Δεν έχω άλλο δώρο πιο πολύτιμο, να σας δώσω...

''Θα παρακαλέσω τον Κύριο να σας δώσει

το χάρισμα της ευχής...''

Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής

Θα παρακαλέσω τον Κύριο να σας δώσει το χάρισμα της ευχής. Δεν έχω άλλο δώρο πιο πολύτιμο, να σας δώσω. Ο Χριστός να κατοικήσει στις καρδιές σας. Να γίνετε θρόνοι Κυρίου, δια της ευχής...

Δια της ευχής θα κερδίσετε το παν. Καθαρίζεται ο άνθρωπος, λαμπρύνεται, αγιάζεται...

Θα προσευχηθώ να ζείτε και να αναπνέετε τον καθαρό αυτόν αέρα της προσευχής του Ιησού Χριστού. Οι καρδιές σας να γίνουν θυμιατήρια και να ανεβαίνουν οι προσευχές σας στο θρόνο του Θεού...

Όταν θα καλλιεργήσετε την ευχή, δε θα κουράζεστε, δε θα ταράζεστε, δε θα νυστάζετε στις ακολουθίες, διότι το σώμα σας θα είναι πλέον ένδυμα. Το φόρεμα ούτε λυπάται, ούτε κρυώνει, ούτε κουράζεται...

Η Νοερά προσευχή αφομοιώνει, συνδέει, αγιάζει. Όταν στη ψυχή ανάψει η πυρκαϊά της ευχής όλα τα ξηρά καίγονται και εξαφανίζονται. Η νοερά προσευχή είναι η βάση της τελειότητος. Η πρώτη βαθμίδα της πνευματικής ανυψώσεως είναι η νοερά προσευχή. Αυτή γέμισε τον Παράδεισο από τόσους αγίους ανθρώπους.

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος καθαρισμού και αγιασμού από τη νοερά προσευχή. Καλοί είναι και οι ψαλμοί (οι εκκλησιαστικοί ύμνοι), αλλ’ αυτούς τους λέμε για να ελκύουμε και να συγκινούμε τον κόσμο.

Αυτοί που ψάλλουν, μοιάζουν με ανθρώπους, που βρίσκονται έξω από το παλάτι του Βασιλέως και φωνάζουν διάφορα άσματα για να δείξουν τον ενθουσιασμό τους.

Ευχαριστείται βέβαια ο Βασιλιάς και από αυτά, αφού γίνονται για το πρόσωπό του, αλλά ευφραίνεται και προσέχει περισσότερο τους μυστικούς της αυλής του, αυτούς που του μιλούν στο αυτί Του...

Εμείς πρέπει να μιλάμε στον Βασιλέα μυστικά, στο αυτί του.

Στην αρχή της ευχής αισθάνεσαι χαρά, έπειτα γλυκύτητα και στο τέλος σαν καρπός έρχονται τα δάκρυα. Διότι αισθάνεσαι πλέον την παρουσία του Χριστού...

Η ευχή είναι το σωσίβιο της ψυχής και του σώματός μας. Και στον ωκεανό ακόμα να βρεθείς, με βάρκα την ευχή, ταξιδεύεις άφοβα...

Δια της ευχής γίνεται ο άνθρωπος σαν παιδί. Τον επαναφέρει στην απλότητα και την αθωότητα που είχε ο Αδάμ στον Παράδεισο πριν την πτώση. Παύει τη διαφορά του άλλου φύλου. Αποκτά ακατανόητη για τους κοσμικούς την ευλογημένη αγία απάθεια.

Με την ευχή αγιάζεις τον τόπο που κάθεσαι και το έργο που κάνεις.

Πρόσεξε τώρα ο διάβολος στενοχωριέται, που τον πολεμάς με την ευχή. Θα προσπαθεί να σου αποσπά το νου σου με διάφορες σκέψεις. Όλοι οι πειρασμοί σου πρέπει να ξέρεις, είναι για να σε εμποδίσουν από την προσευχή του Ιησού.

Μεταλαμβάνετε συχνά, προσεύχεστε θερμά με την καρδιά σας, υπομένετε και θα δείτε χέρι δυνατό να σας κρατάει.

Όταν θα καλλιεργήσετε τη νοερά προσευχή, θα γίνετε πλέον παιδιά του παλατιού. Θα ξέρετε τη γλώσσα του Βασιλιά και τους βασιλικούς τρόπους. Τότε μόνο με ένα νεύμα θα έχει άγια σκιρτήματα η καρδιά σας...

Καλλιεργήστε την ευχή. Αυτή θα σας οδηγήσει στον Παράδεισο. Θα βλέπετε τη χάρη του Θεού οφθαλμοφανώς, θα αποκτήσετε τη χαρά του Ουρανού. Θα λεπτύνετε και θα πετάτε με την ευχή. Θα αισθάνεστε ζωντανή την παρουσία του Χριστού μας μέσα και γύρω σας...

Είναι βασιλικός ο άνθρωπος που ενώνεται με το Θεό. Είναι τότε πολύ προσεκτικός στους λόγους του. Επιθυμεί να μη διακόπτει τη μυστική συνομιλία του Βασιλιά και όσες φορές οι άλλοι, που τον πλησιάζουν, δε τον καταλαβαίνουν, τον κουράζει πολύ...

Επιθυμώ να ιδρύσετε σταθμούς προσευχής στις καρδιές σας. Θέλω ν’ακούσω μέσα σας τη φωνή του Κυρίου. Από την καρδιά σας να μιλάει ο Κύριος. Να είστε θρόνοι Κυρίου, δια της ευχής.

Η πνευματική ζωή έχει χαρές μεγάλες. Πετάς, φεύγεις απ΄τον κόσμο, δε λογαριάζεις τίποτε. Να γίνετε παιδιά που κατοικεί ο Θεός στην καρδιά σας.

Η προσευχή όλα τα τακτοποιεί. Εκμηδενίζει τις αποστάσεις. Τις βουλήσεις των ανθρώπων μεταβάλλει. Δίνει θάρρος, πίστη και υπομονή στη ζωή μας πάντοτε.

Την ένωση της ψυχής σας μετά του Θεού να φροντίσετε...

Όταν θα βαδίσετε στις γραμμές της προσευχής, της σιωπής και της μελέτης, θα δείτε να κατοικεί ο Χριστός στην καρδιά σας.

Η Παναγία να σας διαφυλάει, ο Χριστός να κατοικήσει στις καρδιές σας . Αυτό είναι παιδιά μου η τελειότητα.. Θέλω όταν σας πλησιάζω να μου μιλάει ο Χριστός από τις καρδιές σας και εσείς πάλι να ακούτε τον Νυμφίο σας να μιλάει μέσα από τη δική μου ψυχή και τότε είναι το πραγματικό μυστικό πανηγύρι...

Η χάρη του Θεού, η πνευματική ένωση θα σας μεταμορφώσει, θα γίνετε άλλοι άνθρωποι, θα φύγει ο φόβος. Με την απεριόριστη χάρη δε θα φοβάστε τον θάνατο. Θα θεωρείτε τη ζωή αυτή, όσο καλή και αν φαίνεται, σκλαβιά. Τότε θα έχετε την πραγματική χαρά, όταν θα έχετε δια της ευχής τον Χριστό στην καρδιά σας.

Θα προσεύχομαι να σας δίνει ο Θεός υπομονή, θερμή προσευχή και αναβάσεις προς τον Χριστό μας...

Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής

Πηγή: logosfotos.blogspot.com

Περί πειθαρχίας του Ποιμένος εις το θέλημα του Θεού. ~ Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου

«Μηδέν, άνευ γνώμης σου γινέσθω, 

μηδέ συ άνευ γνώμης Θεού τι πράσσε».

Είναι μία κεντρική ιδέα του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου που συναντάται πυκνώτατα εις τας επιστολάς του.

Το μυστικόν της επιτυχίας της πειθαρχίας των ποιμαινομένων ευρίσκεται εις την πειθαρχίαν του ποιμένος εις το θέλημα του Θεού.

«Μηδέν, άνευ γνώμης σου γινέσθω, μηδέ συ άνευ γνώμης Θεού τι πράσσε».

Τίποτα να μη γίνεται χωρίς την γνώμην σου. 

Μή­τε συ να πράττης κάτι χωρίς την γνώμην του Θεού.

Πάντοτε πρέπει να ερωτά ο ποιμήν προκειμένου να επιβάλη μίαν γνώμην του εις το ποίμνιον: «Αυτό θα το επέβαλλε ο Θεός;». «Θα το ήθελε ο Θεός;». «Θα ωφελήση αυτήν την ψυχήν;». «Θα οικοδόμηση την Εκκλησίαν;».

Κριτήριον ποιμαντικού έργου θα είναι πάντοτε το θέλημα του Θεού το αποβλέπον εις τον σκοπόν του ποιμαντικού έργου που είναι η σωτηρία.

Ο ποιμήν δια να εξασφάλιση αυτήν την πειθαρ­χίαν, πρέπει να ίσταται μεταξύ Θεού και ποιμαινομέ­νων και να εκφράζη ανοθεύτως το θέλημα του Θεού, ζων ο ίδιος ως απολύτως ποιμαινόμενος υπό του Θε­ού.

Να μπορή να λέγη ανά πάσαν στιγμήν: «Κύριος ποιμαίνει με» (Ψαλμ. κβ' 1).

*****

Απόσπασμα απο: ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΑΙ ΠΡΟΤΡΟΠΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΑΓ. ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΦΟΡΟΥ

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

Σχόλιο Π. κοινωνίας: Aς γνωρίζουν εκείνοι που έλαβαν τις θέσεις του Ποιμένα, και πράττουν τα αντίθετα απο τον νόμο του Θεού, πως την ημέρα της κρίσεως θα βρεθούν υποψήφιοι, και αυτοί, και όσοι τούς επαινούν, να ακούσουν τoν λόγο Του Δεσπότη Χριστού: “Ποτέ δε σας ήξερα· φύγετε μακριά μου, εσείς που αντιστρατεύεστε το νόμο του Θεού”. (κατά Ματθαίον 7.23) 

Όταν ασπάζεστε τις εικόνες των μαρτύρων... ~ Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Όταν ασπάζεστε τις εικόνες των μαρτύρων του Χριστού, ασπάζεστε τις πληγές και τα παθήματά τους για χάρη του Βασιλέως Χριστού.

Όταν αγγίζετε με το χέρι σας τις εικόνες των οσίων ασκητών και εγκρατευτών, δεν αγγίζεται το σανίδι αλλά τους κόπους και τις αρετές τους.

~ Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Ἀκόμη καί τυχαῖα νά ξυπνήσεις τήν νύχτα, μήν ξανακοιμηθείς ἀμέσως...

Ἀκόμη καὶ τυχαῖα νὰ ξυπνήσεις τὴν νύχτα, μὴν ξανακοιμηθεὶς ἀμέσως. Εἶναι μιὰ εὐκαιρία ποὺ σοῦ δίνει ὁ Θεὸς νὰ προσευχηθεὶς ὅσο μπορεῖς μὲς στὴν ἡσυχία...

Νὰ σηκώνεσαι, νὰ γονατίζεις μπροστὰ στὸν Ἐσταυρωμένο καὶ τοὺς Ἁγίους καὶ νὰ προσεύχεσαι ταπεινὰ καὶ μὲ ἀγάπη...

Μισὴ ὥρα, ἕνα τέταρτο, πέντε λεπτά, ὅσο μπορεῖς. Θὰ βρεῖς μεγάλη βοήθεια...

~ Ὅσιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης

“Θα πας τον π. Τιμόθεο στους Δανιηλαίους...” ένα χλιμίντρισμα και η εντολή γινόταν πράξη.

Ο χαριτωμένος ημίονος, ήταν ο προσωπικός μεταφορέας του Οσίου Γερασίμου Μικραγιαννανίτη στις δύσκολες διαδρομές από τη Μικραγιάννα στις Σκήτες και τα Μοναστήρια του Αγίου όρους. Ήθελε όμως απαραίτητα πριν τις μεταφορές και τις άλλες δουλειές που έκανε, και ένα μεγάλο φιλί...

Είχε μιάν οικειότητα με τον Γέροντα που ξάφνιαζε. Χαρακτηριστικό είναι πως πολλές φορές μετέφερε μόνο του επισκέπτες σε διάφορα σημεία της Σκήτης, αφού πρώτα ο Γέροντας του ψιθύριζε στο αυτί τον προορισμό, π.χ. 

“Θα πας τον π. Τιμόθεο στους Δανιηλαίους και θα περιμένεις να τον γυρίσεις πίσω εδώ”. Ένα χλιμίντρισμα και η εντολή γινόταν αμέσως πράξη. 

Το ζωάκι σε πήγαινε εκεί που του είπε ο Γέροντας, περίμενε υπομονετικά να τελειώσεις τη δουλειά σου και σε γύριζε πίσω, πολλές φορές αλλάζοντας και τη διαδρομή για να θαυμάσεις το τοπίο... 

Επιστρέφοντας ήθελε το απαραίτητο ''φιλί'' από τον Γέροντα. που πολλές φορές το έπαιρνε και από τον αναβάτη και ένα μεγάλο τραγανό παξιμάδι για τα “μεταφορικά”. Τόσο απλή και ωραία έφτιαξε ο Δημιουργός τη ζωή μας, εμείς κάπου τα αλλάξαμε όλα και πήραμε τη ζωή μας λάθος, κατά τον ποιητήν...

Πηγή: apantaortodoxias.blogspot.com

Ένας Επίσκοπος υψώνει το ανάστημά του στον πλανητάρχη!

Ένας Επίσκοπος υψώνει το ανάστημά του στον πλανητάρχη! (τον 4ο αιώνα μ.Χ.)

του π. Ανανία Κουστένη

Στις 7 Δεκεμβρίου γιορτάζει ο Άγιος Αμβρόσιος, Επίσκο­πος Μεδιολάνων. Στο σημερινό Μιλάνο της Ιταλίας. Του 4ου αιώνος κι αυτός, σπουδαίος, νομικός μεγάλος, έγινε διοικητής του Μιλάνου και της επαρχίας εκεί, ήταν δίκαιος και συνετός και κατηχούμενος.

Ετοιμαζόταν, δηλαδή, να βαφτισθεί... Πέθανε ο επίσκοπος Μεδιολάνων και μετά οι ορθόδοξοι μάλωναν με τους Αρειανούς στο ποιός θα καταλάβει τον θρόνο. Και έγινε κίνημα. Επανάσταση. Κι ως διοικητής ο Αμβρόσιος εστάλη να καταστείλει την στάση και την επανάσταση και να φέρει την ησυχία και την ειρήνη...

Πήγε, λοιπόν, και τους μίλησε τόσο γλυκά, ήταν ρήτορας και σοφός και ενάρετος, παρότι ακόμη δεν είχε βαφτισθεί. Και τους κατάφερε και τους ηρέμησε...

