- Τι θα κάνεις Γέροντα, αν ακούσεις ότι κηρύχθηκε πόλεμος;

-Τι θα κάνεις Γέροντα, αν ακούσεις ότι κηρύχθηκε πόλεμος;

- Θα κάνω μία Θεία Λειτουργία...

~ Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς †

*****

(Δια τούς σκανδαλισθέντες απο τις εικόνες Του Χριστού, τις Παναγίας και των Αγίων μας, επάνω είς τα όπλα...)

- Οι Άγιοι Πατέρες δέχονται ότι οι φόνοι κατά τη διάρκεια των δίκαιων πολέμων δεν υπάγονται στη γενική εντολή «Ου φονεύσεις»: Γενικά, δεν επιτρέπεται ο φόνος. Το να φονεύει όμως κάποιος τους εχθρούς στον πόλεμο είναι και νόμιμο και αξιέπαινο...

Για το λόγο αυτό και απολαμβάνουν μεγάλες τιμές αυτοί που αρίστευσαν στον πόλεμο και στήλες αναμνηστικές υψώνονται για να διακηρύσσουν τα κατορθώματά τους (Μ. Αθανάσιος, ΒΕΓΙ 33, 82, 30).

Τους φόνους που διαπράττονται στη διάρκεια των πολέμων, οι Πατέρες της Εκκλησίας (κυρίως ο Μ. Αθανάσιος) δεν τους θεώρησαν φόνους, διότι ήθελαν, νομίζω, να φανούν σπλαχνικοί και να συγχωρήσουν αυτούς, που μάχονται για την αρετή και την ευσέβεια (Μ. Βασίλειος, ΒΕΠ 55, 208, 11).

Πραγματικά είσαι νικητής (απευθύνεται σε κάποιο Βίκτωρα) και κατέχεις την πρώτη θέση σε όλα, αγαπητέ. Διότι νικώντας με τα όπλα τους εχθρούς, όσο ήταν δυνατόν, τους ξεπερνάς τώρα όλους και στην αρετή (Γρηγόριος Θεολόγος, ΒΕΠ 60, 283, 7).

Απόσπασμα από το βιβλίο του Ιωάννου Κωστώφ, ''Οι Πατέρες της Εκκλησίας για τον πόλεμο και την ειρήνη'', εκδ. Αποστολική Διακονία, Αθήνα 1984, σελ. 21-38

*****

''Τὴν Ὀρθοδοξία μας σάν Ἕλληνες τὴν ὀφείλουμε στὸν Χριστό, καὶ τούς ἁγίους Μάρτυρες καὶ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας· 

καὶ τὴν ἐλευθερία μας τὴν ὀφείλουμε στούς ἥρωες τῆς Πατρίδας μας, ποὺ ἔχυσαν τὸ αἷμα τους γιὰ μας...

Αὐτήν τὴν ἁγία κληρονομιά, ὀφείλουμε νὰ τὴν τιμήσουμε καὶ νὰ τὴν διατηρήσουμε, καὶ ὄχι νὰ τὴν ἐξαφανίσουμε στὶς μέρες μας...''  ~ Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Α’

«Αν έχεις φιλότιμο, ή ήρωας θα γίνεις ή άγιος...» ~Αγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, ΛΟΓΟΙ Β' «Πνευματικὴ Ἀφύπνιση»)

Φώτο: Αφανείς Αγιορείτες στον Μακεδονικό Αγώνα.

Σύνταξη κειμένου Δημήτρης Ρόδης

Φόρος τιμής σε έναν αφανή σπουδαίο εργάτη της Εκκλησίας

Φόρος τιμής σε έναν αφανή σπουδαίο εργάτη της Εκκλησίας

~ Του Χαράλαμπου Άνδραλη

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές του 2000, εμφανίστηκε στην καθημερινότητα των ανθρώπων το διαδίκτυο, αλλάζοντας άρδην τον τρόπο επικοινωνίας και ενημέρωσης, σε όλο σχεδόν τον πλανήτη.

Οι αιρετικές ομάδες, χρησιμοποίησαν στο έπακρο αυτό το εργαλείο «ιεραποστολής», μπαίνοντας στα σπίτια των ανθρώπων, χωρίς να χτυπούν το κουδούνι. Ο εκκλησιαστικός χώρος στην Ελλάδα πιάστηκε απροετοίμαστος απέναντι σ’ αυτήν την πρόκληση και η άμυνα από τους επίσημους φορείς για χρόνια ήταν ανύπαρκτη[1].

Το βάρος της ευθύνης, τότε, σήκωσαν ελάχιστοι πιστοί, συντηρώντας ιστοσελίδες και ιστολόγια που διέδιδαν τον Ορθόδοξο Λόγο και αποκάλυπταν την πλάνη των αιρέσεων, οι οποίες συνήθως εμφανίζονται με το μανδύα της μη αντίθεσης με την Ορθόδοξη Πίστη.

Ιδιαίτερη αίσθηση, μεταξύ των πρώτων ιστορικά ορθοδόξων ιστολογίων, προκάλεσε το «Αντιαιρετικό Εγκόλπιο» το οποίο περιελάμβανε πλούσιο απολογητικό υλικό και διαφωτιστικά κείμενα για αιρέσεις και καταστροφικές λατρείες, από ορθόδοξη σκοπιά. Το ιστολόγιο αυτό χειριζόταν, ο Κωνσταντίνος Ναυπλιώτης, ένας άνθρωπος που μετά από περιπλάνηση στο χώρο των αιρέσεων, βρήκε τη λύτρωση στην Ορθοδοξία. Όπως ο Απόστολος Παύλος, αισθανόταν χρέος του να βοηθήσει ανθρώπους να βγουν από τη δίνη που και εκείνος βρέθηκε κάποτε.

«Ο αντιαιρετικός αγώνας είναι φιλανθρωπία» έλεγε. Από την προσωπική του εμπειρία γνώριζε πόσο υποφέρουν οι ψυχές που βρίσκονται υπό την ψυχική ομηρεία της αίρεσης και πόση αγάπη θέλουν από τους χριστιανούς για να απεμπλακούν. Για αυτό και δεν ήταν ποτέ επιθετικός απέναντι στους αιρετικούς. Η κριτική του είχε επίκεντρο την αποκάλυψη της πλάνης, αλλά και της εξαπάτησης των αρχηγών της αίρεσης, που συνειδητά εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους.

Ο Κωνσταντίνος δεν είχε κοσμικές περγαμηνές, ούτε σπουδαίους τίτλους. Ήταν ένας απλός άνθρωπος του μεροκάματου, οικογενειάρχης, ίσως και με ανθρώπινες ιδιορρυθμίες, που δεν γεννούσε καμία υποψία ότι πρόκειται για έναν απολογητή της Ορθοδοξίας. Οι γνώσεις και η εμπειρία του γύρω από την πονηρή μεθοδολογία των σύγχρονων αιρέσεων, ήταν τα τάλαντα που πολλαπλασίασε, από αγάπη για την Εκκλησία και ειλικρινές ενδιαφέρον για τους αδελφούς που έμπλεκαν στις παγίδες της πλάνης.

Τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς ἵνα τοὺς σοφοὺς καταισχύνῃ, καὶ τὰ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς ἵνα καταισχύνῃ τὰ ἰσχυρά[2]. Όποιον έχει διάθεση να προσφέρει με ταπείνωση στην Εκκλησία, ο Θεός τον παρατάσσει στην πρώτη γραμμή στον αόρατο πόλεμο και ευλογεί με νίκες τον αγώνα του. Αυτό συνέβη και με τον Κωνσταντίνο. Αθόρυβα αγωνίστηκε για τη δόξα του Χριστού, με μοναδικό κέρδος το άρρητο συναίσθημα της προσφοράς στην Εκκλησία και τον συνάνθρωπο.

Το πόσες ψυχές βοήθησε, ο Θεός γνωρίζει. Εμείς μπορούμε απλώς να υποθέσουμε ότι ήταν αναρίθμητες, αν κρίνουμε από τον πόλεμο, τα χακαρίσματα, τις απειλές, τα εξώδικα, τις μηνύσεις, τις αγωγές από αιρετικούς και παραθρησκευτικούς κύκλους ευρέος φάσματος. Ένας λυσσαλέος πόλεμος να σταματήσει να υπάρχει το αντιαιρετικό εγκόλπιο, διά της εξόντωσης του διαχειριστή του.

Όταν οι σκοτεινές δυνάμεις «κατέβασαν» με ύπουλους τρόπους το αντιαιρετικό εγκόλπιο, ο Κωνσταντίνος προσέφερε τον πνευματικό οβολό του μέσα από την πολύ αξιόλογη ενοριακή ιστοσελίδα ΕΝΤΑΞΙΣ, συνεχίζοντας τη μαρτυρία του, ακόμα και όταν η ασθένεια τον είχε καταβάλει. Έδωσε την τελευταία μάχη του με χριστιανική αξιοπρέπεια, χαρά και αταλάντευτη πίστη στην Ανάσταση.

Για την προσφορά του στην Εκκλησία δεν τιμήθηκε από επίσημους φορείς, δεν βραβεύτηκε, δεν του ανατέθηκαν θέσεις ευθύνης. Δεν το επεδίωξε ποτέ, άλλωστε. Το όνομά του παρέμεινε άγνωστο στους πολλούς. Για αυτό σπεύδει να λάβει τον μισθό του άξιου εργάτη, χωρίς «παρακρατήσεις» επίγειων τιμών και επαίνων.

Τη θλίψη της απουσίας ενός τόσο σημαντικού ανθρώπου για τον αντιαιρετικό χώρο, μετριάζει η βεβαιότητα της παρρησίας του στον Κύριο και η διαβεβαίωση του μακαριστού Αυγουστίνου Καντιώτη ότι «ουκ εκλίψουσι τη Ορθοδοξία στρατιώται».

_____________________________

Σημειώσεις 

[1] Στη συνέχεια, βελτιώθηκε η οργάνωση σε αυτό τον τομέα από εκκλησιαστικούς φορείς, ενώ πολλαπλασιάστηκαν και οι ιδιωτικοί ιστότοποι που αγωνίζονται στον τομέα της ορθόδοξης κατήχησης και ιεραποστολής.

[2] Α’ Κορ. 1, 27

aktines.blogspot.com

ixthis3.blogspot.com

Άγιος Νικόλαος Πλανάς: Η αγρυπνία με το παλαιό και η Εμφάνισις του Προφήτου Ελισσαίου!

Αγρυπνία στον άγιο Ελισσαίο με τον άγιο Νικόλαο Πλανά,

και Εμφάνισις του Προφήτου Ελισσαίου!

Εις την εποχήν του πρώτου διωγμού των Παλαιοημερολογιτών, ηθέλησε να λειτουργήση κατά το πάτριον ημερολόγιον την εορτήν του προφήτου Ελισσαίου. Αλλά φοβούμενος μήπως του παρουσιασθούν εμπόδια, συνεφώνησε με την βοηθόν του αφ’ εσπέρας, να πάνε εις τον Άγιον Σπυρίδωνα του Μαντουκά. 

Το πρωί επήγε η ψάλτριά του και τον περίμενε. Η ώρα παρήρχετο και ο παπάς δεν εφαίνετο να έλθη να λειτουργήση. Απηλπίσθη. Ενόμισε πως κάτι σπουδαίο θα του έτυχε, και δεν επήγε ως αυτήν την ώρα. Έφυγε και πήγε εις τον Προφήτη Ελισσαίο (διότι εκεί ήταν το “κέντρον των πληροφοριών”), να ρωτήση τι γίνεται ο παπάς, και να, τον βλέπη μέσα στην εκκλησία να ετοιμάζεται να λειτουργήση! 

Του έκαμεν παρατήρησιν, γιατί ηθέτησε την συνεννόηση που είχανε κάμει, και ακόμη ότι δεν εφοβήθη, παρά ήλθε μέσα στο κέντρον, μέσα στη βράση του διωγμού...

Της λέγει: “Μή με μαλώνεις, γιατί σήμερα το πρωί είδα τον Προφήτη και μου είπε να λειτουργήσω, και να μη φοβηθώ τίποτα, γιατί αυτός θα με προσέχη”. Έμεινε η βοηθός του με την συζήτησιν ατελείωτη!

-”Μα, πως τον είδες”; τον ρωτά.

Της λέγει: “Σηκώθηκα σήμερα το πρωί και ετοιμάστηκα για τον Άγιο Σπυρίδωνα. Εκάθησα σε μια πολυθρόνα ως που να μου φέρουν το αμάξι. Αυτή τη στιγμή, βλέπω μπρος μου τον προφήτη Ελισσαίο, και μου λέγει, να πάω στην εκκλησία του να λειτουργήσω”! Έφεραν οι δικοί του το αμάξι και τους λέγει: “Να πήτε του αμαξά να με πάη στον Προφήτη…”. 

Άρχισαν τις φωνές οι δικοί του: “Τι είναι αυτά; Αφού είπαμε του αμαξά για τον Άγιο Σπυρίδωνα”.

-”Αυτό που σας λέγω. Να με πάτε στον Προφήτη. Τον είδα εμπρός μου και με διέταξε”.

Ελειτούργησαν αυτήν την ημέρα κατανυκτικώτατα με μεγάλη ησυχία, και το βράδυ επήγε στο συνηθισμένο φιλικό του σπίτι, που πήγαινε πάντοτε. Λέγει η βοηθός του εις την κόρην της οικογενείας: 

“Σήμερα ο Παππούς είδε ολοφάνερα τον Προφήτη” κ.τ.λ. Τον πλησίασε τότε η κόρη και προσπαθούσε να τον καταφέρη να της πη ο ίδιος πως είδε τον Προφήτη. Αλλά ήτανε και αυτή η ώρα, μια απ’ αυτές που ήθελε κάτι να κρύπτη από τα ιδιαίτερά του και της λέγει: “Τίποτα δεν είδα, από λόγου μου τα λέω”. Αλλά αυτό μας το βεβαίωσαν και οι δικοί του, που τους το πρωτοείπε.

