''Περί συναίσθησης χαρισμάτων Αγίου Πνεύματος'' ~ Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας

Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, & απόσπασμα

Αγίου Νικολάου Καβάσιλα «Περί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς»

Κάθε Χριστιανός με το Βάπτισμά του λαμβάνει εν δυνάμει τα Χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, όμως η εμφάνιση των αποτελεσμάτων τους, εξαρτάται από την πνευματική πορεία και τον πνευματικό αγώνα του.

Το γεγονός αυτό πολλές φορές οδηγεί και σε μια παρεξήγηση, ιδίως από κείνους που δεν έχουν βαθειά γνώση του τρόπου που ενεργεί ο Θεός για τη σωτηρία των ανθρώπων. Η παρεξήγηση είναι να αποδίδονται στις ικανότητες του χαρισματούχου ανθρώπου, τα αποτελέσματα των Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος.

Για παράδειγμα όταν ένα δοχείον της Χάριτος του Θεού προβλέπει το μέλλον αυτό γίνεται μόνο, επειδή:

1. Έχει φθάσει σε μεγάλα μέτρα ταπείνωσης, ώστε να μη βλαφτεί από υπερηφάνεια ο ίδιος από το προορατικό χάρισμα.

2. Έχει υποταγεί πλήρως στο θέλημα Του Θεού, ώστε να ενεργεί μέσω αυτού ότι θέλει η Θεία Σοφία.

3. Έχει γεμίσει Αγάπη προς τους συνανθρώπους του, ώστε να επιθυμεί με όλη του την καρδιά να ενεργήσει ο Θεός μέσω αυτού προς όφελος των συνανθρώπων του, σα να επρόκειτο να ωφελήσει τον ίδιο.

4. Η πρόγνωση αυτή θα συμβάλει στην σωτηρία αυτού για τον οποίο γίνεται και δεν θα προκαταλάβει ούτε θα υποκαταστήσει τη θέληση του.

Ας ξεκινήσουμε συν Θεώ αυτή την αναζήτηση και στην πορεία, με τη βοήθεια των κειμένων της Αγίας Γραφής και των Πατέρων παλαιότερων και σύγχρονων ας προσπαθήσουμε να λύσουμε τις απορίες μας και να κατανοήσουμε καλύτερα το ρόλο των Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος στη σωτηρία μας...

"Διαιρέσεις δε χαρισμάτων εισί, το δε αυτό Πνεύμα· 5 και διαιρέσεις διακονιών εισι, και ο αυτός Κύριος· 6 και διαιρέσεις ενεργημάτων εισίν, ο δε αυτός εστι Θεός, ο ενεργών τα πάντα εν πάσιν. 7 εκάστω δε δίδοται η φανέρωσις τού Πνεύματος προς το συμφέρον. 8 ώ μέν γάρ διά τού Πνεύματος δίδοται λόγος σοφίας, άλλω δε λόγος γνώσεως κατά το αυτό Πνεύμα, 9 ετέρω δε πίστις εν τώ αυτώ Πνεύματι, άλλω δε χαρίσματα ιαμάτων εν τώ αυτώ Πνεύματι, 10 άλλω δε ενεργήματα δυνάμεων, άλλω δε προφητεία, άλλω δε διακρίσεις πνευμάτων, ετέρω δε γένη γλωσσών, άλλω δε ερμηνεία γλωσσών. 11 πάντα δε ταύτα ενεργεί το έν και το αυτό Πνεύμα, διαιρούν ιδία εκάστω καθώς βούλεται." (Κορινθ. Α 12, 4-11) - orthodoxos.com.gr

Εξαιρετικό στήν συναίσθηση και κατανόηση των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος, το λιτό απόσπασμα απο την «ἐν Χριστῷ ζωῆ» του Αγίου Νικολάου Καβάσιλα:

Οι αρετές είναι χαρίσματα που εμφυτεύει στην ψυχή το Άγιο Πνεύμα με το μυστήριο του Χρίσματος.

Πολλοί, επειδή δέχτηκαν το μυστήριο αυτό σε μικρή ηλικία,

δεν έχουν καμμιά συναίσθηση των δώρων

που τους χαρίστηκαν κατά την τέλεσή του.

Αυτά όμως τα αγαθά σπέρματα, αν βρουν καλή γη,

θα βλαστήσουν κάποτε και θα φέρουν καρπούς.

Η ποικιλία τους και ο αριθμός τους εξαρτώνται από τον Σπορέα...

ενώ η ωρίμανση και το μέγεθος από την εύφορη γη,

την αγαθή δηλαδή προαίρεση του ανθρώπου.

«Περί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς Λόγοι επτά»

Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας

Περί τριών σταδίων πνευματικής ζωής & εμπειρίας της θεώσεως ~ π. Ιωάννου Ρωμανίδου

Κατά την Πεντηκοστή όλοι οι Απόστολοι (και οι Εβδομήκοντα) έφθασαν στην θέωσι, εκτός φυσικά από τον Ιούδα τον προδότη, ο οποίος αντεκατεστάθη από τον Ματθία. Και όχι μόνον οι Απόστολοι έφθασαν στην θέωσι κατά την Πεντηκοστή αλλά και πολλοί άλλοι, και βαπτίσθηκαν εκείνην την ημέρα...

Η θεωτική ενέργεια του Θεού ενεργεί μόνον σε όσους φθάνουν Χάριτι Θεού σε κατάστασι θεώσεως. Αλλά αυτή η θεωτική ενέργεια του Θεού ενεργεί σε στάδια, δηλαδή βαθμηδόν. Στο πρώτο στάδιο Της λέγεται και είναι απλή έλλαμψις....

Οι πάσχοντες την έλλαμψιν της δόξης του Θεού είναι οι ελλαμφθέντες. Αυτή η έλλαμψις διαρκεί από ένα δευτερόλεπτο μέχρι μερικά λεπτά της ώρας, για λίγο δηλαδή. Μετά έρχεται το δεύτερο στάδιο, κατά το οποίο μιλούμε για θέα του ακτίστου Φωτός...

Μικρόν απόσπασμα απο εδω:

Περί τριών σταδίων πνευματικής ζωής & εμπειρίας της θεώσεως

~ π. Ιωάννου Ρωμανίδου, ''Πατερική Θεολογία''

Τί εἶναι τό Ἅγιο Πνεῦμα καί τί δίνει στόν ἄνθρωπο.

Ὅταν κατοικήσει μέσα στὸν ἄνθρωπο τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, τοῦ δίνει πίστη καὶ φωτισμό. Χωρὶς Αὐτό, κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει ἀληθινὴ καὶ ζωντανὴ πίστη....

Χωρὶς τὸ φωτισμό Του, καὶ ὁ πιὸ σοφὸς καὶ μορφωμένος ἄνθρωπος εἶναι ὁλότελα τυφλὸς ὡς πρὸς τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν κτίση Του...

Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα δίνεται στὸν καθένα μας ὄχι σύμφωνα μὲ τὴν ἀξία τῶν καλῶν ἔργων του, ἀλλὰ δωρεάν, σύμφωνα μὲ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, γιὰ τὴ σωτηρία του. Στὴ συνέχεια θὰ δοῦμε τί χαρίζει στὸν ἄνθρωπο τὸ Ἅγιο Πνεῦμα....

