Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Περί διακοπής μνημοσύνου σε Πατριάρχη ~ Μητρ. Αυγουστίνος Καντιώτης


Πως φθάσαμε στήν διακοπή τοῦ μνημοσύνου
του πατριάρχου Αθηναγόρα το 1970

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ 
π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

[Στὴν περίπτωσι αὐτή, πού «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» κηρύττει διδασκαλίες ἀντορθόδοξες, δὲν ἀπαιτεῖται προηγουμένως ἀπόφασι καθαιρέσεως ἀπὸ ἁρμόδιο συνοδικὸ δικαστήριο·...

ἡ καθαίρεσις ἐπέρχεται αὐτομάτως κατὰ τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, τὸν ὁποῖο καὶ ἐγὼ ὡς ἱεροκῆρυξ εἶχα μνημονεύσει καὶ εἶχα ζητήσει ἀπὸ τοὺς ἀρχιερεῖς τῆς Β. Ἑλλάδος νὰ τὸν ἐφαρμόσουν καὶ νὰ διακόψουν τὴν κοινωνία μὲ τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη.]

Τί προηγήθηκε (Φεβρ. 1970). Μόλις ἔγινα ἐπίσκοπος ὡρισμένοι παλαιοημερολογῖται μὲ κατηγοροῦσαν, ὅτι δὲν ἔπαυσα τὸ μνημόσυνο τοῦ πατριάρχου Ἀθηναγόρα, ποὺ δὲν ὀρθοτομεῖ τὸν λόγο τῆς ἀληθείας, καὶ δὲν τὸν ἀπεκήρυξα ὡς αἱρετικό.

Τὸ μνημόσυνο τοῦ πατριάρχου στὴν θ. λειτουργία, τὸ «Ἐν πρώτοις μνήσθητι, Κύριε, … ὃν χάρισαι ταῖς ἁγίαις σου ἐκκλησίαις ἐν εἰρήνῃ, σῷον, ἔντιμον, ὑγιᾶ, μακροημερεύοντα καὶ ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς σῆς ἀληθείας», ὅπως παρατηρεῖ ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος, δὲν ἔχει τὴν ἔννοια βεβαιώσεως ὅλων αὐτῶν· ἐκφράζει εὐχή, ὁ Κύριος νὰ χαρίζῃ στὸν ἐπίσκοπο ἢ στὸν πατριάρχη ψυχικὴ εἰρήνη, σωματικὴ ὑγεία, ἀγαθὴ φήμη, καὶ διδασκαλία κατὰ πάντα ὀρθόδοξη.

Ὁ πατριάρχης Ἀθηναγόρας χωρὶς ἀμφιβολία εἶχε προβῆ σὲ ἐνέργειες, ποὺ τὸν ἔφεραν μακριὰ ἀπὸ τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα· μοῦ ζητοῦσαν λοιπὸν νὰ τὸν κηρύξω γι᾿ αὐτὲς αἱρετικό, νὰ τὸν διαγράψω ἀπὸ τὰ δίπτυχα καὶ νὰ παύσω τὸ μνημόσυνό του.

Τοὺς ἀπήντησα, ὅτι ὡρισμένες ἐνέργειες τοῦ πατριάρχου ἦταν παραβάσεις ἱ. κανόνων πού, ἂν ἀποδειχθοῦν ἀληθινές, συνεπάγονται καθαίρεσι. Ἀλλὰ ποιός θὰ τοῦ ἐπιβάλῃ τὴν καθαίρεσι; Τὸ ἁρμόδιο ὄργανο γιὰ κληρικοὺς εἶνε ἡ Σύνοδος, καὶ γιὰ τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη ἡ Ἱεραρχία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν κατέστη ὑπόδικος ἐνώπιον αὐτῆς, καὶ ἔτσι παρέμενε στὸ θρόνο.

Ὅπως ἔλεγε ὁ ἀείμνηστος μητροπολίτης πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος Καβουρίδης ὁ ἀρχιεπίσκοπος τῶν παλαιοημερολογιτῶν, ἡ καθαίρεσι καὶ ὁ ἀφορισμὸς διακρίνονται σὲ «δυνάμει» καὶ σὲ «ἐνεργείᾳ». 

Κληρικὸς ποὺ ξέφυγε ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία, μέχρις ὅτου κριθῇ ἀπὸ Σύνοδο, μπορεῖ νὰ θεωρηθῇ δυνάμει καθῃρημένος· ἐνεργείᾳ καθῃρημένος καθίσταται μόνο μετὰ ἀπὸ συνοδικὴ κρίσι. Τὸ ίδιο λέει καὶ ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στὸ Πηδάλιο (Ἀθῆναι 19829, σ. 4-5).

Αὐτὰ ἰσχύουν γιὰ τὶς ἀντικανονικὲς ἐνέργειες τοῦ πατριάρχου. Γιὰ παραβάσεις δηλαδὴ ἱ. κανόνων ἐθεωρεῖτο δυνάμει καθῃρημένος, δὲν ἦταν ὅμως καὶ ἐνεργείᾳ. 

Ἀλλ᾿ ὑπῆρχαν καὶ ἐνέργειές του ποὺ ἔθιγαν δόγματα. Καὶ στὴν περίπτωσι αὐτή, ἀφοῦ «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» κηρύττει διδασκαλίες ἀντορθόδοξες, δὲν ἀπαιτεῖται προηγουμένως ἀπόφασι καθαιρέσεως ἀπὸ ἁρμόδιο συνοδικὸ δικαστήριο· ἡ καθαίρεσις ἐπέρχεται αὐτομάτως κατὰ τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, τὸν ὁποῖο καὶ ἐγὼ ὡς ἱεροκῆρυξ εἶχα μνημονεύσει καὶ εἶχα ζητήσει ἀπὸ τοὺς ἀρχιερεῖς τῆς Β. Ἑλλάδος νὰ τὸν ἐφαρμόσουν καὶ νὰ διακόψουν τὴν κοινωνία μὲ τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη.

Γιατί τώρα, μὲ ρωτοῦσαν, ποὺ γίνατε ἐπίσκοπος τῆς Βορείου Ἑλλάδος, δὲν ἐφαρμόζετε ὁ ίδιος τὸν κανόνα καὶ δὲν διακόπτετε τὴν πνευματικὴ σχέσι μὲ τὸν πατριάρχη;

Ἀπάντησις. Ἐξακολουθῶ νὰ πιστεύω ὅ,τι πίστευα καὶ τότε. Δὲν ἐφαρμόζω ὅμως ἀκόμη τὸν κανόνα αὐτόν, ὄχι διότι φοβοῦμαι· διεκινδύνευσα ἤδη τὸ θρόνο κατ᾿ ἐπανάληψιν γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ ἱ. κανόνων. Ἀλλ᾿ ἐνῷ ἔχω τὴν ἀπόφασι νὰ τὸν ἐφαρμόσω, τρέμω καὶ ἰλιγγιῶ ἐμπρὸς στὴν εὐθύνη ἀπέναντι στὸ Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους γιὰ μία ἐνέργεια ποὺ θὰ ἔχῃ χαρακτῆρα δονήσεως μέσα στὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία. 

Ἐρευνῶ λοιπὸν καὶ βασανίζω τὸ πρᾶγμα βαθύτερα, καὶ περιμένω πληροφορία τῆς συνειδήσεώς μου, ἡ ὁποία ἰσχυρῶς νὰ μὲ πείθῃ ὅτι ἤγγικεν ἡ ὥρα.

Παρακολουθῶ μὲ προσοχὴ καὶ ἀγωνία τὴν ἐξέλιξι τῆς καταστάσεως. Βλέπω, ὅτι καὶ ἄλλοι ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀνησυχοῦν καὶ διερωτῶνται· ποῦ πᾶμε; Κάτι φοβερὸ ἐγκυμονοῦν οἱ καιροί μας. Συνεχῶς προετοιμάζω τὴν ψυχή μου, τὸ ποίμνιό μου, καθὼς καὶ τὶς ψυχὲς τῶν φίλων ἀναγνωστῶν, γιὰ τὴν κρίσιμη ὥρα τῆς Ὀρθοδοξίας. Είθε ὁ Κύριος ἀποτρέψῃ ἀπὸ μᾶς τὸ πικρὸ ποτήριο. Είθε νὰ μὴ διασπασθῇ ἡ ἑνότης διὰ τῆς πραγματοποιήσεως ἐνδομύχων πόθων ὡρισμένων οἰκουμενιστῶν ταγῶν τῆς Ἐκκλησίας.

Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει τὸ πότε καὶ πῶς θὰ ἐφαρμόσω τὸν ἀνωτέρω κανόνα, δὲν θὰ μοῦ τὸ ὑποδείξουν ἀνεύθυνα πρόσωπα, ἀλλὰ ἡ συνείδησί μου, ἀκούγοντας καὶ τὴ φωνὴ τοῦ λαοῦ ἐκείνου ποὺ ἀγωνίσθηκε μαζί μου σὲ ἡμέρες σκληρᾶς δοκιμασίας (Ἡ κανονικότης τῆς ἐκλογῆς καὶ χειροτονίας μου, Ἀθῆναι 1990, σσ. 144-151).
 

Διακοπή μνημοσύνου του πατριάρχου Αθηναγόρα


Ἡ παῦσις ἔγινε πλέον (Μάρτιο 1970). Ἐπικροτῶ τὴν πρᾶξι τοῦ μητροπολίτου Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβροσίου, ποὺ ἔπαυσε τὸ μνημόσυνο τοῦ πατριάρχου Ἀθηναγόρα ἐξ αἰτίας καὶ νεωτέρων δηλώσεών του περὶ κοινοῦ ποτηρίου, πρωτείου, ἀλαθήτου καὶ φιλιόκβε. Ἡ παῦσις ὁπωσδήποτε θὰ ἐπεκταθῇ. Καὶ ἄλλοι ἱεράρχαι ἑτοιμάζονται νὰ διαμαρτυρηθοῦν. Ἡ κατάστασι ἐκτραχύνεται. Τὸ σκάνδαλο παίρνει διαστάσεις. Τὸ γόητρο τοῦ Πατριαρχείου πέφτει. Πλησιάζει κάποια τρομακτικὴ διάσπασις τῆς ἑνότητος τοῦ ὀρθοδόξου κόσμου· θὰ ἐπακολουθήσῃ πνευματικὸς ὄλεθρος.

Νά τ᾿ ἀποτελέσματα τοῦ διαλόγου ποὺ ἄρχισαν πάπας καὶ πατριάρχης. Ὁ διάλογος εἶνε πονηρὴ παγίδα τοῦ παπισμοῦ γιὰ νὰ διαλύσῃ τὴν Ὀρθοδοξία. 

