικαιολογία, τραβηγμένη από τα μαλλιά, πως εγώ χτύπησα πολύ σιγά την πόρτα της και δε με άκουσε ή ότι χτύπησα πολύ δυνατά την πόρτα της, φοβήθηκε και δεν μου άνοιξε..

και τι ψεύτρα, Θεέ μου, ότι χτύπησα λάθος τη διπλανή της πόρτα και βλέποντάς με να καθυστερώ, συνεπέρανε ότι το λάθος μου βγήκε σε καλό και δεν ήθελε να το διακόψει.

Μου έχει απαριθμήσει μία μία τις στιγμές με το όνομά τους, που την περιείχαν, λέει, αλλά εγώ θυμάμαι μόνο τι φόβο είχα μην τις χάσω.

Βλέπεις; μου λέει η κουτοπόνηρη, αν δεν ήμουνα εγώ εκεί μέσα, σ” αυτές τις στιγμές, γιατί θα φοβόσουν μην τις χάσεις, τι σ’ ένοιαζε; Άρα ήρθα.

Αμέτρητες οι φορές που είπαμε να συναντηθούμε σε κάποιο φωτεινό μέρος, είτε στις κάποιες έξι των απογευμάτων είτε στις κάποιες οκτώ των δειλινών που έχουνε πιο φρόνιμο φως, κι εγώ να περιμένω, να την περιμένω με τις ώρες και πού να φανεί.

Και με τι θράσος να εμφανίζεται μετά στα όνειρά μου, να μου ζητάει συγνώμη που δεν ήρθε, γιατί είχε χάσει κάποιον δικό της κι ήτανε στις μαύρες της, ή και μου επιτίθεται πως ενώ ήρθε, ενώ περίμενε εκεί μέσα με στις ώρες της αναμονής μου, εγώ δεν την αναγνώρισα και δεν φταίει αυτή.

Είδα κι έπαθα να μην έχω την ανάγκη της. Και τώρα που παλεύοντας τα κατάφερα, έρχεται και μου δίνει συγχαρητήρια, πως αυτό ακριβώς, ότι δεν έχω την ανάγκη της... 

αυτό είναι ευτυχία.

Άπιαστη σου λέω.

Κική Δημουλά – «Εκτός σχεδίου»

fumara.gr

Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2019

''Ρίξε μια ματιά στα αντικείμενα της αγάπης σου...'' ~ Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

Έχεις πολύν αγώνα ακόμα!
Πρέπει να καλλιεργήσεις μέσα σου γενναίο φρόνημα.
Ρίξε μια ματιά στα αντικείμενα της αγάπης σου.
Σου αρέσουν πολύ;
Είσαι πολύ δεμένος μαζί τους;
Απαρνήσου τα!
Αυτήν την απάντηση ζητά από σένα ο Κύριος.

~ Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ
______________________________________


Πηγή: O Tρελός εδω

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019

Η διδασκαλία της Εκκλησίας περί του Διαβόλου

Η διδασκαλία της Εκκλησίας περί του Διαβόλου

πατρός Αγαθαγγέλου Κ. Χαραμαντίδη

Κατά τήν βιβλιοπατερική παράδοση ὁ διάβολος δέν εἶναι προσωποποίηση τῶν παθῶν, ἀλλά πρόσωπο πού δημιουργήθηκε ἀπό τό Θεό ὡς ἄγγελος καί ὅταν ἔχασε τήν κοινωνία μαζί του ἔγινε σκοτεινό πνεῦμα, διάβολος. Ὁ διάβολος, ὡς πρόσωπο, ἔχει αὐτεξούσιο, δηλ. ἐλευθερία, τήν ὁποία δέν παραβιάζει, οὔτε καταργεῖ ὁ Θεός.

Τό μυστήριο τῆς ἀνομίας ἐνεργεῖται στήν ἱστορία, ὁ διάβολος ἐξακολουθεῖ νά γεννᾶ τό κακό καί νά κάνει τό καταστροφικό του ἔργο ἀπό τή στιγμή πού ἐμφανίσθηκε ἡ Ἐκκλησία. Ἡ βιβλική καί πατερική παράδοση, ἔξω ἀπό κάθε θεωρητική καί ἠθική θεώρηση τοῦ καλοῦ καί τοῦ κακοῦ, μιλᾶ γιά τόν πονηρό ἀντίπαλο τοῦ Θεοῦ καί τόν ἐχθρό τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι ὁ διάβολος στόν ὁποῖο ὑπάρχει μόνο ἡ ἄρνηση καί ὁ ὁποῖος καταστρέφει καί νεκρώνει τά πάντα, γιατί εἶναι πνεῦμα νεκρότητας κατ' ἀποβολήν τῆς ὄντως ζωῆς.

Συνεπῶς ὁ διάβολος εἶναι μιά συγκεκριμένη ὀντότητα, μιά συγκεκριμένη ὕπαρξη. 

Εἰσέρχεται μέ τήν ὕβρη, τήν οἴηση καί τήν πλάνη στήν ἱστορία, ὡς θεοκτόνος καί ἀνθρωποκτόνος, σάν ἡ ἀπάτη καί τό ψέμα τοῦ μηδενός, σάν τό παράσιτο πού παρωδῆ καί περιπαίζει τή δημιουργία καί τόν ἄνθρωπο. 