Μικρόν απόσπασμα απο: 

Τί εἶναι τό Ἅγιο Πνεῦμα καί τί δίνει στόν ἄνθρωπο. (εδω)

~ Ἁγίου Ἰννοκεντίου Μόσχας.

Πρώτη φορά προσεύχονταν με την καρδιά τους…

Οι Ιουδαίοι προσεύχονταν με την λογική τους... Την ημέρα της Πεντηκοστής δόθηκε στους Αποστόλους το Άγιον Πνεύμα ως πύρινες γλώσσες και κατάλαβαν ένα άλλο είδος προσευχής, την καρδιακή προσευχή. Πρώτη φορά προσεύχονταν με την καρδιά τους…

~ Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

________________________________________________

- Γέροντα γνωρίζετε Γερμανικά; - Ἄντε μωρέ! μοῦ λέει.. Αὐτά τά κάνει τό Ἅγιο Πνεῦμα!

Ἡ συνεννόηση μέ ἑτερογλώσσους γινόταν 

μέ τήν γλῶσσα τῆς Πεντηκοστῆς!

Κάποτε συνόδευσα στὸν Ἅγιο Γέροντα μία Γερμανίδα γιατρό, ἡ ὁποία κατόπιν τῶν δικῶν μου ἀφηγήσεων περὶ τῆς ἁγιότητος τοῦ Παππούλη μας, εἶχε μεγάλη ἐπιθυμία νὰ τὸν ἐπισκεφθεῖ.

Ἡ Γερμανίδα δὲν γνώριζε τὴν Ἑλληνικὴ γλῶσσα. Ὅμως σὲ λίγα λεπτὰ ἀρχίζει ἕνας διάλογος μεταξύ τους, τὸν ὁποῖον κατ’αρχήν θεώρησα φυσικό.

Καθὼς περνοῦσε ὅμως ἡ ὥρα, παρατήρησα, ὅτι ὁ ἕνας καταλάβαινε πολὺ καλὰ τὸν ἄλλον χωρὶς νὰ χρειάζονται διερμηνέα. Μάλιστα συζητοῦσαν καὶ περὶ ἰατρικῶν θεμάτων. Ἡ Γερμανίδα γιατρός, χαρούμενη, ἀποχώρισε, ἀπὸ τὸ κελλάκι του – τότε ἔκπληκτη ἐγὼ τὸν ἐρωτῶ:

- Γέροντα γνωρίζετε Γερμανικά;

- Ἄντε μωρέ, μοῦ λέει χαμογελῶντας, ποὺ ξέρω γερμανικά. Δὲν ἄκουγες, ἐγώ της μιλοῦσα ἑλληνικὰ καὶ ἐκείνη μοῦ μιλοῦσε γερμανικά. Καὶ οἱ δύο ὅμως καταλαβαίναμε στὴν γλῶσσα μας! Μὴ ρωτᾶς. Αὐτὰ τὰ κάνει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα!

Ἄκουσα πὼς καὶ ἄλλες φορὲς εἶχε συμβεῖ αὐτὸ τὸ θαῦμα μὲ τὸ χάρισμα τῆς διερμηνείας τῶν γλωσσῶν, μὲ μιὰ Γαλλίδα, μ’ έναν Ἰρλανδό, μὲ Σέρβο καὶ Ρουμάνο...

Πηγή: «Ὁ Ὅσιος Γέρων Πορφύριος, ἡ Ἀγαπῶσα Καρδία» τῆς Μοναχῆς Αἰκατερίνης, ἐκδ. Ἐφραιμιάς.

orthodoxathemata.blogspot.com

Όταν ο Χριστός μιλάει για την έκχυση του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία...

Όταν ο Χριστός μιλάει για την έκχυση του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία και στους πιστούς, δεν μιλάει αφηρημένα, δεν μιλάει ότι θα το στείλη σε όλη την Εκκλησία γενικά. Ούτε ότι, επειδή οι δεσποτάδες και οι παπάδες έχουν μία αλληλοδιαδοχή με τις χειροτονίες, θα το λάβη γενικά όλη η Εκκλησία...

Ούτε εννοεί ότι εξ' αιτίας της χειροτονίας των επισκόπων υπάρχει οπωσδήποτε η εγγύησις ότι το Πνεύμα το Άγιο θα κατοικήση μόνιμα μέσα στην Ιεραρχία... Διότι, δεν είναι η ύπαρξις του επισκόπου η εγγύησις ότι μία Σύνοδος εμφορείται από το Άγιο Πνεύμα.

Απόδειξις είναι ότι υπήρξαν μέσα στην Εκκλησία πολλοί επίσκοποι, που κατεδικάσθησαν ως αιρετικοί... Αν είχαν εκείνοι οι επίσκοποι Πνεύμα Άγιο, δεν θα έπεφταν σε αίρεσι. Άρα, δεν είναι η εις επίσκοπον χειροτονία κάποιου απόδειξις ούτε εγγύησις ότι στον επίσκοπο αυτόν κατοικεί οπωσδήποτε το Άγιο Πνεύμα.

~ Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου †

Εκ του βιβλίου: "Πατερική Θεολογία"

________________________________________

Ο Άγιος Παΐσιος μιλά την πύρινη γλώσσα της Πεντηκοστής!

«Λόγοι διδακτοί Πνεύματος Ἁγίου»

Ο Άγιος Παΐσιος μιλά την πύρινη γλώσσα της Πεντηκοστής!

«Οἱ ἀληθινοὶ Πατέρες, ἔλεγε ὁ Ὅσιος, δὲν λένε σκέψεις ποὺ κατεβάζει τὸ μυαλό τους, ἀλλὰ αὐτὰ ποὺ ὁ Θεὸς τοὺς κατεβάζει ἀπὸ ψηλὰ ἢ ἐμπειρίες ἀπὸ τὴν ζωή τους. Μιλοῦν γιὰ ἀλήθειες ποὺ ἔζησαν οἱ ἴδιοι, οἱ ὁποῖες ἔχουν ζωὴ καὶ δίνουν ζωὴ στοὺς ἀνθρώπους». Καὶ ὁ ἴδιος μιλοῦσε ἁπλά, «οὐκ ἐν διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις, ἀλλ' ἐν διδακτοῖς Πνεύματος Ἁγίου».49

Πολλοί μορφωμένοι καὶ διανοούμενοι θαύμαζαν τὶς εύστοχες απαντήσεις του καί, κάποιοι θεωρώντας ὅτι ἦταν ἀποτέλεσμα μελέτης, τὸν ρωτοῦσαν ποῦ τὰ εἶχε διαβάσει αὐτά...

Ὁ καθηγητής τῆς Ψυχιατρικῆς Ἀρίστος Ασπιώτης τον ρώτησε κάποτε:

- Πάτερ, σε ποιό βιβλίο τὰ γράφει αὐτὰ ποὺ μᾶς εἴπατε;

- «Πεντηκοστή», ἀπάντησε ὁ Ὅσιος, ἐννοώντας τὸν φωτισμό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Καὶ σὲ ἄλλον ποὺ ἔκανε τὴν ἴδια ἐρώτηση, ἀπάντησε: «Τιβεριάδος θάλασσα», ἐννοώντας καὶ πάλι τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, τὸ Ὁποῖο «ἁλιεῖς θεολόγους ἀνέδειξεν». 50

Μιὰ φορὰ κάποιος θεολόγος συστήθηκε στὸν Πατέρα Παΐσιο: «κύριος τάδε, θεολόγος». Ἐκεῖνος τότε τοῦ εἶπε ἀστειευόμενος: «Τί λές, παιδί μου; Ἐγὼ τρεῖς Θεολόγους ξέρω. 51

Ἐσύ, φαίνεται, θὰ εἶσαι ὁ τέταρτος!». Ἔπειτα όμως τοῦ εἶπε σοβαρά: «Κοίταξε, ἐσὺ ἔχεις πτυχίο της Θεολογικῆς Σχολῆς, θεολόγο ὅμως θὰ σὲ κάνη ἡ Ὀρθόδοξη πατερικὴ ζωή σου».