Ἡ Διαρκὴς Ἱ. Σύνοδος, ὅπως παρετήρησαν καὶ ἄλλοι, δὲν μπορεῖ ν᾿ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασι. Εἶνε ἀνάγκη νὰ συγκληθῇ ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία στὸ κεφαλαιῶδες τοῦτο ζήτημα εἶμαι βέβαιος ὅτι μὲ θαυμαστὴ ἑνότητα θὰ στηλιτεύσῃ τὶς παρεκκλίσεις ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ θ᾿ ἀπευθύνῃ διάγγελμα πρὸς ὅλο τὸν ὀρθόδοξο κόσμο, ποὺ εἶνε ἀπογοητευμένος ἀπὸ τὶς ἀντικανονικὲς καὶ ἀντορθόδοξες ἐνέργειες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ἴσως ὁ πατριάρχης, πρὸ τοῦ κινδύνου καταδίκης του ἀπὸ ὅλη τὴν Ἱεραρχία, ν᾿ ἀνανήψῃ.

Ἡ Διαρκὴς Ἱ. Σύνοδος, ἀμέσως μετὰ τὴ δημοσίευσι τῶν φρικωδῶν δηλώσεων τοῦ πατριάρχου περὶ πρωτείου, ἀλαθήτου τοῦ πάπα καὶ φιλιόκβε, θὰ ἔπρεπε νὰ συγκληθῇ σὲ ἔκτακτη συνεδρίασι, ν᾿ ἀπευθύνῃ ἐρώτημα στὸν πατριάρχη ἂν εἶνε ἀκριβεῖς ἢ ὄχι οἱ δηλώσεις, καὶ νὰ καθησυχάσῃ τὸν ὀρθοδόξου λαοῦ. 

Ἱεράρχαι ποὺ διαμαρτυρήθηκαν ἢ καὶ ἔπαυσαν τὸ μνημόσυνο, ὄχι μόνο ἀπαλλάσσονται ἀπὸ εὐθύνη, ἀλλὰ εἶνε καὶ ἄξιοι ἐπαίνου, διότι ἑρμήνευσαν ὀρθὰ τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου. 

Δημιουργήθηκε σοβαρὸ ζήτημα πίστεως καὶ κρίσεως τῆς ὀρθοδόξου συνειδήσεως, τὸ ὁποῖο μόνο ἡ Ἱεραρχία μπορεῖ ν᾿ ἀντιμετωπίσῃ. Τὶς τυχὸν ἐναντίον διαμαρτυρομένων ἱεραρχῶν φωνὲς ἀπίστων, ἀθέων, πνευματιστῶν, μασόνων, οἱ ὁποῖοι εἶνε ψυχροὶ καὶ ἀδιάφοροι καὶ ληξιαρχικῶς μόνο ἀνήκουν στὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία, πρέπει νὰ περιφρονήσουμε σὰν γαυγίσματα μικρῶν σκύλων, ὅπως διδάσκουν ἀείμνηστοι πρόμαχοι τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἂς ἀκούσουμε τὰ πιστὰ τέκνα τῆς Ὀρθοδοξίας, τὰ ὁποῖα ἀπὸ κάθε σημεῖο τῆς Ἑλλάδος στρέφουν ἐναγωνίως τὰ βλέμματά τους πρὸς τοὺς ποιμένας, ζητώντας ῥωμαλέα ὑπεράσπισι τῆς πατροπαραδότου εὐσεβείας (Ἀπολογισμὸς μιᾶς 4ετίας, Ἀθῆναι 1971, σσ. 123-125).


Μετὰ τὴν διακοπή (Φεβρ. 1973). Μᾶς κατηγοροῦν, ὅτι δὲν σεβόμεθα τὸ Πατριαρχεῖο, διότι ὅλως αὐθαιρέτως διεκόψαμε τὸ μνημόσυνο τοῦ ὀνόματος τοῦ πατριάρχου.

Ὄχι, ἀδικοῦν τὴν ἀλήθεια ὅταν λένε «ὅλως αὐθαιρέτως». Τὸ ἀληθὲς εἶνε τὸ τελείως ἀντίθετο. 

Ἐὰν ἀνοίξετε τὸ Πηδάλιο καὶ μελετήσετε τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, τότε θὰ δῆτε ὅτι ὄχι «ὅλως αὐθαιρέτως» ἀλλὰ «ὅλως κανονικῶς» διεκόψαμε τὴ μνημόνευσι τοῦ πατριάρχου. 

Τὴν διεκόψαμε μετὰ ἀπὸ φρικώδεις δηλώσεις του περὶ πρωτείου καὶ ἀλαθήτου τοῦ πάπα, περὶ φιλιόκβε κ.λπ.. «Γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» διεκηρύσσοντο, σὲ παγκόσμιο κλίμακα, ἀντορθόδοξες διδασκαλίες, ποὺ ἔχουν καταδικασθῆ ἀπὸ πλῆθος Συνόδους. 

Οἱ δὲ τρεῖς μητροπολῖται τῆς Βορείου Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι μὲ πόνο ψυχῆς προχωρήσαμε στὴν διακοπὴ τοῦ πατριαρχικοῦ μνημοσύνου, μὲ ἔγγραφο πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο δηλώσαμε ὅτι, ἐὰν ὁ πατριάρχης διέψευδε τὶς σχετικὲς δηλώσεις, ἐμεῖς θὰ ἐπαναλαμβάναμε τὸ μνημόσυνο.

Ἀλλὰ δυστυχῶς ἐκεῖνος ἐπέμεινε στὶς πεπλανημένες ἀντιλήψεις του. Τὸ δὲ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἱ. Σύνοδος, παρ᾿ ὅλες τὶς πιέσεις ποὺ δέχθηκε, δὲν προχώρησε νὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις ἐναντίον μας, δείχνει ὅτι κατὰ βάθος ἀνεγνώριζε τὴν ὀρθότητα τῆς ἐνεργείας μας. 

Προσέφερε δὲ ἡ ἐνέργειά μας αὐτὴ ὑψίστη ὑπηρεσία στὸ Πατριαρχεῖο, διότι ὑπῆρξε ἕνα φρένο στὸν πατριάρχη, ποὺ ἔσπευδε πυραυλοκινήτως πρὸς ἄκαιρον ἕνωσιν μὲ τοὺς παπικούς (Ἀπαντήσεις ἐπὶ ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων, Ἀθῆναι 1973, σσ. 49-50).

† ἐπίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης
________________________________________



Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

Ἡ ἀλήθεια δέν ἐξαρτᾶται ἀπό τό πλῆθος.Ἔστω καί ἕνας φτάνει...

Ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου 
(11 Νοεμβρίου)

Ἐπιστολὴ 48 (ΜΗ) στὸ τέκνο του Ἀθανάσιο.

Πρόσεχε λοιπόν, ἀδελφέ, τί λέγει ὁ μέγας Βασίλειος σ΄ἐκείνους ποὺ κρίνουν τὴν ἀλήθεια ἀπὸ τὸ πλῆθος.

«Αὐτὸς ποὺ δὲν τολμᾶ», λέγει, «νὰ δικαιολογήσει τὴ συζήτηση ποὺ γίνεται, οὔτε ἔχει νὰ παρουσιάσει ἀποδείξεις, καὶ ἐξαιτίας αὐτοῦ καταφεύγει στὸ πλῆθος, ὁμολογεῖ τὴν ἥττα του, ἐπειδὴ δὲν ἔχει κανένα ἐφόδιο θάρρους».

Καὶ μετὰ ἀπὸ ἄλλα: «Ἄς μου δείξει τὴν ὀμορφιὰ τῆς ἀλήθειας, ἔστω καὶ ἕνας, καὶ πολὺ σύντομα θὰ πεισθῶ. Ὅμως πλῆθος πολὺ χωρὶς ἀποδείξεις, εἶναι βέβαια ἱκανὸ νὰ ἀπειλήσει, ἀλλὰ νὰ πείσει καθόλου. Οἱ πόσες μυριάδες θὰ μὲ πείσουν νὰ πιστέψω ὅτι ἡ ἡμέρα εἶναι νύχτα, ἢ τὸ χάλκινο νόμισμα νὰ τὸ θεωρήσω χρυσὸ καὶ ἔτσι νὰ δεχθῶ, ἢ νὰ πιστέψω ὁλοφάνερο δηλητήριο, ἀντὶ γιὰ κατάλληλη τροφή;».

Ἔπειτα, ἐξαιτίας γήινων πραγμάτων δὲν θὰ φοβηθοῦμε τοὺς πολλοὺς ποὺ ψεύδονται, καὶ γιὰ χάρη τῶν δογμάτων θὰ ἀκολουθήσω μὲ νεύματα ἀναπόδεικτα, ἐγκαταλείποντας ἐκεῖνα ποὺ παραδόθηκαν ἀπὸ παλιὰ καὶ ἀπὸ μακρὸ χρόνο μὲ πολλὴ συμφωνία καὶ τὶς μαρτυρίες τῶν ἁγίων Γραφῶν;

Δὲν ἀκούσαμε τὸν Κύριο ποὺ λέγει…

«Πολλοὶ εἶναι οἱ καλεσμένοι, λίγοι ὅμως οἱ ἐκλεκτοί», καὶ ἀλλοῦ πάλι, «Στενὸς καὶ γεμάτος θλίψεις εἶναι ὁ δρόμος ποὺ ὁδηγεῖ στὴ ζωή, καὶ εἶναι λίγοι ἐκεῖνοι ποῦ τὸν βρίσκουν»; 

Ποιὸς λοιπὸν λογικὸς δὲν εὔχεται νὰ εἶναι μεταξὺ τῶν λίγων, πού μέσα ἀπὸ τὴ στενὴ πύλη μπαίνουν στὴ σωτηρία, παρὰ μεταξὺ τῶν πολλῶν, οἱ ὁποῖοι μέσω τῆς πλατειᾶς ὁδοῦ σπρώχνονται πρὸς τὴν ἀπώλεια;Καὶ ποιὸς δὲν θὰ ἐπιθυμοῦσε, ἂν ζοῦσε κατὰ τὴν ἐποχὴ τοῦ μαρτυρίου τοῦ Ἁγίου Στεφάνου, νὰ βρίσκεται μὲ τὸ μέρος ἐκείνου, ποὺ ἦταν ὁ μόνος ποὺ δεχόταν τοὺς λίθους καὶ ἦταν ὁ περίγελος ὅλων, παρὰ μὲ τοὺς πολλοὺς πού νόμιζαν πως ἔχουν τὴν ἀληθινὴ πίστη ἀπὸ τὴν κακὴ ἐξουσία;

Ἕνας ἄνθρωπος ποὺ προκόβει κατὰ Θεόν, εἶναι προτιμότερος ἀπὸ μυριάδες ποὺ καμαρώνουν μὲ αὐθάδεια. Ὅπως βλέπουμε καὶ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη, ὅπου χιλιάδες ἀπὸ τὸν λαὸ ἔπεφταν χτυπημένοι ἀπὸ θεϊκὴ ὀργή, καὶ «Μόνος ὁ Φινεὲς στάθηκε καὶ ἐξευμένισε τὸν Θεό, καὶ κόπασε ἡ καταστροφή». Ἂν ὅμως ἐκεῖνος ἔλεγε, Πῶς νὰ τολμήσω νὰ ζητήσω ἐξιλέωση ὕστερα ἀπὸ τὰ τόσα πού ἔγιναν; Πῶς νὰ καταψηφίσω αὐτοὺς πού ἀποφάσισαν νὰ ζοῦν μὲ τὸν τρόπο αὐτόν; Οὔτε αὐτὸς θὰ ἀρίστευε, οὔτε τὸ κακὸ θὰ σταματοῦσε, οὔτε οἱ ὑπόλοιποι θὰ σώζονταν, οὔτε ὁ Θεὸς θὰ τοὺς χάριζε τὴν εὔνοιά Του.