Ἡ ἁμαρτία, τά πάθη, ὁ θάνατος εἶναι τό κακό πού ἐκεῖνος γεννᾶ μέ τή διαστροφή καί τό μῖσος του καί πάνω στό ὁποῖο ἀσκεῖ τήν ἐξουσία καί κυριαρχία του. Τό κακό δέν εἶναι ἄθροισμα ἀνθρωπίνων πράξεων, ἀλλά μία ἐνεργός πρόκληση πού ἔχει τή ρίζα της στή δαιμονική ἀρχή, σέ μία ἀρχή δηλαδή ἔξω ἀπό τόν ἄνθρωπο καί τή φύση του καί πού ἡ ἀνθρώπινη ἐλευθερία μπορεῖ νά δέχεται ἤ νά ἀρνεῖται. Ὁ διάβολος προῆλθε ἀπό τή βούληση καί ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ.

Οἱ δαίμονες, δέν δημιουργήθηκαν δαίμονες ἀπό τό Θεό ἐξ ἀρχῆς, γιατί ὁ Θεός δέν δημιούργησε τό κακό, ἀφοῦ τά πάντα ἐποίησε καλά λίαν. Ἐδημιουργήθηκαν ἄκακοι κατά τήν οὐσία καί τή φύση τους, ἐλεύθεροι, ἀνεξάρτητοι καί αὐτεξούσιοι κατά τή θέληση καί ἐπιθυμία τους, ὅπως ἀκριβῶς συνέβη μέ τούς ἀγγέλους. Μετά δέ τήν οἰκειοθελῆ πτώση τους ἀπό τήν ἀλαζονεία τους τά λεπτά, ἀερώδη καί ἄχραντα σώματά τους μετεβλήθησαν σέ ζοφώδη καί ἄμαυρα, ἔνυλα καί ἐμπαθῆ.

Ἐπειδή κατά τή δημιουργία τους οἱ δαίμονες συνέστησαν ὁλόκληρο τάγμα θεωρεῖται ὅτι εἶναι πολυάριθμοι καί διακρίνονται σέ ὁμάδες καί τάξεις. Τό πλῆθος τῶν δαιμόνων καί ἡ διάκρισή τους σέ ὁμάδες καί διαβαθμίσεις στηρίζεται στήν πολυωνυμία καί στό ἔργο τους. Ὄντες λοιπόν οἱ δαίμονες πολυάριθμοι καί ποικιλώνυμοι ἀγωνίζονται ἀδιάλειπτα γιά τήν ματαίωση τοῦ ἀπολυτρωτικοῦ ἔργου τοῦ Χριστοῦ. 

Μή δυνάμενοι νά βλάψουν ἀμέσως τό Θεό, στρέφονται πρός τούς ἀνθρώπους καί τούς πολεμοῦν μέ τήν δαιμονώδη σοφία τους, θολώνουν τίς βουλές μας, μᾶς πειράζουν δημιουργώντας πειρασμούς, κάνουν τά πάντα γιά νά πληγώσουν τόν ἄνθρωπο, ἐνεργοῦν διά τῶν παθῶν, μᾶς πολεμοῦν μέ τίς θλίψεις, φέρουν ἐμπόδια στήν προσευχή. Μετέρχεται τόσους τρόπους ὥστε ἐάν ὁ Θεός εἶναι ὁ Ὤν, ὁ διάβολος μπορεῖ νά χαρακτηρισθεῖ ὡς ὁ μετασχηματιζόμενος.

Ὁ πειρασμός καί ὁ πόλεμος τοῦ διαβόλου δέν εἶναι ποτέ πάνω ἀπό τίς δυνάμεις τῶν ἀνθρώπων, δέ βιάζει τό αὐτεξούσιο καί δέν θίγει τό φυσικό λογισμό του, πού ὁ Θεός ἔδωσε νά κρατᾶ μέ τή διάθεση καί ἐλευθερία του. 

Ἡ δύναμη τοῦ διαβόλου δέν εἶναι ἀναγκαστική, ἀλλά ἐξαρτᾶται πάντοτε ἀπό τήν ἐλευθερία μας.

Τό άν ὑποκύψουμε στούς πειρασμούς εἶναι ὑπόθεση ἰδική μας. Ἤ τό νά κάνει κράτος καί νά ἀσκεῖ ἐξουσία ὁ Σατανᾶς, αὐτό συνδέεται μέ τήν ἐνεργό ἀπόφαση τοῦ ἀνθρώπου, πού διαστρέφοντας τήν ἐλευθερία του, λέει ὄχι στό Θεό καί ναί στό διάβολο. 

Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ὑπογραμμίζουν πώς ὁ ἄνθρωπος δέν μένει ποτέ μόνος. Ἄν ἀποδημήσει ἀπό τή Χάρη τοῦ Θεοῦ, γίνεται εὐάλωτος σατανικῶν ἐπιδράσεων.

Ἄν τά μέλη τοῦ ἀνθρώπου δέν τά χειρίζεται ὁ Χριστός ὡς ἅρματα, λέγει ὁ ἅγ. Συμεών ὁ Ν. Θεολόγος, τά χειρίζεται ὁ διάβολος, μέ τήν συγκατάθεση καί τή συνεργασία τοῦ ἀνθρώπου.

Ὁ πιστός καλεῖται νά εἶναι ὁ ἄνθρωπος τῆς νήψεως καί τῆς προσευχῆς, γιατί ὁ σατανᾶς δέ θά πάψει νά διακωμωδεῖ καί νά περιπαίζει, νά μεταμορφώνεται καί νά ἀπατᾶ, νά διαφθείρει καί νά διαστρέφει τό Ευαγγέλιο τοῦ Θεοῦ καί τήν ἐλευθερία τοῦ Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ μέ τό νά ὑπόσχεται ἄνεση καί εὐτυχία. Καί ὑπάρχει ὁ κίνδυνος νά φθάσουμε στόν πλήρη ἐξευτελισμό μέ τήν παράδοσή μας στούς δαιμονικούς πειρασμούς, ὅπως σήμερα τόύς συναντοῦμε στίς "Ἐκκλησίες" καί τή λατρεία τοῦ Σατανᾶ.

