Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έσχατα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έσχατα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 14 Ιουνίου 2026

Φόρος τιμής σε έναν αφανή σπουδαίο εργάτη της Εκκλησίας



Φόρος τιμής σε έναν αφανή σπουδαίο εργάτη της Εκκλησίας

~ Του Χαράλαμπου Άνδραλη

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές του 2000, εμφανίστηκε στην καθημερινότητα των ανθρώπων το διαδίκτυο, αλλάζοντας άρδην τον τρόπο επικοινωνίας και ενημέρωσης, σε όλο σχεδόν τον πλανήτη.

Οι αιρετικές ομάδες, χρησιμοποίησαν στο έπακρο αυτό το εργαλείο «ιεραποστολής», μπαίνοντας στα σπίτια των ανθρώπων, χωρίς να χτυπούν το κουδούνι. Ο εκκλησιαστικός χώρος στην Ελλάδα πιάστηκε απροετοίμαστος απέναντι σ’ αυτήν την πρόκληση και η άμυνα από τους επίσημους φορείς για χρόνια ήταν ανύπαρκτη[1].

Το βάρος της ευθύνης, τότε, σήκωσαν ελάχιστοι πιστοί, συντηρώντας ιστοσελίδες και ιστολόγια που διέδιδαν τον Ορθόδοξο Λόγο και αποκάλυπταν την πλάνη των αιρέσεων, οι οποίες συνήθως εμφανίζονται με το μανδύα της μη αντίθεσης με την Ορθόδοξη Πίστη.

Ιδιαίτερη αίσθηση, μεταξύ των πρώτων ιστορικά ορθοδόξων ιστολογίων, προκάλεσε το «Αντιαιρετικό Εγκόλπιο» το οποίο περιελάμβανε πλούσιο απολογητικό υλικό και διαφωτιστικά κείμενα για αιρέσεις και καταστροφικές λατρείες, από ορθόδοξη σκοπιά. Το ιστολόγιο αυτό χειριζόταν, ο Κωνσταντίνος Ναυπλιώτης, ένας άνθρωπος που μετά από περιπλάνηση στο χώρο των αιρέσεων, βρήκε τη λύτρωση στην Ορθοδοξία. Όπως ο Απόστολος Παύλος, αισθανόταν χρέος του να βοηθήσει ανθρώπους να βγουν από τη δίνη που και εκείνος βρέθηκε κάποτε.

«Ο αντιαιρετικός αγώνας είναι φιλανθρωπία» έλεγε. Από την προσωπική του εμπειρία γνώριζε πόσο υποφέρουν οι ψυχές που βρίσκονται υπό την ψυχική ομηρεία της αίρεσης και πόση αγάπη θέλουν από τους χριστιανούς για να απεμπλακούν. Για αυτό και δεν ήταν ποτέ επιθετικός απέναντι στους αιρετικούς. Η κριτική του είχε επίκεντρο την αποκάλυψη της πλάνης, αλλά και της εξαπάτησης των αρχηγών της αίρεσης, που συνειδητά εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους.

Ο Κωνσταντίνος δεν είχε κοσμικές περγαμηνές, ούτε σπουδαίους τίτλους. Ήταν ένας απλός άνθρωπος του μεροκάματου, οικογενειάρχης, ίσως και με ανθρώπινες ιδιορρυθμίες, που δεν γεννούσε καμία υποψία ότι πρόκειται για έναν απολογητή της Ορθοδοξίας. Οι γνώσεις και η εμπειρία του γύρω από την πονηρή μεθοδολογία των σύγχρονων αιρέσεων, ήταν τα τάλαντα που πολλαπλασίασε, από αγάπη για την Εκκλησία και ειλικρινές ενδιαφέρον για τους αδελφούς που έμπλεκαν στις παγίδες της πλάνης.

Τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς ἵνα τοὺς σοφοὺς καταισχύνῃ, καὶ τὰ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς ἵνα καταισχύνῃ τὰ ἰσχυρά[2]. Όποιον έχει διάθεση να προσφέρει με ταπείνωση στην Εκκλησία, ο Θεός τον παρατάσσει στην πρώτη γραμμή στον αόρατο πόλεμο και ευλογεί με νίκες τον αγώνα του. Αυτό συνέβη και με τον Κωνσταντίνο. Αθόρυβα αγωνίστηκε για τη δόξα του Χριστού, με μοναδικό κέρδος το άρρητο συναίσθημα της προσφοράς στην Εκκλησία και τον συνάνθρωπο.

Το πόσες ψυχές βοήθησε, ο Θεός γνωρίζει. Εμείς μπορούμε απλώς να υποθέσουμε ότι ήταν αναρίθμητες, αν κρίνουμε από τον πόλεμο, τα χακαρίσματα, τις απειλές, τα εξώδικα, τις μηνύσεις, τις αγωγές από αιρετικούς και παραθρησκευτικούς κύκλους ευρέος φάσματος. Ένας λυσσαλέος πόλεμος να σταματήσει να υπάρχει το αντιαιρετικό εγκόλπιο, διά της εξόντωσης του διαχειριστή του.

Όταν οι σκοτεινές δυνάμεις «κατέβασαν» με ύπουλους τρόπους το αντιαιρετικό εγκόλπιο, ο Κωνσταντίνος προσέφερε τον πνευματικό οβολό του μέσα από την πολύ αξιόλογη ενοριακή ιστοσελίδα ΕΝΤΑΞΙΣ, συνεχίζοντας τη μαρτυρία του, ακόμα και όταν η ασθένεια τον είχε καταβάλει. Έδωσε την τελευταία μάχη του με χριστιανική αξιοπρέπεια, χαρά και αταλάντευτη πίστη στην Ανάσταση.

Για την προσφορά του στην Εκκλησία δεν τιμήθηκε από επίσημους φορείς, δεν βραβεύτηκε, δεν του ανατέθηκαν θέσεις ευθύνης. Δεν το επεδίωξε ποτέ, άλλωστε. Το όνομά του παρέμεινε άγνωστο στους πολλούς. Για αυτό σπεύδει να λάβει τον μισθό του άξιου εργάτη, χωρίς «παρακρατήσεις» επίγειων τιμών και επαίνων.

Τη θλίψη της απουσίας ενός τόσο σημαντικού ανθρώπου για τον αντιαιρετικό χώρο, μετριάζει η βεβαιότητα της παρρησίας του στον Κύριο και η διαβεβαίωση του μακαριστού Αυγουστίνου Καντιώτη ότι «ουκ εκλίψουσι τη Ορθοδοξία στρατιώται».

_____________________________

Σημειώσεις 

[1] Στη συνέχεια, βελτιώθηκε η οργάνωση σε αυτό τον τομέα από εκκλησιαστικούς φορείς, ενώ πολλαπλασιάστηκαν και οι ιδιωτικοί ιστότοποι που αγωνίζονται στον τομέα της ορθόδοξης κατήχησης και ιεραποστολής.

[2] Α’ Κορ. 1, 27



Τρίτη 9 Ιουνίου 2026

Συγκλονιστική Προφητεία γερ. Αντωνίου, Ρώσου Μοναχού για την εποχή μας † (1970)

Συγκλονιστική Προφητεία (όραμα) του Γέροντα Αντωνίου Ρώσου μοναχού το 1970! (Πραγματικά μια φωτογραφική απεικόνιση της εποχής μας).

*****

''Η κοινή αμαρτία της πορνείας δεν είναι αρκετή για τους δαίμονες: Ο σοδομισμός και η παιδεραστία θα δοθούν απλόχερα ως υπέρτατες εκδηλώσεις της ελευθερίας. Η προπαγάνδα αυτών των απαίσιων αμαρτιών θα αποκτήσει απίστευτη δύναμη – ακόμα πιο ισχυρή από την ίδια τη σεξουαλική ακολασία.

Περιπτώσεις ομοφυλοφιλικών γάμων θα παίρνουν τέτοια προβολή όσο και η ανακάλυψη των αντιβιοτικών στην εποχή τους… Όλοι όσοι αντιστέκονται σε αυτές τις δαιμονικές εφορμήσεις θα θεωρηθούν ότι καταπατούν την ελευθερία των άλλων, ως αφάνταστα αμαθείς ή ακόμα και εχθροί του κράτους και των συμφερόντων του, καθώς όλα τα κράτη θα έχουν ως απώτερο σκοπό τους τη διαφύλαξη των δαιμονικών ελευθεριών αντί των ηθικών αξιών.

