Ὅλοι ἁμαρτάνουμε, ὅλοι παραβαίνουμε τίς ἐντολές... ~ Ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς

Ὅλοι ἁμαρτάνουμε, ὅλοι παραβαίνουμε τὶς ἐντολὲς τοῦ Χρίστου καὶ τοὺς κανόνες τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας, ὡστόσο, κάποιοι ὁμολογοῦν ὅτι εἶναι ἁμαρτωλοὶ καὶ μετανοοῦν γιὰ τὰ ἀνομήματά τους, ἀντιθέτως ἄλλοι ἀπορρίπτουν τοὺς ἱεροὺς κανόνες ἰσχυριζόμενοι ὅτι εἶναι ξεπερασμένοι καὶ ὄχι πλέον ἀπαραίτητοι•

ὡσὰν νὰ εἴμαστε πνευματικότεροι ἀπὸ ἐκείνους ποῦ μᾶς παρέδωσαν τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνες, τοὺς ὁποίους ὁ ἴδιος ὁ Κύριος τους ἔδωσε στοὺς Ἀποστόλους Του καὶ στοὺς Ἱεράρχες.

Ἐνώπιόν μας ἐκτείνονται δύο μονοπάτια: τὸ μονοπάτι τοῦ σοφοῦ ληστῆ καὶ τὸ μονοπάτι τοῦ ληστῆ ποῦ ἀποβλήθηκε στὴν κόλαση ὑπὸ τὸ βάρος τῆς βλασφημίας του...

~ Ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς, ο θαυματουργός

ΝΙΚΑΙΑ η παράλειψη του Filioque δεν σηματοδοτεί δογματική αλλαγή ~ π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος

ΝΙΚΑΙΑ 2025. Η παράλειψη του Filioque δεν σηματοδοτεί δογματική αλλαγή, αλλά είναι μέρος της οκουμενιστικής στρατηγικής του Βατικανού.

~ Αναστάσιος Γκοτσόπουλος, Πρεσβύτερος

Ιδιαίτερη εντύπωση προκλήθηκε στην κοινή γνώμη από το γεγονός ότι ο πάπας Λέων XIV στη συνάντησή του με τον Οικουμενικό Πατριάρχη στη Νίκαια της Βιθυνίας κατά τον εορτασμό της επετείου των 1.700 χρόνων από την σύγκληση της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου και στο Φανάρι κατά τη Θρονική εορτή του Πατριαρχείου (27-30.11.25) απήγγειλε το Σύμβολο της Πίστεως («Πιστεύω») χωρίς την προσθήκη του Filioque (=και εκ του Υιού). 

Μάλιστα αυτή η “υποχώρηση” του πάπα έγινε αποδεκτή με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από δημοσιογράφους και ορισμένους Ορθοδόξους θεολογούντες και χαρακτηρίστηκε μεταξύ άλλων και ως «πολύ σημαντικό γεγονός που παρέχει νέες προοπτικές και ελπίδες στην πορεία για την ένωση των Εκκλησιών»!

Ας προσπαθήσουμε να δούμε στις πραγματικές της διαστάσεις την παπική αυτή κίνηση:

Να υπενθυμίσουμε ότι το Filioque εισήχθη αρχικά μόνο στη Ισπανία με τη Σύνοδο του Τολέδο ΙΙΙ (589 μ.Χ.)¹, ενώ από τις αρχές του 9ου αι. έγινε προσπάθεια από τους Φράγκους να επιβληθεί σε όλη τη Δύση στο Σύμβολο της Πίστεως, χωρίς όμως να γίνει αποδεκτό ούτε από τις Ανατολικές Εκκλησίες αλλά ούτε και από τη Ρώμη. Μάλιστα ο πάπας Λέων III ήλθε σε αντίθεση με τους Φράγκους στη Σύνοδο του Άαχεν (809-810 μ.Χ.)² και αντέδρασε έντονα στην αλλοίωση του Συμβόλου της Πίστεως. Σε αντιστάθμισμα στη φραγκική επιμονή για προσθήκη του Filioque ανέγραψε σε δύο ασημένιες πλάκες, στα ελληνικά και λατινικά, το Σύμβολο της Πίστεως χωρίς την προσθήκη του Filioque και το ανάρτησε στη Βασιλική του Αγ. Πέτρου στη Ρώμη³.