Κρυφογελάσαμε με τη σπουδή που τον κατέλαβε, να κρύψη και αυτός κάτι, για να μη φωνή η αρετή του, διότι πάντοτε εις τας ομιλίας του έλεγε: “είμαι ανάξιος ιερεύς”.

______________________________

Από το βιβλίο “Ο παπα-Νικόλας Πλανάς. Ο απλοϊκός ποιμήν των απλοϊκών προβάτων“, Μάρθας μοναχής, (πρόλογος Φ. Κόντογλου – επίλογος π. Φιλοθ. Ζερβάκου, εκδόσεις “Αστήρ”, Αθήνα 1979)

14 Ιουνίου, Του Προφήτου Ελισσαίου

Οἴμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαῦσον, θρήνησον, διότι οἱ Ἐπίσκοποι… ἐκοιμήθησαν.

Οἴμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαῦσον, θρήνησον, διότι οἱ Ἐπίσκοποι καί φύλακες τῆς Μίας, Ἁγίας, Ὀρθοδόξου, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἐκοιμήθησαν.

~ Τοῦ ὁσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου

Οἱ καλοί ποιμένες, οἱ θειότατοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ θεηγόροι ὁπλῖται παρατάξεως Κυρίου, διά νά φυλάξουν καθαράν καί ἄσπιλον τήν Νύμφην τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν (ὅπως τήν παρέλαβαν ἀπό τόν Νυμφίον Χριστόν) ἀπό τάς διαφόρους καί ποικίλας πλάνας καί αἱρέσεις, ἠγωνίσθησαν, ὑβρίσθησαν, κατηγορήθησαν, ἐσυκοφαντήθησαν, ἐφυλακίσθησαν, ἐξωρίσθησαν, πολλάς βασάνους καί θλίψεις ὑπέμειναν, μερικοί δέ καί θανάτους.

Ἀλλά μἐ τήν πίστιν τήν θερμήν πρός τόν Θεόν καί μέ τήν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δύναμιν καί χάριν ἐνισχυθέντες, ἐξεδίωξαν μακράν τῆς Ἐκκλησίας τούς λοιμώδεις λύκους, τούς αἱρετικούς, ἐκσφενδονίσαντες μέ τήν σφενδόνην τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, παραδόντες αὐτούς εἰς τό αἰώνιον ἀνάθεμα.

Διό καί ὁ Θεός, ὁ παρ’ αὐτῶν δοξασθείς, ἐδόξασεν αὐτούς καί εἰς τήν γῆν, πλουτίσας αὐτούς δι’ οὐρανίων χαρισμάτων, καί εἰς τόν Οὐρανόν στεφανώσας αὐτούς δι’ ἀμαραντίνων οὐρανίων στεφάνων.

Καί οἱ μἐν Ἅγιοι Πατέρες, οἱ καλοί καί ἀληθεῖς Ποιμένες, ἐξεδίωξαν μακράν τῆς Ἐκκλησίας τούς αἱρετικούς, τούς λοιμώδεις λύκους (1), ὁ δέ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Ἀθηναγόρας καλεῖ τόν αἱρετικόν Πάπαν, τόν ἐχθρόν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τόν παραβάτην καί καταφρονητήν τῶν Ἀποστολικῶν καί Πατρικῶν Παραδόσεων, πίπτει εἰς τάς ἀγκάλας του, τόν ἐκλιπαρεῖ, τόν ἀναγνωρίζει ὡς πρῶτον, ἀνοίγει τήν θύραν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῶν λογικῶν του προβάτων, εἴσελθε, τῷ λέγει, ὡς πρῶτος καί ἐγώ ὡς δεύτερος θά σέ ἀκολουθῶ μέ τά πρόβατά μου!!

Οἴμοι! Οἴμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαῦσον, θρήνησον … διότι οἱ Ἐπίσκοποι καί φύλακες τῆς Μίας, Ἁγίας, Ὀρθοδόξου, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἐκοιμήθησαν. Οἱ Ποιμένες αὐτῆς ἤνοιξαν διάπλατα τάς θύρας, διά νἀ εἰσέλθουν ἀκωλύτως οἱ λιμώδεις λύκοι (2) καί θύσουν (3), ἁρπάσουν καί σκορπίσουν τά πρόβατα, ὑπέρ ὧν Χριστός τό Αἷμα Αὐτοῦ ἐξέχεε.

—————————————

Ἀπό τό βιβλίο ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΑ ΑΡΘΡΑ, ΟΜΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΠΝΟΗΣ τοῦ ὁσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου, τόμος Γ΄, σελ. 142, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».

(1) Λοιμώδεις λύκοι: Λύκοι μολυσματικοί.

(2) Λιμώδεις λύκοι: Λύκοι πεινασμένοι.

(3) Θύσουν: Κατασφάξουν, κατασπαράξουν.

trelogiannis.blogspot.com

Πως θα είναι η Ιεραρχία της Εκκλησίας στις έσχατες ημέρες; ~ Άγιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής

''Από άγνοια (πνευματική) θα πλανηθούν οι πιο πολλοί...''  

~ Άγιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής

«Μέχρι συντελείας του αιώνος, παιδί μου, δεν θα εκλείψουν οι προφήτες Κυρίου του Θεού, καθώς ποτέ δεν θα λείψουν και οι εργάτες του σατανά.

Στις έσχατες όμως ημέρες, όσοι θα δουλέψουν αληθινά στο Χριστό, θα κρύψουν έξυπνα τους εαυτούς τους από τους ανθρώπους. Και αν δεν κάνουν σημεία και τέρατα όπως σήμερα, θα βαδίζουν πάντα στο δύσκολο δρόμο με κάθε ταπείνωση.

Αυτοί θα βρεθούν στη Βασιλεία του Θεού μεγαλύτεροι από τους σημειοφόρους πατέρες. Διότι στην εποχή τους δεν υπάρχει κανείς που να τον βλέπουν να κάνει στα θαυμαστά, ώστε να αναζωπυρώνεται η φρόνημά τους για να προχωρούν σε πνευματικούς αγώνες...

Διότι όσοι κατέχουν τους ιερατικούς θρόνους σε όλον τον κόσμο, θα είναι εντελώς ακατάλληλοι, και δεν θα έχουν ιδέα από αρετή. Αλλά και οι ηγέτες των μοναχών θα είναι όμοιοι. Θα έχουν καταβληθεί από τη γαστριμαργία και την κενοδοξία, ώστε να είναι μάλλον σκάνδαλο για τους ανθρώπους και όχι υπογραμμό. Για αυτό θα παραμεληθεί η αρετή. 

Θα βασιλεύει παντού η φιλαργυρία. Αλλοίμονο όμως στους μοναχούς που θα ευρίσκονται σε χρυσάφι. Διότι αυτοί θα είναι μόνος στα μάτια του Κυρίου και δεν πρόκειται να δουν Θεού πρόσωπο.