Ακόμα περισσότερο καθώς ο αριθμός των ανθρώπων που θα χτυπηθούν από τρομερές αρρώστιες, σεξουαλικά μεταδιδόμενες, θα είναι τόσο μεγάλος και οι πόνοι των θυμάτων θα είναι τόσο απαίσιοι, ώστε η κοινωνία τελικά θα δεχτεί την αυτοκτονία σαν μια ανάπαυλα, σαν πράξη ελέους. Οι αρχές θα φτάσουν ακόμα και στο σημείο να εξωθούν τους ανθρώπους να το κάνουν. 

Τα πάντα θα στοχεύουν στην καταστροφή των ψυχών αυτών που πλανήθηκαν. 

Μια ακόμα φριχτή δαιμονική παγίδα θα παρακινεί τους ανθρώπους να αυξήσουν τα κέρδη τους, να επιζητούν πλούτη ως ύψιστο σκοπό της ζωής. Το ίδιο το πάθος της αντιζηλίας (του πλούτου των άλλων) από μόνο του είναι επιζήμιο, όπως όλα τα πράγματα που γίνονται χωρίς μέτρο. Και η υπερβολή οδηγεί στη καταστροφή της φύσης.

Το δεύτερο μέρος αυτής της παγίδας εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται αυτός ο πλούτος. Τι είναι τα σημερινά χρήματα; Ένα φάντασμα, μια ψευδαίσθηση, όπως όλα τα «θαύματα» του διαβόλου. Το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων βρίσκεται στις τράπεζες ή σε ομόλογα.

Αυτές οι τράπεζες θα πτωχεύσουν και οι άνθρωποι θα γονατίσουν! Αυτό μπορεί να γίνει αστραπιαία. Έχουν ήδη γίνει αναρίθμητες και επιτυχημένες πρόβες αυτού του πράγματος. Η βιομηχανία θα παραλύσει εξαιτίας φυσικών συμφορών και πολέμων. Επομένως με τι θα μείνει ο άνθρωπος; Με μια μάζα από άχρηστα πράγματα, για τη συγκέντρωση των οποίων ξόδεψε χρόνια από τη ζωή του. Τώρα βλέπει ότι η αξία τους είναι εντελώς σχετική, ακόμη και σε έναν ασφαλή και ευτυχισμένο κόσμο, και βεβαίως τίποτε δε θα αξίζουν σε ένα κόσμο καταστροφής και αφανισμού.

Ξέρω ότι σας έχω φοβίσει υπέρμετρα με τις αφηγήσεις μου. Αλλά πιστέψτε με ότι είναι ακόμα πιο τρομερά να τα βλέπεις! Αυτό που είδα είναι ακόμα πιο άσχημο και απαίσιο από αυτό που θα μπορούσα να σας περιγράψω με λόγια. (σχόλιο Π. κοινωνίας: πιθανόν ο χαριτωμένος π. Αντώνιος να είδε και την φρίκη ενός τρίτου παγκοσμίου πολέμου...)  Ωστόσο, δεν μπορώ να σας τα πω όλα, καθώς δεν πρέπει να σας προκαλέσω κατάθλιψη και να πέσει στο παρόν το ηθικό σας, με τα οράματα μου για το μέλλον...''

Αυτό ήταν ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Ορθοδόξου κληρικού π. Αλεξάντερ Κρασνώφ «Πνευματικές συζητήσεις και Διδαχές του γέροντος Αντωνίου». Ελπίζουμε ότι η εξιστόρησή μας αυτή, θα σας εμπνεύσει ώστε να γίνετε πιο ζηλωτές στην εκπλήρωση των εντολών του Κυρίου, διότι εκεί βρίσκεται ο δρόμος της Σωτηρίας, όπως υποσχέθηκε ο Κύριος σε όλους τους πιστούς Χριστιανούς.

___________________________________

Όραμα – προφητεία του Γέροντα Αντωνίου Ρώσου μοναχού το 1970 Με τη φροντίδα της Tatyana Shvetsova, από τη «Φωνή της Ρωσίας». Πηγή: agiosioannisprodromos.blogspot.com



Οἴμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαῦσον, θρήνησον, διότι οἱ Ἐπίσκοποι… ἐκοιμήθησαν.


Οἴμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαῦσον, θρήνησον, διότι οἱ Ἐπίσκοποι καί φύλακες τῆς Μίας, Ἁγίας, Ὀρθοδόξου, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἐκοιμήθησαν.

~ Τοῦ ὁσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου

Οἱ καλοί ποιμένες, οἱ θειότατοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ θεηγόροι ὁπλῖται παρατάξεως Κυρίου, διά νά φυλάξουν καθαράν καί ἄσπιλον τήν Νύμφην τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν (ὅπως τήν παρέλαβαν ἀπό τόν Νυμφίον Χριστόν) ἀπό τάς διαφόρους καί ποικίλας πλάνας καί αἱρέσεις, ἠγωνίσθησαν, ὑβρίσθησαν, κατηγορήθησαν, ἐσυκοφαντήθησαν, ἐφυλακίσθησαν, ἐξωρίσθησαν, πολλάς βασάνους καί θλίψεις ὑπέμειναν, μερικοί δέ καί θανάτους.

Ἀλλά μἐ τήν πίστιν τήν θερμήν πρός τόν Θεόν καί μέ τήν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δύναμιν καί χάριν ἐνισχυθέντες, ἐξεδίωξαν μακράν τῆς Ἐκκλησίας τούς λοιμώδεις λύκους, τούς αἱρετικούς, ἐκσφενδονίσαντες μέ τήν σφενδόνην τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, παραδόντες αὐτούς εἰς τό αἰώνιον ἀνάθεμα.

Διό καί ὁ Θεός, ὁ παρ’ αὐτῶν δοξασθείς, ἐδόξασεν αὐτούς καί εἰς τήν γῆν, πλουτίσας αὐτούς δι’ οὐρανίων χαρισμάτων, καί εἰς τόν Οὐρανόν στεφανώσας αὐτούς δι’ ἀμαραντίνων οὐρανίων στεφάνων.

Καί οἱ μἐν Ἅγιοι Πατέρες, οἱ καλοί καί ἀληθεῖς Ποιμένες, ἐξεδίωξαν μακράν τῆς Ἐκκλησίας τούς αἱρετικούς, τούς λοιμώδεις λύκους (1), ὁ δέ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Ἀθηναγόρας καλεῖ τόν αἱρετικόν Πάπαν, τόν ἐχθρόν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τόν παραβάτην καί καταφρονητήν τῶν Ἀποστολικῶν καί Πατρικῶν Παραδόσεων, πίπτει εἰς τάς ἀγκάλας του, τόν ἐκλιπαρεῖ, τόν ἀναγνωρίζει ὡς πρῶτον, ἀνοίγει τήν θύραν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῶν λογικῶν του προβάτων, εἴσελθε, τῷ λέγει, ὡς πρῶτος καί ἐγώ ὡς δεύτερος θά σέ ἀκολουθῶ μέ τά πρόβατά μου!!

Οἴμοι! Οἴμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαῦσον, θρήνησον … διότι οἱ Ἐπίσκοποι καί φύλακες τῆς Μίας, Ἁγίας, Ὀρθοδόξου, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἐκοιμήθησαν. Οἱ Ποιμένες αὐτῆς ἤνοιξαν διάπλατα τάς θύρας, διά νἀ εἰσέλθουν ἀκωλύτως οἱ λιμώδεις λύκοι (2) καί θύσουν (3), ἁρπάσουν καί σκορπίσουν τά πρόβατα, ὑπέρ ὧν Χριστός τό Αἷμα Αὐτοῦ ἐξέχεε.

—————————————

Ἀπό τό βιβλίο ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΑ ΑΡΘΡΑ, ΟΜΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΠΝΟΗΣ τοῦ ὁσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου, τόμος Γ΄, σελ. 142, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».

(1) Λοιμώδεις λύκοι: Λύκοι μολυσματικοί.

(2) Λιμώδεις λύκοι: Λύκοι πεινασμένοι.

(3) Θύσουν: Κατασφάξουν, κατασπαράξουν.

Κυριακή 7 Ιουνίου 2026

Πως θα είναι η Ιεραρχία της Εκκλησίας στις έσχατες ημέρες; ~ Άγιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής

''Από άγνοια (πνευματική) θα πλανηθούν οι πιο πολλοί...''  
~ Άγιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής

«Μέχρι συντελείας του αιώνος, παιδί μου, δεν θα εκλείψουν οι προφήτες Κυρίου του Θεού, καθώς ποτέ δεν θα λείψουν και οι εργάτες του σατανά.

Στις έσχατες όμως ημέρες, όσοι θα δουλέψουν αληθινά στο Χριστό, θα κρύψουν έξυπνα τους εαυτούς τους από τους ανθρώπους. Και αν δεν κάνουν σημεία και τέρατα όπως σήμερα, θα βαδίζουν πάντα στο δύσκολο δρόμο με κάθε ταπείνωση.