Ἄν ὁ διάβολος ἔχει τή δυνατότητα νά μεταμορφώνεται σέ ἄγγελον φωτός, τότε κατανοοῦμε πόσο μπορεῖ καί σήμερα νά πειράζει καί νά ἐξευτελίζει τόν ἄνθρωπο μέ τά πιό ἀθῶα, εὐτυχῆ καί χρήσιμα πράγματα. Καταφέρνοντας νά μᾶς στήνει τήν πιό ἔξυπνη παγίδα: τό φαινομενικό θρίαμβο τῆς ἀνθρώπινης ἀνεξαρτησίας.

Λέγουν πολλοί: δέν ὑπάρχει οὔτε Θεός, οὔτε διάβολος. 

Ἀλλά ἡ ἄρνηση τῶν δαιμόνων ἰσοδυναμεῖ μέ τήν ἀπόρριψη τῆς Θείας Οἰκονομίας τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὁ Χριστός ἐξευτέλισε καί ἀπογύμνωσε τίς δαιμονικές ἀρχές. Ἀλλά καί ἡ ἄρνηση τῆς ὑπάρξεως τοῦ διαβόλου διευκολύνει ὅσο τίποτε τό ἔργο του. Θά πρέπει νά εἴμαστε ἕτοιμοι γιά νά γίνουμε θεατές τῶν πιό καταπληκτικῶν σημείων καί τεράτων τοῦ διαβόλου, μέ τά ὁποῖα ζητᾶ νά θρέψει τό σύγχρονο ἄνθρωπο· μέ τό νά κάνει τίς πέτρες ψωμί. 

Πρέπει νά εἴμαστε ἕτοιμοι νά ἀντιμετωπίσουμε μιά ἐποχή μυστικῶν πλανῶν καί ἀνθρωποκτόνων, πού θά σημάνουν τό νέο σκοτάδι τῆς γῆς ἀπό τήν ἕκτη ὥς τήν ἐνάτη ὥρα, μέσα στό ὁποῖο θά ἐξαντλεῖται ὁ ἄνθρωπος καί θά κενώνονται τά ἔργα του.

Ἡ σατανιστική Βίβλος διακηρύσσει: "Δῶσε χτύπημα γιά χτύπημα, περιφρόνηση στήν περιφρόνηση, χαμό γιά χαμό μέ πρόσθετο τόκο σέ τετραπλάσια, ἑκατονταπλάσια ἰσχύ". "Ἐξουδετέρωσε κάθε συναίσθημα, ὅλα τά ταμπού καί ὅλες τίς ἀναστολές. Θανάτωσε ὅλους ἐκείνους πού προσπαθοῦν νά σοῦ ἀφαιρέσουν αὐτό τό δικαίωμα".

Ἡ παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ, σύμφωνα μέ τή βούλησή του, δέν καταργεῖ τήν ἐλευθερία τῶν λογικῶν ὄντων. Ἔτσι ἀφήνει τόν διάβολο νά ἐργάζεται τό κακό, ἐπειδή εἶναι πρόσωπο.

Ὅμως περιορίζει τό καταστρεπτικό του ἔργο μέ τήν ἀγάπη καί τή φιλανθρωπία. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος μετανοεῖ τόν συγχωρεῖ καί κατ' αὐτό τόν τρόπο περιορίζει τό βασίλειο τοῦ πονηροῦ, ἡ τελική ὅμως κατάργηση τοῦ κράτους τοῦ διαβόλου θά γίνη κατά τήν Δευτέρα Παρουσία.

Τό ἔργο τοῦ διαβόλου εἶναι καταστρεπτικό. Μισεῖ ὑπερβολικά τόν ἄνθρωπο καί ὅλη τή δημιουργία. Διακατέχεται ἀπό ὑπερβολική θανατηφόρο μισανθρωπία.

Ἐμπνέει σκέψεις ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καί τοῦ συνανθρώπου, ἐπηρεάζει τήν βούληση τοῦ ἀνθρώπου, ἐνεργεῖ στή φύση ὀντολογικά. Οἱ Πατέρες λένε ὅτι ἐπειδή οἱ ἄνθρωποι δέν μποροῦσαν νά καταλάβουν τήν ὕπαρξη καί μανία τοῦ διαβόλου, πού ἐκδηλώνεται μέ τίς προσβολές ἐναντίον τῆς ψυχῆς, γι' αὐτό ὁ Θεός παραχωρεῖ νά εἰσέρχεται καί στό σῶμα, ὥστε ὅλοι νά ἐννοήσουμε τή μανία του.

Ὁ σατανᾶς κατόρθωσε μέ ἀπάτη καί δόλο νά ὑποδουλώσει στά πάθη καί τήν ἁμαρτία τόν ἄνθρωπο. Ἡ αἰτία πού τόν ὁδήγησε στήν πράξη αὐτή ἦταν ὁ φθόνος. Ἐφθόνησε ὁ διάβολος τόν Ἀδάμ, γιατί τόν ἔβλεπε νά διαμένει στό χῶρο τῆς ἀκέραιας καί ἀναφαίρετης ἀπολαύσεως, τόν Παράδεισο, ἀπό ὅπου ἐκεῖνος δίκαια ἀπομακρύνθηκε.

Αὐτή ἡ προσβολή καί ἡ προσπάθεια τοῦ διαβόλου, νά παρασύρει τόν ἄνθρωπο στά πάθη, μπορεῖ πολλές φορές, νά γίνεται σταδιακά. 