Ὁ Πατήρ Παΐσιος, ἐπειδὴ εἶχε ἀσκηθῆ πατερικά, εἶχε γίνει «πρακτικός θεολόγος» μὲ τὴν ἐπίσκεψη τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἔτσι μποροῦσε νὰ βοηθάη θετικὰ καὶ τοὺς θεολόγους καθηγητές ποὺ συχνὰ τὸν ἐπισκέπτονταν. Κοντά του γνώριζαν ὅτι ἡ ἀληθινὴ Θεολογία εἶναι «ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, ποὺ συλλαμβάνεται ἀπὸ τὶς ἁγνές, τις ταπεινὲς καὶ ἀναγεννημένες πνευματικά ψυχές» 52, 

καὶ ὄχι ἡ «θεολογία ποὺ διδάσκεται σὰν ἐπιστήμη καὶ ἐξετάζει συνήθως τὰ πράγματα ἱστορικά, καὶ εἶναι ἑπόμενο νὰ τὰ καταλαβαίνη ἐξωτερικὰ καὶ νὰ εἶναι γεμάτη ἀπὸ ἀμφιβολίες καὶ ἐρωτηματικά»53.

Κάποτε ἕνας φοιτητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τὸν ρώτησε:

- Γέροντα, πῶς ἔγραψε ὁ Μωυσῆς τὴν Πεντάτευχο; 54

- Ε, εὐλογημένε, τοῦ τὰ ἔδειξε ὁ Θεὸς σὰν σὲ τηλεόραση, καὶ τὰ ἔγραψε, ἀπάντησε μὲ φυσικότητα ὁ Πατήρ Παΐσιος, ἀφοῦ καὶ ὁ ἴδιος εἶχε πεῖρα τῆς «πνευματικῆς τηλεοράσεως».

Παραπομπές:

49. Α’ Κορινθ. 2,13

50. Από το τρίτο στιχηρό ιδιόμελο του α’ ήχου του Μεγάλου Εσπερινού της Κυριακής της Αγίας Πεντηκοστής

51. Τρεις μόνον Άγιοι Της Εκκλησίας έλαβαν την προσωνυμία Θεολόγος: Ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης (1ος αιώνας), ο Άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός (4ος αιώνας) και ο Άγιος Συμεών ο επονομασθείς Νέος Θεολόγος (10ος αιώνας).

52. Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Επιστολές, ο.π. σελ. 119

53. Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Επιστολές, ο.π. σελ. 119

- Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης, Ἱερόν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστής Ιωάννης ὁ Θεολόγος», Βασιλικά Θεσσαλονίκης, 2015, σελ. 369-372

*****

Κάποιες φορὲς ὁ Ὅσιος, μὲ τὴν πύρινη γλῶσσα, τὴν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἐπικοινώνησε μὲ ἑτεροδόξους ποὺ δὲν ἤξεραν ἑλληνικά. Ένα βράδυ φιλοξένησε στὸ Καλύβι του κάποιον Γάλλο καθηγητή, ὁ ὁποῖος τὴν ἄλλη μέρα, ἐπιστρέφοντας στην Μονή Κουτλουμουσίου, εἶπε στους Πατέρες ὅτι συζήτησε μὲ τὸν Γέροντα καὶ τοῦ ἔλυσε τις ἀπορίες του.

Οἱ Πατέρες παραξενεύθηκαν, ἀλλὰ ὁ Γάλλος επέμενε ὅτι ὁ Πατήρ Παΐσιος μιλοῦσε γαλλικά. Τότε ἕνας μοναχὸς πῆγε στὸν Γέροντα καὶ τὸν ρώτησε:

- Γέροντα, ξέρετε γαλλικά;

- Πῶς δὲν ξέρω; ἀπάντησε ἐκεῖνος.

- Πέστε μου μια λέξη, εἶπε τότε ὁ μοναχός.

Καί ὁ θεοφώτιστος Γέροντας μὲ αἰνιγματικὸ τρόπο εἶπε: «Φέγγει ἢ οὔ;». Μὲ τὴν φράση αυτή, ποὺ ἀκουγόταν σαν τὴν ἀγγλική φράση «thank you», ἀναφερόταν στὸ «φέγγος», τὸ φῶς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Πράγματι, ἐκεῖνο τὸ βράδυ ὁ Ὅσιος Παΐσιος καὶ ὁ Γάλλος εἶχαν ζήσει τὸ γεγονὸς τῆς Πεντηκοστῆς. 

Ὁ Ὅσιος μιλοῦσε έλληνικά καί ὁ Γάλλος γαλλικά, ἀλλά μέ τήν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὁ καθένας ἄκουγε τήν δική του γλῶσσα.

- Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης, Ἱερόν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστής Ιωάννης ὁ Θεολόγος», Βασιλικά Θεσσαλονίκης, 2015, σελ. 480

*****

Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα δὲν κατεβαίνει μὲ μηχανὲς∙ γι’ αὐτὸ ἡ θεολογία δὲν ἔχει καμμιὰ δουλειὰ μὲ τὸ στεῖρο ἐπιστημονικὸ πνεῦμα.

Μεγαλύτερη ἀξία ἔχει ἕνας λόγος ταπεινοῦ ἀνθρώπου μὲ βιώματα, ποὺ βγαίνει μὲ πόνο ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς του, παρὰ ἕνας σωρὸς φιλολογίες ἐξωτερικοῦ ἀνθρώπου, ποὺ βγαίνουν μὲ ταχύτητα ἀπὸ τὴν ἐκπαιδευμένη του γλῶσσα, ἡ ὁποία δὲν πληροφορεῖ τὶς ψυχές, γιατί εἶναι σάρκα καὶ ὄχι πύρινη γλῶσσα τῆς Ἁγίας Πεντηκοστῆς.

~ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, Ἐπιστολές

Πηγή: iconandlight.wordpress.com

ἔκανε τό Ἅγιο Πνεῦμα τήν ἐμφάνιση Του σάν φλόγες φωτιᾶς...

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (:Πράξ. 2,1-11)

Τώρα λοιπὸν ποὺ ἔπρεπε ὁλόκληρο πλῆθος νὰ ἐπιστραφεῖ, ἔκανε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα τὴν ἐμφάνιση Του σὰν φλόγες φωτιᾶς.

«ἐκάθισέ τε ἐφ᾿ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν (:καὶ στὸν καθένα ἀπ᾿ αὐτοὺς κάθισε ἀπὸ μία πύρινη γλῶσσα)»· δηλαδὴ παρέμεινε, ἀναπαύθηκε. Διότι τὸ «ἐκάθισε» φανερώνει ὅτι ἑδραιώθηκε σταθερὰ πάνω τους καὶ παρέμεινε μόνιμα. Τί λοιπόν; Ἦρθε ἄραγε μόνο στοὺς δώδεκα καὶ ὄχι στοὺς ἄλλους; Καθόλου· ἀλλὰ ἦρθε καὶ στοὺς ἑκατὸν εἴκοσι.