Αυτοί θα βρεθούν στη Βασιλεία του Θεού μεγαλύτεροι από τους σημειοφόρους πατέρες. Διότι στην εποχή τους δεν υπάρχει κανείς που να τον βλέπουν να κάνει στα θαυμαστά, ώστε να αναζωπυρώνεται η φρόνημά τους για να προχωρούν σε πνευματικούς αγώνες...

Διότι όσοι κατέχουν τους ιερατικούς θρόνους σε όλον τον κόσμο, θα είναι εντελώς ακατάλληλοι, και δεν θα έχουν ιδέα από αρετή. Αλλά και οι ηγέτες των μοναχών θα είναι όμοιοι. Θα έχουν καταβληθεί από τη γαστριμαργία και την κενοδοξία, ώστε να είναι μάλλον σκάνδαλο για τους ανθρώπους και όχι υπογραμμό. Για αυτό θα παραμεληθεί η αρετή. 

Θα βασιλεύει παντού η φιλαργυρία. Αλλοίμονο όμως στους μοναχούς που θα ευρίσκονται σε χρυσάφι. Διότι αυτοί θα είναι μόνος στα μάτια του Κυρίου και δεν πρόκειται να δουν Θεού πρόσωπο.

Μοναχοί και λαϊκοί θα τοκίζουν τα χρήματά τους. Δεν θα προτιμούν να τους πολλαπλασιάζει ο Θεός με την ελεημοσύνη στους φτωχούς. Για αυτό και, αν δεν απομακρυνθούν από αυτή την πλεονεξία, θα καταποντιστούν στον τάρταρο.

Τότε, λοιπόν, καθώς είπα και προηγουμένως, από άγνοια θα πλανηθούν οι πιο πολλοί στο χάος της πλατείας και ευρύχωρης οδού της απωλείας...» 

(Απόσπασμα από το βιβλίο: «Ένας Ασκητής Επίσκοπος» από ανέκδοτο χειρόγραφο του 1334, Εκδόσεις <Αστήρ> σελ. 177).


Σάββατο 6 Ιουνίου 2026

Η αλήθεια δεν καθορίζεται πάντα από την πλειοψηφία.


Η πλειοψηφία των επισκόπων υπέγραψε την Ψευδο-Ένωση μεταξύ του Πάπα (Δύσης) και των Ορθοδόξων (Ανατολής) στη Σύνοδο της Φλωρεντίας 1438-39, ωστόσο η Εκκλησία τελικά αγιοποίησε τον Άγιο Μάρκο της Εφέσου, ο οποίος στάθηκε ουσιαστικά μόνος αρνούμενος να συμβιβάσει την Ορθόδοξη Πίστη. 

Η αλήθεια δεν καθορίζεται πάντα από την πλειοψηφία.

Και η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν δίδαξε ποτέ την τυφλή και αδιάκριτη υπακοή. Η Γραφή διδάσκει: «Πρέπει να υπακούμε στον Θεό παρά στους ανθρώπους» (Πράξεις 5:29). 

Ο Απόστολος Παύλος προχωρά παραπέρα, «Ακόμα κι αν εμείς, ή ένας άγγελος από τον ουρανό, σας κηρύξει άλλο ευαγγέλιο από αυτό που σας κηρύξαμε, ας είναι ανάθεμα» (Γαλάτες 1:8). 

Η υπακοή είναι μεγάλη αρετή, αλλά δεν είναι απόλυτη. 

Προϋποθέτει πίστη στην Ορθόδοξη Πίστη. Διαφορετικά, τι πρέπει να κάνουμε όταν ένας ιεράρχης πέφτει σε λάθος; Ο Νεστόριος δεν ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως; Δεν υπήρχαν Αρειανοί επίσκοποι σε όλη την Εκκλησία; 

Οι Άγιοι δεν ακολούθησαν το λάθος, απλώς και μόνο επειδή προερχόταν από έναν επίσκοπο. Η Ορθόδοξη παράδοση είναι υπακοή στην αλήθεια, όχι υπακοή με οποιοδήποτε κόστος.

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026

Μια Ζωή Ταπείνωσης και Διακονίας: Ο Μητρ. Τυχικός και η Αλήθεια

Μια Ζωή Ταπείνωσης και Διακονίας στην Πάφο.
 Ο Μητροπολίτης Τυχικός και η Αλήθεια.

22 χρόνια προσφοράς και αυτοθυσίας: Από λαϊκός μέχρι Δεσπότης, δίπλα στο ποίμνιό του ενάντια στον άδικο διωγμό

Η παρατεταμένη κρίση στην Ιερά Μητρόπολη Πάφου, με τις μεθοδευμένες διώξεις κατά του Μητροπολίτη Τυχικού, δεν είναι ένα απλό διοικητικό ζήτημα της Εκκλησίας. Είναι μια ξεκάθαρη τροχιά προσωπικών επιδιώξεων που πλέον έχει γίνει πλήρως κατανοητή από όλο τον κόσμο. Υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι πίσω από τις αποφάσεις αυτές κρύβεται προσωπικό μένος και εκδικητικότητα.

Μια Ζωή Αφοσιωμένη στη Διακονία της Πάφου

Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της αδικίας, πρέπει να κοιτάξει την πορεία αυτού του ανθρώπου. Ο Μητροπολίτης Τυχικός έκλεισε 22 ολόκληρα χρόνια προσφοράς μέσα σε αυτή τη Μητρόπολη. Ξεκίνησε από απλός λαϊκός, έζησε και ανδρώθηκε πνευματικά μέσα στους τοίχους της, διακονώντας καθημερινά με αγάπη, ταπείνωση και απόλυτη αυτοθυσία.

Υπηρέτησε τον λαό της Πάφου από κάθε βαθμίδα: ως διάκονος, ως αρχιμανδρίτης, ως πρωτοσύγκελος και τελικά ως ο εκλεγμένος Δεσπότης μας. Όλα αυτά τα χρόνια, παρήγαγε ένα τεράστιο πνευματικό έργο, στάθηκε δίπλα σε κάθε πονεμένο άνθρωπο και έχτισε μια σχέση ακλόνητης εμπιστοσύνης με το ποίμνιό του.

Η Πάφος ως «Σκαλοπάτι»

Όσο ο Γεώργιος βρισκόταν και διέμενε στην Πάφο, όλοι μας γνωρίζαμε πολύ καλά τις προθέσεις του. Σε όλους μας έλεγε και όλες του οι πράξεις αποδείκνυαν ότι ο μοναδικός του στόχος και όλη του η έννοια ήταν πώς θα φθάσει στη Λευκωσία. Η Πάφος αντιμετωπίστηκε απλώς ως ένα σκαλοπάτι για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο.

Ο Γεώργιος πήρε τελικά αυτό που ήθελε. Θα έπρεπε, λοιπόν, να πάει στη Λευκωσία, να μείνει στη νέα του θέση και να ασκήσει τα καθήκοντά του με βάση την ιδιότητά του και να ευγνωμονεί τον Χριστό. Αντί αυτού Αχαριστία.

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ο Αρχιεπίσκοπος είναι «πρώτος μεταξύ ίσων» και δεν έχει κανένα δικαίωμα να παρεμβαίνει αυθαίρετα και να επιβάλλει τη θέλησή του στις αυτόνομες Μητροπόλεις. Αντίθετα, βλέπουμε μια συνεχή παρέμβαση και μια προσπάθεια εξόντωσης του κανονικού Μητροπολίτη Πάφου.

Εδώ όμως γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: Αφού, Γεώργιε, έφυγες και πήγες στη Λευκωσία, προς τι αυτή η εμμονή με την Πάφο; Γιατί αυτή η αδυναμία να αφήσεις την επαρχία να πορευτεί αυτόνομα, όπως ορίζουν οι κανόνες, και επιλέγεις να συντηρείς μια κατάσταση διχασμού;

Διώξεις με Εκβιασμούς και το Τελεσίγραφο της Αστυνομίας

Η απομάκρυνση του Μητροπολίτη Τυχικού γίνεται χωρίς καμία έγκυρη κανονική τεκμηρίωση. Για να πετύχουν τον σκοπό τους, επιστράτευσαν οικονομικούς εκβιασμούς, ως προς τη μισθοδοσία του, και προχώρησαν σε μια πρωτοφανή προσπάθεια έξωσης από το διαμέρισμά του. Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου με επιστολή του Γεωργίου δίνεται τελεσίγραφο στον Μητροπολίτη να φύγει, με την απειλή ότι σε αντίθετη περίπτωση θα επιστρατευτεί η Αστυνομία για να τον βγάλει έξω!