Μοναχοί και λαϊκοί θα τοκίζουν τα χρήματά τους. Δεν θα προτιμούν να τους πολλαπλασιάζει ο Θεός με την ελεημοσύνη στους φτωχούς. Για αυτό και, αν δεν απομακρυνθούν από αυτή την πλεονεξία, θα καταποντιστούν στον τάρταρο.

Τότε, λοιπόν, καθώς είπα και προηγουμένως, από άγνοια θα πλανηθούν οι πιο πολλοί στο χάος της πλατείας και ευρύχωρης οδού της απωλείας...» 

(Απόσπασμα από το βιβλίο: «Ένας Ασκητής Επίσκοπος» από ανέκδοτο χειρόγραφο του 1334, Εκδόσεις <Αστήρ> σελ. 177).

Τα εμπόδια...

«Ο Ἀδάμ στόν Παράδεισο ἦταν καί ἔπεσε,

ὁ Ἰώβ στήν κοπριά καί σώθηκε.

Οὔτε ὁ Παράδεισος βοήθησε,

οὔτε ἡ κοπριά ἐμπόδισε...».

~ Ἅγιος Ἰωαννης ο Χρυσόστομος

Πηγή: leimwnas.blogspot.com

«Οὐ μέλει ημῖν τί εἶπον, ἢ τί ἐφρόνησαν μερικοί Πατέρες...»

«Οὐ μέλει ημῖν τί εἶπον, ἢ τί ἐφρόνησαν μερικοὶ Πατέρες. ᾿Αλλὰ τί λέγει ἡ Γραφή, καὶ αἱ Οἰκουμενικαὶ Σύνοδοι, καὶ ἡ κοινὴ τῶν Θεούμενων Πατέρων δόξα...»

Ἱερὸν Πηδάλιον ~ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης. 

Ὑποσημείωσις τοῦ 7ου κανόνος τῶν ἁγίων Ἀποστόλων εκδ. 1886

___________________________________________

Ο Θεός Λόγος υπέβαλε εαυτόν να φανερωθεί σωματικώς, προκειμένου να προσελκύσει ως Άνθρωπος~

~ Άγιος Αθανάσιος Αλεξανδρείας ο Μέγας,

Περί της Ενανθρωπήσεως του Λόγου 16.

«Επειδή λοιπόν ο νους των ανθρώπων εξέπεσε στα αισθητά αντικείμενα, ο Λόγος υπέβαλε εαυτόν να φανερωθεί σωματικώς, προκειμένου να προσελκύσει ως άνθρωπος τους ανθρώπους στον εαυτό Του και να κατευθύνει τις αισθήσεις τους προς τον Ίδιο.

...και κατ' αυτόν τον τρόπο, βλέποντάς Τον ως έναν άνθρωπο, να τους πείσει με τα έργα που εκτελεί ότι δεν είναι μόνο άνθρωπος, αλλά και Θεός, και ο Λόγος, και η Σοφία του αληθινού Θεού.

Αυτό εννοεί επίσης ο Παύλος λέγοντας: “να είστε ριζωμένοι και βασισμένοι στην αγάπη, για να μπορέσετε να κατανοήσετε μαζί με όλους τους αγίους, ποιο είναι το πλάτος και το μήκος και το ύψος και το βάθος, και να γνωρίσετε την αγάπη του Χριστού που υπερβαίνει τη γνώση, για να γεμίσετε με όλη την πληρότητα του Θεού”.

Διότι στον Λόγο που εκτείνεται παντού, και προς τα πάνω και προς τα κάτω και στο βάθος και το πλάτος —προς τα πάνω δηλαδή στη δημιουργία, προς τα κάτω με την ενσάρκωση, στο βάθος δηλαδή στην κόλαση και στο πλάτος δηλαδή στον κόσμο— τα πάντα πληρούνται από τη γνώση περί του Θεού.

Γι' αυτόν τον λόγο δεν τέλεσε τη θυσία για χάρη όλων αμέσως, μόλις ήλθε ανάμεσά μας, παραδίδοντας το σώμα Του στον θάνατο και ανασταίνοντάς το, καθιστώντας εαυτόν τοιουτοτρόπως αόρατο, αλλά και πρώτα έκανε τον εαυτό Του ορατό μέσω του σώματός Του κατοικώντας εντός του και εκτελώντας τέτοια έργα και σημεία, τα οποία θα Τον καθιστούσαν γνωστό όχι ως άνθρωπο αλλά ως Θεό Λόγο.

Διότι διά της ενανθρωπίσεως ο Σωτήρ, εκτέλεσε αμφότερα τα φιλάνθρωπα έργα Του· και το ότι αφάνισε τον θάνατο από εμάς και μας ανακαίνισε, και το ότι, μολονότι αφανής και αόρατος, διαμέσου των πράξεών Του, φανερώθηκε και γνωστοποίησε ότι είναι ο Λόγος του Πατρός, ο ηγεμών και βασιλεύς των πάντων.»

~ Άγιος Αθανάσιος Αλεξανδρείας ο Μέγας,

Περί της Ενανθρωπήσεως του Λόγου 16.

Σαν να διαμαρτύρονταν ο Άγιος και να τους έλεγε: - Κύριοι, έχετε λάθος!

Το άφθαρτο λείψανο του Αγίου Νικολάου φυλασσόταν στα Μύρα της Λυκίας και αργότερα μεταφέρθηκε στο Μπάρι της Ιταλίας. Και όταν γίνονταν Θεία Λειτουργία, έβγαινε μύρο από τα πόδια του Αγίου! Έβαζαν λέβητες κάτω από τα πόδια του και έβγαινε μύρο... 

Και οι κληρικοί όσο μπορούσαν κρατούσαν πιο πολύ τη Θεία Λειτουργία, (την έκαναν δηλ. πιο αργά), για να μπορούν να συνάξουν περισσότερο μύρο. Λέβητες μάζευαν από μύρο!

Όταν όμως η Παπική εκκλησία εγκατέλειψε την Ορθοδοξία το 1054 (το λεγόμενο σχίσμα) και έκανε δικιά της εκκλησία από εκεί και εκεί λειτουργούσε Παπικός ιερεύς, ο Άγιος Νικόλαος δεν έβγαζε μύρο! Σταμάτησε να βγάζει μύρο...

Ήταν σαν να διαμαρτύρονταν ο Άγιος και να τους έλεγε:

- Κύριοι, έχετε λάθος! Επιστρέψτε στην Ορθόδοξη Εκκλησία, για να έχετε την ευλογία του Θεού!

Γιατί αυτά τα γεγονότα οι παπικοί τα αποκρύπτουν και μένουν πεισματικά μακριά από την Ορθοδοξία;

Βλέποντας οι Παπικοί, ότι ο Άγιος είναι πια ''αδρανής'', πούλησαν το λείψανό του στους Ρώσους, άσχετα αν ψευδώς υποστηρίζουν, ότι το λείψανο του Αγίου φυλάσσεται στο Βατικανό σε ένα κενοτάφιο. Τίποτα... δεν υπάρχει εκεί ο Άγιος, πουλήθηκε στους Ρώσους.