Και τότε ένα παιδάκι φώναξε δυνατά: "Ο Αμβρόσιος να γίνει επίσκοπος!"

Ήταν φωνή Θεού. Ήταν κλήσις Κυρίου. Κι εκείνος, βέβαια, δεν ήθελε, και λέει το Συναξάριο πώς, μόλις τ’ άκουσε αυτά κι ο κόσμος όλος, αιρετικοί και χρι­στιανοί, είπαν ναι, άξιος, τί κάνει εκείνος;

Φεύγει, με τρόπο, και καθώς βράδιαζε, καβαλάει ένα άλογο κι έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση, για να μη γί­νει μητροπολίτης. Και μόλις ξημέρωσε, τί είχε γίνει; Βρέθηκε, πάλι, στο ίδιο σημείο, από οπού έφυγε. Στης εκκλησίας την αυλή. Και τότε κατάλαβε ότι ο Θεός τον ήθελε σ’ αυτή τη θέση. Στον Θεό ποιος μπορεί να πει όχι;

Κι έγινε, λοιπόν, επίσκοπος Μεδιολάνων, ο μεγά­λος Αμβρόσιος, φρόντισε τους χριστιανούς, φρόντισε τους αιρετικούς, διότι η Εκκλησία εταλαιπωρείτο από τον Αρειανισμό και τις παραφυάδες του, και προ­παντός με τον Θείο του λόγο και με την αγία χάρη, έφερνε αμέτρητους στην Εκκλησία και προστάτευε πολλούς δυσκολεμένους και αδύνατους.

Είχε τόση παρρησία, που έβαλε επιτίμιο και κανόνα στον ίδιο τον αυτοκράτορα Θεοδόσιον τον Μέγαν. Με κάποια στάση, που έγινε στη Θεσσαλονίκη και μετά που έδωσε εντολή να φονεύσουν 7.000 στασιαστές.

Κι ο Θεοδόσιος, όταν πήγε στην εκκλησία και μπήκε στο Ιερό Βήμα, του λέει ο άγιος Αμβρόσιος: «Έξω!»

Σε ποιόν είπε «Έξω;» Στον πλανητάρχη, παρακαλώ.

Σε ποιόν είπε «Έξω;» Σ’ αυτόν. Κι ο Θεοδόσιος με­γάλος κι αυτός. Να το πούμε. Λοιπόν. Το εδέχθη! Εδέχθη επιτίμιον οκτώ μηνών.

Ούτε να μεταλάβει ούτε να κάμει τίποτε απ’ τα καθήκοντά του. Το εδέχθη, με άκρα ταπείνωση και μεγάλη υπακοή. Γιατί είχε κα­ταλάβει κι αυτός ένα πολύ σπουδαίο πράγμα. Ότι δεν μπορούμε, με κανένα τρόπο, να εναντιωθούμε στην Εκκλησία. Στην Εκκλησία και στον Θεό! Τί σπουδαίος κι αυτός. Λέμε ναι...

Αλλά, άμα έχεις την οικουμένη στα χέρια σου, θα κάμεις και λάθη.

Η ομορφιά ποιά είναι στον Θεοδόσιο; Ότι εδέχθη και παρεδέχθη! Και μετενόησε!

Και την ημέρα των Χρι­στουγέννων πήγε στην εκκλησία και τί; Έκανε μετάνοια μπροστά στον επίσκοπο και σ’ όλο το εκκλησία­σμα και ζήτησε επισήμως συγγνώμη, κλαίγοντας! Κλαίγοντας! Και αποκατεστάθη. Αυτός ο Μέγας Θεοδόσιος! Αποκατεστάθη! Και είναι κι εκείνος γραμμένος στο Αγιολόγιο.

Γιατί, αν ο Μέγας Κωνσταντίνος έφερε τη θρησκευ­τική ελευθερία στην αυτοκρατορία και στον κόσμο, ο Μέγας Θεοδόσιος διάλεξε, ως επίσημη θρησκεία του κράτους του, την ορθοδοξία, η οποία κινδύνευε από Γότθους, βαρβάρους, αιρετικούς, Ιουδαίους, είδωλολάτρες, κι έκαμαν θραύση.

Και τώρα την πήρε την Εκκλησία, την ορθοδοξία, υπό την προστασία του ο αυτοκράτωρ.

Έθεσε, δηλαδή, τον εαυτό του στη διά­θεση της Εκκλησίας.

Ήταν, δηλαδή, υπερασπιστής του ορθοδόξου δόγματος. Είναι πολύ σπουδαίο κι αυτό. Να το πούμε. Ισχύει μέχρι και σήμερα…Ο άγιος Αμβρό­σιος εκοιμήθη εν Κυρίω το 397 στο Μιλάνο, στα Μεδιόλανα, τότε, όπου είχε γίνει το Σύμφωνο των Μεδιολάνων.

Η συμφωνία του Κωνστα­ντίνου του Μεγάλου και του Λικινίου για ανεξιθρησκεία. Να υπάρχει, δηλαδή, θρησκευτική ελευθερία, που υπάρχει μέχρι σήμερα…

Ένας Επίσκοπος υψώνει το ανάστημά του στον πλανητάρχη!

________________________________________________

(π. Ανανίας Κουστένης, Χειμερινό Συναξάρι, τ. Α, εκδ. Ακτή, Λευκωσία 2008, σ. 32-37. Αποσπάσματα) Πηγή:o-nekros.blogspot.com

Σχόλιο Π. κοινωνίας: O Θεοδόσιος κατὰ την εορτὴ των Χριστουγέννων βρέθηκε στὰ Μεδιόλανα και θέλησε να μεταβεί στην Εκκλησία και να κοινωνήσει... Ο άγιος Αμβρόσιος, ντυμένος τα ιερατικά του άμφια, βγήκε στη θύρα του ναού και δεν επέτρεψε στον αυτοκράτορα να προχώρησει. «Είναι τα χέρια σου βαμμένα με αίμα», του είπε. Ο Θεοδόσιος θέλησε να δικαιολογηθεί κι απάντησε στον Ιεράρχη: «Κι ο Δαβὶδ αμάρτησε!».

Τότε ο άγιος Αμβρόσιος είπε στον Θεοδόσιο. «Τον μιμήθηκες στο έγκλημα, να τον μιμηθείς και στη μετάνοια»! Όταν ο αυτοκράτορας άκουσε αυτά τα λόγια, τα πήρε τόσο κατάκαρδα, και ήλθε σε συναίσθηση και συντριβή, και έβαλε δημόσια μετάνοια ενώπιον του λαού και του Επισκόπου

(Σχετικά απο τον Παυλίνο, ο οποίος συνέγραψε τον βίο του αγίου Αμβροσίου, λίγο μετά την κοίμηση του τελευταίου. Παυλίνου, Βίος Αμβροσίου).

Κατά τον Θεοδώρητο σε άλλο περιστατικό, ο Αμβρόσιος δεν άφησε τον Θεοδόσιο, αφού είχε βάλει μετάνοια, να εισέλθει εις το ιερό για να μεταλάβει μαζί με το ιερατείο όπως όριζε τότε το έθιμο στήν Κωνσταντινούπολη, αλλά τον ταπείνωσε εκ νέου δημόσια, και του όρισε θέση ανάλογη με τον λοιπό λαό, «Βγές και στάσου στήν θέση της τάξεως των λαικών!» φρονώντας ότι «αλουργίς βασιλέας ουχ ιερά ποιεί»... Δίχως καν να απαντήσει ο Θεοδόσιος βγήκε απο το ιερό και έλαβε θέση μαζί με τούς λαικούς, αλλά και όταν επέστρεψε στήν Κωνσταντινούπολη, ποτέ ξανά δεν τόλμησε να εισέλθει στο ιερό βήμα για να μεταλάβει.