Αυτές είναι οι ανοιχτές σας πόρτες;
Μην τολμάτε, λοιπόν, να λέτε ή να γράφετε ότι ο Τυχικός εγκατέλειψε τη Μητρόπολη.
Δεν Εγκαταλείπει το Ποίμνιό Του

Ο Μητροπολίτης Τυχικός δεν εγκατέλειψε ποτέ τη Μητρόπολη, όπως δεν εγκαταλείπει το ποίμνιο και τα πνευματικά του παιδιά. Συνεχίζει μαζί τους, ανταποκρινόμενος στο κάλεσμά τους κάθε λεπτό. Μαζί με τον λαό της Πάφου, δίνει έναν αγώνα και βαδίζει έναν δρόμο που, ίσως να θέλει λίγο χρόνο ακόμα, αλλά είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα φέρει τη δικαίωση και την πλήρη αποκατάσταση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού στη θέση που δικαιωματικά του ανήκει.

Στον αντίποδα κάθε δίψας για εξουσία, ο Μητροπολίτης Πάφου κκ. Τυχικός δεν είχε ποτέ βλέψεις για ανώτερα αξιώματα, ούτε κοιτούσε πώς θα φύγει για τη Λευκωσία. Επιθυμία του είναι να ζήσει στην Πάφο, να διακονήσει τον τόπο του, να χαρεί με τους πιστούς της επαρχίας του και να κοιμηθεί εδώ, στα χώματα της γενέτειράς του.

Η Ψευδαίσθηση της Ταπείνωσης

Νομίζετε ότι κάνοντάς του κι άλλα και πλέκοντας καθημερινώς νέες συκοφαντίες εναντίον του καταφέρνετε να τον ταπεινώσετε. Η αλήθεια όμως είναι τελείως διαφορετική και τη βλέπουμε όλοι. Με τις άδικες επιθέσεις σας, το μόνο που καταφέρνετε είναι να τον υψώνετε. Τον υψώνετε στα μάτια του Χριστού, τον υψώνετε στα μάτια του ποιμνίου του και στη συνείδηση όλων των Ορθόδοξων Χριστιανών που αναγνωρίζουν τον διωγμό ενός δίκαιου ιεράρχη.

Η Τελική Κρίση

Απέναντι στις ανθρώπινες σκοπιμότητες, τις διοικητικές μεθοδεύσεις και τις απειλές, υπάρχει μια ανώτερη αλήθεια. Ο Χριστός ακόμη δεν μίλησε. Και μέχρι να μιλήσει Εκείνος, ο λαός της Πάφου ξέρει ποιος είναι ο πνευματικός του πατέρας και φωνάζει με όλη του τη δύναμη:

ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ Ο ΤΥΧΙΚΟΣ!

Κλήρος και λαός της Πάφου 04/06/2026



Τετάρτη 3 Ιουνίου 2026

«Oικουμενική λειτουργία» με προτεστάντισσα ‘'Επίσκοπο’'... Η Πανθρησκεία είναι εδω!

Γερμανία: ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ συμπροσευχήθηκε με αιρετικούς και μοίρασε σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ !

(15 Μαΐου 2026) Ημέρα των παπικών στο Βίρτσμπουργκ (Würzburg) Φρανκφούρτη της Γερμανίας, ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ (κατά κόσμον Ιωάννης Σφιάτκος) του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ήταν εκεί συμπροσευχόμενος και μοίραζοντας σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ ! Ιδού το θεάρεστο έργο του πατριάρχη του Γένους !

Το ξένο δημοσίευμα, το οποίο αναφέρεται σε «οικουμενική λειτουργία», φωτογραφίζει την ρηχή «θρησκευτική» προσέγγιση των αιρετικών και του όλου εγχειρήματος της λεγόμενης οικουμενικής κίνησης, η οποία είναι στην πραγματικότητα ένα κοινωνικό κάλεσμα που δεν έχει απολύτως καμία σχέση με την σωτηρία της ψυχής. Γράφει:

«Με μια εντυπωσιακή επίδειξη ενότητας και ενθάρρυνσης, Χριστιανοί διαφόρων δογμάτων γιόρτασαν την Κεντρική Οικουμενική Λειτουργία στο Καθολικό Συνέδριο του 2026 στο Βίρτσμπουργκ την Παρασκευή. Πολυάριθμοι επισκέπτες συγκεντρώθηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Βίρτσμπουργκ με το σύνθημα «Έχε θάρρος, σήκω!», το οποίο αποτέλεσε κεντρικό θέμα σε όλη τη λειτουργία, το κήρυγμα και το μουσικό πρόγραμμα.


Εκπρόσωποι διαφορετικών δογμάτων ηγήθηκαν της λειτουργίας μαζί, συμπεριλαμβανομένων του Επισκόπου Χριστουπόλεως Εμμανουήλ, του Επισκόπου Δρ. Γκέρχαρντ Φάιγκε, της Άνια Γκόλερ, της Άννας-Νικόλ Χάινριχ και του Αιδεσιμοτάτου Κρίστοφερ Ίστχιλ. Το κήρυγμα εκφώνησε η Καθηγήτρια Δρ. Κορνήλια Ρίχτερ, Επίσκοπος της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας στην Αυστρία.

Στο κήρυγμά της, η Λουθηρανή ''επίσκοπος'' τόνισε τη δύναμη των χριστιανικών οραμάτων και των ιστοριών ελπίδας: «Όλα αυτά τα οράματα και οι ουτοπίες αποτελούν θετικά αντι-μοντέλα για την κοινωνία μας. Μας υπενθυμίζουν καθημερινά ότι, ως άνθρωποι, έχουμε την ελευθερία να ξεκινάμε από την αρχή ξανά και ξανά. Γι’ αυτό, ξεσηκωθείτε, να είστε θαρραλέοι, να σηκωθείτε και να προχωρήσετε προς ένα νέο μέλλον!»

Η ''λειτουργία'' επικεντρώθηκε στο θάρρος, την αλληλεγγύη και την κοινή ευθύνη των εκκλησιών σε μια εποχή που σημαδεύεται από κρίσεις και κοινωνικές εντάσεις. Η οικουμενική λειτουργία κορυφώθηκε με μια συμβολική πράξη με καραμπίνερ, τα οποία μοιράζονταν ανάμεσα στο εκκλησίασμα ως σύμβολο υποστήριξης και εμπιστοσύνης. Αυτό συνοδεύτηκε από την ενθάρρυνση: «Έχετε θάρρος, σηκωθείτε. Σας κρατούν».

Καραμπίνερ Ασφαλείας

Με προσευχές για ειρήνη, κοινωνική συνοχή και οικουμενική κατανόηση, οι συμμετέχοντες έστειλαν επίσης ένα σαφές μήνυμα κατά του μίσους, του αποκλεισμού και της βίας. Η συγκέντρωση αντανακλούσε επίσης αυτό το πνεύμα αλληλεγγύης: Υποστήριξε ένα έργο ένταξης για παιδιά με αλμπινισμό στην Τανζανία και την υπηρεσία ασθενοφόρων «Make-A-Wish» του Malteser στην Επισκοπή του Βίρτσμπουργκ.

Η κεντρική οικουμενική λειτουργία κατέστησε σαφές: Ο Οικουμενισμός ευδοκιμεί στις κοινές εμπειρίες, στην αμοιβαία ενθάρρυνση και στην πεποίθηση ότι η χριστιανική πίστη μπορεί να ενδυναμώσει και να ενώσει τους ανθρώπους. »



Κυριακή 31 Μαΐου 2026

Όταν ο Χριστός μιλάει για την έκχυση του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία...


Όταν ο Χριστός μιλάει για την έκχυση του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία και στους πιστούς, δεν μιλάει αφηρημένα, δεν μιλάει ότι θα το στείλη σε όλη την Εκκλησία γενικά. Ούτε ότι, επειδή οι δεσποτάδες και οι παπάδες έχουν μία αλληλοδιαδοχή με τις χειροτονίες, θα το λάβη γενικά όλη η Εκκλησία...

Ούτε εννοεί ότι εξ' αιτίας της χειροτονίας των επισκόπων υπάρχει οπωσδήποτε η εγγύησις ότι το Πνεύμα το Άγιο θα κατοικήση μόνιμα μέσα στην Ιεραρχία... Διότι, δεν είναι η ύπαρξις του επισκόπου η εγγύησις ότι μία Σύνοδος εμφορείται από το Άγιο Πνεύμα.