Εἶναι λοιπὸν καλό, εἶναι καλὸ καὶ ὁ ἕνας νὰ μιλάει μὲ παρρησία καὶ νὰ ἀκυρώνει τὴν ἄδικη ἀπόφαση τῶν πολλῶν. 

Σὺ ὅμως, ἄν σοῦ ἀρέσει, προτίμησε ἀντὶ τοῦ Νῶε ποὺ σώζεται, τὸ πλῆθος ποὺ πνίγηκε, καὶ ἐμένα ἐπίτρεψέ μοῦ νὰ τρέξω στοὺς λίγους ποὺ εἶναι μέσα στὴν κιβωτό. Ἂν πάλι θέλεις κατάταξε τὸν ἑαυτό σου μαζὶ μὲ τοὺς πολλοὺς στὰ Σόδομα, ἐγὼ ὅμως θὰ συνοδέψω τὸν Λώτ, ἔστω καὶ ἂν μόνος τοῦ ἀποχωρίζεται ἀπὸ τὰ πλήθη ἐπιδιώκοντας τὸ συμφέρον του.

Ὡστόσο γιὰ μένα καὶ τὸ πλῆθος εἶναι σεβαστό,

• ὄχι ὅμως ἐκεῖνο ποὺ ἀποφεύγει τὴν ἐξέταση, ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ παρέχει ἀποδειξη
• ὄχι ἐκεῖνο ποὺ ἀμύνεται μὲ κακία, ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ διορθώνεται μὲ τρόπο πατρικὸ
• ὄχι ἐκεῖνο ποὺ χαίρεται μὲ τὴν καινοτομία, ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ φυλάγει τὴν πατρικὴ κληρονομία.

Καὶ γιὰ ποιὸ πλῆθος μοῦ μιλᾶς; Αὐτὸ ποὺ πληρώθηκε μὲ κολακεία καὶ δῶρα; Αὐτὸ ποὺ ἐξαπατήθηκε ἀπὸ ἀμάθεια καὶ ἄγνοια; Αὐτὸ ποὺ ἔπεσε ἀπὸ δειλία καὶ φόβο; Αὐτὸ ποῦ προτίμησε τὴν πρόσκαιρη ἀπόλαυση τῆς ἁμαρτίας, ἀπὸ τὴν αἰώνια ζωή; Αὐτὰ ποὺ πολλοὶ ὁμολόγησαν φανερά.

Μὲ τὸ πλῆθος ἐνισχύεις τὸ ψέμα; Ἔδειξες τὸ μέγεθος τοῦ κακοῦ. Γιατί, ὅσο περισσότεροι βρίσκονται στὸ κακό, τόσο μεγαλύτερη εἶναι ἡ συμφορά...

Ἡ ἀλήθεια δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ πλῆθος.Ἔστω καὶ ἕνας φτάνει!

Ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου (11 Νοεμβρίου)
(ΕΠΕ, Φιλοκαλία τόμος 18Β , σέλ. 243-247)


Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026

Ἅγιος Νεκτάριος: «Ἡ ἕνωσις (μέ τους Παπικούς) εἶναι ἀδύνατος» !


«Ἡ ἕνωσις (μέ τους Παπικούς) εἶναι ἀδύνατος»!
Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως ὁ θαυματουργός.

Σέ προηγούμενα ἄρθρα δείξαμε ὅτι ὁ διενεργούμενος μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ Παπισμοῦ διάλογος οὐσιαστικὰ ἔχει ὁδηγηθεῖ σὲ ἀδιέξοδο καὶ ὅτι τυχὸν λύση στὸ ἀδιέξοδο δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ἀποτελεῖ ἐκτροπὴ ἀπὸ τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας... 

Καὶ αὐτό, διότι ἀπὸ πλευρᾶς Παπισμοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξει ὑποχώρηση στὸ καίριο ζήτημα τῆς παπικῆς ἐξουσίας. 

Ὄχι μόνο ἐπειδὴ κάτι τέτοιο θὰ σήμαινε κατάρρευση τῆς αὐτοκρατορίας του, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸν πρόσθετο λόγο ὅτι ἡ παπικὴ ἐξουσία στὸν Ρωμαιοκαθολικισμὸ ἀποτελεῖ δόγμα πίστεως κατοχυρωμένο ἀπὸ τὶς δύο Συνόδους τοῦ Βατικανοῦ, οἱ ὁποῖες ἀπὸ αὐτοὺς θεωροῦνται Οἰκουμενικὲς καὶ συνεπῶς ἀλάθητες.

Τὶς διαπιστώσεις μας αὐτὲς θὰ τὶς κατοχυρώσουμε σὲ τοῦτο τὸ ἄρθρο καὶ μὲ τὶς ὀξυδερκέστατες ἀντίστοιχες ἐπισημάνσεις τοῦ ἁγίου Νεκταρίου, ὅπως τὶς διατύπωσε στὸ ἐπιστημονικότατο δίτομο ἔργο του «Μελέτη ἱστορικὴ περὶ τῶν αἰτίων τοῦ Σχίσματος», ὁ πρῶτος τόμος τοῦ ὁποίου ἐκδόθηκε στὴν Ἀθήνα τὸ ἔτος 1911.

Σ᾿ αὐτὸ τὸ σπουδαιότατο ἔργο ὁ Ἅγιος ἀνατέμνει εἰς βάθος τὸ τραγικὸ σχίσμα μεταξὺ Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως. Ἕνα σχίσμα ποὺ συντάραξε τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ πρὶν ἀπὸ μία χιλιετία καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ἀποτελεῖ τὸ φοβερότερο σκάνδαλο τῆς ἱστορίας τοῦ χριστιανισμοῦ μέχρι σήμερα. Μὲ ἐκπληκτικὴ εὐθυκρισία, ἀκλόνητη ἐπι χειρηματολογία καὶ ἀδιάσειστα ἱστορικὰ στοιχεῖα ὁ ἅγιος Νεκτάριος ἀποδεικνύει ὅτι ἡ μόνη οὐσιαστικὴ αἰτία τοῦ Σχίσματος ὑπῆρξαν οἱ θρασύτατες ἀξιώσεις τῶν παπῶν γιὰ ἀπόλυτη κυριαρχικὴ ἐξουσία πάνω στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.

Τὸ Σχίσμα, λέει, εἶναι κάτι φρικτό: «Σχίσμα, θλιβερὸν ἄκουσμα, λέξις δηλοῦσα ἀποδοκιμασίαν ἀδελφῆς ἐκκλησίας, χωρισμὸν ἀδελφῶν μιᾶς Ἐκκλησίας». 

Ποιὲς εἶναι οἱ αἰτίες, ρωτάει ὁ Ἅγιος, ποὺ προκάλεσαν τὸ σχίσμα μεταξὺ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν καὶ ἐπὶ δέκα αἰῶνες κρατοῦν χωρισμένες αὐτὲς ποὺ ἦταν ὁμομήτριες ἀδελφές; Καὶ ἄραγε δὲν μποροῦν νὰ ξεπεραστοῦν αὐτὲς οἱ αἰτίες καὶ νὰ ἐπέλθει ἡ ἕνωση;

Ὁ ἅγιος Νεκτάριος δὲν γνωρίζει γλώσσα διπλωματίας. Ἀπαντώντας εὐθέως στὸ ἐρώτημα λέει ὅτι, ἐφόσον οἱ δύο πλευρὲς παραμένουν πιστὲς στὶς ἀρχές τους, «ἡ ἕνωσις εἶναι ἀδύνατος»! 

Γιὰ νὰ πραγματοποιηθεῖ ἕνωση εἶναι ἀπαραίτητο κάποια ἀπὸ τὶς δύο νὰ ἀρνηθεῖ τὶς βασικὲς ἀρχές της: ἡ μὲν παπικὴ τὸ Πρωτεῖο ἐξουσίας τοῦ πάπα, ἡ δὲ Ὀρθόδοξη τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους. 

Αὐτὸ ὅμως σημαίνει ὅτι κάποια ἀπὸ τὶς δύο πρέπει νὰ ἀρνηθεῖ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό της...

Πηγὴ ὅλων τῶν κακοδοξιῶν τοῦ Παπισμοῦ θεωρεῖ ὁ Ἅγιος τὶς κυριαρχικὲς ἀξιώσεις τῶν παπῶν, οἱ ὁποῖες «χεῖρον πάσης αἱρέσε ως ἔβλαψαν τὴν Ἐκκλησίαν»! Αὐτὲς οἱ ἀξιώσεις περὶ Πρωτείου ἐξουσίας συνετέλεσαν ὥστε νὰ ἐξαπλωθεῖ καὶ νὰ παγιωθεῖ στὴ Δύση ἡ αἱρετικὴ διδασκαλία περὶ δῆθεν ἐκπορεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ, τὸ λεγόμενο Φιλιόκβε (Filioque). 

Γι᾿ αὐτὸ καὶ οἱ τυφλοὶ παπιστὲς τῆς Ρώμης δὲν δίσταζαν νὰ χαρακτηρίζουν τοὺς ἐκεῖ Ὀρθοδόξους ὡς ὀπαδοὺς τῆς αἱρέσεως τοῦ Νεστοριανισμοῦ: «Οἱ αἱρετικοὶ παπισταὶ ἔ χραινον τοὺς ὀρθοδόξους δυτικοὺς βλασφημίαις αἱρέσεως νεστοριανῆς», σημειώνει ὁ Ἅγιος. Καὶ τὸ σημειώνει περίλυπος γιὰ τὸ κατάντημά τους, ποὺ φθάνει στὸν παραλογισμὸ νὰ ὑποστηρίζουν «ὅτι τέσσαρα καὶ τέσσαρα κάμνουσιν ἐννέα», ὅπως σημειώνουν ἐφημερίδες τῆς ἐποχῆς.

Ὁ ἅγιος Νεκτάριος συνέλαβε τὸ πρόβλημα τοῦ Παπισμοῦ στὴν οὐσία του. Εἶχε ἤδη διαπιστώσει τὸ ἀποκορύφωμα τῆς παπικῆς ἐκτροπῆς στὴν Α΄ Σύνοδο τοῦ Βατικανοῦ τὸ ἔτος 1870. Γι᾿ αὐτὸ καὶ μὲ τὴ μελέτη του ἀνατρέπει πλήρως καὶ ἐκ βάθρων αὐτὸ ποὺ ἡ Σύνοδος ἔφθασε νὰ καθιερώσει γιὰ πρώτη φορὰ ὡς δόγμα πίστεως: τὸ παπικὸ δηλαδὴ Πρωτεῖο καὶ Ἀλάθητο.