Διότι δὲν παρουσίαζε ὁ ἀπόστολος Πέτρος λίγες στιγμὲς ἀργότερα ἁπλῶς τὴν μαρτυρία τοῦ προφήτη Ἰωὴλ λέγοντας: «καὶ ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, λέγει ὁ Θεός, ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα, καὶ προφητεύσουσιν οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν, καὶ οἱ νεανίσκοι ὑμῶν ὁράσεις ὄψονται καὶ οἱ πρεσβύτεροι ὑμῶν ἐνύπνια ἐνυπνιασθήσονται.

(:Στὴν τελευταία χρονικὴ περίοδο, ποὺ θὰ ἀρχίσει ὅταν ἔλθει ὁ Μεσσίας, λέει ὁ Θεὸς ὅτι θὰ συμβεῖ αὐτό: “Θὰ ἐκχύσω τὰ χαρίσματα τοῦ Πνεύματός μου καὶ θὰ τὰ διαμοιράσω σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. Κι ἔτσι θὰ προφητεύσουν οἱ γιοί σας καὶ οἱ κόρες σας, καὶ οἱ νέοι σας θὰ δοῦν ὑπερφυσικὲς ὀπτασίες, καὶ οἱ γέροντες θὰ δοῦν στὸν ὕπνο τους θεϊκὰ ἀποκαλυπτικὰ ὄνειρα”)» [Πράξεις 2,17]·

Mικρόν απόσπασμα απο: ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ εδω

*****

Σχόλιο Π.κοινωνίας: Κάθε Χριστιανός με το Βάπτισμά του λαμβάνει εν δυνάμει τα Χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, όμως η εμφάνιση των αποτελεσμάτων τους, εξαρτάται από την πνευματική πορεία και τον πνευματικό αγώνα του. 

Δείτε: ''Περί συναίσθησης χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος'' ~ Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας

Λένε κά­ποιοι: ''Είναι φι­λάν­θρω­πος ο Θεός και γι' αυτό δεν τι­μω­ρεί...''

Λένε (κά­ποιοι): 

''Είναι φι­λάν­θρω­πος ο Θεός και γι' αυτό δεν τι­μω­ρεί''. 

Δηλα­δή, αν κο­λά­σει τους ασε­βείς, δεν θα εί­ναι για εσάς φι­λάν­θρω­πος; Βλέ­πε­τε σε τι βλά­σφη­μα λό­για σας οδη­γεί ο διά­βο­λος; 

Λοι­πόν ρω­τάω: Οι μο­να­χοί που πή­γαν στα βου­νά και επί­δει­ξαν πάρα πολύ με­γά­λη άσκη­ση, θα φύ­γουν απ' αυ­τόν τον κό­σμο αστε­φά­νω­τοι; 

Αν δεν τι­μω­ρούν­ται οι κα­κοί και δεν υπάρ­χει για κα­νέ­ναν αν­τα­πό­δο­ση, τότε θα πει κά­ποιος, ότι ούτε οι αγα­θοί και ενά­ρε­τοι βρα­βεύ­ον­ται. ''Ναι'', λένε (απε­ρί­σκε­πτα), διό­τι αυτό αρ­μό­ζει στον Θεό, να υπάρ­χει μόνο Βασι­λεία του Θεού. Να μην υπάρ­χει κό­λα­ση!''...

Δηλα­δή, ο πόρ­νος και ο μοι­χός και όποιος έκα­νε άπει­ρα κακά, θα απο­λαύ­σει τα ίδια, με εκεί­νον που αγω­νί­στη­κε και επέ­δει­ξε σω­φρο­σύ­νη και αγνό­τη­τα; 

Το ίδιο τέ­λος πε­ρι­μέ­νει έναν Από­στο­λο Παύλο και έναν Νέρω­να ή και τον διά­βο­λο;...

~ Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Περί τοῦ μή ἐκλέγειν ἐπίσκοπον ζώντος τοῦ πρώτου. (16ος Κανόνας )

16ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως: 

Περί τοῦ μή ἐκλέγειν ἐπίσκοπον ζώντος τοῦ πρώτου.

"…μηδενί τρόπῳ ἐπίσκοπον καταστῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἧς ἔτι ὁ προεστώς ζῇ καί ἐν τῇ ἰδίᾳ συνίσταται τιμῇ, εἰμή αὐτός ἑκών τήν ἐπισκοπήν παραιτήσεται. Χρή γάρ πρότερον τήν αἰτίαν τοῦ μέλλοντος τῆς ἐπισκοπῆς ἐκδιώκεσθαι, κανονικῶς ἐξεταζομένην, εἰς πέρας ἄγεσθαι, εἶθ' οὕτω, μετά τήν αὐτοῦ καθαίρεσιν, ἕτερον ἀντ᾽ αὐτοῦ εἰς τήν ἐπισκοπήν προβιβάζεσθαι…" 

(Πηγή: https://aktines.blogspot.com/2026/05/16.html)

Σχόλιο Π.κοινωνίας: Οι Οικουμενιστές, όπως και διαστρέφουν τις αποφάσεις και τούς Κανόνες των Οικ. Συνόδων σε θέματα Πίστεως, βαδίζοντας ενάντια στήν Αγιοπνευματική διδασκαλία της Εκκλησίας όπως αυτή παρεδόθη απο τον Χριστό και τούς Αγίους Του, δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα, να παραβούν και τούς κανόνες που διέπουν την ορθή λειτουργία της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας... 

Ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος για την αποτείχιση ως «πυροκροτητή»...

 

Ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος για την αποτείχιση, ως «πυροκροτητή» μελλοντικής Συνόδου που θα διορθώσει τα πράγματα.

Ομιλεί* ο π. Σεραφείμ (Ζήσης)

ΚΙΤΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ: Δεν είναι δική σας δουλειά πάτερ να ασχολείστε με την Σύνοδο του Κολυμπαρίου. Αν αυτή η Σύνοδος έσφαλε θεολογικώς, τότε κάποια μελλοντική Σύνοδος θα απορρίψει τις αποφάσεις της.

[σ.σ. Πόσες φορές το έχουμε ακούσει αυτό; Λες και οι μελλοντικές Σύνοδοι δεν θα απαρτίζονται από αυτούς τους ίδιους που υπέγραψαν ή/και σιωπούν, και από τους διορισμένους συνεχιστές τους, για τους οποίους φροντίζουν οι προκάτοχοί τους και όλο το... (....) του συστήματος να κατέχονται από το ίδιο πνεύμα αποδοχής της ψευδοσυνόδου της Κρήτης]

ΜΟΝΑΧΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ: Και του απαντώ:

«Πανιερώτατε η δική μας αντίδραση έχει ακριβώς αυτόν τον σκοπό και μόνον, να προκαλέσει την διαδικασία εκείνην, η οποία θα καταδικάσει με Σύνοδο τις αιρετικές αποφάσεις του Κολυμπαρίου.»