Απόδειξις είναι ότι υπήρξαν μέσα στην Εκκλησία πολλοί επίσκοποι, που κατεδικάσθησαν ως αιρετικοί... Αν είχαν εκείνοι οι επίσκοποι Πνεύμα Άγιο, δεν θα έπεφταν σε αίρεσι. Άρα, δεν είναι η εις επίσκοπον χειροτονία κάποιου απόδειξις ούτε εγγύησις ότι στον επίσκοπο αυτόν κατοικεί οπωσδήποτε το Άγιο Πνεύμα.

~ Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου

Εκ του βιβλίου: "Πατερική Θεολογία"
________________________________________


Τετάρτη 27 Μαΐου 2026

Περί τοῦ μή ἐκλέγειν ἐπίσκοπον ζώντος τοῦ πρώτου. (16ος Κανόνας )

16ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως: 
Περί τοῦ μή ἐκλέγειν ἐπίσκοπον ζώντος τοῦ πρώτου.

"…μηδενί τρόπῳ ἐπίσκοπον καταστῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἧς ἔτι ὁ προεστώς ζῇ καί ἐν τῇ ἰδίᾳ συνίσταται τιμῇ, εἰμή αὐτός ἑκών τήν ἐπισκοπήν παραιτήσεται. Χρή γάρ πρότερον τήν αἰτίαν τοῦ μέλλοντος τῆς ἐπισκοπῆς ἐκδιώκεσθαι, κανονικῶς ἐξεταζομένην, εἰς πέρας ἄγεσθαι, εἶθ' οὕτω, μετά τήν αὐτοῦ καθαίρεσιν, ἕτερον ἀντ᾽ αὐτοῦ εἰς τήν ἐπισκοπήν προβιβάζεσθαι…" 



Σχόλιο Π.κοινωνίας: Οι Οικουμενιστές, όπως και διαστρέφουν τις αποφάσεις και τούς Κανόνες των Οικ. Συνόδων σε θέματα Πίστεως, βαδίζοντας ενάντια στήν Αγιοπνευματική διδασκαλία της Εκκλησίας όπως αυτή παρεδόθη απο τον Χριστό και τούς Αγίους Του, δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα, να παραβούν και τούς κανόνες που διέπουν την ορθή λειτουργία της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας... 

Ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος για την αποτείχιση ως «πυροκροτητή»...

 

Ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος για την αποτείχιση, ως «πυροκροτητή» μελλοντικής Συνόδου που θα διορθώσει τα πράγματα.

Ομιλεί* ο π. Σεραφείμ (Ζήσης)

ΚΙΤΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ: Δεν είναι δική σας δουλειά πάτερ να ασχολείστε με την Σύνοδο του Κολυμπαρίου. Αν αυτή η Σύνοδος έσφαλε θεολογικώς, τότε κάποια μελλοντική Σύνοδος θα απορρίψει τις αποφάσεις της.

[σ.σ. Πόσες φορές το έχουμε ακούσει αυτό; Λες και οι μελλοντικές Σύνοδοι δεν θα απαρτίζονται από αυτούς τους ίδιους που υπέγραψαν ή/και σιωπούν, και από τους διορισμένους συνεχιστές τους, για τους οποίους φροντίζουν οι προκάτοχοί τους και όλο το... (....) του συστήματος να κατέχονται από το ίδιο πνεύμα αποδοχής της ψευδοσυνόδου της Κρήτης]

ΜΟΝΑΧΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ: Και του απαντώ:

«Πανιερώτατε η δική μας αντίδραση έχει ακριβώς αυτόν τον σκοπό και μόνον, να προκαλέσει την διαδικασία εκείνην, η οποία θα καταδικάσει με Σύνοδο τις αιρετικές αποφάσεις του Κολυμπαρίου.»

Ανάμεσα στις άλλες σημειώσεις εδώ θα σας πω μόνο αυτό ακριβώς, διότι είναι σημαντικό. Επειδή μερικοί επικαλλούνται κάποιους παλαιούς θεολόγους μονομερώς. Εδώ, τί λέει συγκεκριμένα ο Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος στο βιβλίο του «Τα δύο Άκρα». Εγώ είχα την έκδοση του 1997, την δεύτερη, σελίδα 91. Που δεν είναι θετικός υπέρ της αποτειχίσεως, ήταν εναντίον ο Γέροντας Επιφάνιος, γιατί εκείνον τον καιρό βέβαια ήταν άλλη η κατάσταση και το θεωρούσε υπερβολή. Προσέξτε τί γράφει:

«Η διακοπή μνημοσύνου δι αίρεσιν (για αίρεση) προ συνοδικής διαγνώσεως (δηλαδή πριν ληφθεί συνοδική απόφαση κατά της αιρέσεως και των αιρετιζόντων) έχει άλλην έννοιαν (από τα προηγουμένως αναλυθέντα). Αποτελεί έντονον αλλά και εσχάτην διαμαρτυρίαν της Ορθοδόξου συνειδήσεως. Παρέχει μίαν διέξοδον δια τους σκανδαλιζομένους. Άμα δε (ταυτοχρονα) και σκοπεί (αποσκοπεί) εις την δημιουργίαν αναταραχής ώστε η Εκκλησία να επισπεύσει την εκκαθάριση της καταστάσεως .»

Βλέπετε λοιπόν όσοι επικαλείστε δήθεν τον Γέροντα Επιφάνιο κατά της αποτειχίσεως, ότι πράγματι για αυτό γίνεται η αποτείχισις, μεταξύ των άλλων, για να επισπεύσει μέσω της αναταραχής την εκκαθάριση της αιρετικής καταστάσεως.

_________________________________



Πηγή: tasthyras.wordpress.com

Παρασκευή 22 Μαΐου 2026

Προφητεύω· θα πέση πείνα, πείνα μεγάλη! ~ Επίσκοπος Αυγουστίνος


''Προφητεύω· θα πέση πείνα, πείνα μεγάλη...''
~ Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης 

Μια προφητεία της Καινής Διαθήκης λέει, ότι θα έρθουν χρόνια κατηραμένα, που οι άνθρωποι θα φράξουν τα αυτιά τους με βουλοκέρι να μην ακούνε τα λόγια του Θεού, και θα τα ανοίξουν να ακούνε τα λόγια του διαβόλου... (βλ. Β` Τιμ. 4, 3-4).

Δε βλέπετε τι γίνεται κάθε νύχτα με την τηλεόραση; Έχουμε την χειρότερη τηλεόραση· κάνει μεγάλη ζημιά σε μικρούς και μεγάλους. Πριν διακόσια χρόνια πέρασε από την Πατρίδα μας ένας Άγιος και Προφήτης, ο Κοσμάς ο Αιτωλός, και τι είπε;

Ότι ο διάβολος θα βρει ένα κουτί και με αυτό θα τρελάνει την ανθρωπότητα. Προφήτευσε τι κακό θα κάνει η τηλεόραση. Για αυτό σας προτρέπω· Κλείστε τις τηλεοράσεις, βγάλτε το διάβολο μέσα από το σπίτι σας! Στούς ταπεινούς και καθαρούς αναπαύεται και εμφανίζεται ο Θεός και αυτούς ευλογεί.

Προφητεύω· θα πέση πείνα, πείνα μεγάλη, αυτοί που μαζεύτηκαν στις πόλεις, και έχουν μισθό, και δεν τους φθάνουν τα λεφτά, και ζητάνε αυξήσεις, και κάνουν απεργίες, θα πεινάσουν. Όσα χρήματα και να έχει το κράτος θα τελειώσουν και ο Όλυμπος να ήτανε χρυσάφι, θα τον τρώγαμε. Ε λοιπόν θα πέση πείνα...

~ Mητρ. Αυγουστίνος Καντιώτης 

Από το βιβλίο: «ΕΝΙΣΧΥΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ 
ΓΙΑ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ και ΘΕΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ». 
(Σελ. 115-11).  ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

Δευτέρα 11 Μαΐου 2026

Αὐτός μπορεῖ ν' ἀναγνωρίσει τόν Ἀντίχριστο... ~ Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ


Ὅποιος δέχτηκε μέσα του τὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, αὐτὸς ἔχει ξεκάθαρη ἀντίληψη γιὰ τὴ δεύτερη ἔλευση τοῦ Θεανθρώπου· αὐτὸς μπορεῖ ν' ἀναγνωρίσει τὸν Ἀντίχριστο καὶ νὰ τὸν ἀποφύγει ἢ νὰ τοῦ ἀντισταθεῖ...