Ο Επίσκοπος Αμβρόσιος των Μεδιολάνων δε συναίνεσε στις αξιώσεις του επισκόπου Ρώμης Δάμασου για την προβολή του ''πέτρειου πρωτείου'', (την αρχή της παπικής πλάνης περί του πρωτείου, και αλάθητου του πάπα) μολονότι υπήρξε ο πρώτος που εισηγήθηκε τον όρο πρωτείο (primatum). Υποστήριξε πως η Εκκλησία της Ρώμης διεκδικούσε το πρωτείο της ομολογίας και της πίστης, μέσα στα πλαίσια της δυτικής χριστιανοσύνης, αλλά σε καμία περίπτωση αυτό δε συνιστούσε πρωτείο τάξεως.

''Κι όμως καθένας, που δεν ομολογεί όλα όσα ανήκουν στον Χριστό, στην πραγματικότητα αρνείται τον Χριστό...'' ~ Άγιος Αμβρόσιος, Επίσκοπος Μεδιολάνων

(1. St. Ambrose of Milan, Commentary on the Gospel of Luke, (389 μ. Χ) 1304, The Faith of the Early Fathers, σ. 163)

Αν αύριο έρθει ένας Πατριάρχης...

Αν αύριο έρθει ένας Πατριάρχης και πει ότι πρέπει να ενωθούμε με τον Πάπα, αυτοί που θα τον ακολουθήσουν θα είναι αυτοί που θα προδώσουν τον Χριστό. 

~ Άγιος Γέροντας Σάββας Αχιλλέως

Ο Χριστός δεν ήρθε για τους καθαρούς, αλλά για τους πληγωμένους...

Κάποτε, ήρθε στο Μοναστήρι του Οσίου Δαβίδ στην Εύβοια, όπου ήταν ηγούμενος ο Γέροντας Ιάκωβος, ένας άνθρωπος σκληρός, άθεος, με περήφανο και ειρωνικό ύφος. Ήρθε επειδή μια συγγενής του, που τον αγαπούσε, τον έπεισε «να πάει να δει εκείνον τον καλόγερο που λένε πως είναι άγιος...». 

Μπαίνει μέσα στο μοναστήρι, και βρίσκει τον Γέροντα να στέκεται ήρεμος και χαμογελαστός.

Ο άνθρωπος δεν περίμενε χειραψίες. Πάει να πει μια κουβέντα, αλλά ο Άγιος τον κοιτάζει κατάματα και του λέει γλυκά, χωρίς καν να τον ξέρει:

— Παιδί μου… αυτός που λες πως δεν υπάρχει, σε περιμένει κάθε βράδυ που κλαις μόνος σου...

Ο άθεος ταράχτηκε... Δεν είχε πει τίποτα σε κανέναν. Κανείς δεν ήξερε πως τα βράδια, μόνος του, του ξέφευγαν δάκρυα και λόγια όπως: «Θεέ μου, υπάρχεις άραγε;»

Ο Γέροντας του χαμογέλασε, του έπιασε απαλά το χέρι και του είπε:

— Ο Χριστός δεν ήρθε για τους καθαρούς, αλλά για τους πληγωμένους. 

Μην Τον φοβάσαι. Αυτός θα σε βάλει στον Παράδεισο. Όχι γιατί είσαι καλός — αλλά γιατί Τον αναζήτησες έστω με ένα δάκρυ.

Ο άνθρωπος έμεινε άφωνος. Έβαλε τα κλάματα. Τον έπιασε με λυγμούς. Εκείνη τη μέρα εξομολογήθηκε για πρώτη φορά στη ζωή του. Έμεινε στο μοναστήρι 3 μέρες. Όταν έφυγε, ήταν άλλος άνθρωπος.

Και χρόνια μετά, όταν ξαναήρθε για να προσκυνήσει, είπε σε κάποιον:— Εγώ πίστεψα στον Θεό, γιατί ένας άνθρωπος που δεν με ήξερε, μου μίλησε για την καρδιά μου, σαν να την κρατούσε στα χέρια του.

Ο Θεός δεν λέγει γιατί ψεύδεσαι, γιατί σκότωσες, γιατί έκανες εκείνην την αμαρτία... Ποτέ δεν θέτει αυτά τα ερωτήματα αφού ξέρει την απάντηση...

Η ερώτησή Του είναι: Γιατί δεν έρχεσαι σε εμένα να σε θεραπεύσω, να σε ξεκουράσω, να σε παρηγορήσω; Έλα να σε ξεκουράσω, να σε παρηγορήσω, να σε πάρω στην αγκαλιά Μου...

~ Μοναχή Σιλουανή Βλάντ

Αναζήτησα "να βγω" απο τις ανατολικές θρησκείες που είχα μπλέξει...

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΓΕΝΝΕΘΛΙΑ

(Με τον Άγιο Ιάκωβο)

Αναζήτησα "να βγω" απο τις ανατολίκες θρησκείες που είχα μπλέξει... Αντί για τον Θεο που αναζητούσα, με την απρόσωπη θέωση στο Είναι... Είχα μπλέξει με τους δαίμονες.

Ήξερα πλέον οτι οι ανατολικές θρησκείες ειναι λατρεία δαιμόνων...

Εκεί βρέθηκε ο Πατήρ Γεράσιμος Φωκάς και μου είπε:

"Μου εδόθη να ξέρω ότι ο γέρων Ιάκωβος Τσαλίκης είναι Άγιος εν ζωη στο 100%. Φεύγεις Κώστα τώρα, όπως είσαι, και πηγαίνεις να τον βρείς! Μην πεις τίποτα αλλο... εκείνος θα σε καθοδηγήσει!"

Είχα τρία μερόνυχτα να κοιμηθώ με αυτά που βίωνα... με αυτά που έβλεπα έπανω μου...

Την άλλη μέρα το πρωι, ανήμερα της Μεταμορφώσεως ήμουν με τον Άγιο Ιάκωβο στόν Όσιο Δαβίδ.

-Εκεί μπόρεσα να κοιμηθώ ...

-Εκεί ο Άγιος Ιάκωβος με καθοδήγησε...

-Εκεί γνώρισα την πηγή της

αγάπης του π. Γεράσιμου Φωκά.

Τον Προσωπικό Θεο της Αγάπης, τον Χριστό!

-Εκει ξεκίνησε η μετάνοια μου...

Στόν Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη!

~ Κωνσταντίνος Σύμπουρας

Εμείς οι χριστιανοί είμαστε ''τρομοκράτες''... ~ π. Δανιήλ Συσόεφ, ο Νεομάρτυρας

Εμείς οι χριστιανοί είμαστε τρομοκράτες, είμαστε μέλη μιας επαναστατικής ομάδας, που μάχεται τον άρχοντα του αιώνος τούτου, τον διάβολο...

Οι εκκλησίες είναι οι ενδιάμεσοι σταθμοί. Εκεί δεχόμαστε πληροφορίες από την κυβέρνηση μας [σ.σ.: δηλαδή το Χριστό]: κωδικούς (Καινή Διαθήκη), ενισχύσεις (Θ. Ευχαριστία) και στήριξη από την κοινότητα.