Ανάμεσα στις άλλες σημειώσεις εδώ θα σας πω μόνο αυτό ακριβώς, διότι είναι σημαντικό. Επειδή μερικοί επικαλλούνται κάποιους παλαιούς θεολόγους μονομερώς. Εδώ, τί λέει συγκεκριμένα ο Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος στο βιβλίο του «Τα δύο Άκρα». Εγώ είχα την έκδοση του 1997, την δεύτερη, σελίδα 91. Που δεν είναι θετικός υπέρ της αποτειχίσεως, ήταν εναντίον ο Γέροντας Επιφάνιος, γιατί εκείνον τον καιρό βέβαια ήταν άλλη η κατάσταση και το θεωρούσε υπερβολή. Προσέξτε τί γράφει:

«Η διακοπή μνημοσύνου δι αίρεσιν (για αίρεση) προ συνοδικής διαγνώσεως (δηλαδή πριν ληφθεί συνοδική απόφαση κατά της αιρέσεως και των αιρετιζόντων) έχει άλλην έννοιαν (από τα προηγουμένως αναλυθέντα). Αποτελεί έντονον αλλά και εσχάτην διαμαρτυρίαν της Ορθοδόξου συνειδήσεως. Παρέχει μίαν διέξοδον δια τους σκανδαλιζομένους. Άμα δε (ταυτοχρονα) και σκοπεί (αποσκοπεί) εις την δημιουργίαν αναταραχής ώστε η Εκκλησία να επισπεύσει την εκκαθάριση της καταστάσεως .»

Βλέπετε λοιπόν όσοι επικαλείστε δήθεν τον Γέροντα Επιφάνιο κατά της αποτειχίσεως, ότι πράγματι για αυτό γίνεται η αποτείχισις, μεταξύ των άλλων, για να επισπεύσει μέσω της αναταραχής την εκκαθάριση της αιρετικής καταστάσεως.

_________________________________

Δείτε και: Τα «δύο άκρα» του μακαριστού π. Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου μέσα σε 2 παραγράφους.

Πηγή: tasthyras.wordpress.com

Προσέχετε λοιπόν εἰς τόν ἑαυτόν σας, πῶς θά συμπεριφέρεσθε καί τί θά διδάσκετε.

ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Κ´ 28 - 36

Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς (Τῶν Ἁγίων Πατέρων) 24 Μαΐου 2026

Ἑρμηνευτικὴ ἀπόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα

28 Προσέχετε λοιπὸν εἰς τὸν ἑαυτόν σας, πῶς θὰ συμπεριφέρεσθε καὶ τί θὰ διδάσκετε. Προσέχετε καὶ εἰς ὅλον τὸ πνευματικόν σας ποίμνιον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου τὸ Ἅγιον Πνεῦμα σᾶς ἐτοποθέτησεν ἐπισκόπους νὰ ποιμαίνετε τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ἔσωσε καὶ κατέστησε κτῆμα του μὲ τὸ ἴδιον του αἷμα. 

29 Σᾶς λέγω δὲ νὰ προσέχετε, διότι ἐγὼ γνωρίζω τοῦτο, ὅτι μετὰ τὴν ἀναχώρησίν μου θὰ εἰσέλθουν μεταξύ σας ψευδοδιδάσκαλοι καὶ πλάνοι σὰν ἄλλοι λύκοι ἄγριοι καὶ σκληροί, ποὺ ἀλύπητα θὰ διαρπάζουν τὸ ποίμνιον βλάπτοντες καὶ ἀφανίζοντες τὰς ψυχὰς τῶν λογικῶν προβάτων. 

30 Καὶ ἀπὸ σᾶς τοὺς ἰδίους θὰ ἀναφανοῦν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θὰ διδάσκουν διδασκαλίας, αἱ ὀποῖαι θὰ διαστρέφουν τὴν ἀλήθειαν, διὰ νὰ ἀποσποῦν τοὺς μαθητὰς ἀπὸ τὸν εὐθὺν δρόμον τῆς ἀληθείας καὶ νὰ τοὺς παρασύρουν ἀπὸ πίσω των ὡς ὁπαδοὺς καὶ ἀκολούθους των. 

31 Δι’ αὐτὸ προσέχετε ἄγρυπνοι, ἔχοντες παράδειγμα ἐμὲ καὶ ἐνθυμούμενοι, ὅτι ἐπὶ τριετίαν συνεχῶς νύκτα καὶ ἡμέραν δὲν ἔπαυσα μὲ δάκρυα νὰ νουθετῶ ἕνα ἕκαστον. 32 Καὶ τώρα σᾶς ἐμπιστεύομαι, ἀδελφοί, εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἰς τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ἡ χάρις του μᾶς ἀπεκάλυψε, καὶ ὁ ὁποῖος λόγος του θὰ σᾶς προφυλάξῃ ἀπὸ πᾶσαν πλάνην καὶ διαστροφήν.

Σᾶς ἐμπιστεύομαι εἰς τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ συνέχισῃ τὴν οἰκοδομήν σας καὶ νὰ σᾶς δώσῃ κληρονομίαν μεταξὺ ὅλων ἐκείνων, ποὺ προώδευσαν εἰς τὸν ἁγιασμόν, τὸν ὁποῖον ἔλαβον διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. 33 Ἀργύριον ἢ χρυσίον ἢ ρουχισμὸν τίποτε ἀπὸ αὐτὰ δὲν ἐπεθύμησα. 34 Σεῖς οἱ ἴδιοι γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὰς ἀνάγκας μου καὶ εἰς τὰς ἀνάγκας ἐκείνων ποὺ ἦσαν μαζί μου, ὑπηρέτησαν τὰ ροζιασμένα αὐτὰ χέρια. 

35 Μὲ κάθε τρόπον σᾶς ἔδωκα παράδειγμα, ὅτι ἔτσι ἐργαζόμενοι βαρειὰ πρέπει νὰ προλαμβάνετε κάθε σκανδαλισμὸν τῶν ἀσθενῶν ἀδελφῶν καὶ νὰ τοὺς βοηθῆτε, ὅπως γίνουν δυνατοὶ πνευματικῶς, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐνθυμῆσθε τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. Νὰ ἐνθυμῆσθε δηλαδή, ὅτι εἶπεν αὐτός: Εἶναι μακαριώτερον τὸ νὰ δίδῃ κανεὶς παρὰ τὸ να λαμβάνῃ, καὶ ὅταν ἀκόμη δικαιοῦται νὰ λάβῃ. 36 Καὶ ἀφοῦ εἶπε ταῦτα, ἐγονάτισε καὶ προσηυχήθη μαζὶ μὲ ὅλους αὐτούς.

Πρωτότυπο κείμενο: 

ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Κ´ 16 - 18

16 ἔκρινε γὰρ ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν Ἔφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ Ἀσίᾳ· ἔσπευδε γὰρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα. 17 Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας. 18 ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτὸν, εἶπεν αὐτοῖς· Ὑμεῖς ἐπίστασθε, ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἀφ’ ἧς ἐπέβην εἰς τὴν Ἀσίαν, πῶς μεθ’ ὑμῶν τὸν πάντα χρόνον ἐγενόμην,

ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Κ´ 28 - 36

28 προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ, ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος. 29 ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· 30 καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν. 31 διὸ γρηγορεῖτε, μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον. 32 καὶ τὰ νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς, ἀδελφοί, τῷ Θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι καὶ δοῦναι ὑμῖν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν. 33 ἀργυρίου ἢ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπεθύμησα· 34 αὐτοὶ γινώσκετε ὅτι ταῖς χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσι μετ’ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται. 35 πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν ὅτι οὕτω κοπιῶντας δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων, μνημονεύειν τε τῶν λόγων τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὅτι αὐτὸς εἶπε· μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν. 36 καὶ ταῦτα εἰπὼν, θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ σὺν πᾶσιν αὐτοῖς προσηύξατο.