​Ὅποιος, ὅμως, δὲν δέχτηκε μέσα του τὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, αὐτὸς δὲν θ' ἀναγνωρίσει τὸν Ἀντίχριστο καὶ ὀπωσδήποτε θὰ γίνει, χωρὶς νὰ τὸ ἀντιληφθεῖ, ὀπαδός του· αὐτὸς δὲν θὰ καταλάβει τὸ πλησίασμα τοῦ τέλους τοῦ κόσμου καὶ τῆς φοβερῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία θὰ τὸν βρεῖ ἀπροετοίμαστο...

​~ Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ
(Διδαχή για τη βασιλεία του Θεού.
Τόμος 8 Ἀσκητικὲς Ὁμιλίες Β΄. σελ. 102).

Τετάρτη 1 Απριλίου 2026

Ὁ μνημονεύων τόν πάπα, γίνεται παπικός ~ Αγίου Μάρκου του Ευγενικού

Ὁ μνημονεύων τόν πάπα, γίνεται παπικός.


ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΝ ΕΡΓΩΝ

Τοῦ κ. Nicoló Ghigi, ὑποψ. διδάκτορος, Scienze dell’ Antichitá, Πανεπιστήμιον Ca Foscari, Venezia

Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς μελέτης μας ἐπὶ τῶν ἔργων τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ κατὰ τῆς ψευδο-συνόδου τῆς Φλωρεντίας, εἴχαμε τὴν εὐκαιρία νὰ ἐξετάσωμε ἐπιμελῶς τὸ χειρόγραφο ὑπ’ ἀριθμὸν 256 τῆς ἐν Μονάχῳ Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης τῆς Βαυαρίας. Ὁ κῶδιξ αὐτὸς ἀντεγράφη γύρω στὸ 1445 ἀπὸ τέσσερις γραφεῖς εὑρισκομένους πολὺ κοντὰ στὸν Ἅγιο Μᾶρκο, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦταν καὶ ὁ τότε διάκονος καὶ ἱερομνήμων τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας Θεόδωρος Ἀγαλλιανός (ὁ μετέπειτα ἐπίσκοπος Μηδείας Θεοφάνης) [1], καὶ παραδίδει ἔργα ἐξαιρετικῶς πολύτιμα, ὅπως ἐπιστολὰς τοῦ ἁγίου Μάρκου πρὸς τοὺς φίλους του, προτρέποντάς τους νὰ μὴ μνημονεύουν ὅσους ἀποδέχθηκαν τὴν ἕνωσι μετὰ τῶν Λατίνων, ἢ τὸ πρωτότυπο τοῦ Ἀντιρρητικοῦ κατὰ τοῦ ὅρου τῆς Συνόδου τῆς Φλωρεντίας, γραμμένο ἀπὸ τὸν ἀδελφὸ τοῦ Ἁγίου Μάρκου, Ἰωάννη Εὐγενικό.


Μεταξὺ τῶν ἐλασσόνων κειμένων ποὺ συν­οδεύουν αὐτὴν τὴν πολυτιμότατη συλλογή, συναντήσαμε αὐτὴν τὴν σύντομη προτροπὴ σχετικὰ μὲ τὶς σοβαρὲς πνευματικὲς συνέπειες τῆς λειτουργικῆς μνημόνευσης τοῦ πάπα. Πραγματικὰ οἱ ὑποστηρικταὶ τῆς ψευδοενώσεως διαβεβαίωσαν ὅτι θὰ ἐπρόκειτο μόνον γιὰ τὸ λειτουργικὸ μνημόσυνο τοῦ πάπα, χωρὶς νὰ ἀλλάξῃ κανένα ἐκ τῶν δογμάτων ἢ τῶν ἐθίμων τῆς Ἐκκλησίας (βλ. τὰ Ἀπομνημονεύματα τοῦ Συροπούλου, κεφ. ιβ΄, 13, γιὰ παρόμοιο λόγο τοῦ οὐνίτη «πατριάρχη» Κωνσταντινουπόλεως Μητροφάνους Β΄). 

Ἀλλὰ ἡ κοινωνία καὶ ἐπίσης τὸ ἁπλὸ μνημόσυνο ὅσων ἔχουν διαφορετικὸ δόγμα, ἀποτελεῖ ἀπὸ μόνη της ἀλλοίωσι τοῦ δόγματος καὶ πλήρη συμμετοχὴ στην αἵρεσι, διδάσκει ἡ ἐκκλησιαστικὴ παράδοσις. Τὸ κείμενο αὐτό, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀποτελεῖ μία σπουδαία μαρτυρία γιὰ τὸ εἶδος τῶν ψυχωφελῶν κειμένων ποὺ κυκλοφοροῦσαν τότε μεταξὺ τῶν διωκομένων Ὀρθοδόξων τῆς Κωνσταντινουπόλεως, θὰ ἔπρεπε νὰ προκαλῆ τρόμο σὲ κάθε οὐνίτη ποὺ τὸ ἀναγινώσκει, ἀναλογιζόμενος τὴν βαρύτητα τῶν πράξεών του. 

Καὶ ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἀναγνώσῃ ἐπίσης καὶ ὁ νῦν Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος, ὁ ὁποῖος οὐχὶ ἅπαξ ἐτόλμησε νὰ μνημονεύσῃ τὸν σχισματοαιρετικὸ πάπα κατὰ τὶς ἱερὲς ἀκολουθίες στὸ Φανάρι, ἐξ ἀφορμῆς τῶν ἐπισκέψεών του!

Ὁ ἀναγινώσκων νοείτω, ὡς φοβερά ὄντα καί ταῦτα

[φ. 230β] Ἐὰν ὅλως μνημονεύσῃς πάπαν τὸν ἀζυμίτην, τὸ ἔνζυμόν σου, ὃ κατὰ τὴν παράδοσιν τοῦ Κυρίου εἰς ἀναίμακτον θυσίαν προσέφερες, οὐκ ἔτι τὸ σὸν ἔνζυμον εἶναι δύναται ἔνζυμον, ἀλλὰ κατὰ τὸ ἄζυμον τοῦ παρὰ τοῦ μνημονευομένου, καὶ αὐτὸ ἄζυμον λογισθήσετο· ὅπερ οὐ ψεύδεται Παῦλος τὸ στόμα τῆς ἀληθείας· ὃ γάρ τις κολλᾶται, μετὰ τοῦ κολλωμένου (κολομένου χγ.), ἓν γίνεται· ὥσπερ γὰρ ὁ τῇ πόρνῃ κολλώμενος (κολόμενος χγ.), ἓν σῶμά ἐστι (A΄ Κορ. 6, 17), οὕτω καὶ ὁ μνημονεύων τὸν ἀζυμίτην Λατῖνον (τῷ ἀζυμίτῃ Λατίνῳ χγ.), ἓν καὶ αὐτὸς μετὰ τοῦ ἀζυμίτου ἐστί· καὶ μάρτυς ἐν οὐρανῷ πιστὸς ὁ κανὼν ὁ ἐκκλησιαστικὸς ὁ λέγων, ὅτι ὁ κοινωνῶν τῷ ἀκοινωνήτῳ, καὶ αὐτός ἀκοινόνητός ἐστι (βλ. καν. 2 τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ συνόδου καὶ τὴν ἑρμηνεία αὐτοῦ ὑπὸ Ἀριστηνοῦ)· 

Καὶ ἕτερος κανὼν ἀφορίζων τὸν ἐν οἴκῳ ἑνὶ μετὰ σχισματικοῦ προσευχόμενον (καν. 10 τῶν Ἀποστόλων)· ὃ δὴ τούτου φοβερώτερον θεωρεῖται· καὶ αἰωνίου κολάσεως ἄξιον· τὸ ἀκόλουθον κεφάλαιον παραστήσει, καὶ ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν (Ματθ. 11, 15 κ.ἀ.), ἀκουέτω, εἶπε ὁ Κύριος. Κεφαλήν σου καὶ φῶς καὶ διδάσκαλόν σου καὶ ποιμένα ποιήσας τὸν διπλῆν (δυπλῆν χγ.) παραβάντα τὴν τε Χριστοῦ θεολογίαν περὶ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου ὅτι ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται, (Ἰω. 15, 26) τόν τε ὅρον τῶν οἰκουμενικῶν ἁγίων συν­όδων, καὶ ἀποτολμῶντα λέγειν ὅτι καὶ ἐκ τοῦ υἱοῦ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐκπορεύεται, εἰ γὰρ καὶ τῇ γλώσσῃ σιωπᾶς τὴν παραβατικοτάτην καὶ παράνομον ἐκείνην φωνήν, τῆς προφανεστάτης παρανόμου προσθήκης, ἀλλὰ ἀκριβῶς γίνωσκε (καὶ μηδείς ὀφιακῶς σε ἀπατάτω, ὡς ὁ ὄφις πάλαι τῇ Εὔᾳ) ἐπεὶ πράγματι γὰρ σαλπίζεις καὶ ὑπογράφεις τὴν τοῦ λατίνου παρανομωτάτην προσθήκην (προσθύκην χγ.), ἐν ὅσῳ τὸν [φ. 231α] λέγοντα ταύτην ἐπ’ ἐκκλησίας, σὺ ὡς παναγιώτατον καὶ ἄκρον ἀρχιερέα καὶ κορυφαῖον τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίας, ἐπ’ ἐκκλησίας μνημονεύσεις.