Τὰ λόγια τοῦ Ἁγίου εἶναι αὐστηρά, ἀλλὰ δὲν γράφει μὲ ἐμπάθεια. Γράφει μὲ πόνο καὶ ἀγάπη. Δὲν ψάχνει νὰ ἀνακαλύψει πλάγιους δρόμους ἢ ἀπατηλὰ μοντέλα ἑνότητας. Ἡ θέση του κρυστάλλινη σὰν τὴ ζωή του εἶναι σαφέστατη, ἀκριβὴς καὶ ἀπόλυτη: Κάτω ἀπὸ τὶς γνωστὲς καὶ ἀμετακίνητες θέσεις τῶν δύο πλευρῶν «ἡ ἕνωσις εἶναι ἀδύνατος»!

«Ἡ ἕνωσις (μέ τους Παπικούς) εἶναι ἀδύνατος»!
Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως ὁ θαυματουργός.

Πηγή: «Ο ΣΩΤΗΡ» Τεῦχος 2019 15-3-2011


 Ο Άγιος Νεκτάριος με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρόνιο Δ'

*****

Ἁγίου Νεκταρίου: Περί τῆς Ἑλληνικῆς Φιλοσοφίας ὡς προπαιδείας εἰς τόν Χριστιανισμόν


''Ναί, ὁ Ἕλληνας ἐγεννήθηκε ἀπό θέληση τῆς Θείας Πρόνοιας διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος. Αὐτό τό ἔργο εἶναι ἡ πνευματική κληρονομιά του, αὐτή εἶναι ἡ ἀποστολή του, αὐτό εἶναι τό ξεχωριστό κάλεσμά του ἀνάμεσα στά ἔθνη.''

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ

Ἐδῶ χρειάζεται νά ἀκούσωμε ἀπό τόν Ἅγιο Νεκτάριο Πενταπόλεως, τόν γνωστό κυρίως γιά τά θαύματά του, ἀλλά καί ἐξαίρετο Θεολόγο γιά ὅσους μελέτησαν συγγράμματά του, πώς τό δῶρο τῆς γλώσσας χρησιμοποιήθηκε ἀπό μερικούς σοφούς προγόνους μας, σέ συνδιασμό μέ τό συναφές δῶρο τῆς θείας Προνοίας, τήν φιλοσοφία, γιά νά ξεπεράσουν τίς δεισιδαιμονίες τῆς ἐποχῆς τους, καί νά προετοιμάσουν τό δρόμο γιά τήν ὑποδοχή τῆς πίστεως στόν Ἰησοῦ Χριστό:

«Ἡ Ἑλληνική φιλοσοφία εἶναι ἡ βάση καί τό θεμέλιο γιά μία ἀληθινή ἀνάπτυξη και μόρφωση. Εἶναι ὁ παιδαγωγός τοῦ ἀνθρώπου…»

Ἡ Ἑλληνική φιλοσοφία ἐδίδαξε τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ γιά τήν ἀνθρωπότητα, καί μέ τίς ὀρθές ἀπό τίς θεωρεῖες της, χειραγώγησε ὡς παιδαγωγός τήν ἀνθρωπότητα πρός τόν Χριστό. 

Ἡ φιλοσοφία ὑπῆρξε καί εἶναι κτῆμα τῶν Ἑλλήνων καί κανένας δέν εἶναι δυνατόν νά τήν ἀφαιρέσει ἀπό αὐτούς. Μέ τήν διάδοσή της ἀνάμεσα στά ἔθνη τά προσελκύει καί τούς προσφέρει Ἑλληνικότητα, χωρίς ἡ ἴδια νά χάνει ποτέ τήν ἑλληνικότητά της. 

Ὅσοι γίνονται ὀπαδοί της, ὅσοι ὁμιλοῦν τήν Ἑλληνική γλώσσα, δέν εἶναι πιά ξένοι, ἀποβάλλουν κάθε βαρβαρότητα καί ἀποκτοῦν ἑλληνικότητα καί εὐγένεια. Ὁ προορισμός τῆς Ἑλληνικῆς φιλοσοφίας εἶναι ἡ διάπλαση ὅλων, κατά τέτοιον τρόπο, ὥστε νά γίνωνται Ἕλληνες.

Ἡ Ἑλληνική φιλοσοφία γεννήθηκε χάριν τοῦ Χριστιανισμοῦ καί ταυτίσθηκε μέ αὐτόν, γιά νά ἐργασθεῖ γιά τήν σωτηρία τῆς ἀνθρωπότητος.

Ἕλληνες καί φιλοσοφία εἶναι ἔννοιες ἀξεχώριστες. 

Aὐτό μαρτυρεῖ καί ὁ Ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν Παῦλος, ὅταν ἀναφέρει: «Οἱ Ἕλληνες ἀναζητοῦν μέ πάθος τήν σοφία». Γιατί ὁ Ἕλληνας εἶναι πραγματικά γεννημένος γιά νά φιλοσοφεῖ, ἐπειδή εἶναι γεννημένος γιά νά διδάσκει τήν ἀνθρωπότητα».  

Καί συνεχίζει κατόπιν ὁ Ἅγιος: 

«Ἀλλά ἄν ἡ ταυτόσημη μέ τόν Ἕλληνα φιλοσοφία εἶναι ὁ παιδαγωγός, ὁ ὁδηγός πρός τόν Χριστιανισμό, πρέπει νά καταλήξουμε στό συμπέρασμα, ὅτι ὁ Ἕλληνας πλασμένος φιλόσοφος, εἶναι καί πλασμένος Χριστιανός. Εἶναι πλασμένος νά γνωρίσει τήν Ἀλήθεια καί νά τήν διαδίδει στά ἄλλα ἔθνη.

Ναί, ὁ Ἕλληνας ἐγεννήθηκε ἀπό θέληση τῆς Θείας Πρόνοιας διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος. Αὐτό τό ἔργο εἶναι ἡ πνευματική κληρονομιά του, αὐτή εἶναι ἡ ἀποστολή του, αὐτό εἶναι τό ξεχωριστό κάλεσμά του ἀνάμεσα στά ἔθνη». Καί ἐπεξηγεῖ ὁ Ἅγιος Νεκτάριος:

Οἱ Θεῖοι λόγοι τοῦ Σωτῆρος, ὅταν τοῦ ἀνήγγειλαν ὅτι ἐζήτησαν νά τόν ἰδοῦν Ἕλληνες, «τώρα ἐδοξάσθηκε ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου» εἶχαν ἕνα βαθύ νόημα. 

Ἦταν λόγοι προφητικοί, πρόβλεψη τῶν μελλόντων. 

Οἱ ἐκεῖ ἐμφανισθέντες Ἕλληνες ἦταν ἀντιπρόσωποι ὄλου τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους.

Στήν παρουσία τούς διέβλεψε ὁ Ἰησοῦς τό ἔθνος ἐκεῖνο στό ὁποῖο ἐπρόκειτο νά δοθεῖ ἡ ἱερή παρακαταθήκη, γιά νά τήν διαφυλάξει χάριν τῆς ἀνθρωπότητος. 

Ἀπό τόν πόθο τῶν Ἑλλήνων νά τόν ἀναζητήσουν διέκρινε ὅτι ἦσαν πρόθυμοι νά δεχθοῦν τήν διδασκαλία Του, προέβλεψε ὅτι θά δοξασθεῖ ἀπό τήν πίστη τῶν ἐθνῶν, καί ἀνεγνώρισε τό ἀπό καταβολῆς τοῦ κόσμου προετοιμασμένο ἔθνος γιά νά φέρει εἰς πέρας τήν ἀποστολήν, καί νά ὁλοκληρώσει τόν ὕψιστο Σκοπό.

Γιατί πραγματικά, ἀπό καταβολῆς κόσμου, εἶχε κληθεῖ τό Ἑλληνικό ἔθνος νά πραγματοποιήσει αὐτόν τόν σκοπό καί ἦταν γιά αὐτόν πλασμένο.


Ὁ Θεός μέσα στά πλαίσια τῆς θείας Τοῦ Πρόνοιας, διέπλασε τό Ἑλληνικό Ἔθνος σάν ὀφθαλμό στό σῶμα τῆς ἀνθρωπότητος, καί ἀπό αὐτή τή θέση τό ἐκάλεσε νά ἐργασθεῖ γιά τήν ἀναγέννησή της». 

Ἀκολούθως ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἐπικαλεῖται τόν Ἱερό Κλήμη ὁ ὁποῖος δέχεται ὅτι κάθε ὀρθή φιλοσοφία προέρχεται ἀπό τόν Θεό, παραβάλλει τήν σοφία πρός τήν βροχή καί ὅσους φιλοσοφοῦν μέ τήν ποικιλία τῶν βοτάνων, καί στηρίζει στίς Παροιμίες κέφ. Β39, στόν Ἐκκλησιαστῆ καί στή Σοφία Σειράχ τήν ἀλήθεια τῶν λεγομένων του.

Καί πάλι μόνος του, ὁ Ἅγιος Νεκτάριος,ἐρωτᾶ: «Γιατί νά γραφοῦν Ἑλληνικά οἱ Γραφές καί ὄχι Ρωμαϊκά; Ἤ σέ κάποια ἄλλη γλώσσα»; 

Καί ἀπαντάει ἀμέσως: 

«Ἡ θεία Πρόνοια εἶχε, γιά αὐτό, εἰδικό λόγο, ὅτι τό Ἑλληνικό ἔθνος εἶχε ἤδη κληθεῖ ἀπό τήν ἐμφάνισή του, νά ἐργασθεῖ γιά τόν Χριστιανισμό».

(Ἁγίου Νεκταρίου: Περί τῆς Ἑλληνικῆς Φιλοσοφίας ὡς προπαιδείας εἰς τόν Χριστιανισμόν)

Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026

Οἱ αἱρετικοί. Ὑπονόμευσαν καί κατήργησαν τό ἕνα δόγμα μετά τό ἄλλο... ~ Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Οἱ αἱρετικοί. 
Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς 
Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος

Στ’ ἀλήθεια δὲν ξέρει κανεὶς ποῦ βρίσκεται ἡ μεγαλύτερη παραφροσύνη τοῦ σύγχρονου κόσμου ποὺ ἔχει ἐκπέσει ἀπὸ τὸ Χριστό: στὴν προσωπικὴ ζωὴ τοῦ καθενὸς ἢ στὸ γάμο; στὸ σχολεῖο ἢ στὴν πολιτική; στὶς οἰκονομικὲς δομὲς ἢ στὶς νομικὲς διατάξεις; στὸν πόλεμο ἢ στὴν εἰρήνη; Παντοῦ βλέπει κανεὶς αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουμε χυδαῖο καὶ βάρβαρο. Ἐκεῖ ποὺ ὁ Χριστὸς εἶναι περισσότερο ἀπών, ἐκεῖ περισσεύει τὸ χυδαῖο καὶ τὸ βάρβαρο. Τὸ ψεῦδος καὶ ἡ βία θριαμβεύουν.