Πηγή: saint.gr 

& ethnegersis.substack.com

Θα παρακαλούσα δε, τον ιατρικό κόσμο της Χώρας μας...

(Η θαυμαστή αφθαρσία 500 ετών, του Αγίου Αλεξάνδρου Σβίρ που αξιώθηκε την εμφάνιση και προσκύνηση της Αγίας Τριάδος.)

Θα παρακαλούσα δε τον ιατρικό κόσμο της Χώρας μας να προσέξει ιδιαίτερα την περίπτωση των ακεραίων ιερών λειψάνων...

Φανερώνεται σ’ αυτά η ενέργεια της θεϊκής Χάρης, διότι τη στιγμή ακριβώς που αρχίζει η διάλυση του κυτταρικού συστήματος, σταματά αυτόματα, και αντί δυσοσμίας, εκπέμπεται ευωδία...

Μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός †

Μικρόν απόσπασμα απο: ''Η Ορθοδοξία ως Θεραπεία''

Προφητεύω· θα πέση πείνα, πείνα μεγάλη! ~ Επίσκοπος Αυγουστίνος

''Προφητεύω· θα πέση πείνα, πείνα μεγάλη...''

~ Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης †

Μια προφητεία της Καινής Διαθήκης λέει, ότι θα έρθουν χρόνια κατηραμένα, που οι άνθρωποι θα φράξουν τα αυτιά τους με βουλοκέρι να μην ακούνε τα λόγια του Θεού, και θα τα ανοίξουν να ακούνε τα λόγια του διαβόλου... (βλ. Β` Τιμ. 4, 3-4).

Δε βλέπετε τι γίνεται κάθε νύχτα με την τηλεόραση; Έχουμε την χειρότερη τηλεόραση· κάνει μεγάλη ζημιά σε μικρούς και μεγάλους. Πριν διακόσια χρόνια πέρασε από την Πατρίδα μας ένας Άγιος και Προφήτης, ο Κοσμάς ο Αιτωλός, και τι είπε;

Ότι ο διάβολος θα βρει ένα κουτί και με αυτό θα τρελάνει την ανθρωπότητα. Προφήτευσε τι κακό θα κάνει η τηλεόραση. Για αυτό σας προτρέπω· Κλείστε τις τηλεοράσεις, βγάλτε το διάβολο μέσα από το σπίτι σας! Στούς ταπεινούς και καθαρούς αναπαύεται και εμφανίζεται ο Θεός και αυτούς ευλογεί.

Προφητεύω· θα πέση πείνα, πείνα μεγάλη, αυτοί που μαζεύτηκαν στις πόλεις, και έχουν μισθό, και δεν τους φθάνουν τα λεφτά, και ζητάνε αυξήσεις, και κάνουν απεργίες, θα πεινάσουν. Όσα χρήματα και να έχει το κράτος θα τελειώσουν και ο Όλυμπος να ήτανε χρυσάφι, θα τον τρώγαμε. Ε λοιπόν θα πέση πείνα...

~ Mητρ. Αυγουστίνος Καντιώτης †

Από το βιβλίο: «ΕΝΙΣΧΥΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ 

ΓΙΑ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ και ΘΕΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ». 

(Σελ. 115-11).  ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

Η σχέση και επικοινωνία δύο κορυφαίων θεολόγων τού 20ού Αιώνα

Π. Γεώργιος Φλωρόφσκι και Π. Ιωάννης Ρωμανίδης 

Η συνεχής σχέση και επικοινωνία τών δύο κορυφαίων θεολόγων τού 20ού αιώνα. ~ Μητρ. Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου.

Με την ευκαιρία τών 40 ετών από την κοίμηση τού μεγάλου θεολόγου π. Γεωργίου Φλωρόφσκι θα διοργανωθούν διάφορα Συνέδρια και θα αφιερωθούν ομιλίες για να μελετηθή το έργο του. Ήδη για ένα τέτοιο Συνέδριο που διοργανώνει η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων ετοιμάζω μια εισήγηση, στην οποία αποδεικνύω την μεγάλη σχέση μεταξύ τού π. Γεωργίου Φλωρόφσκι και τού π. Ιωάννη Ρωμανίδη. Μάλιστα, ο Φλωρόφσκι θεωρούσε τον Ρωμανίδη ως τον οξυνούστερο τών μαθητών του.

Στο βιβλίο που έγραψα στο παρελθόν με τίτλο «π. Ιωάννης Ρωμανίδης ένας κορυφαίος Δογματικός θεολόγος τής Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας» (εκδόσεις Ιεράς Μονής Γενεθλίου τής Θεοτόκου – Πελαγίας, Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας) δημοσίευσα είκοσι πέντε (25) επιστολές τού Ρωμανίδη στον Φλωρόφσκι, που ανακάλυψα και τις ανέλυσα για να φανεί αυτή η συνεχής σχέση και επικοινωνία μεταξύ τους.

Δυστυχώς, δεν μπόρεσα να ανεύρω τις επιστολές τού Φλωρόφσκι προς τον Ρωμανίδη, που θα ήταν ενδιαφέρουσες, αλλά από τις επιστολές τού Ρωμανίδη που δημοσιεύω φαίνονται και οι απόψεις που υποστήριζε ο Φλωρόφσκι.

Όποιος διαβάση τις είκοσι πέντε (25) αυτές επιστολές και την ανάλυση που γίνεται θα βρη πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία τών δύο μεγάλων αυτών ανδρών, το περιβάλλον στο οποίο έζησαν και τις απόψεις τους για διάφορα θεολογικά και εκκλησιαστικά ζητήματα. Θα διαπιστώση την μεγάλη σχέση που είχαν μεταξύ τους και ότι ο Ρωμανίδης ήταν αληθινός μαθητής του.

Εδώ θα εκτεθή το μεγαλύτερο μέρος τών συμπερασμάτων μου μετά την παράθεση τών επιστολών και τής ανάλυσής τους.

Γράφω, μεταξύ τών άλλων:

«Οι διασωθείσες επιστολές τού Ρωμανίδη προς τον Φλωρόφσκι είναι σημαντικές, γιατί παρουσιάζουν την σχέση και την επικοινωνία μεταξύ τών δύο αυτών μεγάλων θεολόγων τού εικοστού αιώνος. Διαβάζοντας κανείς αυτές τις επιστολές καταλαβαίνει ότι ο Ρωμανίδης ήταν μαθητής τού Φλωρόφσκι, αυτός τον καθοδήγησε στις πρώτες θεολογικές του μελέτες και αναζητήσεις, ο δε Ρωμανίδης τον σεβόταν υπερβολικά και τον ενημέρωνε για τα πάντα.

Και αυτό είναι σημαντικό, γιατί μέχρι τώρα αμφισβητείτο η θεολογική σχέση τού Ρωμανίδη με τον Φλωρόφσκι. Και το χειρότερο είναι ότι, ενώ από μερικούς συγχρόνους θεολόγους επαινείται το θεολογικό έργο τού Φλωρόφσκι, εν τούτοις από τους ίδιους περιφρονείται το θεολογικό έργο τού Ρωμανίδη.