Ἄκουσον καί ἕτερον

Θέλεις μαθεῖν μετὰ ἀκριβείας ὁ μηδὲν ἁμαρτάνειν ἡγούμενος, ἐὰν τὸν Λατῖνον τὸν τῆς παλαιᾶς Ῥώμης ἐπίσκοπος, τὸν ἀθετοῦντα τὰς ἀποστολικὰς καὶ τῶν διαδόχων αὐτῶν, καὶ τῶν ἁγίων καὶ οἰκουμενικῶν συνόδων τὰς θεοδιδάκτους παραδόσεις (παραδώσεις χγ.) καὶ ὅρους, ὡς ὀρθοδοξώτατον τὸν πάπαν μνημονεύειν ἐθέλεις, πόσην ὀργὴν Θεοῦ ἕνεκεν τῆς παρανομίας σου ταύτης ἐν τῷ νῦν αἰῶνι καὶ ἐν τῷ μέλλοντι ἐπισπᾶσαι; Μάθε ἀκριβῶς πρῶτον, τίνα ἀθετεῖς· λέγει γὰρ ὁ γλυκύτατος καὶ ἀψευδὴς (ἀψευδεῖς χγ.) Ἰησοῦς· ὁ ἀκούων ὑμῶν, ἐμοῦ ἀκούει· καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς, ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν, ἀθετεῖ τὸν ἀποστήλαντά με (Λουκ. 10, 16). 

Ὁρᾷς ὅτι ὁ ἀθετῶν τὰς οἰκουμενικὰς ἁγίας συνόδους, καὶ τούς διαδόχους τῶν ἀποστόλων, καὶ τὰς παραδόσεις τῶν ἀποστόλων, ὅτι τὸν μονογενῆ υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ἀθετεῖ πάντως καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, τὸ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορευόμενον· εἰς ὃ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀριδήλως προσκρούουσιν, μᾶλλον δὲ βλασφημοῦσι διὰ τὴν ἐν τῷ ἁγίῳ συμβόλῳ προσθήκην παράνομον, λέγοντες οἱ Λατῖνοι, ὅτι καὶ ἐκ τοῦ υἱοῦ, ὥσπερ ἐκ τοῦ πατρὸς δηλονότι ὑπαρκτικῶς ἐκπορεύεται, οὕτω καὶ ἐκ τοῦ υἱοῦ, τὴν αἰτίαν τοῦ εἶναι ἔχει, κατὰ τὴν ἰδίαν προσωπικὴν ἐκπορευομένην ὑπόστασιν.

Σημειώσεις:

[1] Βλ. ἐνδεικτικὰ τὴν περιγραφὴ τοῦ χειρογράφου στὸν κατάλογο τοῦ K. Hajdú, Wiesbaden 2012, σσ. 363-378.




Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026

Ο Μωαμεθανισμός είναι δημιούργημα των Εβραίων. ~ Αρχ. Χαραλάμπου Βασιλοπούλου


Ο Μωαμεθανισμός είναι δημιούργημα των Εβραίων.

Κατά τον 6ον αιώνα βλέπουν οι Εβραίοι τον Χριστιανισμό να ξαπλώνεται καί ν' αγκαλιάζει όλη τη γη. Θέλουν όμως, με κάθε τρόπο να αναχαιτίσουν την εξάπλωση αυτή. Τους ανησυχεί η ραγδαία πορεία της πίστεως και της Διδασκαλίας του Χριστού. Συνέρχεται τότε το αόρατο Εβραϊκό Επιτελείο Σανχεντρίν (Συνέδριο) και δημιουργεί μια χριστιανομάχο θρησκεία, τον Μωαμεθανισμό.

Ελάχιστοι, ίσως γνωρίζουν, ότι η θρησκεία του Ισλάμ δεν ήταν έργο του αγραμμάτου καί αγροίκου Μωάμεθ, αλλά των Εβραίων...

Ελάχιστοι έχουν μάθει, ότι ο Μωαμεθανισμός είναι εβραϊκό κατασκεύασμα, διότι όλες οι πηγές πληροφοριών από σκοπού καταστρέφονται από τους ενδιαφερομένους.

Ποιοι γνωρίζουν σήμερα, ότι ο ίδιος ο Μωάμεθ ήταν Εβραίος εκ μητρός;

Ποιος ξέρει, ότι τρεις τουλάχιστον από τις γυναίκες του ήσαν Εβραίες και ο ίδιος ήταν δαιμονισμένος;

*Ποιος έμαθε ποτέ, ότι ολόκληρο το περιβάλλον του αποτελείτο από Εβραίους σατανιστές (μάγους, αστρολόγους και αποκρυφιστές) με επικεφαλής τον διαβόητο Εβραίο εξάδελφο της γυναικός του Ουάρακα; - Κατάφεραν οι σατανικοί εωσφοριστές του «Σανχεντρίν» να φτιάξουν τον αγράμματο, αστοιχείωτο, επιληπτικό και δαιμονισμένο βεδουίνο Μωάμεθ, ψευδοπροφήτη. Τον ανέβασαν ψηλά για να διαδώσει με την βία του σπαθιού την ψεύτικη θρησκεία καί να πληγεί έτσι ο Χριστιανισμός.

*Ποιο είναι όμως το αποτέλεσμα αυτής της εχθρικής στάσεως των Εβραίων εναντίον του Χριστού; Τί κέρδισαν από την δημιουργία του Ισλάμ οι εωσφοριστές του Σανχεντρίν; - Δημιούργησαν τον χειρότερο και τον πλέον θανάσιμο εχθρό του εβραϊσμού.

*Το πρώτο εβραϊκό αίμα έχυσε ο ίδιος ο Μωάμεθ και το έργο του συνεχίζουν σήμερα οι οπαδοί της θρησκείας του.

*Δεν είναι πολύς καιρός, που 510 εκατομμύρια Αράβων έδωσαν βαρύ όρκο να εξαφανίσουν από το πρόσωπο της γης και τον τελευταίο Εβραίο!

*600 εκατομμύρια Μουσουλμάνοι, τους οποίους δημιούργησαν οι Εβραίοι για να κτυπήσουν τον Χριστιανισμό, είναι έτοιμοι να πλήξουν μέχρις αφανισμού τους Ισραηλίτες και όχι τους Χριστιανούς, όπως είχαν προσχεδιάσει εκείνοι.

*Βλέπεις, λοιπόν, αναγνώστη, ότι ο Θεός επέστρεψε στο κεφάλι τους, τα βέλη που ακόντισαν εναντίον του Χριστιανισμού.

(Από το βιβλίο: ''Ο Οικουμενισμός χωρίς την μάσκα του'' - Αρχιμανδρίτη Χαραλάμπου Βασιλοπούλου)


Σάββατο 21 Μαρτίου 2026

Απορώ... ~ Άγιος π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης


Απορώ και θαυμάζω, με τόσα γράμματα και δεν κατόρθωσαν οι άνθρωποι να βάλουν μέσα τους, του Θεού τα πράγματα. Δεν βαδίζουμε καλά, και θα τιμωρηθούμε διότι εγκαταλείψαμε τον Θεό... (...)

~ Άγιος π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης
_____________________

Κυριακή 15 Μαρτίου 2026

''Τούς ὀλιγοπίστους παραμύθησαι...'' -- Θεία Λειτουργία του Μ. Βασιλείου


''Τούς ὀλιγοπίστους παραμύθησαι...'' ~ Θεία Λειτουργία του Μ. Βασιλείου

Η φράση αυτή αποτελεί μέρος της ευχής της Θείας Λειτουργίας του Μεγάλου Βασιλείου, η οποία τελείται 10 φορές τον χρόνο (κυρίως τις Κυριακές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, την 1η Ιανουαρίου, και την Μ. Πέμπτη / Μ. Σάββατο).