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς λέει ὅτι ὁ Σατανᾶς δέν ὑπαγορεύει ἀπευθείας τήν ἁμαρτία καί τήν ξέχωρη ἀπό τή ζωή τῆς Ἐκκλησίας βιοτή, ἀλλά "κατά μικρόν ὑποκλέπτει πανούργως" μέ τό νά ὑποψιθυρίζει στόν ἄνθρωπο τή σκέψη ὅτι μπορεῖ νά παραμένει στήν ἀρετή καί νά γνωρίζει ἀφ' ἑαυτοῦ τί πρέπει νά κάνει, χωρίς κἄν νά ἐκκλησιάζεται καί χωρίς νά ὑπακούει στούς ποιμένες καί διδάσκαλους τῆς Ἐκκλησίας. Καί ὅταν κατορθώσει νά τόν βγάλει ἀπό τή λατρευτική ζωή τῆς Ἐκκλησίας, τόν ἀπομακρύνει ἀπό τή Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ προηγουμένως τόν παραδώσει στή δουλεία τῶν παθῶν.

Γιατί, τώρα, παραχωρεῖ ὁ Θεός στόν διάβολο νά μᾶς πολεμᾶ; Ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής ἀναφέρει πέντε λόγους:

Ὁ πρῶτος εἶναι γιά νά ἔλθουμε σέ διάκριση τῆς ἀρετῆς ἀπό τήν κακία, διεξάγοντας αὐτόν τόν ἀγώνα.

Ὁ δεύτερος, ὥστε μέ τόν ἀγώνα νά διατηρήσουμε βέβαιη καί ἀμετάθετη τήν ἀρετή.

Ὁ τρίτος γιά νά μήν ὑπερηφανευόμαστε, προκόπτοντες στήν ἀρετή, ἀλλά νά θεωροῦμε ὅτι εἶναι δωρεά Θεοῦ.

Ὁ τέταρτος γιά νά μισήσουμε τελείως τήν κακία καί ὁ πέμπτος γιά νά μήν ξεχάσουμε τήν δική μας ἀσθένεια καί τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ, ὅταν φθάσουμε στήν ἀπάθεια.

Τό κακό σήμερα εἶναι ὅτι ἡ παιδεία καί ὅλος μας ὁ πολιτισμός ἀγνοεῖ αὐτή τήν πραγματικότητα. Ὄχι μόνο δέν τά ἀντιμετωπίζει, ἀλλά οὔτε μιλάει γιά τό διάβολο καί τήν ἁμαρτία.

Γι' αὐτό μποροῦμε μέ βεβαιότητα νά ποῦμε, ὅτι ἀφήνουμε τόν ἄνθρωπο ἀλύτρωτο, ἀνίσχυρο καί ἀδύνατο.

Καί μεῖς μέ τήν σειρά μας λησμονήσαμε σάν ὀρθόδοξοι ὅτι ἀνήκουμε στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί εἰσερχόμεθα σ' αὐτήν ὄχι γιά νά ἐπιτελέσουμε ἕνα τυπικό καθῆκον καί νά δικαιώσουμε τούς ἑαυτούς μας, ἀλλά γιά νά θεραπευθοῦμε. Γιατί ἡ Ἐκκλησία εἶναι θεραπευτήριο, νοσοκομεῖο μέσα στο ὁποῖο εἰσέρχεται ὁ ἄνθρωπος γιά νά θεραπεύσει τόν ἐσωτερικό του κόσμο καί νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τά πάθη του καί ὄχι γιά νά ξεχωρίσει τόν καλό του ἑαυτό. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά ἡ κένωση τῶν ἐκκλησιαστικῶν μυστηρίων εἶναι τό πιό ἀποκαρδωτικό φαινόμενο τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ζωῆς. 

Γιατί ἐνῶ τά μυστήρια δόθηκαν στήν Ἐκκλησία γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, νά ἐξορκίζει, νά πολεμᾶ καί νά νικᾶ τό Σατανᾶ, ἐμεῖς τά μετατρέψαμε σέ εὐκαιρίες ἀτομικῆς κενοδοξίας καί κοινωνικῆς ματαιοδοξίας. Λησμονήσαμε φαίνεται "ὅτι ὅπου δέν εἶναι ὁ Χριστός, εἶναι οἱ δαίμονες, καί ἐκεῖ πού εἶναι οἱ δαίμονες οἱ ὀρθοί λογισμοί διαφθείρονται καί διαστρέφονται". 

Ἄν αὐτή τήν ἀλήθεια ζήσουμε θά βγοῦμε ἀπό τόν ἐγκλωβισμό μας στήν πλάνη τοῦ διαβόλου καί τῆς ἁμαρτίας καί θά γίνουμε ἐλεύθεροι.

Ὡστόσο δέν χρειάζεται φόβος. Ὄχι! Ὑπάρχει ὁ Χριστός, ἡ Ἐκκλησία, ἡ λατρευτική ζωή, ἡ προσευχή, ἡ πνευματική ἀνδρεία, ἡ μετάνοια. Μιά ὀρθοδοξία πού δέν νικᾶ, ἀλλά νικᾶται ἀπό τό διάβολο, πού δέν εἶναι φοβερή, ἀλλά φοβᾶται τούς δαίμονες, δέν εἶναι τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας.

Καλούμεθα νά μαρτυρήσουμε μέσα ἀπό τή δογματική μας συνείδηση ὅτι Κύριος τοῦ κόσμου καί τῆς ἱστορίας εἶναι ὁ Χριστός. Ὅποιος γνωρίζει τήν ἀλήθεια αὐτός οὔτε φοβᾶται οὔτε ἀπελπίζεται.