Βέβαια, όταν τελικά διαβάση κανείς συγκριτικά το θεολογικό έργο τών δύο αυτών ανδρών, καταλαβαίνει ότι έχουν κοινά σημεία, γιατί ομιλούν για την αξία τών αγίων Πατέρων, για την σημασία τής νηπτικής παραδόσεως τής Εκκλησίας, για την διαχρονική σημασία τού ελληνισμού –στην πραγματικότητα για τον λεγόμενο εκχριστιανισμένο ελληνισμό– για την βαβυλώνεια αιχμαλωσία τής ορθοδόξου παραδόσεως στην δυτική παράδοση, για την αλλοίωση σε μερικά σημεία τής ορθοδόξου παραδόσεως από την ρωσική θεολογία, για την αξία τής Φιλοκαλίας κλπ.

Όμως, ο Ρωμανίδης προχώρησε το θέμα τονίζοντας την αξία τής εμπειρίας, όπως φαίνεται στην ησυχαστική παράδοση, αλλά και την ενότητα τών Ρωμαίων Πατέρων τής Εκκλησίας, γιατί θεωρούσε ότι η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε εξελληνισθή πριν τον εκχριστιανισμό της και ότι οι πρώτοι Πατέρες είχαν ενότητα πίστεως, πράγμα που αλλοιώθηκε με την κάθοδο τών Φράγκων.

Πιο συγκεκριμένα, ο Φλωρόφσκι έδινε μεγάλη σημασία στους Έλληνες Πατέρες τής Εκκλησίας, προφανώς για να κρίνη την θεωρία τού Αλέξη Χομιακώφ και τών Ρώσων, ότι δηλαδή η σχολαστική θεολογία είναι ανώτερη από την πατερική θεολογία και η ρωσική θεολογία ανώτερη και από τις δύο αυτές θεολογίες.

Επίσης, ο Φλωρόφσκι έδινε μεγάλη βαρύτητα στην διδασκαλία τού Αγίου Γρηγορίου τού Παλαμά και υπογράμμιζε την αξία τού βιβλίου τής Φιλοκαλίας. Ο Ρωμανίδης έχει και τα τρία αυτά σημεία στην θεολογία του, αλλά προχώρησε τα θέματα βαθύτερα.

Τόνισε την αξία τών Ρωμαίων Πατέρων τής Εκκλησίας, προκειμένου να δείξη το κακό που προξένησαν στην ενότητα τής Εκκλησίας οι Φράγκοι θεολόγοι.

Επίσης, είδε την μεγάλη αξία τής θεολογίας τού αγίου Γρηγορίου τού Παλαμά και την αξία τής Φιλοκαλίας, αναλύοντας περισσότερο την ουσία τού ησυχασμού, που συνίσταται στην κάθαρση, τον φωτισμό και την θέωση, έκανε λόγο για την ησυχία, την νοερά προσευχή και την θεωρία-θέα τής δόξης τού Θεού. Αυτό σημαίνει ότι προχώρησε τις θεολογικές θέσεις τού Φλωρόφσκι ακόμη περισσότερο και είδε την πρακτική διάσταση τής ορθοδόξου παραδόσεως στην πορεία τού ανθρώπου προς την θέωση. ...

Η ουσία τού θέματος είναι ότι οι επιστολές αυτές φανερώνουν την στενή επικοινωνία δύο μεγάλων και κορυφαίων θεολόγων τού εικοστού αιώνος και τής Ορθοδόξου Εκκλησίας, δηλαδή τού π. Γεωργίου Φλωρόφσκι και τού π. Ιωάννου Ρωμανίδη, και οι οποίοι με το έργο τους βοήθησαν να ελευθερωθή η ορθόδοξη θεολογία από την βαβυλώνεια αιχμαλωσία της στην σχολαστική, ηθικιστική και ιδεαλιστική νοοτροπία τής Δύσεως».

Νομίζω ότι όποιος αγνοεί την θεολογική σχέση μεταξύ τού π. Γεωργίου Φλωρόφσκι και τού π. Ιωάννου Ρωμανίδη, αγνοεί ταυτόχρονα ένα μεγάλο μέρος τής διδασκαλίας τού π. Γεωργίου Φλωρόφσκι.

Πηγή: "Περιοδικό: "Εκκλησιαστική Παρέμβαση" Τεύχος 277. Αύγουστος 2019.Αναδημοσίευση από: http://www.parembasis.gr

Δείτε και ωφέλιμα:

Το καθήκον της υπακοής παύει όταν ο Επίσκοπος παρεκκλίνει από τον καθολικόν κανόνα ~ Πρωτ. Γεώργιος Φλωρόφσκυ

''Επιστήμη και θεολογία...'' ~ Εμπειρική Δογματική,

 π. Ιωάννης Ρωμανίδης

«Μοῦ συνέβῃ ἐτοῦτο κι ἐκεῖνο... Εἶδα τόν ἀναστάντα Ἰησοῦν».

Ὁ Παῦλος ἂν ἐπέστρεψε, εἶναι γιατί ἀνεστήθῃ ὁ Χριστός. Ὁ ἴδιος θὰ πεῖ ἀργότερα «Οὐχὶ Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν Κύριον ἡμῶν ἑώρακα;». Κι ὅταν θὰ ἀπολογεῖται εἰς τὸν Φῆστον κ.λπ. εἰς τὸν Ἡρώδην τὸν Ἀντύπα, θὰ λέγει ἀκριβῶς αὐτό: ὅτι «Πηγαίνοντας πρὸς τὴ Δαμασκό», κάνει ὁλόκληρη περιγραφή... 

«Μοῦ συνέβῃ ἐτοῦτο κι ἐκεῖνο». Καὶ ὅτι «Ἐγὼ εἶδα τὸν ἀναστάντα Ἰησοῦν». Ὁ Παῦλος λοιπόν, τὸ φαινόμενον ‘’Παῦλος’’ εἶναι ἀνερμήνευτον. Καὶ ἑρμηνεύεται μόνον γιατί ὁ Χριστὸς ἀνεστήθῃ. Αὐτὸ δὲν πρέπει ποτὲ νὰ τὸ ξεχνοῦμε. Συνεπῶς οἱ μάρτυρες πολλοί.

Ἀλλὰ ἡ Ἀνάστασις ἀκόμα ἀποτελεῖ καὶ ἕνα ποιητικὸν στοιχεῖον τῆς σωτηρίας μας... Λέγει ὁ Νικόλαος Καβάσιλας ὅτι τὰ «ποιητικὰ τῆς σωτηρίας μας»- εἶναι στὴ Θεία Λειτουργία ποὺ ἑρμηνεύει- εἶναι αὐτοὶ οἱ μεγάλοι σταθμοὶ τοῦ βίου τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι ἡ Ἐνανθρώπησις, εἶναι ἡ Σταύρωσις, ἡ Μεταμόρφωσις, ὁ θάνατος, ἡ Ἀνάστασις, καὶ ἡ Ἀνάληψις τοῦ Χριστοῦ... Αὐτὰ εἶναι τὰ ποιητικὰ τῆς σωτηρίας μας.

*****

Mικρόν απόσπασμα απο: Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ [:Πράξεις 1,1-12] Α'. Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου: «Εἰς τό καί ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, καί ἀνελθόντα εἰς τούς οὐρανούς.» Δείτε ολόκληρο το κείμενο εδω.