Συγκεκριμένα, στην ευχή της προσκομιδής και περί των πιστών, ο ιερέας δέεται:

«Μνήσθητι, Κύριε, τοῦ περιεστῶτος λαοῦ, καὶ τῶν δι' εὐλόγους αἰτίας ἀπολειφθέντων, καὶ ἐλέησον αὐτοὺς καὶ ἡμᾶς, κατὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους σου· τὰ ταμεῖα αὐτῶν ἔμπλησον παντὸς ἀγαθοῦ· τὰς συζυγίας αὐτῶν ἐν εἰρήνῃ καὶ ὁμονοίᾳ διατήρησον· τὰ νήπια ἔκθρεψον· τὴν νεότητα παιδαγώγησον· τὸ γῆρας κατακράτησον· τοὺς ὀλιγοπίστους παραμύθησαι· τοὺς σκεδαζομένους ἐπισυνάγαγε· τοὺς ἀπαχθέντας ἐπίστρεψον καὶ τῇ ἁγίᾳ σου καθολικῇ καὶ ἀποστολικῇ Ἐκκλησίᾳ σύναψον...».

Ας εξετάσουμε την φράση "τοὺς ὀλιγοπίστους παραμύθησαι":

Ὀλιγοπίστους: Αυτούς που έχουν ασθενική, αδύναμη πίστη, που αμφιβάλλουν ή δειλιάζουν... αυτούς που δεν έχουν ακόμη ορθή πίστη, και απογοητεύονται απο τις κοσμικές αποτυχίες, ακόμη και όταν αυτές οδηγούν στόν Χριστό, και περιέχουν ωφέλεια για την ψυχή, και σωτηρία...

Παραμύθησαι: Δώσε μια παρηγοριά, μια ελπίδα, μια αχτίδα φωτός και αισιοδοξίας, να δυναμώσουν ώστε να αντέξουν τις δυσκολίες της πνευματικής ζωής, αλλά και τις δυστυχίες που προκύπτουν απο την αμαρτίες μας και την αποστασία των λαών της γής απο τον Θεό...

Δώστε μια καλή παραμυθίαν στόν λαό... Όποιος έχει αποκτήσει μια πιο ''προχωρημένη κατάσταση'' στήν πνευματική ζωη, γνωρίζει πολύ καλά περί τίνος ομιλώ, και ενθυμείται ακόμη και προσωπικές περιπτώσεις καλής ''Παραμυθίας'' απο τον πνευματικό του πατέρα.

Μιάν αλήθεια που δεν μπορούσε να ακούσει, και αντί αυτού, μιάν παραμυθία, μια παρηγοριά, γύρω απο ενα θέμα, ώστε να αντέξει, και χάριτι Θεού, να προχωρήσει στήν πνευματική του πορεία, χωρίς να εγκαταλείψει απο ολιγοπιστία, και να φθάσει έτσι σε μια άλλη κατανόηση των πραγμάτων, πνευματικό το τρόπο...

Οσα λιγοστά, απο προσωπικής πείρας γνωρίζω, ως συνεργάτης των Πνευματικών, και διακονητής στο Ιερό, σε Ναούς της Ι.Μ.Πατρών, με κάνουν να είμαι πολύ σκεπτικός απέναντι σε κάθε ιδέα ''κοσμικής αναλαμπής'' που περιμένουν πολλοί αδελφοί...

Κατανοώ την ανάγκη του κόσμου για μία κοσμική νίκη.

Άλλωστε γι' αυτό ακριβώς πρόδωσε ο Ιούδας Τον Χριστό... δεν ήταν ο κοσμικός ''Μεσσίας'' που επιθυμούσε για να ελευθερώσει το Ισραήλ απο τούς Ρωμαίους και να κάνει ''δυνατό'' το Ισραήλ...

Και φτάνουμε στο: Θα πάρουμε την Πόλη!

Σε πολλούς που τον ρωτούσαν, πότε θα πάρουμε την Πόλη...

Ο Άγιος Παΐσιος απαντούσε και το εξής: 

Εσύ πήρες τον Χριστό μέσα σου; άσε πότε θα πάρουμε την Πόλη...

Μήπως ανεξομολόγητοι και ακοινώνητοι το σύνολο των Ελλήνων, ονειρευόμαστε... την Πόλη;

Δεν είμαι απέναντι σε όσους Αγίους έκαναν τέτοιου είδους προβλέψεις, απεναντίας είμαι δίπλα τούς... Αν και το σύνολο της Κοινής των Θεούμενων Πατέρων Δόξας δεν μίλησε ποτέ για τέτοιες ''νίκες'' της Ορθοδοξίας. 

Μήπως όμως ειπώθηκαν ως προτροπή σε μετάνοια και παραμυθία σε αδύναμες ψυχές;

Να την πάρουμε την Πόλη, μην σας χαλάσω τώρα το χατίρι, αρκεί να θυμόμαστε και τούτο:

Την ωρα της εξόδου της ψυχής απο το σώμα, αυτό που θα έχει σημασία για την σωτηρία μας είναι η μετάνοια, η κατάσταση της ψυχής μας, αν είμαστε μέτοχοι της θείας Χάριτος Του Χριστού, και οχι πιά Πόλη είχαμε στήν κατοχή μας...

''Να την πάρουμε την Πόλη'', εφόσον έχουμε πάρει μέσα μας Τον Χριστό. Άλλη νίκη δεν υπάρχει.

- Κύριος να χαρίζει φώτιση και σοφία ολούθε. Εύχεστε.



''Τούς ὀλιγοπίστους παραμύθησαι...'' - Θεία Λειτουργία του Μ. Βασιλείου

(Μικρές σκέψεις επάνω στόν λόγο αυτό, που τόσο έντονα αποτυπώθηκε σήμερα στήν σκέψη μου κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας του Μ. Βασιλείου, 15/3/26. Της Σταυροπροσκυνήσεως.)

Δευτέρα 9 Μαρτίου 2026

«Εἶναι προτιμότερο να ζεῖς μέ τρεῖς πού ἔχουν φόβο Θεοῦ...»


«Εἶναι προτιμότερο να ζεῖς μέ τρεῖς πού ἔχουν φόβο Θεοῦ παρά μέ μύριους πού δέν φοβοῦνται τόν Θεό. Στίς ἔσχατες μέρες, στούς ἑκατό τό πολύ κοινοβιάτες μοναχούς, λίγοι θα σωθοῦν· καί στούς Κελλιῶτες ὅπως λογαριάζω θά εἶναι πολύ λιγότεροι. Ὅλων ἡ ἀγάπη θα στραφεῖ στά τραπεζώματα καί στήν γαστριμαργία. Πολλοί εἶναι οἱ καλεσμένοι, λίγοι ὅμως οἱ ἐκλεκτοί. Ὅλοι ἀγαποῦν νά ἄρχουν καί νά 'χουν χρήματα...».

~ Τό Μέγα Γεροντικόν, Τόμος Τρίτος ​Κεφάλαιο Ι'
σελ. 257 Ἔκδοση Ἱ. Ἡσυχαστηρίου «Τὸ Γενέσιον τῆς Θεοτόκου»
 Πανόραμα Θεσσαλονίκης


Παρασκευή 6 Μαρτίου 2026

Ο Στρατός του Ισραήλ, γνωρίζει γιατί πολεμά... εμείς;


Λέει συχνά η λαϊκή σοφία, πως ο διάβολος κρύβεται στίς λεπτομέρειες...

Και πράγματι, αν δεί κανείς προσεκτικά τα ''διακριτικά'' σηματάκια που φέρουν οι Ισραηλινοί στρατιώτες, επάνω στίς στολές τούς αυτές τις μέρες, είναι ξεκάθαρο τι προσδοκούν και γιατί πολεμούν...

Στήν μια περίπτωση βλέπουμε το ''Μεγάλο Ισραήλ'', τα σύνορα που επιθυμούν και θεωρούν πως πρέπει να έχει το Μέγα Κράτος που θα κυβερνήσει ολο τον κόσμο...

Στήν δεύτερη περίπτωση βλέπουμε τον Τρίτο Ναο του Σολομώντα, όπου εκεί θα εμφανιστεί και εδραιωθεί ο Ένας Παγκόσμιος Κυβερνήτης, ο Μεσσίας που περιμένουν, ο ονομαζόμενος απο τις γραφές  Αντίχριστος...


Είθε κάποια στιγμή ως λεγόμενοι Ορθόδοξοι που υποτεθείτε πως είμαστε, να διακρίνουμε πως ο πόλεμος είναι πρωτίστως πνευματικός, και δεν αφορά, μόνο πετρέλαια, ούτε χρήματα, και άλλα κοσμικά, αλλά αφορά τον ερχομό του αντιχρίστου. Τώρα ζούμε την προετοιμασία. Τώρα στρώνουν τα χαλιά...

Ο Στρατός του Ισραήλ, γνωρίζει γιατί πολεμά... εμείς;

~ Δημήτρης Ρόδης

Εναλλακτικές αναρτήσεις

Share this