Ἂς αἰσχύνονται οἱ αἱρετικοὶ θεολόγοι καὶ οἱ προϊστάμενοι τῶν αἱρετικῶν ''ἐκκλησιῶν'' ποὺ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Χριστοῦ ἀναδείχθηκαν κυρίαρχοι καὶ ἡγεμόνες ὅλων τῶν λαῶν τῆς γῆς. 

Ἔχουν κάθε λόγο νὰ αἰσχύνονται. Γιατί σὰν ἄλλοι ἀνόητοι Γαλάτες, ἐνῷ ἄρχισαν μὲ τὸ πνεῦμα τελειώνουν στὴ σάρκα – ὦ ἀνόητοι Γαλάται… οὕτως ἀνόητοί ἐστε; ἐναρξάμενοι πνεύματι νῦν σαρκὶ ἐπιτελεῖσθε; (Γάλ. 3:1,3). Αὐτοὶ εἶναι οἱ κύριοι ἔνοχοι γιὰ τὸ ὅτι οἱ λαοί τους ξέφυγαν ἀπὸ τὸν ὀρθὸ δρόμο καὶ ἄρχισαν νὰ χωλαίνουν καὶ ἀπὸ τὰ δύο πόδια, προσκυνῶντας πότε τὸ Θεὸ στὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ πότε τοὺς χρυσοῦς μόσχους στὴ Σαμάρεια.

Ὅπως κάποτε οἱ ἄπιστοι Ἑβραῖοι καταπατοῦσαν τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ τὴ μία μετὰ τὴν ἄλλη καὶ πορεύονταν κατὰ τὶς ἐπιθυμίες τοῦ κόσμου καὶ τῶν καρδιῶν τους, τὸ ἴδιο ἔπραξαν τώρα καὶ τοῦτοι μὲ τὴ διδαχὴ τοῦ Χριστοῦ, τοῦ κυρίαρχου ὅλων τῶν διδαχῶν. 

Ὑπονόμευσαν καὶ κατήργησαν τὸ ἕνα δόγμα μετὰ τὸ ἄλλο, ἐξαφάνισαν ὅλες τὶς εὐαγγελικὲς ἐντολές, ἀπέρριψαν τὶς ἀποστολικὲς καὶ πατερικὲς διατάξεις, ἐξευτέλισαν ὅλους τοὺς λόγους τῶν Ἁγίων καὶ τὰ ἀσκητικὰ παραδείγματα τὰ κατέστησαν μύθους.

Τὸ ἰσχυρότερο πλῆγμα ποὺ κατέφεραν στὸ Εὐαγγέλιο οἱ αἱρετικοὶ θεολόγοι εἶναι τὸ ὅτι ἀμφισβήτησαν τὴ θεότητα τοῦ Μεσσία τοῦ κόσμου, κάποιοι μονάχα ἀμφιβάλλοντας ἐνῷ κάποιοι ἄλλοι ἀπορρίπτοντάς την ὁλοκληρωτικά. Ἀκολούθησε ὁλόκληρη σειρὰ ἄρνησης τῶν πνευματικῶν ἀληθειῶν ὅπως ἡ ὕπαρξη τῶν Ἀγγέλων καὶ τῶν Δαιμόνων, τοῦ Παραδείσου καὶ τῆς Κολάσεως, τῆς αἰωνίου δόξης τῶν Ἁγίων καὶ τῶν Δικαίων, τῆς νηστείας, τῆς δυνάμεως τοῦ Σταυροῦ καὶ τῆς ἀξίας τῆς προσευχῆς κ.ο.κ.

Μὲ μιὰ λέξη, οἱ αἱρετικοὶ θεολόγοι ἀσχολήθηκαν μὲ τὶς προσαρμογὲς καὶ ἐξομοιώσεις ἀκόμα ἀπὸ τὸ σχίσμα τῆς Δύσης ἀπὸ τὴν Ἀνατολή, μὰ πιὸ ἐντατικὰ τὰ τελευταῖα 150 ἔτη. Προσάρμοσαν τὸν οὐρανὸ στὴ γῆ, τὸ Χριστὸ στοὺς ἄλλους «ἱδρυτὲς θρησκειῶν» καὶ τὸ Χαρμόσυνο ἄγγελμα στὶς ἄλλες θρησκεῖες· τὴν ἰσραηλιτική, τὴ μωαμεθανικὴ καὶ τὴν παγανιστική. 

Ὅλα δῆθεν στό ὄνομα τῆς «ἀνεκτικότητας» καί «πρός ὄφελος τῆς εἰρήνης» μεταξύ ἀνθρώπων καί λαῶν.

Ὅμως, ἀκριβῶς ἐδῶ βρίσκεται ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ σύλληψη πολέμων καὶ ἐπαναστάσεων πρωτάκουστων στὴν ἱστορία τοῦ κόσμου. Γιατί ἡ ἀλήθεια μὲ τίποτε δὲν ἀνέχεται νὰ ἑνωθεῖ μὲ τὴν ἡμιαλήθεια καὶ τὸ ψεῦδος...

~ Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς 
Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος



Τρίτη 9 Ιουνίου 2026

Συγκλονιστική Προφητεία γερ. Αντωνίου, Ρώσου Μοναχού για την εποχή μας † (1970)

Συγκλονιστική Προφητεία (όραμα) του Γέροντα Αντωνίου Ρώσου μοναχού το 1970! (Πραγματικά μια φωτογραφική απεικόνιση της εποχής μας).

*****

''Η κοινή αμαρτία της πορνείας δεν είναι αρκετή για τους δαίμονες: Ο σοδομισμός και η παιδεραστία θα δοθούν απλόχερα ως υπέρτατες εκδηλώσεις της ελευθερίας. Η προπαγάνδα αυτών των απαίσιων αμαρτιών θα αποκτήσει απίστευτη δύναμη – ακόμα πιο ισχυρή από την ίδια τη σεξουαλική ακολασία.

Περιπτώσεις ομοφυλοφιλικών γάμων θα παίρνουν τέτοια προβολή όσο και η ανακάλυψη των αντιβιοτικών στην εποχή τους… Όλοι όσοι αντιστέκονται σε αυτές τις δαιμονικές εφορμήσεις θα θεωρηθούν ότι καταπατούν την ελευθερία των άλλων, ως αφάνταστα αμαθείς ή ακόμα και εχθροί του κράτους και των συμφερόντων του, καθώς όλα τα κράτη θα έχουν ως απώτερο σκοπό τους τη διαφύλαξη των δαιμονικών ελευθεριών αντί των ηθικών αξιών.

Ακόμα περισσότερο καθώς ο αριθμός των ανθρώπων που θα χτυπηθούν από τρομερές αρρώστιες, σεξουαλικά μεταδιδόμενες, θα είναι τόσο μεγάλος και οι πόνοι των θυμάτων θα είναι τόσο απαίσιοι, ώστε η κοινωνία τελικά θα δεχτεί την αυτοκτονία σαν μια ανάπαυλα, σαν πράξη ελέους. Οι αρχές θα φτάσουν ακόμα και στο σημείο να εξωθούν τους ανθρώπους να το κάνουν. 

Τα πάντα θα στοχεύουν στην καταστροφή των ψυχών αυτών που πλανήθηκαν. 

Μια ακόμα φριχτή δαιμονική παγίδα θα παρακινεί τους ανθρώπους να αυξήσουν τα κέρδη τους, να επιζητούν πλούτη ως ύψιστο σκοπό της ζωής. Το ίδιο το πάθος της αντιζηλίας (του πλούτου των άλλων) από μόνο του είναι επιζήμιο, όπως όλα τα πράγματα που γίνονται χωρίς μέτρο. Και η υπερβολή οδηγεί στη καταστροφή της φύσης.

Το δεύτερο μέρος αυτής της παγίδας εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται αυτός ο πλούτος. Τι είναι τα σημερινά χρήματα; Ένα φάντασμα, μια ψευδαίσθηση, όπως όλα τα «θαύματα» του διαβόλου. Το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων βρίσκεται στις τράπεζες ή σε ομόλογα.

Αυτές οι τράπεζες θα πτωχεύσουν και οι άνθρωποι θα γονατίσουν! Αυτό μπορεί να γίνει αστραπιαία. Έχουν ήδη γίνει αναρίθμητες και επιτυχημένες πρόβες αυτού του πράγματος. Η βιομηχανία θα παραλύσει εξαιτίας φυσικών συμφορών και πολέμων. Επομένως με τι θα μείνει ο άνθρωπος; Με μια μάζα από άχρηστα πράγματα, για τη συγκέντρωση των οποίων ξόδεψε χρόνια από τη ζωή του. Τώρα βλέπει ότι η αξία τους είναι εντελώς σχετική, ακόμη και σε έναν ασφαλή και ευτυχισμένο κόσμο, και βεβαίως τίποτε δε θα αξίζουν σε ένα κόσμο καταστροφής και αφανισμού.

Ξέρω ότι σας έχω φοβίσει υπέρμετρα με τις αφηγήσεις μου. Αλλά πιστέψτε με ότι είναι ακόμα πιο τρομερά να τα βλέπεις! Αυτό που είδα είναι ακόμα πιο άσχημο και απαίσιο από αυτό που θα μπορούσα να σας περιγράψω με λόγια. (σχόλιο Π. κοινωνίας: πιθανόν ο χαριτωμένος π. Αντώνιος να είδε και την φρίκη ενός τρίτου παγκοσμίου πολέμου...)  Ωστόσο, δεν μπορώ να σας τα πω όλα, καθώς δεν πρέπει να σας προκαλέσω κατάθλιψη και να πέσει στο παρόν το ηθικό σας, με τα οράματα μου για το μέλλον...''

Αυτό ήταν ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Ορθοδόξου κληρικού π. Αλεξάντερ Κρασνώφ «Πνευματικές συζητήσεις και Διδαχές του γέροντος Αντωνίου». Ελπίζουμε ότι η εξιστόρησή μας αυτή, θα σας εμπνεύσει ώστε να γίνετε πιο ζηλωτές στην εκπλήρωση των εντολών του Κυρίου, διότι εκεί βρίσκεται ο δρόμος της Σωτηρίας, όπως υποσχέθηκε ο Κύριος σε όλους τους πιστούς Χριστιανούς.

___________________________________

Όραμα – προφητεία του Γέροντα Αντωνίου Ρώσου μοναχού το 1970 Με τη φροντίδα της Tatyana Shvetsova, από τη «Φωνή της Ρωσίας». Πηγή: agiosioannisprodromos.blogspot.com



Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026

Μια Ζωή Ταπείνωσης και Διακονίας: Ο Μητρ. Τυχικός και η Αλήθεια

Μια Ζωή Ταπείνωσης και Διακονίας στην Πάφο.
 Ο Μητροπολίτης Τυχικός και η Αλήθεια.

22 χρόνια προσφοράς και αυτοθυσίας: Από λαϊκός μέχρι Δεσπότης, δίπλα στο ποίμνιό του ενάντια στον άδικο διωγμό

Η παρατεταμένη κρίση στην Ιερά Μητρόπολη Πάφου, με τις μεθοδευμένες διώξεις κατά του Μητροπολίτη Τυχικού, δεν είναι ένα απλό διοικητικό ζήτημα της Εκκλησίας. Είναι μια ξεκάθαρη τροχιά προσωπικών επιδιώξεων που πλέον έχει γίνει πλήρως κατανοητή από όλο τον κόσμο. Υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι πίσω από τις αποφάσεις αυτές κρύβεται προσωπικό μένος και εκδικητικότητα.