Σέ ἀπάντηση τῆς ἐρωτήσεως, "σύ εἶ ὁ ἐρχόμενος ἤ ἄλλον προσδοκοῦμεν;" ὁ Κύριος ἀποκριθείς εἶπεν: "πορευθέντες ἀπαγγείλατε ἅ εἴδατε καί ἠκούσατε· τυφλοί ἀναβλέπουσιν, χωλοί περιπατοῦν, λεπροί καθαρίζονται, νεκροί ἐγείρονται, πτωχοί εὐαγγελίζονται. "Ἔφθασεν ἐφ' ἡμᾶς ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ".

Μακάρι νά ζήσουμε τήν ἀλήθεια αὐτή τίμια, βαθειά καί εἰλικρινά. Εἶναι ὅ,τι καλύτερο γιά μᾶς, τόν κόσμο μας, τά παιδιά καί τούς νέους μας γιά νά ἀνακαλύψουμε τό βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς, τήν ἀληθινή φύση τοῦ ἀνθρώπου, τήν ἐλευθερία καί τή θεογνωσία.

Η διδασκαλία της Εκκλησίας περί του Διαβόλου

πατρός Αγαθαγγέλου Κ. Χαραμαντίδη
______________________________________________

Πηγή: apostoliki-diakonia.gr

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2019

Βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας ''κυβερνήτες'', να μας σβήσουν την Ορθοδοξία ~ Στρατ. Μακρυγιάννης

~ Στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης

Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία..

διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον. 

Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα. 

Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου τους Αγίους...

Άναψα τα καντήλια και ελιβάνισα λιβάνιν καλόν αγιορείτικον.

Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα: Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολυτίμητον τζιβαϊρικόν έχομεν.

Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα. 

Μην αφήσετε, Άγιοί μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας

να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας...

~ Στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης
_________________________________

«Ὅταν μοῦ πειράζουν τὴν πατρίδα μου καὶ θρησκεία μου, θὰ μιλήσω, θὰ ῾νεργήσω κι᾿ ὅ,τι θέλουν ἂς μοῦ κάμουν...» Είπε ο ευλαβής Στρατηγός, Ιωάννης Μακρυγιάννης...

«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους..» Ανταπάντησε ο Θεόφιλος Στρατηγός, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης...

«Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης...» Αποφάνθηκε ο τιμιότατος Άγιος της πολιτικής, Ιωάννης Καποδίστριας...

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019

Ο προφήτης Ωσηέ ερωτεύτηκε πολύ τη γυναίκα του. Μοίχεψε αυτή...

Ο προφήτης Ωσηέ ερωτεύτηκε πολύ τη γυναίκα του. 
Μοίχεψε αυτή. 

Έτρεχε με άλλους. 
Τον άφησε με τα παιδιά τους.
Εκείνος της εξασφάλιζε κρυφά όλα τα απαραίτητα να ζήσει,
κι εκείνη νόμιζε ότι της τα έδιναν οι εραστές της...

Ώσπου την παράτησαν σύξυλη τη Γομέρ. 
Την αιχμαλώτισαν.
Ο Θεός του είπε να τη συγχωρήσει και να πάει να τη βρει.
Έδωσε λεφτά και την πήρε πίσω.

Έκαναν συμφωνία πίστης και έσμιξαν ξανά.

Όλη αυτή η ιστορία δείχνει τη σχέση μας με το Θεό.
Bασικές διδασκαλίες του βιβλίου του Ωσηέ .

Ο έρωτας κι ο γάμος
αποτελεί κι αυτό μεγάλο μυστήριο,
γιατί είναι αντανάκλαση
της σχέσης του Θεού με τον άνθρωπο.

''Ωσηέ, ο Προφήτης της Αγάπης''
________________________________________


''Ο Θεοφύλακτος Βουλγαρίας αναφέρει πως η υπόδειξη του Θεού προς τον Ωσηέ να λάβει ως σύζυγο μια πόρνη, αποτελεί σημείο που αποδεικνύει την εκπόρνευση του Ισραήλ προς Αυτόν, και ότι ο Θεός ανέχεται προσωρινά την πορνεία του λαού, μέχρι ο λαός να μετανοήσει και να επιστρέψει ξανά στη λατρεία του μόνου αληθινού Θεού...'' (P.G. 126,577).  
      

''Η αληθινή αγάπη, είναι σαν το μέλι...''


Η αληθινή αγάπη είναι σαν το μέλι, αλλά πιο μέλι;

Απο εκείνο το ανθόμελο το πικρό, 
παντρεμένη η πίκρα με την γλύκα...
____________________________________


Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2019

''Σ' έχω κάνει θεό μια φορά να σε δω..'' (Αφιερωμένο! Δώσε!)



Σ' έχω κάνει θεό  μια φορά να σε δω..
Δεν μπορώ να καταλάβω
σε τι σφάλμα έχω πέσει...

Αφιερωμένο τώρα το άσμα ολούθε, 
κυρίως όμως σε όλους  τούς ασώτους,
 τύπισσες και αλήτες που χρόνια τώρα, (μια ζωη ολάκερη μου φαίνεται), 
δεν ήταν ποτέ τα ''καλά παιδιά'' της Εκκλησίας ρε φίλε...

και περνόντας μέσα απο σχέσεις - θύελες, απο έρωτες και πόθους αγρίμια, 
απο ανεκπλήρωτες αγάπες, που πάντα άφηναν σημάδια...