~ Δημήτριος Παναγόπουλος, ο Ιεροκήρυκας

Ο Άγιος Ιάκωβος ο εν Ευβοία τιμά τον «αφορισμένο» Νικόλαο Σωτηρόπουλο

Ὁ Ἅγιος τιμᾶ τόν ἀδίκως καί ἀντικανονικῶς ἀφορισθέντα

ὁμολογητή θεολόγο-ἱεροκήρυκα Νικόλαο Σωτηρόπουλο.

«Στην κυριακάτικη Θεία Λειτουργία ήταν το τιμώμενο πρόσωπο. O Άγιος τον παρακάλεσε να κηρύξει το λόγο του Θεού..»

Ὁ θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος, μετὰ τὸ ἐπιτίμιο τῆς ἀκοινωνησίας ποὺ τοῦ ἐπιβλήθηκε γιὰ τὴν γνωστὴ ὀρθόδοξη καὶ ὁμολογιακὴ στάση του, ἐπισκέφτηκε τὴν Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ. Ἐκεῖ συνάντησε τὸν Ἅγιο Ἰάκωβο. 

Ὁ Ἅγιος μὲ πατρικὴ στοργὴ τὸν ἀγκάλιασε λέγοντας: «-Νῖκο μου, Νῖκο μου, Νῖκο μου». Καὶ τὸν ἀσπάστηκε «ἐν φιλήματι ἁγίῳ».

Τὴν ἑπόμενη μέρα στὴν κυριακάτικη Θεία Λειτουργία ἦταν τὸ τιμώμενο πρόσωπο. Ἐκκλησιάστηκε ἐντὸς τοῦ Ἁγίου Βήματος καὶ στὸ «μετὰ φόβου…» κοινώνησε ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Ἁγίου πρῶτος. Μετὰ ὁ Ἅγιος τὸν παρακάλεσε νὰ κηρύξει τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἅγιος Γέροντας τὸν ἄκουγε χαμογελῶντας. Ἐκείνη τὴ στιγμὴ ἔγινε ἀντανάκλαση στὸν ὁμιλητὴ τῆς ὁμολογιακῆς καὶ θεολογικῆς χάριτος ποὺ ὑπῆρχε στὴν ψυχὴ τοῦ Ἁγίου. Γι’ αὐτὸ καὶ τὰ λόγια τοῦ κηρύγματος εἶχαν Χάρη Θεοῦ. Στὸ τέλος ὁ Ὅσιος τὸν εὐχαρίστησε γιὰ τὸ κήρυγμά του.

Ὅλο αὐτὸ τὸ περιστατικό, ποὺ «ὁ Ὅσιος ἀγκάλιασε τὸν Ὁμολογητὴ Ν. Σωτηρόπουλο, ποὺ τὸν τίμησε τόσο πολὺ καὶ τὸν ἔβαλε νὰ κηρύξει», τὸ βεβαιώνει καὶ ὁ Δρ. Χαραλάμπης Μ. Μπουσιάς, Μέγας Ὑμνογράφος της τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας. «Ἤμουν κι ἐγὼ ἐκεῖ», μοῦ εἶπε. «Ἤμουν παρὼν σ’αυτήν ὅλη τὴ διαδικασία… Ἤμουν καὶ τὸ μαρτυρῶ κι ἐγώ».

Ὁ μυστικὸς Ἅγιος Ἰάκωβος ἐμπράκτως, ὅπως συνήθιζε, μᾶς φανέρωσε γιὰ ἄλλη μία φορὰ τὴν ὀρθόδοξη πίστη του.

Δὲν ἤθελε νὰ ἀρέσει σὲ ἀνθρώπους οὔτε συνέπλεε μὲ ἄνομες, ἀντίχριστες – ἀντορθόδοξες ἀποφάσεις τῶν ἐκκλησιαστικῶν ταγῶν. Ἤθελε νὰ ἀρέσει πάντα καὶ μόνο στὸν Κύριο. Ἔτσι ἀκύρωσε ὅπως εἴδαμε στὴν πράξη το, ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ἀδίκως καὶ ἀντικανονικῶς ἐπιβληθὲν ἐπιτίμιον ἀκοινωνησίας στὸν ὁμολογητὴ τῆς πίστεως κορυφαῖο θεολόγο καὶ διαπρύσιο κήρυκα τοῦ Θείου Λόγου Νικόλαο Σωτηρόπουλο. Ὁ θαρραλέος θεολόγος ἤλεγξε δημόσια τὶς δημοσιευμένες αἱρετικὲς θέσει περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ τότε Ἀρχιεπισκόπου Αὐστραλίας.

Ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος ὁδηγημένος ἀπλανῶς ἀπὸ τὸν Ὅσιο Δαυΐδ ἀναδείχθηκε ἀληθινὰ ὀρθόδοξος «ἔργῳ καὶ λόγῳ». Ὀρθοδοξότατος ἀσκητής, ἡσυχαστὴς καὶ κατόπιν Πνευματικός-Ποιμήν-Πατέρας τῶν λογικῶν προβάτων τοῦ Κυρίου μας.

πηγή:από το βιβλίο: Βίος και πολιτεία Οσίου Ιακώβου. Νικολάου Μπαλδιμτσή και Αρχιμ. Σάββα Αγιορείτου (Καραμπατέα), εκδ. Ι.Μ. Αγίας Τριάδος Εδέσσης 2023, κεφ. 3, σελ. 146-148. - trelogiannis.blogspot.com

Τα τρία είδη της εν Χριστώ πνευματικής ζωής.

Θεία Χάρη: Άρση και Λήψη

Ο γέροντας Σωφρόνιος στον βίο του Αγ. Σιλουανού αναφέρει ότι η πείρα των Πατέρων της Εκκλησίας κατέταξεσε τρία είδη την εν Χριστώ πνευματική ζωή.

Οι περισσότεροι άνθρωποι ελκύονται στην πίστη "διά μικράς χάριτος" περνούν τη ζωή τους με ένα μετρημένο αγώνα για την τήρηση των εντολών, και κατά το τέλος της ζωής τους γίνονται επιδεκτικοί μεγαλύτερης θείας Χάριτος.

Ένα δεύτερο είδος, είναι εκείνο κατά το οποίο ο άνθρωπος ελκύεται αρχικά με αναλόγως μέτρια Χάρη, ασκείται όμως πρόθυμα στην προσευχή και στον αγώνα κατά των παθών αξιώνεται να λάβει και άλλη Χάρη, προσθέτει ακόμη εντονότερο αγώνα και έτσι φθάνει σε υψηλότερο βαθμό τελειότητος.

Το τρίτο είδος είναι και το πιο σπάνιο. Είναι εκείνο κατά το οποίο ο άνθρωπος από την αρχή του ασκητικού βίου εξαιτίας της φλογερής μετανοίας του ή πιο σωστά κατά την πρόγνωση του Θεού λαμβάνει τη μεγάλη Χάρη των τελείων.