Μια Ζωή Αφοσιωμένη στη Διακονία της Πάφου

Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της αδικίας, πρέπει να κοιτάξει την πορεία αυτού του ανθρώπου. Ο Μητροπολίτης Τυχικός έκλεισε 22 ολόκληρα χρόνια προσφοράς μέσα σε αυτή τη Μητρόπολη. Ξεκίνησε από απλός λαϊκός, έζησε και ανδρώθηκε πνευματικά μέσα στους τοίχους της, διακονώντας καθημερινά με αγάπη, ταπείνωση και απόλυτη αυτοθυσία.

Υπηρέτησε τον λαό της Πάφου από κάθε βαθμίδα: ως διάκονος, ως αρχιμανδρίτης, ως πρωτοσύγκελος και τελικά ως ο εκλεγμένος Δεσπότης μας. Όλα αυτά τα χρόνια, παρήγαγε ένα τεράστιο πνευματικό έργο, στάθηκε δίπλα σε κάθε πονεμένο άνθρωπο και έχτισε μια σχέση ακλόνητης εμπιστοσύνης με το ποίμνιό του.

Η Πάφος ως «Σκαλοπάτι»

Όσο ο Γεώργιος βρισκόταν και διέμενε στην Πάφο, όλοι μας γνωρίζαμε πολύ καλά τις προθέσεις του. Σε όλους μας έλεγε και όλες του οι πράξεις αποδείκνυαν ότι ο μοναδικός του στόχος και όλη του η έννοια ήταν πώς θα φθάσει στη Λευκωσία. Η Πάφος αντιμετωπίστηκε απλώς ως ένα σκαλοπάτι για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο.

Ο Γεώργιος πήρε τελικά αυτό που ήθελε. Θα έπρεπε, λοιπόν, να πάει στη Λευκωσία, να μείνει στη νέα του θέση και να ασκήσει τα καθήκοντά του με βάση την ιδιότητά του και να ευγνωμονεί τον Χριστό. Αντί αυτού Αχαριστία.

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ο Αρχιεπίσκοπος είναι «πρώτος μεταξύ ίσων» και δεν έχει κανένα δικαίωμα να παρεμβαίνει αυθαίρετα και να επιβάλλει τη θέλησή του στις αυτόνομες Μητροπόλεις. Αντίθετα, βλέπουμε μια συνεχή παρέμβαση και μια προσπάθεια εξόντωσης του κανονικού Μητροπολίτη Πάφου.

Εδώ όμως γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: Αφού, Γεώργιε, έφυγες και πήγες στη Λευκωσία, προς τι αυτή η εμμονή με την Πάφο; Γιατί αυτή η αδυναμία να αφήσεις την επαρχία να πορευτεί αυτόνομα, όπως ορίζουν οι κανόνες, και επιλέγεις να συντηρείς μια κατάσταση διχασμού;

Διώξεις με Εκβιασμούς και το Τελεσίγραφο της Αστυνομίας

Η απομάκρυνση του Μητροπολίτη Τυχικού γίνεται χωρίς καμία έγκυρη κανονική τεκμηρίωση. Για να πετύχουν τον σκοπό τους, επιστράτευσαν οικονομικούς εκβιασμούς, ως προς τη μισθοδοσία του, και προχώρησαν σε μια πρωτοφανή προσπάθεια έξωσης από το διαμέρισμά του. Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου με επιστολή του Γεωργίου δίνεται τελεσίγραφο στον Μητροπολίτη να φύγει, με την απειλή ότι σε αντίθετη περίπτωση θα επιστρατευτεί η Αστυνομία για να τον βγάλει έξω!

Αυτές είναι οι ανοιχτές σας πόρτες;
Μην τολμάτε, λοιπόν, να λέτε ή να γράφετε ότι ο Τυχικός εγκατέλειψε τη Μητρόπολη.
Δεν Εγκαταλείπει το Ποίμνιό Του

Ο Μητροπολίτης Τυχικός δεν εγκατέλειψε ποτέ τη Μητρόπολη, όπως δεν εγκαταλείπει το ποίμνιο και τα πνευματικά του παιδιά. Συνεχίζει μαζί τους, ανταποκρινόμενος στο κάλεσμά τους κάθε λεπτό. Μαζί με τον λαό της Πάφου, δίνει έναν αγώνα και βαδίζει έναν δρόμο που, ίσως να θέλει λίγο χρόνο ακόμα, αλλά είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα φέρει τη δικαίωση και την πλήρη αποκατάσταση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού στη θέση που δικαιωματικά του ανήκει.

Στον αντίποδα κάθε δίψας για εξουσία, ο Μητροπολίτης Πάφου κκ. Τυχικός δεν είχε ποτέ βλέψεις για ανώτερα αξιώματα, ούτε κοιτούσε πώς θα φύγει για τη Λευκωσία. Επιθυμία του είναι να ζήσει στην Πάφο, να διακονήσει τον τόπο του, να χαρεί με τους πιστούς της επαρχίας του και να κοιμηθεί εδώ, στα χώματα της γενέτειράς του.

Η Ψευδαίσθηση της Ταπείνωσης

Νομίζετε ότι κάνοντάς του κι άλλα και πλέκοντας καθημερινώς νέες συκοφαντίες εναντίον του καταφέρνετε να τον ταπεινώσετε. Η αλήθεια όμως είναι τελείως διαφορετική και τη βλέπουμε όλοι. Με τις άδικες επιθέσεις σας, το μόνο που καταφέρνετε είναι να τον υψώνετε. Τον υψώνετε στα μάτια του Χριστού, τον υψώνετε στα μάτια του ποιμνίου του και στη συνείδηση όλων των Ορθόδοξων Χριστιανών που αναγνωρίζουν τον διωγμό ενός δίκαιου ιεράρχη.

Η Τελική Κρίση

Απέναντι στις ανθρώπινες σκοπιμότητες, τις διοικητικές μεθοδεύσεις και τις απειλές, υπάρχει μια ανώτερη αλήθεια. Ο Χριστός ακόμη δεν μίλησε. Και μέχρι να μιλήσει Εκείνος, ο λαός της Πάφου ξέρει ποιος είναι ο πνευματικός του πατέρας και φωνάζει με όλη του τη δύναμη:

ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ Ο ΤΥΧΙΚΟΣ!

Κλήρος και λαός της Πάφου 04/06/2026



Τετάρτη 27 Μαΐου 2026

Περί τοῦ μή ἐκλέγειν ἐπίσκοπον ζώντος τοῦ πρώτου. (16ος Κανόνας )

16ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως: 
Περί τοῦ μή ἐκλέγειν ἐπίσκοπον ζώντος τοῦ πρώτου.

"…μηδενί τρόπῳ ἐπίσκοπον καταστῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἧς ἔτι ὁ προεστώς ζῇ καί ἐν τῇ ἰδίᾳ συνίσταται τιμῇ, εἰμή αὐτός ἑκών τήν ἐπισκοπήν παραιτήσεται. Χρή γάρ πρότερον τήν αἰτίαν τοῦ μέλλοντος τῆς ἐπισκοπῆς ἐκδιώκεσθαι, κανονικῶς ἐξεταζομένην, εἰς πέρας ἄγεσθαι, εἶθ' οὕτω, μετά τήν αὐτοῦ καθαίρεσιν, ἕτερον ἀντ᾽ αὐτοῦ εἰς τήν ἐπισκοπήν προβιβάζεσθαι…" 



Σχόλιο Π.κοινωνίας: Οι Οικουμενιστές, όπως και διαστρέφουν τις αποφάσεις και τούς Κανόνες των Οικ. Συνόδων σε θέματα Πίστεως, βαδίζοντας ενάντια στήν Αγιοπνευματική διδασκαλία της Εκκλησίας όπως αυτή παρεδόθη απο τον Χριστό και τούς Αγίους Του, δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα, να παραβούν και τούς κανόνες που διέπουν την ορθή λειτουργία της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας... 

Δευτέρα 18 Μαΐου 2026

Έβαλε τον αιρετικό στην Ωραία Πύλη...


Έβαλε τον αιρετικό στην Ωραία Πύλη ο Κρήτης Ευγένιος, για τον εορτασμό της επανακομιδής της τιμίας κάρας του Αγίου Αποστόλου Τίτου.

Καταλήστεψαν οι παπικοί την Εκκλησία του Χριστού και οι εκ των Ορθοδόξων οικουμενιστές φροντίζουν οι ληστές να εισέρχονται στα Ιερά με τιμές, ως ευεργέτες! Η τίμια κάρα του Αγίου Αποστόλου Τίτου εκλάπη κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας (1669) [1] και επέστρεψε -αν όντως πρόκειται περί της αληθινής τιμίας κάρας- από την Βενετία στο Ηράκλειο επί Μητροπολίτου Κρήτης κυρού Ευγενίου (Ψαλλιδάκη) μετά από παρέμβαση του μασόνου πατριάρχου Αθηναγόρα το 1966. Ένα χρόνο πριν το 1965, ο μασόνος πατριάρχης είχε προβεί στην άρση των αναθεμάτων με τον «πάπα» Παύλο τον ΣΤ’.

Η «επιστροφή» ή η επίσκεψη των κλεμμένων ιερών λειψάνων είναι ένα ψευτοδίλημμα που χρησιμοποιούν οι σημερινοί οικουμενιστές για να προχωρούν τα σχέδια της ψευδένωσης με τους αιρετικούς, τους οποίους μας τους εμφανίζουν τώρα και ως ευεργέτες μας! Το γεγονός ότι οι αιρετικοί εισέρχονται αμετανόητοι και πατάνε τα ιερά και τα όσιά μας, δείχνει ότι δεν υπάρχει αγάπη αλλά υπάρχουν μόνο νικητές και ηττημένοι.

Ως ανάμνηση της «καλής πράξης» της «επιστροφής» των κλεψιμαίικων, ο παπικός την Κυριακή 17 Μαΐου συμμετείχε ανενόχλητος στην πομπή λιτάνευσης της τιμίας κάρας [2] [3] στους δρόμους του Ηρακλείου, δίπλα στους ιεράρχες της Τοπικής Εκκλησίας.




Νωρίτερα στον Εσπερινό στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αποστόλου Τίτου στο Ηράκλειο, προεξήρχε ο αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος, [4] γνωστός αμνηστευτής της ομοφυλοφιλίας [5], προσκυνητής του τάφου του Καζαντζάκη, [6. α, β] προσκυνητής παπικού ναού, [7] έβαλε τον αιρετικό παπικό στην Ωραία Πύλη, μπροστά σε άλλους ιεράρχες και στο εκκλησίασμα.

Η σημειολογία αυτής της πράξης είναι τεράστια. Προσδίδει στον αιρετικό ιεροσύνη και ισοτιμία με τους Ορθοδόξους.