Θύμωσε απόψε η καρδιά, Παραμυθιάζομαι,
Απ' τον βορρά μέχρι τον νότο Να μ' αγαπάς δεν βρήκα τρόπο,
πιάσε άλλο ενα μπουκάλι παιδί, χαράματα, ξέρεις εσυ...

που ολο κάτι ''στράβωνε'' και ποτέ δεν είχαμε αυτό που θέλαμε, 
αλλά και όταν τελικά το απόκτησαν κάποιοι απο εμάς, 
έγινε κάτι άλλο στήν πορεία, ένας συμβιβασμός, ενα κενό.

 Δυο ξένοι στο ίδιο σπίτι, (άλλαξε μου είπες, δεν είναι αυτός-αυτή που ήξερες) 
πόνος, καρδιές που λυγίζουν, ψυχές που τσακίζονται...

 ενα διαζύγιο ή ενα θέατρο ζωής να διαλέξεις;

Σ' έχω κάνει θεό
μια φορά να σε δω
Δεν μπορώ να καταλάβω
 σε τι σφάλμα έχω πέσει...

Σε αυτό πέσαμε φίλε μου, και ασε τούς παπάδες στήν μπάντα, 
να τα πούμε στα ίσια μεταξύ μας, αυτή την φορά!

γιατί εμείς δεν καταλάβαμε,
εμείς οι ίδιοι αγνοήσαμε και εξαιρέσαμε
απο την ζωη μας τον Θεο. 

Θεωρήσαμε πως έφτανε η εξυπνάδα μας,
το γυμνασμένο μας κορμί, η κοινωνική μας αποδοχή, το ''καλό'' αμάξι... 

γίναμε εμείς ''θεοί'', κάναμε θεο το πάθος μας, 
και δεν ακούγαμε ούτε είχαμε ανάγκη κανέναν, τα ξέραμε ολα...

Τζινάκι love moschino, t-shirt Armani, ρολογάκι Omega
Seamaster, μαγαζάρα, souper on-of μπέμπα,  φάτσα... 

''τα είχα ολα μια φορά, μα ήθελα παραπάνω...''

(να δείς κάτι μου θυμήζουν ολα αυτά)

άλλωστε και τις κοπελιάς, το λέγανε οι φίλες της, και αναμεταξύ τούς: 
'' θεα χρυσή μου είσαι θεα! '' (...)

απέξω στράς και φλάς - απο μέσα πονάς.

Κανείς μας δεν κατάλαβε, πως αφήνοντας τον Θεό εξω απο την εξίσωση, αναπόφευκα, 
αρνούμαστε την ενέργεια και ευλογία , της χάριτος του Θεού. 

Που ποτέ δεν τρέξαμε με την ''σχέση'' μας να πάρουμε απο την εξομολόγηση,
 τα μυστήρια, τον γάμο που αγιάζει τον έρωτα, απο Τον Χριστό στο Άγιο Ποτήριο, τον απόλυτα Εράσμιο και Ερωτικό...

Διότι πρώτα φίλε μου πόθησε πόρνη 
ο Θεός και μετά ο άνθρωπος! 

Μην μου σοκάρεσε, ο Χρυσόστομος το λέει. (εδώ!)

Αλλά Εκείνος γνωρίζει πως να το κάνει ντε. Πως να πάρει την πόρνη φύση
μας και να την οδηγήσει στήν ένωση μαζί Του. 

Και αφού αρνηθήκαμε και ακόμη επιμένουμε
'' δεν μπορώ να καταλάβω σε τι σφάλμα εχω πέσει..."
(Δώσε!)

χωρίς Θεο στήν σχέση μας, μάντεψε 
ποιός άλλος θα έρθει για παρέα...

Ελα δεν στο λεω, αφήνω να γεννηθεί μέσα σου η απάντηση, 
είμαι σύγουρος πως θα το βρείς, θα το ακούσεις να λέγετε μέσα σου.

Βέβαια, μην ξεχνάς πως πέρνει διάφορες μορφές, παντού εισχωρεί,
και συχνά - πυκνά, ακόμη και γύρω μας είναι απόλυτα ταυτισμένοι μαζί του, 
και σε ρωτάω ρε συ, πως θα τούς ξεχωρίσεις;

Πως θα ξεχωρίσεις την ''σχέση'' σου,
 τον άνθρωπο που θα παντρευτείς; 
(απάντηση στο τέλος!)

Άλλοτε πάλι είναι ξεκάθαρα στα μάτια μας μπροστά τι ''παίζει'',
αλλά και πάλι δεν μπορεί να δει καθαρά ο άνθρωπος.

Σου λέει έτσι είναι η ''μόδα'' ρε φίλε!  Ρε ποιά μόδα; Ξύπνα λέμε!
Μας πήρε ο ύπνος με τα μάτια ανοικτά!


Και αφού απορρήσεις, μονολογήσεις, και κατανοήσεις
είσαι ελεύθερος να πράξεις όπως αγαπάς. 

''Γιατί τελικά, ναι, άλλο είναι όταν έχεις κάνεις θεό τη σχέση, 
και άλλο όταν έχεις τον Θεο μέσα σε αυτή...''
(ο πάτερ τα σπάει! εδω)

Να σε ευλογεί, να σε προστατεύει, και να σε οδηγεί,
στα δύσκολα του βίου, ''αχ! βοήθα μας Χριστέ μου!''
και να ανοίγουν οι ουρανοί...

Μετά απο 20 χρόνια και βάλε ''εξυπνάδας'', 
είδα πως Κάποιον είχα ξεχασμένο, και φυλαγμένο μυστικά, 
κάπου μέσα μου κρυφά, απο τα χρόνια μου τα παιδικά...

Και ξέρεις τι; 
Είναι πολύ καλύτερος απο οτι λένε.