Κατέχουμε πολλές τεχνικές για να κάνουμε τρομοκρατικές επιθέσεις ενάντια στον άρχοντα του αιώνα τούτου... 

~ π. Δανιήλ Συσόεφ, Νεομάρτυρας 19 Νοεμβρίου 2009 †

Ρώτησα τον μοναδικό αυτόπτη μάρτυρα του φόνου [σ.σ.: τον ψάλτη του ναού Βλαντιμίρ Στρελμπίτσκυ, που πυροβολήθηκε κι εκείνος, τραυματίστηκε αλλά έζησε]: τι έκανε ο π. Δανιήλ όταν βγήκε από το Άγιο Βήμα, όταν είδε τον μασκοφόρο με το πιστόλι στο χέρι; Μου απάντησε: «Πήγε κατευθείαν επάνω του».... 

Βάπτισε περισσότερους από 80 μουσουλμάνους και έφερε στην ορθόδοξη πίστη περίπου 500 προτεστάντες! Ο π. Δανιήλ πήγαινε στις νεοπροτεσταντικές συνάξεις, κήρυττε την ορθόδοξη πίστη, συμμετείχε σε ανοικτές συζητήσεις με τους νεοειδωλολάτρες, αλλά πάνω απ' όλα απέκτησε τη φήμη του ως ιεραπόστολος μεταξύ των μουσουλμάνων. Αυτό επέφερε την οργή των Μουσουλμάνων... 

Λάμβανε πολλάκις απειλητικά τηλέφωνα και γράμματα. Προγνώριζε πως θα τον σκοτώσουν και είχε προετοιμάσει την γυναίκα του γιαυτό. Δεν σταμάτησε ποτέ να επιθυμεί την σωτηρία των αδελφών του...

Είς μνήμην του αγαπημένου μου π. Δανιήλ

*δείτε περισσότερα απο τον καλό αδελφό o-nekros.blogspot.com
Παπάς παληκάρι δολοφονείται μέσα στην Εκκλησία

❈ Ὁ π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, ἐκοιμήθη τήν 10ην Νοεμβρίου τοῦ 1989.

❈ Ὁ π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, ἐκοιμήθη τήν 10ην Νοεμβρίου τοῦ 1989.

Ὁ ἀείμνηστος Καθηγούμενος τῆς Ι. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου π. Γεώργιος Καψάνης πού τόν ἐπεσκέφθη λίγο πρίν τήν κοίμησί του, εἶπε χαρακτηριστικά:

«Ἕνα φωτεινό ἄστρο τῆς Ἐκκλησίας δύει σ’ αὐτόν τόν κόσμο, γιά ν’ ἀνατείλη λαμπρότερο εἰς τόν Ἄλλο!»!

Ὁ δέ χαρισματικός Ἅγιος γέροντας Πορφύριος, ὅταν τόν ἐρώτησαν πρίν ἀπό τήν ἐκδημία του π. Ἐπιφανίου γιά τήν πορεία τῆς ὑγείας του, ἀπήντησε: «Ἁγίασε καί φεύγει!».

Ὁ μακαριστός π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος (1930-1989), ὅταν παλαιότερα, τόν ἐρωτοῦσαν γιά τήν πορεία τῆς ὑγείας του, συνήθιζε νά ἀπαντᾶ:

«Δόξα Τῷ Θεῶ, ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ»!

Πηγή κειμένου: «ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΜΟΝΑΧΟΙ, Πνευματικοί ποιμένες καί δάσκαλοι», σελ. 55-56. 

Yπάρχει μία αίσθηση της Εκκλησιαστικής συνείδησης, ότι ο αντίχριστος δεν θα αργήσει...

Yπάρχει μία αίσθηση της Εκκλησιαστικής συνείδησης, ότι ο αντίχριστος δεν θα αργήσει να έρθει, επειδή ζούμε Εσχάτους καιρούς...

Θα σας θυμίσω, για να δείτε την Εκκλησιαστική συνείδηση, το Απολυτίκιο του Αγίου Νεκταρίου, που εκεί λέγει ότι: ''Εφάνη εις τους Εσχάτους καιρούς''...

Ενώ δεν έχομε άλλα Απολυτίκια, ψάξτε όλα τα Απολυτίκια των Αγίων όλων των Αιώνων, δέ θα δείτε πουθενά να υπάρχει αυτός ο χαρακτηρισμός: ''Έσχατοι καιροί...''

~ π. Αθανάσιος Μυτιληναίος. (+)

____________________

π. Βασίλειος Βολουδάκης: Ποιά εἶναι ἡ ''ἐπίσημη'' Ἐκκλησία; Μά «ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία» σταύρωσε τό Χριστό...

π. Βασίλειος Βολουδάκης †

''Κάποιος ἔλεγε πρό ἡμερῶν ἀπ’ τήν τηλεόρασι, ἐγώ λέει, ἐδῶ, "ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία λέει αὐτό"..!

Νομίζουνε ὅτι, ἐπειδή ἔχουνε ἕνα ἀξίωμα, ὅτι κατέχουν καί τήν ἀλήθεια! Ὅποιος άποκτήσει ἕνα διοικητικό ἀξίωμα γίνεται ''ἐπίσημη'' Ἐκκλησία;

Μά «ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία» σταύρωσε τό Χριστό!

Οἱ ἐπίσημες Ἐκκλησίες, κατά διαστήματα καί κατά καιρούς, ἐδίωξαν τούς ἁγίους...

Τί εἶναι τό «ἐπίσημο»; Αὐτό πού ἔχει ἀξίωμα; Αὐτό πού ἔχει ἐξουσία εἶναι τό «ἐπίσημο»;

Τι ἐπισημότητα εἶχε ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος!

Ποιὸς ἐπίσημος ἱεράρχης ἁγίασε τὰ 150 τελευταῖα χρόνια! Τόση ἐπισημότητα δὲν ἔπρεπε νὰ συνοδεύεται μὲ ἁγιότητα; Ὁ τελευταῖος ἐπίσημος ἱεράρχης ποὺ ἁγίασε εἶναι ὁ ἁγιος Γρηγόριος ὁ Ε΄ κι’ αὐτὸς ἱεράρχης τῆς Τουρκοκρατίας...

Ἐπίσημος εἶναι αὐτὸς ποὺ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ θεωρεῖται ''πολυτελής''. Ἡ πολυτέλεια θέλει τελειότηταˑ δὲ θέλει …ἀκριβὰ ῥοῦχα!

Ἀντὶ κάποιος ποὺ ἀποκτᾶ ἀξίωμα νὰ διερωτᾶται: “Ἆραγε μπῆκα στὴ χορεία τῶν Γραμματέων καὶ Φαρισαίων μὲ τὸ ἀξίωμα ποὺ πῆρα; 

Μήπως κάτι δὲν πάει καλὰ μὲ ἐμένα καὶ πῆρα αὐτὸ τὸ ἀξίωμα”; Ἀντὶ νὰ διερωτηθοῦμε... (ὑποστηρίζουμε): «Ἐγώ εἶμαι ἡ Ἐκκλησία ἡ Ἐπίσημη» !

Ποιά εἶναι ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία; Μά «ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία» σταύρωσε τό Χριστό...

~ Πατήρ Βασίλειος Βολουδάκης †

(Απόσπασμα από ομιλία του π. Βασιλείου, με οδηγό το βιβλίο του Αγίου Αυγουστίνου " Εξομολογήσεις", τόμος Β΄την Κυριακή 16-6-2013.)