Ο οικουμενισμός προχωρά ακάθεκτος. Οι λυκοποιμένες μεσουρανούν και το ποίμνιο κοιμάται.

ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ








Σχόλιο Π.κοινωνίας: ''Προσευχόμενος εις τους Αγίους Πάντας, για την σημερινή κατάσταση και τί πρέπει να γίνει.. Ο Θεός μου είπε να γράψω εις τους Άρχοντας της ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ και της ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, να ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΝ.'' ~ άγιος π. Φιλόθεος Ζερβάκος

Σάββατο 9 Μαΐου 2026

Κοιμήθηκε ένας ἀγαπημένος αδερφός, αγωνιστής της αλήθειας του Χριστού...


Κοιμήθηκε ὁ ἀγαπητὸς συνάδερφος ἱστολόγος Κώστας, τοῦ Ὀρθόξου ἱστολογίου «Σημεία καιρῶν».

Τὴν ἀνάρτηση τὴν ἀναδημοσιεύουμε ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο «Ρωμιοὶ τῆς Πόλης» τοῦ φίλου καὶ συνάδερφου ἱστολόγου Γιώργου Θαλάσση. Εὐχαριστοῦμε πολὺ τὸν ἀγαπητό μας φίλο Θᾶνο ποὺ μᾶς ἐνημέρωσε. Εὐχόμαστε καλὸ Παράδεισο νὰ ἔχῃ! (Σχόλιο Πᾶνος, ιστολόγιο ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΣ)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Θα μας λείψεις αφάνταστα αδερφέ. Καλό Παράδεισο και καλή αντάμωση στην αγκαλιά του Κυρίου

Ο καθένας μας στην πορεία της ζωής του γνωρίζει ανθρώπους που καθορίζουν την πορεία του. Συνοδοιπόρους που μοιράζονται τις όμορφες και τις δύσκολες στιγμές του βίου.

Ένας καλός, αδελφικός φίλος είναι πολύτιμος και είναι κάτι περισσότερο από φίλο. Είναι αδελφός. Είναι στήριγμα και κουράγιο.

Ένας τέτοιος φίλος ήταν για μένα ο Κώστας, που πολλοί γνώρισαν ως Κώστα Γρηγοριάτη, που χθες έφυγε ειρηνικά στα 49 του.

Πολλοί γνώρισαν την πνευματική ζωή, δυνάμωσαν την πίστη τους, πήραν κουράγιο και ελπίδα από την ελληνορθόδοξη ιστοσελίδα του Κώστα, Σημεία Καιρών – simeiakairwn.gr , που αποτελούσε την κορυφαία και πιο αξιόπιστη ορθόδοξη ιστοσελίδα στην Πατρίδα μας.

Ο Κώστας ήταν και είναι ο κολλητός μου φίλος. Ο αδελφός μου. Μαζί ονειρευόμασταν τις καλύτερες μέρες για την Πατρίδα, το Ορθόδοξο – Βυζαντινό αύριο και την Πόλη των Ονείρων μας.

είναι ξεχωριστός άνθρωπος. Η τιμή μου που τον είχα φίλο. Ο Θεός τον πήρε μαζί του στην Ουράνια Κωνσταντινούπολη. Στο αληθινό Βασίλειο που ονειρευόμαστε.

Θα μου λείψεις αδερφέ. Για όσο ζήσω έχω στις προσευχές και στην καρδιά μου.

Καλή αντάμωση στην αγκαλιά του Κυρίου. ~ Γ. Θ.
Ιστολόγιον romioitispolis.gr

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Σχόλιο Π.κοινωνίας: Κεραυνός εν αιθρία ο αποχωρισμός. Ως Κώστας Γρηγοριάτης είμασταν φίλοι στο διαδίκτυο, αλλά η μεγάλη μας φιλία, ήταν μια σιωπηλή κοινωνία, στήν γλώσσα του Μέλλοντος αιώνος, σιωπηλά χωρίς να γνωρίζω ποιός είναι ακριβώς ο ιστολόγος simeiakairwn.gr, υπήρχε μεταξύ μας πολύ αγάπη, συχνότατο μοίρασμα των κοινών μας προβληματισμών, πολύ σεβασμός και εκτίμηση, αδελφά ιστολόγια με έναν κοινό παρανομαστή στήν καρδιά... Την αγάπη για την Αλήθεια του Χριστού, την αγάπη για τον Θεό και τον άνθρωπο... Καλό Παράδεισο αδελφέ μου Κωστή, το Ορθόδοξο διαδίκτυο θα είναι απο σήμερα φτωχότερο... καλήν Αντάμωσην. ~ Δημήτρης Ρόδης


Πέμπτη 5 Μαρτίου 2026

Αν δείτε να βομβαρδίσουν το Τέμενος του Ομάρ, ο Αντίχριστος έρχεται...


Για να καταλαβαίνουμε τις ''Ειδήσεις''....

- ''Θέλετε ειρήνη; Χτίστε τον Τρίτο Ναό'', (του Σολομώντα). 

Αν δείτε να βομβαρδίσουν τον Θόλο του Βράχου, το Τέμενος του Ομάρ, ή να καταστραφεί κάπως, απο μια έκρηξη, αυτός ο ναός κατά τη διάρκεια του Πολέμου, τότε αυτή είναι η ευκαιρία που περίμεναν, που ήθελαν να δημιουργήσουν οι Εβραίοι Σιωνιστές του Ισραήλ, και διότι για αυτό εργάζονται ώστε να μπορέσουν να ανοικοδομήσουν τον Τρίτο Ναό του Σολομώντα.

Το Τέμενος του Ομάρ, γνωστότερο ως Θόλος του Βράχου (Qubbat As-Sakhrah), είναι ένα από τα παλαιότερα και σημαντικότερα ισλαμικά μνημεία, ολοκληρωμένο το 692 μ.Χ. στην Ιερουσαλήμ. Βρίσκεται στο Όρος του Ναού (Χαράμ αλ-Σαρίφ) και στεγάζει τον βράχο όπου, σύμφωνα με την παράδοση, έγινε η θυσία του Αβραάμ. Είναι ένα οκτάγωνο κτίριο με εντυπωσιακό χρυσό τρούλο. Ο Θόλος του Βράχου, το τέμενος, ανεγέρθη στη θέση του Δεύτερου Ναού του Σολομώντα, στην Ιερουσαλήμ...


Ολα γίνονται για αυτό τον σκοπό, να καταστραφεί το Τέμενος του Ομάρ, για να φτιαχτεί ο τρίτος ναός του Σολομώντα. Διότι απο εκεί θέλουν και επιθυμούν διακαώς να εμφανίσουν τον Ένα Παγκόσμιο Ηγέτη και ''σωτήρα'' του κόσμου, αυτός είναι ο σκόπος όλων όσων βλέπουμε, να τεθούν οι βάσεις, για την εμφάνιση του ονομαζόμενου Αντιχρίστου.

Είναι το "Βδέλυγμα της Ερημώσεως": Η στιγμή που ο Αντίχριστος θα μπει στον Ναό της Ιερουσαλήμ, και θα αυτοανακηρυχθεί Θεός, θεωρείται το "βδέλυγμα της ερημώσεως" που προφήτευσε ο Δανιήλ και ανέφερε ο Ιησούς Χριστός. Πρέπει λοιπόν για τούς Εβραίους, αυτός ο ναός να υπάρξει ξανά...

«Όταν λοιπόν ίδητε το βδέλυγμα της ερημώσεως, το λαληθέν δια του προφήτου Δανιήλ, ιστάμενον εν τω τόπω τω αγίω, (ο αναγινώσκων ας εννοή·) τότε οι εν τη Ιουδαία, ας φεύγωσιν επί τα όρη.» — Ιησούς Χριστός, Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο —Ματθ. 24:15, 16.


Οι χαρισματικές μορφές και Άγιοι ανα τούς αιώνες που έχουν φωτιστεί και μιλήσει για τα έσχατα και την εμφάνιση του Αντιχρίστου, μας δίνουν αυτή την συγκλονιστική πληροφορία...

''Εάν δείτε αγαπητοί μου, ή τα παιδιά σας, κάποια ημέρα των ημερών να κτίζεται ο Ναός του Σολωμών, τότε να πείτε, τότε να πείτε, ο Αντίχριστος ήδη είναι στις ημέρες μας... '' ~ π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Και το κάτωθι απόσπασμα είναι καθοριστικό, απο τις κατηχήσεις που λάμβαναν όλοι οι χριστιανοί τούς πρώτους αιώνες... Σήμερα βέβαια αυτές τις κατηχήσεις η ''σύγχρονη εκκλησία'' τις έχει καταργήσει, και μην μιλάτε λέει για τον αντίχριστο... (...)

Και Διαβάζουμε: 

''Και πάλιν ο Παύλος λέγει· «ο αντίπαλος που σηκώνει το κεφάλι του στον καθένα που λέγεται θεός, η που απολαμβάνει σεβασμό και λατρεία», δηλαδή σε κάθε θεό, αυτός ο Αντίχριστος θα μισήσει δήθεν τα είδωλα, «και θα εγκατασταθεί αυτός στον ναό του Θεού» (Β’, Θεσ. β’, 4).

Σε ποιόν ναό άραγε;
Των Ιουδαίων, λέγει, ο οποίος έχει καταστραφεί.
Μη γένοιτο, να εννοεί αυτόν στον οποίο βρισκόμαστε.
Γιατί το λέγω αυτό;
Για να μη θεωρηθεί ότι χαριζόμαστε στους εαυτούς μας.

Διότι, εφόσον έρχεται ως Χριστός στους Ιουδαίους, και για να τους απατήσει περισσότερο, δείχνει ιδιαίτερη φροντίδα για τον ναό, δίνοντάς τους έτσι την εντύπωση, ότι αυτός είναι από τη γενιά του Δαβίδ, ο οποίος θα ανοικοδομήσει τον ναό που ο Σολομών είχε οικοδομήσει...''


Kαι όπως λέγει ο Άγιος: ''Και σεις τώρα οι ακροατές μου, με τα μάτια της ψυχής, σαν να βλέπετε Εκείνον, (Toν Χριστό) ακούτε να σας λέγει και σας τα ίδια· «προσέχετε μήπως κάποιος σας παραπλανήσει». Και σας παρακαλεί όλους εσάς ο λόγος να προσέχετε σ’ αυτά που λέγονται.

Διότι δεν είναι εξιστόρηση πραγμάτων που πέρασαν, αλλά προφητεία μελλοντικών πραγμάτων, που οπωσδήποτε θα έρθουν.

Δεν προφητεύουμε εμείς (διότι είμαστε ανάξιοι), αλλά αναφέρουμε αυτά που είναι γραμμένα και τα σημάδια που λέγονται.

Πρόσεχε λοιπόν εσύ, ποιά από αυτά έχουν ήδη γίνει, τι υπολείπεται ακόμα, και ασφάλισε τον εαυτό σου...''

Αυτά λέγει ο Άγιος Κύριλλος στίς κατηχήσεις του. 