Αυτό το είδος είναι το πιο δύσκολο. Γιατί όσο μπορούμε να κρίνουμε από τους βίους και τα έργα των Αγίων Πατέρων, από την προφορική παράδοση των ασκητών των τελευταίων αιώνων και από την πείρα των συγχρόνων κανένας δεν μπορεί να κρατήσει το πλήρωμα της δωρεάς της θείας αγάπης που του δόθηκε. Θα ζήσει στη συνέχεια για πολύ καιρό την άρση της Χάρης.

Αλλού αναφέρει: Πολλοί αξιώθηκαν να τους επισκεφθεί η Χάρις στην αρχή της στροφής τους προς τον Θεόν. Μόνο λίγοι όμως υπέμειναν τον αγώνα που είναι απαραίτητος (εδω) για να αποκτήσει ο αγωνιζόμενος με επίγνωση πλέον τη Χάρη που αξιώθηκε.

Από τον Πρόλογο του εγχειριδίου "Ο γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής" 

~ Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού

Πηγή:orthodoxathemata.blogspot.com

δείτε και σχετικά:

Άγιος Πορφύριος: Σύνδεση γαστριμαργίας-λαιμαργίας καί πνευματικῶν ἀγώνων

Κορυφή αρετών η προσευχή, Βάση αρετών η νηστεία. ~ Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

Αποστολική ζωή, παράδοση και διαδοχή ~ π. Ιωαν. Ρωμανίδης

– Με αφάνισε η νηστεία σου!

–Πάει κι αυτή, μέθυσε! (...όταν οι άγιοι μας δουλεύουν ψιλό γαζί)

«Πουλούσαν κάποτε σε ένα σκλαβοπάζαρο δύο παιδιά... Το ένα το πήρε κάποιος που διεύθυνε οίκο ανοχής και μεγάλωσε έτσι, που το παιδί δεν έμαθε ποτέ αν υπάρχουν μοναστήρια. Το δεύτερο παιδί το εξαγόρασε ο ηγούμενος ενός μοναστηριού. Αυτό το παιδί μεγάλωσε έτσι, που ποτέ του δεν έμαθε αν υπάρχουν οίκοι ανοχής. Πείτε μου, τώρα, πού θα πάνε αυτά τα παιδιά μετά τον θάνατό τους;

–Δεν ξέρουμε.

–Ούτε και οι άγγελοι ξέρουν πώς θα κρίνει ο Θεός τον (κάθε) άνθρωπο…».

Πολύ συχνά έβλεπαν τον π. Γαβριήλ με ένα μπουκάλι στο χέρι και όλοι νόμιζαν ότι έπινε κρασί, αλλά το μπουκάλι περιείχε κάποιο χυμό... Μια φορά πήρε το ποτήρι, είπε την προσφιλή του πρόταση: «Δόξα τω Θεώ και ελέησον ημάς» και το έδωσε σε μια κυρία που καθόταν κοντά του.

Εκείνη μόλις το δοκίμασε αναφώνησε:

-Μα αυτό είναι χυμός βύσσινο!

–Πάει κι αυτή, μέθυσε! Αποκρίθηκε ο άγιος, και το είπε τόσο πειστικά, που τον πίστεψαν...

~ Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός και ομολογητής

O Στάρετς Ηλίας της Όπτινα. Ένας Στάρετς απο τα αρχαία συναξάρια, έφυγε για τούς Ουρανούς...

Εκοιμήθη ό Στάρετς Ηλίας. Αργά τό βράδυ τής 15ης Μαρτίου, σέ ηλικία 94 ετών.

Ό Θεός να αναπάυση την ψυχή του εν χώρα ζώντων.

Δίκαιοι εις τον αιώνα ζώσι.

Ό Αρχιμανδρίτης Ηλίας (Νόζτριν), ήταν πνευματικός πατέρας τού Πατριάρχη Μόσχας και πασών των Ρωσιών και των αδελφών τής Μονής  Όπτινα.

Αγαπήθηκε από όλους τούς Ορθόδοξους σε Ρωσία, Άγιον Όρος, Σερβία, Ελλάδα, Γεωργία, και απανταχού την Ορθοδοξία επι γής.

Καλή Ανάσταση καί καλή ανάπαυση!

O Στάρετς Ηλίας με τον γέροντα Γαβριήλ στό Άγιον Όρος.

Λένε πως ένας άγιος μπορεί να καταλάβει έναν άλλο άγιο...

(trelogiannis.blogspot.com)

Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν κατά τῶν βλασφήμων ἔργων (Μήνυση καί Ἐπιστολή Διαμαρτυρίας)

Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν κατά τῶν βλασφήμων καί ρατσιστικῶν ἔργων πού ἐκτίθενται στήν Ἐθνική Πινακοθήκη (Μήνυση καί Ἐπιστολή Διαμαρτυρίας)

Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν ἔγινε δέκτης πολλῶν εὐγενικῶν προτροπῶν γιὰ νομικὲς κινήσεις κατὰ τῶν βλασφήμων καὶ μισαλλοδόξων ἔργων ποὺ ἐκτίθενται στὴν Ἐθνικὴ Πινακοθήκη καὶ ἀφοροῦν πίνακες ποὺ παρουσιάζουν παραμορφωμένα Ἱερὰ Πρόσωπα τῆς Ὀρθόδοξης Πίστης.

Οἱ προκλήσεις κατὰ τοῦ πιστοῦ λαοῦ, μὲ τὴν ἀνοχὴ τῶν παντοειδῶν ἐξουσιῶν, εἶναι ὄντως πολλὲς καὶ μὲ τὶς πενιχρὲς δυνάμεις μας προσπαθήσαμε νὰ ἀνταποκριθοῦμε καταθέτοντας μηνυτήρια ἀναφορὰ στὴν Εἰσαγγελία Ἀθηνῶν κατὰ τοῦ ἐν λόγῳ «καλλιτέχνη» καὶ ἐπιστολὴ διαμαρτυρίας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ.

Ὀφείλουμε δὲ νὰ συγχαροῦμε τὸν Βουλευτὴ Νικόλαο Παπαδόπουλο γιὰ τὴν ὁμολογητικὴ στάση του ἀπέναντι στὴν κακοποίηση τῶν Ἱερῶν μας Συμβόλων καὶ νὰ τοῦ ἀφιερώσουμε τοὺς κάτωθι λόγους τοῦ Ἁγίου Παϊσίου:

«Στὴν περίοδο τῆς εἰκονομαχίας, δέκα Χριστιανοὶ ὑπερασπίστηκαν δυναμικὰ τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ στὴν Χρυσῆ Πύλη καὶ μαρτύρησαν γι᾽ αὐτήν. Τώρα πὸὺ βλασφημεῖται τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ δὲν πρέπει νὰ ἀδιαφοροῦμε. Ἂν ζούσαμε τότε ἐμεῖς οἱ "διακριτικοὶ" καὶ "γνωστικοὶ" θὰ λέγαμε στοὺς δέκα μάρτυρες: "Ἔτσι δὲν ἐνεργεῖτε πνευματικὰ· περιφρονεῖστε τὸν Σπαθάριο πὸὺ ἀνεβαίνει νὰ γκρεμίσει τὴν εἰκόνα, καὶ ὅταν ἀλλάξη ἡ κατάσταση, θὰ βάλουμε στὴ θέση της ἄλλη εἰκόνα, καὶ μάλιστα πιὸ βυζαντινή. Αὐτὸ εἶναι τὸ φοβερό! Τὴν πτώση μας, τὴν δειλία, τὸ βόλεμά μας τὸ παρουσιάζομε σὰν κάτι ἀνώτερο!»[1]