Ἀφήνεσαι κι ἀνατέλλεις...

''Ἀφήνεσαι κι ἀνατέλλεις...''

Ἥλιος εἶσαι κρυμμένος ἀπ’ ὅλη τὴ θνητὴ φύση, στοὺς δικούς Σου ὅμως ἀφήνεσαι κι ἀνατέλλεις, σ’ αὐτοὺς γίνεσαι ὁρατός, κι ἀνατέλλουν σὲ Σένα οἱ πρὶν στὸ σκοτάδι παραδομένοι, πόρνοι, μοιχοί, ἄσωτοι, ἁμαρτωλοί, τελῶνες - ὁ νοῦς τους ἀλλάζει, Παιδιὰ γίνονται τοῦ θείου Σου Φωτός.

Πάντως Φῶς γεννάει τὸ Φῶς, ἄρα Φῶς κι αὐτοὶ ἔχουν γίνει, ὅπως ἔχει γραφεῖ: Παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, ἀπὸ τὴ Χάρη Σου Θεοὶ οἱ ἴδιοι!

~ Οσίου Συμεών του Νέου Θεολόγου

(Ὕμνος Η’, στ. 1-12)

Τις διάφορες θεωρίες των θεολόγων να τις περνάτε από το ΠΑΤΕΡΙΚΟ κόσκινο.

''Τις διάφορες θεωρίες των θεολόγων να τις περνάτε από το ΠΑΤΕΡΙΚΟ κόσκινο. Πρέπει να τις κοσκινίζετε με βάση τους ΠΑΤΕΡΕΣ και ό,τι είναι σκουπίδια ή πίτουρα να τα πετάτε. Να ψάχνετε με βάση τους ΠΑΤΕΡΕΣ.

~ Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Απο το βιβλίο: ''Ο Γέροντας Παΐσιος. Βιογραφικά στοιχεία – Διδαχές – Επιστολές – Περιστατικά – Κείμενα'', (σελ. 146-147. Πρεσβ. Διονυσίου Τάτση).

Η μυστική ενέργεια Τoυ Αγίου Πνεύματος ~ Αγίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

''Η μυστική ενέργεια Τoυ Αγίου Πνεύματος. Το Άγιο Πνεύμα ενεργεί μυστικά πάνω στο πνεύμα μας και το ενεργοποιεί...'' ~ Αγίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

O Κύριος υμών Ιησούς Χριστός μας υποσχέθηκε:

«Εγώ θα είμαι μαζί σας παντοτινά, ως τη συντέλεια του κόσμου» (Ματθ, 28:20). Και λέγοντας ότι θα είναι μαζί μας, δεν εννοεί εξωτερικά, γύρω μας ή δίπλα μας, αλλά εσωτερικά, μέσα μας.

«Όποιος μ’ αγαπάει, θα τηρήσει το λόγο μου. Και τότε ο Πατέρας μου θα τον αγαπήσει, και θα έρθουμε σ’ αυτόν και θα κατοικήσουμε μαζί του» (Ιω. 14:23).

Η ανακαινιστική ενέργεια του Τριαδικού Θεού στη ψυχή μας δεν είναι παρά η κοινωνία του με το πνεύμα μας... Δεν πρόκειται για κοινωνία στη ψυχή μας ενός μόνο θείου προσώπου, αλλά και των τριών προσώπων της αδιαίρετης Αγίας Τριάδος με το πνεύμα μας.

Όταν λέμε πως ο Υιός του Θεού έκανε ή κάνει κάτι και το Άγιο Πνεύμα έκανε ή κάνει κάτι άλλο, δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι η ανακαινιστική ενέργειά τους στη ψυχή μας είναι διαχωρισμένη...

Αυτή η ενέργεια προέρχεται αδιαίρετη από τον Τριαδικό Θεό. 

«Δεν ξέρετε πώς είστε ναός του Θεού και πώς το Πνεύμα του Θεού κατοικεί μέσα σας;» (Α’ Κορ. 3:16).

Η κοινωνία με το Θεό συντελείται μόνο με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Αυτό είναι που ετοιμάζει μέσα μας την κατοικία της Αγίας Τριάδος. Όταν, λοιπόν, ενεργοποιηθεί το πνεύμα, αποκτά πάλι ο άνθρωπος τη φυσική θεία γνώση του ότι υπάρχει Θεός δημιουργός, προνοητής και μισθαποδότης.

Η γνώση αυτή γεννάει στην καρδιά πρώτα ένα αίσθημα πλήρους εξαρτήσεως από το Θεό και ύστερα το φόβο του Θεού.

Η αφυπνισμένη πια συνείδηση, με τη σειρά της, πληροφορεί τον άνθρωπο για τη ζοφερότητα της καταστάσεως του και το αδιέξοδο της πορείας του.

“Πού πηγαίνω;” αρχίζει ν’ αναρωτιέται με αγωνία.

“Πού θα καταφύγω;”.

Μα δεν χρειάζεται να καταφύγει πουθενά. Βρίσκεται πια στα χέρια του Θεού, του κριτή και ανταποδότη.

Αφότου ανταποκριθεί στο καλό μήνυμα της εν Χριστώ σωτηρίας, με λαχτάρα και ζήλο ρίχνεται στον αγώνα για την απόκτηση των ευαγγελικών αγαθών.

Έτσι η ψυχή μας ετοιμάζεται για την κοινωνία με το Θεό.Έτσι εκδηλώνεται και σήμερα. Φτάνει εμείς να εκτελούμε με τρόπο αντάξιο της όσα σχετίζονται μ’ αυτήν.

Γιατί δεν πραγματοποιούνται όλα από το Άγιο Πνεύμα. Κάτι πρέπει να κάνουμε κι εμείς. Και αυτό το “κάτι” δεν είναι ασήμαντο. Το Άγιο Πνεύμα μας αφυπνίζει και το Ευαγγέλιο μας υποδεικνύει από που ν’ αρχίσουμε.

Αυτά γίνονται από το Θεό. Ύστερα ο Θεός σταματάει και περιμένει τη συναίνεσή μας.

Με τις πρώτες ενέργειες του, σαν να ρωτάει:

“Θέλεις να βγεις από το αδιέξοδο; Κάνε αυτό!”

Είναι η πιο κρίσιμη στιγμή...

Η προαίρεση είναι η πηγή και η αρχή του αγώνα για τη σωτηρία.

Αυτή καθ' εαυτή, βέβαια, είναι αδύναμη. Όταν όμως, ενισχυθεί από τη θεία χάρη, γίνεται παντοδύναμη και ξεπερνάει κάθε εμπόδιο. Εκδηλώνεται ως άσβεστος ζήλος για την ευαρέστηση του Θεού, ως ειλικρινής πόθος για την εκπλήρωση του θείου θελήματος, και συνυπάρχει με την ακράδαντη πίστη στο Χριστό και στην εν Χριστώ σωτηρία.

Με το ζήλο τούτο εκπληρώνεται ο προαιώνιος σκοπός του Θεού, που «μας διάλεξε πριν θεμελιώσει τον κόσμο, να γίνουμε δικοί του διά του Χριστού, άγιοι και άμεμπτοι στην τελική του κρίση» (Εφ. 1:4).

Δικός του, βλέπεις, γίνεται όποιος «καταγίνεται με ζήλο στα καλά έργα».

~ Αγίου Θεοφάνους του Εγκλείστου,

«Ο δρόμος της ζωής»