 Πάει καιρός, ενα βράδυ που 'βρεχε, 
πρίν έρθει στήν καρδιά μου, με φώναξε με το όνομα μου...

Υ.Γ:  Προχτές είδα τον Μ.. χώρισε με την Ι..

''Δεν το περίμενα μου λέει να γινόταν έτσι..''
Αλλιώς το είχε φανταστεί. Μια σχέση, ένας γάμος, ενα παιδί.
Πάλι ''κάτι'' έλειπε και στη σχέση αυτή... 

Κάποιος που δεν καλέσαμε φίλε απο την αρχή. 

Δεν γνωρίζαμε τι έκρυβε ο γέροντας με το σκισμένο ράσο,
 το πετραχήλι, η ευχή...

''Για αυτό και εγω κάνω στή μπάντα, 
και αφηνώ Αυτόν να κάνει τα κουμάντα.''
(άλλο άσμα αυτό, αλλιώτικο...)

Ρίξε ματιά στόν τυπά, δεν ξέρω αν σου λέει τώρα κάτι η φάτσα του,
και φτιάξε ''κονέ'', απέκτησε επαφή, μίλα Του, 
μόνο έτσι γίνεται να βγεί, άκρη στή φάση αυτή.

 για την σχέση που έχεις, ή που δεν έχεις, 
αλλά και δεν ξέρεις πως να βρείς, 

και για σένα με τα τσιτάτα ''δεν θέλω κανέναν''
(ασε ρε την παραμύθα αναμεταξύ μας)

και για σένα που παντρεύτηκες, αλλά κάπου έχετε ''χαθεί'',
και δεν είσαστε όπως παλιά, (...)

 και τι Βαλεντίνους μου λες τώρα και κουραφέξαλα 
και θεατρικά μωράκι μου ''με αγαπάς'', 
για μην έχουμε πάλι τα γνωστά!

''Μην ρωτάς το γιατί η αγάααπη αυτή έχει τώρα τελειώωωσει..."

Ένας απο εσάς...
______________________________

Υ.Γ: Toν τυπά τον άφησα για το τέλος, διότι όλοι τελικά, 
απο Αυτόν θα περάσουμε. 


Συγγραφή κειμένου, Δημήτρης Ρόδης για Πνεύματος κοινωνία

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019

«Επεθύμησε πόρνη...» ~ Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

«Επεθύμησε πόρνη..»
Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Πόρνη επιθυμούσε ο Θεός; Ναι πόρνη. Εννοώ τη δική μας φύση. 

Ήταν τρανός και αυτή ταπεινή. Τρανός όχι στη θέση αλλά στη φύση. Πεντακάθαρος ήταν, ακατάστρευτη η ουσία του, άφθαρτη η φύση του. Αχώρητος στο νου, αόρατος, άπιαστος από τη σκέψη, υπάρχοντας παντοτεινά, μένοντας απαράλλακτος.

Πάνω από τους αγγέλους, ανώτερος από τις δυνάμεις των ουρανών. Νικώντας τη λογική σκέψη, ξεπερνώντας τη δύναμη του μυαλού, αδύνατο να τον δεις, μόνο να τον πιστέψεις. Έριχνε το βλέμμα του στη Γη και την έκανε να τρέμει. Ποτάμια έβγαζε στην έρημο...

Κι αυτός ο τόσο μέγας και τρανός πεθύμησε πόρνη. Γιατί; Για να την αναπλάσει από πόρνη σε παρθένα. Για να γίνει ο νυμφίος της. Τι κάνει; Δεν της στέλνει κάποιον από τους δούλους του, δεν στέλνει άγγελο στην πόρνη, δεν στέλνει αρχάγγελο, δεν στέλνει τα χερουβείμ, δεν στέλνει τα σεραφείμ. Αλλά καταφθάνει αυτός ο ίδιος ο ερωτευμένος.

Επεθύμησε πόρνη. Και τι κάνει; Επειδή δεν μπορούσε να ανέβει εκείνη στα ψηλά, κατέβηκε στα χαμηλά. Έρχεται στην καλύβα της. Τη βλέπει μεθυσμένη. Και με ποιό τρόπο έρχεται; 

Όχι με ολοφάνερη τη θεότητά του, αλλά γίνεται εντελώς ίδιος μαζί της,

μήπως βλέποντάς τον τρομοκρατηθεί, μήπως λαχταρήσει και του φύγει. 

Τη βρίσκει καταπληγωμένη, εξαγριωμένη, από δαίμονες κυριευμένη. Και τι κάνει; Την παίρνει και την κάνει γυναίκα του. Και τι δώρα της χαρίζει; Δαχτυλίδι. Ποιο δαχτυλίδι; Το Άγιο Πνεύμα.

Έπειτα λέγει. Δεν σε φύτεψα στον Παράδεισο;

- Του λέγει, ναι.

- Και πώς ξέπεσες από εκεί;

- Ήλθε και με πήρε ο Διάβολος από τον Παράδεισο.

- Φυτεύτηκες στον Παράδεισο και σε έβγαλε έξω. Να, σε φυτεύω μέσα μου. Δεν τολμά να με πλησιάσει εμένα. Ο ποιμένας σε κρατάει και ο λύκος δεν έρχεται πια.

- Αλλά είμαι, λέγει, αμαρτωλή και βρώμικη.

- Μη μου σκοτίζεσαι, είμαι γιατρός.

Δώσε μεγάλη προσοχή. Κοίταξε τι κάνει. 

Ήλθε να πάρει την πόρνη, όπως αυτή - το τονίζω - ήταν βουτηγμένη στη βρώμα. 