Σχόλιο Π. κοινωνίας: ''Όταν ο Χριστός μιλάει για την έκχυση του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία και στους πιστούς, δεν μιλάει αφηρημένα, δεν μιλάει ότι θα το στείλη σε όλη την Εκκλησία γενικά. Ούτε ότι, επειδή οι δεσποτάδες και οι παπάδες έχουν μία αλληλοδιαδοχή με τις χειροτονίες, θα το λάβη γενικά όλη η Εκκλησία...

Ούτε εννοεί ότι εξ' αιτίας της χειροτονίας των επισκόπων υπάρχει οπωσδήποτε η εγγύησις ότι το Πνεύμα το Άγιο θα κατοικήση μόνιμα μέσα στην Ιεραρχία... Διότι, δεν είναι η ύπαρξις του επισκόπου η εγγύησις ότι μία Σύνοδος εμφορείται από το Άγιο Πνεύμα.

Απόδειξις είναι ότι υπήρξαν μέσα στην Εκκλησία πολλοί επίσκοποι, που κατεδικάσθησαν ως αιρετικοί... Αν είχαν εκείνοι οι επίσκοποι Πνεύμα Άγιο, δεν θα έπεφταν σε αίρεσι. Άρα, δεν είναι η εις επίσκοπον χειροτονία κάποιου απόδειξις ούτε εγγύησις ότι στον επίσκοπο αυτόν κατοικεί οπωσδήποτε το Άγιο Πνεύμα...'' ~ Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου (†) "Πατερική Θεολογία".

Αργά ή γρήγορα, όταν ο Θεός επιτρέψει..

Αργά ή γρήγορα, όταν ο Θεός επιτρέψει, όλοι οι Λειτουργοί του Υψίστου θα κληθούν να πάρουν θέση ομολογίας πίστεως, με αντίτιμο τον προσωπικό τους διωγμό και βασανισμό. 

Χωρίς να κρύβονται πίσω από την διαταγή της υπακοής, χωρίς να μπορούν να ξεγελάσουν τους πάντες, με την συμπόρευση με την κοσμική εξουσία και τις δυνάμεις της, και χωρίς βεβαίως η χρηματική αυτάρκεια να μπορεί να τους λυτρώσει. 

Έρχεται ώρα και νυν εστί, όπου όλοι θα κληθούμε να αποκαλύψουμε τα βαθύτερα της καρδιάς και της πίστης μας. Αμήν!

~ π. Γεώργιος 

Στα έσχατα, τούς ανθρώπους θα τους σώσουν η αγάπη, η ταπείνωση και η καλωσύνη... ~ Άγιος Γαβριήλ

Όσιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν Σαλός και Ομολογητής

*Στους εσχάτους καιροὺς τους ανθρώπους θα τους σώσουν η αγάπη, η ταπείνωση και η καλωσύνη. Η καλωσύνη ανοίγει τις πύλες του Παραδείσου, η ταπείνωση οδηγεί μέσα σ’ αυτόν, αλλά η αγάπη εμφανίζει τον Θεό.

Ο Θεός είναι μιά άπειρη αγάπη.

*Στα χρόνια του Αντιχρίστου θα υπάρχουν δυσκολίες. Αν κλέψεις τρόφιμα, παραβιάζεις μία από τις δέκα εντολές, κι όποιος το κάνει αυτό θα πάρει το νούμερο, την ταυτότητα δηλαδή του Avτιχρίστου. Οι πιστοί θα ελπίζουν στον Θεό και στις έσχατες μέρες ο Κύριος θα ενεργεί τέτοια θαύματα στους δικούς Του ανθρώπους, που θα τρώνε ένα φύλλο και αυτό θα τους είναι αρκετό για να συντηρηθούν ένα μήνα. Όπως και το χώμα: θα το σταυρώνουν και θα τους ωφελεί όπως το ψωμί...

*Στο Ευαγγέλιο γράφει ότι παντού θα υπάρξουν διωγμοί και αλλοίμονο σ’ αυτούς που θα ισχυριστούν το αντίθετο. Θα έρθει καιρός που θα χρειαστεί να καταφύγετε στα βουνά, όμως μην πάτε μόνοι σας! Πρέπει να πάρετε τα βουνά και τα δάση κατά ομάδες...

– Πότε πρέπει να το κάνουμε αυτό;

– Δεν χρειάζεται να σκέφτεστε το πότε. Η Αγία Τριάδα θα σας οδηγήσει. Για τους χριστιανούς όμως το μεγαλύτερο βάσανο θα είναι πως όταν εκείνοι θα φεύγουν στα βουνά, οι κοντινοί τους άνθρωποι θα μένουν πίσω, αποδεχόμενοι τη σφραγίδα του Αντιχρίστου. Σύντομα και οι οπαδοί του Αντιχρίστου θα κάνουν το σταυρό τους, θα πηγαίνουν στην εκκλησία, θα κηρύττουν τις εντολές του Ευαγγελίου, αλλά αν δεν κάνουν και καλά έργα μην τους πιστεύετε. Τους ανθρώπους του Θεού θα τους αναγνωρίζετε από τις πράξεις τους...

*Να το θυμάσαι: Θα ακολουθήσουν τον Αντίχριστο εκείνοι που έχουν πίστη μόνο με το μυαλό τους. Όμως όποιος πιστεύει με την καρδιά του θα τον υποψιαστεί. Θα τον γνωρίσει. Στις έσχατες μέρες θα κυκλοφορούν οι γυναίκες στους δρόμους γυμνές και δεν θα νοιώθουν ντροπή. Οι Χριστιανές θα είναι ντυμένες σεμνά. Απ’ αυτό θα τις αναγνωρίζουν και θα τις διώκουν...

*Τον Αντίχριστο θα τον προλάβετε, αλλά δεν θα υπάρχουν τέτοιοι μεγάλοι πατέρες στους οποίους θα προσφεύγετε για να τους συμβουλευτείτε. Και όπως πηγαίνετε σε διάφορους γιατρούς και μπερδεύεστε, το ίδιο θα συμβαίνει και με τους πνευματικούς. Θα μπερδεύεστε και δεν θα μπορείτε να θεραπευτείτε πνευματικά... (...)

*Ο Θεός είναι παντού. Να καθαρίζετε τις καρδιές σας και να προσεύχεστε. Ο Κύριος θα σας προστατεύει. Τους αδύναμους όμως θα τους πάρει νωρίς. Τους δυνατούς θα τους αφήσει για να πολεμήσουν τις έσχατες μέρες με τις παγίδες του Αντίχριστου.

*Η αγάπη είναι η μοναδική δύναμη με την οποία ο άνθρωπος θα μπορέσει ν’ αντέξει τις παγίδες του Αντιχρίστου. Η μισή κόλαση είναι στη γη. Ο Αντίχριστος στέκεται στην πόρτα και προσπαθεί να μπει. Εσείς θα ζήσετε για να δείτε τον Αντίχριστο. Ο Αντίχριστος θα βασιλεύει παντού, και θα υπάρξουν διωγμοί. Η Γεωργία κληροδοτήθηκε στην Παναγία και Αυτή θα την προστατεύσει. Εδώ θα υπάρξουν μικρότεροι διωγμοί. 

*Μην ανησυχείτε όταν θα δυσκολεύεστε. Εγώ θα έρθω και θα σας βοηθήσω, όμως εσείς δεν θα με βλέπετε. Και πριν νόμιζαν ότι θα έρθει ο Αντίχριστος, αλλά δεν ήταν αυτά τα σημάδια. Ήταν απλώς πόλεμος. Τότε δεν ήταν ουράνια τα σημάδια και οικουμενικός ο διχασμός. Ο διχασμός είναι ίσος με την αίρεση...