Ἀκολουθεῖ ἡ ἐπιστολὴ διαμαρτυρίας πρὸς τὴν ὑπουργὸ πολιτισμοῦ

κ. Ὑπουργέ,

Μὲ μεγάλη μας θλίψη πληροφορηθήκαμε τὴν παρουσία προσβλητικῶν γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία «καλλιτεχνικῶν» ἔργων στὴν Ἐθνικὴ Πινακοθήκη. Μάλιστα ὁ δημιουργός τους ἔχει ἀναρτήσει στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσής του καὶ ἄλλες τέτοιες βλάσφημες καὶ ρατσιστικὲς δημιουργίες, οἱ ὁποῖες προκαλοῦν τὸ θρησκευτικὸ αἴσθημα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἤδη ἔχουν προκαλέσει σοβαρὲς ἀντιδράσεις.

Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν ἔχει ὑποβάλει μήνυση γιὰ παράβαση τοῦ ἀντιρατσιστικοῦ νόμου κατὰ τοῦ ἐν λόγῳ «καλλιτέχνη» καὶ ζητάει ἀπὸ ἐσᾶς ἔστω καὶ τὴν ὕστατη στιγμὴ νὰ ἀρθεῖτε στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων καὶ νὰ πράξετε ὅ,τι θὰ πράττατε ἂν στὴν ἔκθεση ἐξετίθεντο σατυρικὰ σκίτσα τοῦ Μωάμεθ, τῶν Ἑβραίων ἢ τῶν ΛΟΑΤΚΙ, προστατεύοντας ὡς ὀφείλετε ἐκ τῆς θέσεώς σας, τὸ θρησκευτικὸ συναίσθημα τῶν Ἑλλήνων, τοὺς ὁποίους ὁρκιστήκατε νὰ ὑπηρετεῖτε.

Οἱ αἰτιάσεις σας περὶ λογοκρισίας, δὲν εἶναι καθόλου εἰλικρινεῖς, ἀφοῦ ὁ συνάδελφός σας πρώην ὑπουργὸς μεταφορῶν καὶ βουλευτὴς τοῦ κόμματός σας, Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς, ἔδειξε ἄμεσα ἀντανακλαστικὰ γιὰ νὰ κατεβάσει ἀπὸ τοὺς χώρους τοῦ μετρό, μέσα σὲ λίγα μόλις λεπτά, νόμιμη ἀφίσα ὑπὲρ τῆς ἀγέννητης ζωῆς, ποὺ δὲν προσέβαλε κανέναν, ἐνῷ γιὰ τὴ «διασφάλιση τῆς ἀσφάλειας» τῶν τραίνων δὲν ἔδειξε τὸ παραμικρὸ ἐνδιαφέρον.

Ἐμεῖς ὡς χριστιανικὸς σύλλογος, εἴμαστε μέλος τοῦ κινήματος «Ἀφῆστε μὲ νὰ ζήσω», τὸ ὁποῖο νομίμως καὶ μὲ ἄδεια εἶχε τοποθετήσει τὴν ἐν λόγῳ ἀφίσα, καὶ ἄρα εἴμαστε ἄμεσα θιγόμενοι ἀπὸ τὴ λογοκρισία τῆς κυβέρνησής σας.

Ἀλλὰ καὶ ἐσεῖς ἡ ἴδια ἀπαγορεύσατε τὴν προγραμματισμένη μετάδοση τῆς «Λίμνης τῶν Κύκνων» τοῦ Τσαϊκόφσκι ποὺ θὰ μεταδιδόταν ζωντανὰ ἀπὸ τὴ Μόσχα στὸ Μέγαρο Μουσικῆς, τὴν Κυριακὴ 6 Μαρτίου 2022 καὶ παράλληλα, δώσατε ἐντολὴ νὰ ἀνασταλεῖ ὁποιαδήποτε ὑλοποίηση, συνεργασία, προγραμματισμὸς ἢ συζήτηση ἐκδηλώσεων μὲ ρωσικοὺς πολιτιστικοὺς ὀργανισμούς, στὰ πλαίσια τοῦ ἀκραίου ρωσοφοβισμοῦ τῆς woke κυβέρνησής σας!

κ. Ὑπουργέ, γιὰ αὐτὲς τὶς διακρίσεις ποὺ γίνονται εἰς βάρος τῶν Ὀρθοδόξων, μὲ τὸ κόμπλεξ χριστιανοφοβίας ποὺ διακατέχει τὶς κυβερνήσεις τῶν τελευταίων δεκαετίων, ὑπάρχει ὁ πνευματικὸς νόμος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον δὲν ξεφεύγει κανείς. Ὅπως ὅλοι μας, κι ἐσεῖς δίνετε «ἐξετάσεις» ἀπὸ τὴ θέση ποὺ ἐπέτρεψε ὁ Θεὸς νὰ ἔχετε σήμερα. Οἱ θέσεις ἐξουσίας δὲν εἶναι γιὰ νὰ καμαρώνετε καὶ νὰ καλοπληρώνεστε, ἀλλὰ γιὰ νὰ ὑπηρετεῖτε τὸ λαὸ καὶ τὴν προαγωγὴ τοῦ τομέα σας, ἐν προκειμένῳ τοῦ πολιτισμοῦ. Ἡ εὐθύνη σας εἶναι τεράστια, ἀκόμα καὶ ἂν τὴν ἀποποιεῖστε.

Ἄραγε, ἡ συνείδησή σας εἶναι ἥσυχη ποὺ ἐπιτρέπετε νὰ κακοποιοῦνται οἱ Ἱερὲς Εἰκόνες; Ἢ μήπως πιστεύετε ὅτι ἔτσι προάγετε τὸν πολιτισμό;

Προσέξτε τέλος τὴν ἠχηρὴ στροφὴ τοῦ δυτικοῦ κόσμου ποὺ σηκώνει ἐπί τέλους κεφάλι ἀπέναντι στὴν καλοπληρωμένη προπαγάνδα τῶν διαφόρων «φιλανθρώπων» κροίσων ποὺ πολεμοῦν τὰ ἔθνη μέσα ἀπὸ τὰ ἱδρύματά τους καὶ χρηματοδοτοῦν ἀφειδῶς τὸν πόλεμο κατὰ τοῦ χριστιανισμοῦ καὶ τῶν ἀξιῶν του.