Για να μάθεις τον έρωτα του Νυμφίου. 


Αυτό χαρακτηρίζει τον ερωτευμένο: το να μη ζητάει ευθύνες για αμαρτήματα, αλλά να συγχωρεί λάθη και παραπατήματα. Πιο πριν ήταν κόρη των δαιμόνων, κόρη της Γης, ανάξια για τη Γη. Και τώρα έγινε κόρη του βασιλιά. Και αυτό γιατί έτσι θέλησε ο ερωτευμένος μαζί της. 

Γιατί ο ερωτευμένος δεν πολυνοιάζεται για τη συμπεριφορά του. 

Ο έρωτας δεν βλέπει ασχήμια. Γι' αυτό και ονομάζεται έρωτας, επειδή πολλές φορές αγαπά και την άσχημη. 

Έτσι έκανε και ο Χριστός. 

Άσχημη είδε και την ερωτεύτηκε και την ανακαινίζει.

Την πήρε ως γυναίκα, και ως κόρη του την αγαπά, και ως δούλα του την φροντίζει, και ως παρθένα την προστατεύει, και ως παράδεισο την τειχίζει, και ως μέλος του σώματός του την περιποιείται. Τη φροντίζει ως κεφαλή της που είναι, τη φυτεύει ως ρίζα, την ποιμαίνει ως ποιμένας. 

Ως νυμφίος την παίρνει γυναίκα του, και ως εξιλαστήριο θύμα την συγχωρεί, ως πρόβατο θυσιάζεται, ως νυμφίος τη διατηρεί μέσα στην ομορφιά, ως σύζυγος φροντίζει να μην της λείψει τίποτα.

Ώ, Συ Νυμφίε, που ομορφαίνεις την ασχήμια της νύφης! 

Ομιλία Αγίου Ιωάννου  Χρυσοστόμου: « Ότε της Εκκλησίας έξω ευρεθείς Ευτρόπιος ...»
Επιλογή (από P.G. 52, 404 Α-411 Β): + Παναγιώτης Νέλλας. Μετάφραση: Ελ. Μαϊνάς.
___________________________________________________________

Αναδημοσίευση από το περιοδικό 'ΣΥΝΑΞΗ' τεύχος αρ. 2, 1982


Περί της ενώσεως Θεού και ανθρώπου στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού
δείτε και σχετικά: 

 







Αληθώς Ανέστη!

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2019

''Όποιος από εσάς αδικείται, και θελήσει να ζητήσει το δίκιo του..'' ~ Οσίου Ιωσήφ Ησυχαστού


ας γνωρίζει ότι...

Δέν κερδίζει ο έξυπνος, ο ευγενής ή ο πλούσιος, αλλά όποιος υβρίζεται και μακροθυμεί, όποιος αδικείται και συγχωρεί, όποιος συκοφαντείται και υπομένει. 

Εκείνος που γίνεται σπόγγος και καθαρίζει ό,τι του λέ­γουν ό,τι ακούει. Αυτός καθαρίζεται και λαμπρύνεται περισσότερον. Αυτός φθάνει εις μέτρα μεγάλα. Αυτός εντρυφά εις θεωρίας μυστηρίων. 

Και τέλος αυτός είναι απ’ έδώ μέσα εις τόν Παράδεισον.

Όθεν, αδελφοί μου καλοί και ηγαπημένοι, όποιος από εσάς αδικείται εις τον κόσμον αυτόν και θελήσει να ζητήσει το δίκαιον, ας γνωρίζει ότι είναι αυτό. 

Να βαστάζει το βάρος του αδελφού του, του πλησίον του, μέχρις εσχάτης πνοής, και να κάμνει υπομονήν εις όλα τα λυπηρά της παρούσης ζωής. 

Διότι η κάθε θλίψις όπου μας γίνεται, αδελφοί μου, είτε εξ ανθρώπων είτε εκ δαιμόνων, είτε εξ αυτής της ι­δίας μας φύσεως, πάντοτε έχει κλεισμένον εντός αυτής το ανάλογον κέρδος... 

Και όποιος την περνά δι’ υπομο­νής λαμβάνει την πληρωμήν· ενταύθα τον αρραβώνα, εις την άλλην ζωήν το τέλειον.

~ Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού

Έκφρασις μοναχικής εμπειρίας
_________________________________________________________

Πηγή: trelogiannis.blogspot.gr

Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2019

Στο συλλαλητήριο για την Μακεδονία, λένε πως φάνηκε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός...




Στο συλλαλητήριο για την Μακεδονία, λένε πως φάνηκε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός...

Λένε πως τον είδαν να γυρνά με την Γαλανόλευκη στούς ώμους, και πως τάχα, σαν σε όραμα, σε οπτασία...

Μέσα στούς κάπνους απο τα δακρυγόνα της προδοσίας, 
έλαμπε σαν άστρο το φωτοστέφανο
ψηλά στήν κεφαλή του, επάνω απ' το λιπόσαρκο κορμί του...

Όταν υπάρχει πίστη λένε στόν Θεο, όταν βρεί μετάνοια και αγώνα, κατεβάζει και ο Θεός τούς Αγίους Του στήν γη, για να βοηθούνε...

Γιαυτό μη φοβού αδελφέ μου. Μόνο Πίστευε! 

(Βοήθα μας  Άγιε μου Κόσμα! Απόστολε του Γένους! Ξύπνα μας! Ξύπνα μας ακόμη μια φορά, απο την λήθη, βγάλε μας απ' τον βούρκο, τον ύπνο της αμαρτίας..)
_________________________________________

Συγγραφή κειμένου, Δημήτρης Ρόδης για Πνεύματος κοινωνία
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...