*Να κάνετε το καλό για να σας σώσει η καλοσύνη σας. Η γη κατά το ήμισυ έγινε Άδης. Ο Αντίχριστος στέκεται στην πόρτα και δεν τη χτυπά απλώς, αλλά ορμά μέσα. Εσείς θα τον δείτε τον Αντίχριστο. Θα προσπαθήσει να βασιλεύσει σε όλον τον πλανήτη. Παντού θα γίνονται διωγμοί… Μη μένετε χώρια. Κρατηθείτε μαζί, δέκα- δεκαπέντε μαζί. Βοηθείτε ο ένας τον άλλο.

(Μαλχάζι Τζινόρια, Ο Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός και Ομολογητής, 1929-1995, μτφρ. Νάνα Μερκιβιλάτζε, Αθήνα 2013).

Πηγή: iconandlight.wordpress.com

‘‘Έφυγε η Παναγία με τον Άγιο Γεώργιο στο Μέτωπο...” ~ Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης

Για τον Γέροντα [τον όσιο Γεώργιο (Καρσλίδη) της Δράμας], ο πόλεμος που ξέσπασε δεν ήταν ένα αναπάντεχο γεγονός. Πολλοί χωρικοί αναφέρουν ότι το είχε προείδει και τους είχε προειδοποιήσει εμμέσως.

Η Συμέλα Σπυριδοπούλου, που μαζί με μία φίλη της είχαν επισκεφθεί τον Γέροντα μια εβδομάδα πριν τον πόλεμο, τον άκουσε να λέει: «Σήμερα ο Άι-Γιάννης κίνησε για τον πόλεμο».

Αυτή όμως δεν έδωσαν σημασία στα λόγια του και σε πέντε μέρες το είχαν ήδη ξεχάσει. Την πέμπτη μέρα, ενώ η Συμέλα σκάλιζε έξω στον κήπο, ήρθε ο Γέροντας, κάθησε κοντά της κι άρχισαν να συζητούν.

Κάποια στιγμή αισθάνθηκαν μία δυνατή ευωδία, όχι όμως από θυμίαμα. Το καλύτερο άρωμα να χρησιμοποιούσες τέτοια ευωδία δεν θα έβγαινε! Μοσχοβολούσε ο τόπος!

Τη ρώτησε τότε ο Γέροντας:

– Συμέλα, αγροίκησες [κατάλαβες] τίποτα;

– Ναι, Γέροντα του είπε εκείνη. Μα τι όμορφη ευωδία είναι αυτή;

– Δεν πας τότε της λέει ως το μοναστήρι [την Ι.Μ. Αναλήψεως του Σωτήρος, στους Ταξιάρχες (Σύψα) Δράμας], να δεις τι συμβαίνει;

– Δεν πάω μόνη μου. Φοβάμαι… Αν πας εσύ, θα ’ρθω κι εγώ του είπε.

Ξεκίνησαν και οι δύο μαζί. Όταν έφθασαν, αντίκρυσαν την εικόνα της Παναγίας της Ελευθερώτριας να είναι βουτηγμένη στο μύρο! Συγκινήθηκε ο Γέροντας και βούρκωσε...

Πήρε το βαμβάκι, ο σκούπισε το μύρο και το έδωσε στη Συμέλα για ευλογία. Μετά πήρε ένα βιβλίο κι άρχισε να διαβάζει και τότε μόνο σταμάτησε το μύρο να τρέχει. Αυτό συνέβη λίγες μέρες πριν την κήρυξη του πολέμου...

Σε όλη τη διάρκειά του έτρεχαν δάκρυα από τα μάτια της Παναγίας και ο Γέροντας αναστενάζοντας έλεγε: «Γιαβρούμ, πώς να μην κλαίει η Παναγία μας μ’ αυτά που γίνονται και μ’ αυτά που θα γίνουν»;

Μετά τη γενική επιστράτευση ο Γέροντας συγκέντρωσε τα γυναικόπαιδα κι έκανε λιτανεία γύρω από το χωριό. Περιφερόταν με ένα κονσερβοκούτι γεμάτο κάρβουνα και με αυτό θύμιαζε τα σύνορα του χωριού επικαλούμενος τη θεία προστασία.

Όταν επέστρεψαν πίσω στο μοναστήρι, 

τούς ανακοίνωσε ότι...

''η Παναγία με τον Άγιο Γεώργιο έφυγαν για να βοηθήσουν στο μέτωπο...''

Απόσπασμα από το βιβλίο, ο «Όσιος Γεώργιος της Δράμας, Ο Άγιος των πτωχών και των πονεμένων», έκδοση της Ιεράς Μονής Αναλήψεως του Σωτήρος, Ταξιάρχες (Σύψα) Δράμας.

Πηγή: iconandlight.wordpress.com

❈ - Πάτερ, ἀπολυτοποιεῖτε τούς ἱερούς Κανόνες!

❈ - Πάτερ, ἀπολυτοποιεῖτε τούς ἱερούς Κανόνες! 

- Μπορῶ, παιδί μου νά μήν τούς ἀπολυτοποιῶ, ἀφοῦ εἶναι καρποί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος; Στόν α ́ Κανόνα της Ζ ́ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἀναφέρεται ολοκάθαρα ότι οἱ Ἅγιοι Πατέρες πού θέσπισαν τούς ἱερούς Κανόνες, ὅπως καί οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι «ἐξ ἑνός ἅπαντες καί τοῦ αὐτοῦ Πνεύματος αυγασθέντες, ὥρισαν τά συμφέροντα...». Ποιός εἶμαι, λοιπόν, εγώ νά τούς σχετικοποιῶ;

~Ὑποθῆκες Ζωῆς. Ἀπό τή Ζωή καί τή Διδασκαλία 

τοῦ Πατρός Ἐπιφανίου Θεοδωρόπουλου †

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

απο τον αδελφό Εὐστράτιος Σιδέρης

Ο Άγιος Ιάκωβος ο εν Ευβοία τιμά τον «αφορισμένο» Νικόλαο Σωτηρόπουλο

Ὁ Ἅγιος τιμᾶ τόν ἀδίκως καί ἀντικανονικῶς ἀφορισθέντα

ὁμολογητή θεολόγο-ἱεροκήρυκα Νικόλαο Σωτηρόπουλο.

«Στην κυριακάτικη Θεία Λειτουργία ήταν το τιμώμενο πρόσωπο. O Άγιος τον παρακάλεσε να κηρύξει το λόγο του Θεού..»

Ὁ θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος, μετὰ τὸ ἐπιτίμιο τῆς ἀκοινωνησίας ποὺ τοῦ ἐπιβλήθηκε γιὰ τὴν γνωστὴ ὀρθόδοξη καὶ ὁμολογιακὴ στάση του, ἐπισκέφτηκε τὴν Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ. Ἐκεῖ συνάντησε τὸν Ἅγιο Ἰάκωβο. 

Ὁ Ἅγιος μὲ πατρικὴ στοργὴ τὸν ἀγκάλιασε λέγοντας: «-Νῖκο μου, Νῖκο μου, Νῖκο μου». Καὶ τὸν ἀσπάστηκε «ἐν φιλήματι ἁγίῳ».