Και αν έρθει τώρα ο λογισμός και σου πει, πως αυτά τάχα είναι ερμηνείες δικές μου, και δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράματα, τότε αλήθεια σας λέγω να μην ακούσει κανείς εμένα, οτι του λόγου μου είμαι ανάξιος και αμαρτωλός, και υπόλογος ακόμη στόν Θεό, και απλός μεταφορέας είμαι, πραμάτειά μου να μοιράζω την αλήθεια του Χριστού στόν κόσμο, ντελίβερι κάνω... για αυτό μην με παρεξηγείς.  

Αλλά να προσέχεις μόνο τούς Αγίους...

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, (Ερμηνεία της Β' προς Θεσσαλονικείς επιστολής του Απ. Παύλου, κεφ. β' 3-12), μιλά για τον Αντίχριστο: 

''Και θα εγκατασταθή (ο Αντίχριστος), εις τον ναόν του Θεού όχι μόνο τον εν Ιεροσολύμοις, αλλά και εις όλας τας τοπικάς χριστιανικάς Εκκλησίας...'' ( απο εδώ)

Είναι σκοπός λοιπόν των Εβραίων που σταύρωσαν Τον Χριστό,  ο ερχομός του δικού τούς ''Μεσσία''... που αυτοί οι Σιωνιστές εργάζονται να φέρουν, έτσι μέσω ενός πολέμου, να καταστραφεί το Τέμενος του Ομάρ, και να φτιαχτεί ξανά ο Τρίτος Ναός. 

Αν δείτε να βομβαρδίσουν το Τέμενος του Ομάρ, ο Αντίχριστος έρχεται... Αν δείτε να χτίζετε ο Τρίτος Ναός του Σολομώντα, ο Αντίχριστος έχει έρθει.

Και λέγει πάλι ο Ιερός Κατηχητής της Εκκλησίας, Κύριλλος των Ἱεροσολύμων: 

''Ασφάλιζε λοιπόν τον εαυτό σου, άνθρωπε· έχεις ήδη τα σημεία του Αντιχρίστου, και να μη τα θυμάσαι μόνο για τον εαυτό σου, αλλά να τα λες και σ’ όλους τους άλλους με πολλή προθυμία.'' (...)

- Κύριος να φωτίζει ολούθε. Eύχεστε. Δημήτρης Ρόδης


Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026

Mητρ. Κυθήρων: “Κανονικό έγκλημα” το Ουκρανικό – Πώς κοιμούνται αυτοί που πρωτοστάτησαν;»


«Κραυγή αγωνίας από τον Μητροπολίτη Κυθήρων: “Κανονικό έγκλημα” το Ουκρανικό – Πώς κοιμούνται αυτοί που πρωτοστάτησαν;» Τι είπε για τον Ονούφριο.

Συνέντευξη στον Γιώργο Θεοχάρη

Με γλώσσα αιχμηρή και «ιερή αγανάκτηση», ο Σεβασμιώτατος εν διστάζει να χαρακτηρίσει την απόδοση της αυτοκεφαλίας ως ένα «κανονικό έγκλημα», οι καρποί του οποίου είναι οι σημερινοί διωγμοί, οι λεηλασίες ναών και οι κακοποιήσεις πιστών που θυμίζουν το ολοκαύτωμα των πρώτων χριστιανικών αιώνων.

Ο Μητροπολίτης αποκαλύπτει το παρασκήνιο της επεισοδιακής Συνόδου της Ιεραρχίας το 2019, καταγγέλλοντας την απουσία ουσιαστικής ψηφοφορίας και τη μεθοδευμένη έκδοση δελτίου τύπου που εμφάνισε μια πλασματική ομοφωνία. 

Δηλώνοντας απερίφραστα πως ο ίδιος δεν αναγνωρίζει τον Επιφάνιο, θέτει ένα αμείλικτο ερώτημα προς τους πρωτεργάτες της ουκρανικής κρίσης: «Πώς κοιμούνται αυτοί οι άνθρωποι;». Μια αποκλειστική μαρτυρία που αναδεικνύει τον βαθύ πόνο μιας ψυχής που αρνείται να συμβιβαστεί με την αντικανονικότητα και τη βαρβαρότητα.

-Δημοσιογράφος: Σεβασμιότατε ευλογείτε. Καταρχήν για τις καταιγιστικές εξελίξεις στην εκκλησία της Ουκρανίας, με τις λεηλασίες ναών, αρπαγή λειψάνων που μεταδίδουν ακόμα και τα διεθνή μεγάλα πρακτορεία ειδήσεων ανά τον κόσμο… Τι έχετε να σχολιάσετε εσείς; Εννοώ στην εκκλησία του Ονουφρίου, αυτά που γίνονται εις βάρους των μοναστηριών και ναών που ανήκουν στην Εκκλησία του Μητροπολίτη Ονουφρίου.

-Μητροπολίτης Κυθήρων: Μάλιστα. Λοιπόν, αγαπητέ μου, λυπούμαι. Μαθαίνω, πληγώνεται η ψυχή μου και πληγώνεται και η καρδιά κάθε ορθοδόξου. Πρόκειται για βαρβαρότητες, πρόκειται για απαίσιες ενέργειες. Δεν είναι χριστιανοί αυτοί. Δεν είναι άνθρωποι. Δεν είναι τίποτε δηλαδή, οι οποίοι τόσο σκληρά φέρονται κατά των Ορθοδόξων, κατά της Ορθοδόξου Κανονικής Εκκλησίας της Ουκρανίας υπό τον Μακαριώτατο κύριο Ονούφριο.

Έχω πάρει θέση για αυτό το θέμα από το 2018-19 που ήμουν συνοδικός μητροπολίτης και το συζητούσαμε αυτό τακτικά στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο. Λέγαμε τον προβληματισμό μας όλοι εκεί για αυτό το πράγμα που θα γινόταν· θα γινόταν η αυτοκεφαλία σε αχειροτόνητους, σε σχισματικούς, σε αναθεματισμένους και λοιπά. Αυτό το συζητούσαμε όλη τη χρονιά.

Το 2019 τον Οκτώβριο, μετά την τακτική σύνοδο που κάναμε, προσετέθη μία ημέρα έκτακτης συνόδου που δυστυχώς ο Μακαριότατος εισηγήθηκε για την αυτοκεφαλία της Ουκρανίας υπό τον Επιφάνιο. Αντέδρασα τότε μέσα εκεί, και άλλοι αρχιερείς αντιδράσανε για αυτό το θέμα. Αλλά μετά, χωρίς να γίνει ψηφοφορία –ούτε φανερή, ούτε κρυφή, ούτε δια ανατάσεως χειρών– αλλά επειδή μίλησαν και αρκετοί υπέρ της αυτοκεφαλίας (μπορεί να μιλήσαμε όλοι μαζί 33 και όλοι οι υπόλοιποι δεν είχαν μιλήσει, δεν είχαν εκφραστεί), την ώρα που ήταν Σάββατο και έφευγαν –μερικοί είχανε φύγει– συνετάσσετο δελτίο τύπου. Εκεί στο δελτίο τύπου, σαν να γινόταν ψηφοφορία. Μα δεν είναι στο δελτίο τύπου, δεν κάνουμε ψηφοφορία. Απλώς καταγράφεται αυτό και κατεγράφη ότι αποφάσισε η Εκκλησία της Ελλάδος.

Αυτό λοιπόν μετεδόθη, ότι έλαβε απόφαση η Εκκλησία της Ελλάδος. Εγώ διαφώνησα και το έγραψα μετά και λέω: δεν ελήφθη κάποια απόφαση από την Ιεραρχία, δηλαδή με ψηφοφορία. Αυτό το είχε πει και ένας μητροπολίτης, είπε “αν θέλετε απόφαση να κάνουμε ψηφοφορία”. Δεν έγινε.

-Δημοσιογράφος: Το μνημονεύουν όλοι οι αρχιερείς της Ελλαδικής Εκκλησίας τον Επιφάνιο;

-Μητροπολίτης Κυθήρων: Δεν το ξέρω. Δεν νομίζω. Εγώ δεν τον μνημονεύω πάντως. Νομίζω ότι αρκετοί δεν τον μνημονεύουν. Πέρασε στα δίπτυχα αλλά εγώ προσωπικά δεν το αποδέχομαι, δεν τον μνημονεύω και δεν επικοινωνώ και με εκείνους που έχουν συλλειτουργήσει. Δεν θέλω να συλλειτουργήσω, γιατί θεωρώ ότι αυτό το πράγμα είναι αντικανονικό και βλέπετε τα αποτελέσματα τώρα. Έχουμε γεγονότα πρωτοχριστιανικής εποχής, ολοκαύτωμα έχουμε των τριών αιώνων των διωγμών. Φοβερό.

Και αυτοί οι οποίοι πρωτοστάτησαν έχουν μεγάλη ευθύνη ενώπιον του Θεού.

-Δημοσιογράφος: Ίσως να το μετάνιωσαν λέτε αυτοί που πήραν την απόφαση για την αυτοκεφαλία;

-Μητροπολίτης Κυθήρων: Είχα ακούσει ανεπισήμως ότι το μετάνιωσαν, αλλά πρέπει αυτό το πράγμα να το πουν ευσταθώς και να άρουν όλο αυτόν τον διωγμό ο οποίος γίνεται εις βάρος του κανονικού μητροπολίτου και της κανονικής ιεραρχίας και του πιστού λαού που είναι εκατομμύρια.

-Δημοσιογράφος: Βεβαίως, βλέπουμε εικόνες από το πρακτορείο Reuters που πραγματικά μας κάνουν να μείνουμε άναυδοι. Κακοποιούν πιστούς, κληρικούς. Πώς κοιμούνται αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι πρωτοστάτησαν;

-Μητροπολίτης Κυθήρων: Σας το λέω με ιερή αγανάκτηση αυτό, σας το λέω από καρδιάς. Εγώ στις εγκυκλίους μου –Πρωτοχρονιάτικη, Χριστουγεννιάτικη– μνημονεύω πάντοτε αυτό το θέμα, ότι εδώ πρόκειται περί κανονικού εγκλήματος. Είναι φοβερό και βλέπουμε τα αποτελέσματα. «Εκ του καρπού το δένδρον γιγνώσκεται» δεν είπε ο Χριστός; Ορίστε, τα βλέπετε αυτά.

-Δημοσιογράφος: Πάντως ο Μητροπολίτης Ονούφριος δεν έχει δημιουργήσει προβλήματα στην εκκλησία της Ουκρανίας. Είναι ένας φιλήσυχος μητροπολίτης

-Μητροπολίτης Κυθήρων: Τον ευλαβούμε βαθύτατα και τον μνημονεύω με όλη μου την καρδιά.

Δεχτείτε αυτό τον πόνο της ψυχής μου γιατί πονάω πάρα πολύ. Να δώσει ο Θεός να λήξει αυτό το δράμα του ουκρανικού λαού. Το δράμα είναι φοβερό.

-Δημοσιογράφος: Ευχαριστώ πολύ Σεβασμιώτατε. 

Πηγή: orthodoxathemata.blogspot.com

Εναλλακτικές αναρτήσεις

Share this