____________________

[1] https://www.impantokratoros.gr/00BD573D.el.aspx

Ὄρθρος

aktiston.blogspot.com

''Ο ξεχασμένος Χριστός, και οι εβραίοι..'' ~ Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Στην πόλη της Βηρυτού ζούσε κάποτε ένας χριστιανός σ’ ένα σπίτι το οποίο νοίκιαζε. Όταν έφυγε απ’ αυτό το σπίτι οριστικά, ξέχασε εκεί μια εικόνα του Σωτήρα.

Ύστερα μετακόμισε στο ίδιο σπίτι ένας Εβραίος.

Στη Βηρυτό υπήρχαν πολλοί Εβραίοι που έτρεφαν ιδιαίτερα πικρά αισθήματα για τη χριστιανική Πίστη. Έτσι, λοιπόν, όταν βρέθηκε η εικόνα στο σπίτι, οι Εβραίοι τη μετέφε­ραν εκεί όπου συνάζονταν και άρχισαν να τη χλευάζουν όπως και οι πρόγονοί τους είχαν άλλοτε χλευάσει τον ίδιο τον ζωντανό Σωτήρα...

Επίσης έκαναν στην εικόνα ό,τι και οι πρόγονοί τους είχαν κάνει στον Σωτήρα: τρύπησαν τα χέρια και τα πόδια με καρφιά, άλειψαν με ξίδι τα χείλη της εικόνας· μυκτήρισαν με κάθε δυνατό τρόπο την εικόνα του Σωτήρα.

Τέλος, κάποιος απ’ αυτούς πήρε μια λόγχη και κτύπησε την αγία εικόνα κάτω απ’ το πλευρό.

Τότε – ω του θαύματος! – αίμα και νερό ανέβλυσαν από την πληγή της εικόνας, ακριβώς όπως και απ’ το ζωντανό σώμα του Εσταυρωμένου Κυρίου.

Δεν περιγράφεται ο τρόμος που προκλήθηκε στους Εβραίους!

Ωστόσο έφεραν γρήγορα ένα δοχείο και μάζεψαν εκεί μέσα το αίμα και ύστερα έφεραν πολλούς αρρώστους, τυφλούς, κωφούς, χωλούς και δαιμονισμένους για να θεραπευθούν απ’ την εικόνα.

Μόλις οι Εβραίοι έχριαν με το αίμα τους αρρώστους αυτοί θεραπεύονταν.

Όλη η πόλη συγκεντρώθηκε εκεί για να δει το θαύμα και όλοι δόξαζαν τον Ιησού Χριστό, τον αληθινό Θεό· όλοι οι Εβραίοι σ’ εκείνη την πόλη μεταστράφηκαν και πίστεψαν στον ζωντανό και ζωοδότη Κύριο Ιησού Χριστό. Δόξα Σοι Κύριε!

🕊Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

(Ο Πρόλογος της Αχρίδος, Οκτώβριος, εκδ. Άθως, σ. 131-132)

sfa-cryptochristian.blogspot.com

''Κατά τήν ἐπισυμβάσαν εἰς τήν Κοιλάδα τῶν Τεμπῶν... ὑπέρ μακαρίας αἰωνίου ἀναπαύσεως.''

''Κατά τήν ἐπισυμβάσαν εἰς τήν Κοιλάδα τῶν Τεμπῶν...''

«Δεόμεθα ὑπέρ μακαρίας μνήμης καί αἰωνίου ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν κεκοιμημένων δούλων τοῦ Θεοῦ, τῶν αἰφνιδίῳ θανάτῳ τελειωθέντων ἀδελφῶν ἡμῶν κατά τήν ἐπισυμβάσαν εἰς τήν Κοιλάδα τῶν Τεμπῶν σιδηροδρομικήν τραγωδίαν καί ὑπέρ τοῦ συγχωρηθῆναι αὐτοῖς πᾶν πλημμέλημα ἑκούσιον τε καί ἀκούσιον».

Απο τον καλό αδελφό 

''Νεκρός για τον κόσμο''

o-nekros.blogspot.com

~ Πρωτοχρονιάτικο μήνυμα π. Σεραφείμ Ρόουζ

«Οι έσχατοι χρόνοι είναι ήδη εδώ.

Βλέπουμε καθαρά την προετοιμασία 

της εποχής του Αντιχρίστου...»

~ Άγιος π. Σεραφείμ Ρόουζ († 2 Σεπτεμβρίου 1982)

Ακαίρου θυμού το κέρδος πτώσις. ~ Μέγας Βασίλειος

*Ακαίρου θυμού το κέρδος πτώσις.

*Θυμός εγείρει μάχην, μάχη δε γεννά λοιδορίας, αι δε λοιδορίαι πληγάς, πληγαί δε τραύματα. Εκ δε τραυμάτων, πολλάκις θάνατος.

~ Μέγας Βασίλειος, Θεοφώτιστος Πατέρας της Εκκλησίας, Επίσκοπος Καισαρείας, κορυφαίος Θεολόγος του 4ου Αιώνος και ένας από τους Τρεις Ιεράρχες.  (330-379)

Πηγή: rimata-zois.gr

Μην μιμείσαι ό,τι κάνουν απερίσκεπτα οι άλλοι...

Μην μιμείσαι ό,τι κάνουν απερίσκεπτα οι άλλοι...

Αυτός ο επιπόλαιος μιμητισμός φθείρει και καταστρέφει ψυχικά, γιατί σιγά-σιγά, ανεπαίσθητα, αυξάνει μέσα σου το κακό και λιγοστεύει την ευσέβεια.

Δώσε προσοχή μόνο σε εκείνο που σε διδάσκει ο Θείος Νόμος.

~ Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ

Πηγή: ixthis3

Το νόημα της ''αγάπης'' των Χριστουγέννων.

Πείτε μου σας παρακαλώ, ποιό το νόημα της ''αγάπης'' των Χριστουγέννων; Και ολο ακούς αγάπη και αγάπη... το νόημα της όντως αγάπης, είναι να θες να δείς τον αδερφό σου να γίνεται καλύτερος απο εσένα ολούθε, να θες να γίνει εκείνος άγιος, να σε ξεπεράσει εις ολα...

Να τον δείς να βαδίζει πνευματικά, ποιο μακρυά απο σένα. Και συ να χαίρεσαι... και να σκέφτεσαι, πως αν τυχόν δεν τα καταφέρεις εσυ, και αστοχήσεις, θα τα καταφέρουν οι αδελφοί σου. Και να ελπίζεις πάντα πως αν εσυ ο ''σπουδαίος'' μείνεις πίσω, θα έχεις χέρια να σε τραβήξουν...

Θα έχεις αδέρφια... Άλλαξε εσυ, διορθώσου, και θα διορθωθεί έτσι και η Εκκλησία έλεγε ο Άγιος γέροντας Παΐσιος. Αυτό το νόημα του ''αγαπάτε αλλήλους ως εαυτόν'' είναι η όντως αγάπη. Να θες λέει, να δείς τον αδερφό σου να γίνεται καλύτερος απο εσένα είς ολα, και συ να χαίρεσαι, χιλιάδες χαρές...

~ Δημήτρης Ρόδης

*Καλά Χριστούγεννα αδέρφια όπου γης