Τὴν ἑπόμενη μέρα στὴν κυριακάτικη Θεία Λειτουργία ἦταν τὸ τιμώμενο πρόσωπο. Ἐκκλησιάστηκε ἐντὸς τοῦ Ἁγίου Βήματος καὶ στὸ «μετὰ φόβου…» κοινώνησε ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Ἁγίου πρῶτος. Μετὰ ὁ Ἅγιος τὸν παρακάλεσε νὰ κηρύξει τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἅγιος Γέροντας τὸν ἄκουγε χαμογελῶντας. Ἐκείνη τὴ στιγμὴ ἔγινε ἀντανάκλαση στὸν ὁμιλητὴ τῆς ὁμολογιακῆς καὶ θεολογικῆς χάριτος ποὺ ὑπῆρχε στὴν ψυχὴ τοῦ Ἁγίου. Γι’ αὐτὸ καὶ τὰ λόγια τοῦ κηρύγματος εἶχαν Χάρη Θεοῦ. Στὸ τέλος ὁ Ὅσιος τὸν εὐχαρίστησε γιὰ τὸ κήρυγμά του.

Ὅλο αὐτὸ τὸ περιστατικό, ποὺ «ὁ Ὅσιος ἀγκάλιασε τὸν Ὁμολογητὴ Ν. Σωτηρόπουλο, ποὺ τὸν τίμησε τόσο πολὺ καὶ τὸν ἔβαλε νὰ κηρύξει», τὸ βεβαιώνει καὶ ὁ Δρ. Χαραλάμπης Μ. Μπουσιάς, Μέγας Ὑμνογράφος της τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας. «Ἤμουν κι ἐγὼ ἐκεῖ», μοῦ εἶπε. «Ἤμουν παρὼν σ’αυτήν ὅλη τὴ διαδικασία… Ἤμουν καὶ τὸ μαρτυρῶ κι ἐγώ».

Ὁ μυστικὸς Ἅγιος Ἰάκωβος ἐμπράκτως, ὅπως συνήθιζε, μᾶς φανέρωσε γιὰ ἄλλη μία φορὰ τὴν ὀρθόδοξη πίστη του.

Δὲν ἤθελε νὰ ἀρέσει σὲ ἀνθρώπους οὔτε συνέπλεε μὲ ἄνομες, ἀντίχριστες – ἀντορθόδοξες ἀποφάσεις τῶν ἐκκλησιαστικῶν ταγῶν. Ἤθελε νὰ ἀρέσει πάντα καὶ μόνο στὸν Κύριο. Ἔτσι ἀκύρωσε ὅπως εἴδαμε στὴν πράξη το, ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ἀδίκως καὶ ἀντικανονικῶς ἐπιβληθὲν ἐπιτίμιον ἀκοινωνησίας στὸν ὁμολογητὴ τῆς πίστεως κορυφαῖο θεολόγο καὶ διαπρύσιο κήρυκα τοῦ Θείου Λόγου Νικόλαο Σωτηρόπουλο. Ὁ θαρραλέος θεολόγος ἤλεγξε δημόσια τὶς δημοσιευμένες αἱρετικὲς θέσει περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ τότε Ἀρχιεπισκόπου Αὐστραλίας.

Ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος ὁδηγημένος ἀπλανῶς ἀπὸ τὸν Ὅσιο Δαυΐδ ἀναδείχθηκε ἀληθινὰ ὀρθόδοξος «ἔργῳ καὶ λόγῳ». Ὀρθοδοξότατος ἀσκητής, ἡσυχαστὴς καὶ κατόπιν Πνευματικός-Ποιμήν-Πατέρας τῶν λογικῶν προβάτων τοῦ Κυρίου μας.

πηγή:από το βιβλίο: Βίος και πολιτεία Οσίου Ιακώβου. Νικολάου Μπαλδιμτσή και Αρχιμ. Σάββα Αγιορείτου (Καραμπατέα), εκδ. Ι.Μ. Αγίας Τριάδος Εδέσσης 2023, κεφ. 3, σελ. 146-148. - trelogiannis.blogspot.com

"Παιδί μου ο Επίσκοπος γίνεται για να λέει την αλήθεια...'' ~ Αγίου Καλλίνικου Επισκόπου Εδέσσης

Κάποτε συναντήθηκα με τον Άγιον Καλλίνικο Επίσκοπο Εδέσσης εγώ τότε ήμουν φοιτητής και έβγαινα από την πλάνη της αριστερής σκέψης.

Και γυρνάει και μου λέει: "Κύπριος είσαι;"

Ήμασταν στο αρχονταρίκι του Αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα.

Του λέω "ναι πανιερώτατε".

Και σαν να με ήξερε χρόνια γυρνάει και μου λέει "παιδί μου εγώ το είπα και σ' ένα κήρυγμα, ήταν εκεί και αριστεροί και δεξιοί βουλευτές...".

"Kαι τι τους είπες γέροντα;"

"Άσπροι σκύλοι, μαύροι σκύλοι, όλοι σκύλοι, μία γενιά".

"Είπες έτσι πράμα;" του λέω.

"Παιδί μου ο Επίσκοπος γίνεται για να λέει την αλήθεια, διαφορετικά να πάει στο κελί του αν δεν λέει την αλήθεια.

Και να ξέρει ότι λίγοι θα τον αγαπούν γιατί η αλήθεια είναι πικρή, αλλά πρέπει να την λέει.

Εκείνη την ημέρα μου είπε το Πνεύμα το Άγιο «Καλλίνικε αν είσαι άνθρωπος του Ιησού μας αυτό να πεις, τώρα είναι η ώρα» και το είπα αυτό...".

Λοιπόν το ίδιο ισχύει και για τη μαύρη και τη λευκή μαγεία. Όλοι τη δουλειά του σατανά κάνουν...

~ Μαρτυρία Μητρ. Μόρφου Nεόφυτου

Πηγή: trelogiannis.blogspot.com

Σχόλιο Π. κοινωνίας: ''Το πρόβλημα με την πολιτική στην Ελλάδα... είναι ότι οι Δεξιοί συνδέονται με τη μασωνία, και οι Αριστεροί με την αθεϊα...''~ π. Ιωάννης Ρωμανίδης

Οι αγαθοί λογισμοί χρωματίζουν τα οστά του ανθρώπου...

(Πατέρας Παύλος με την κάρα

 του γερ. Χαράλαμπου του Διονυσάτη)

Οι αγαθοί λογισμοί χρωματίζουν τα οστά του ανθρώπου, ξεκινώντας από την κάρα του ανθρώπου, επειδή ο τρόπος σκέψεως βρίσκεται στο κεφάλι.

Χρωματίζουν με έντονο χρωστήρα αγιοπνευματικό, και τα οστά αποκτούν έντονο κεχριμπαρί κίτρινο χρώμα, που υποδηλώνει μόνιμη παρουσία του Αγίου Πνεύματος.

Και όσο πιο Άγιος είναι ο άνθρωπος, 

τόσο πιο πολύ χρωματίζονται τα οστά του.

Ο χρωματισμός των Αγίων λειψάνων δεν έχει ερμηνευτεί επιστημονικώς και καθιστά αναπολόγητους όχι μόνο όλους τους επιστήμονες, αλλά και τους απίστους.

Αν τα λείψανα των Αγίων ευωδίαζαν στον πραγματικό βαθμό, οι άνθρωποι θα πέθαιναν από αυτήν την ευωδία, λόγω υπερβολικής χαράς!

~ Μακαριστός Γέροντας Εφραίμ,

 Σκήτης του Αγίου Ανδρέα, Άγιον Όρος.