Αλλά και στη συνέχεια, ο πάπας Ιωάννης VIII σε επιστολή του προς τον Πατριάρχη Φώτιο αποδέχθηκε⁴ την καταδίκη του Filioque στη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως (8η Οικουμενική, 879-880 μ.X.)⁵ ως αιρετικής διδασκαλίας και ως αντικανονική την προσθήκη του στο Σύμβολο της Πίστεως διότι αντίκειται στις αποφάσεις των Γ΄ και Δ΄ Οικουμενικών Συνόδων. Αυτό και μόνο αποδεικνύει ανακριβή τον ισχυρισμό παπικών και παπόφιλων Ορθοδόξων ότι, τάχα, η Ανατολή ανεχόταν επί αιώνες το Filioque χωρίς να το θεωρεί έκπτωση από την εκκλησιαστική παράδοση. Είναι απολύτως σαφές ότι αμέσως μόλις έγινε απόπειρα αλλοίωσης του Συμβόλου της Πίστεως στη Δύση από τους Φράγκους, τόσο η Ρώμη όσο και η Ανατολή αντέδρασαν έντονα στο υψηλότερο επίπεδο (πάπες Ρώμης –Λέων III, Ιωάννης VIII– πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως –Μ. Φώτιος– και 8η Οικουμενική Σύνοδος).

Δυστυχώς όμως η επικράτηση των Φράγκων στη Ρώμη ανέτρεψε την πατερική παράδοση και το 1014 ο πάπας Βενέδικτος VIII εισήγαγε το Filioque στο Σύμβολο της Πίστεως, όπως ρητά το ομολογεί και ο νυν πάπας Λέων XIV στην εγκύκλιό του με τίτλο «In Unitate Fidei» (23.11.25): «Η δήλωση “εκ του Πατρός και του Υιού εκπορεύεται (Filioque)” δεν βρίσκεται στο κείμενο της Κωνσταντινούπολης· εισήχθη στο Λατινικό Σύμβολο της Πίστεως μόνο από τον Βενέδικτο VIII το 1014».

Η άμεση αντίδραση των Πατριαρχών της Ανατολής στην αυθαίρετη προσθήκη του πάπα Βενεδίκτου VIII ήταν η διαγραφή του ονόματός του από τα Δίπτυχα της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και η διακοπή της εκκλησιαστικής κοινωνίας με τη Ρώμη προ του Σχίσματος του 1054.

Στη συνέχεια η Ρώμη, αποκομμένη από την Εκκλησία του Χριστού, κατά τη Σύνοδο του Λατερανού ΙV (1215) όρισε το Filioque ως δόγμα πίστεως και αποδέχθηκε συνοδικά και επίσημα την προσθήκη του στο Σύμβολο της Πίστεως. Επίσης, το Filioque αναφέρεται και στις “ενωτικές” Συνόδους της Λυών (1271) και Φεράρας-Φλωρεντίας (1438-1439), στις οποίες καταδικάζονται και αποδοκιμάζονται όσοι τολμούν να αρνηθούν ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται αιώνια από τον Πατέρα και τον Υιό!

Συνεπώς, από τότε μέχρι και σήμερα το Filioque αποτελεί ουσιώδη διδασκαλία για τη Ρώμη, ενταγμένη στην δογματική της διδασκαλία και υποχρεωτικά αποδεκτή από όλους τους πιστούς⁶. Μάλιστα το Filioque επιβλήθηκε και στους Ουνίτες, οι οποίοι διατηρούν μία εξωτερική ομοιότητα με τους Ορθοδόξους αλλά στην ουσία είναι ρωμαιοκαθολικοί.

Όμως μετά τη Σύνοδο του Βατικανού II (1962-1965) στο πλαίσιο της ένταξης της Ρώμης στην Οικουμενική Κίνηση και την προσέγγισή της με τους «διηρημένους Χριστιανούς», η Ρώμη έκανε αποδεκτή την “ευαισθησία” των Ανατολικών Εκκλησιών στο ζήτημα αυτό χωρίς όμως να αποστεί ουδέ στο ελάχιστο της δογματικής της διδασκαλίας:

Έτσι, αρχικά επέτρεψε στους Ουνίτες να απαγγέλλουν το «Πιστεύω» χωρίς την προσθήκη του Filioque, ενώ με την έναρξη του Θεολογικού Διαλόγου (1980) η ίδια πρακτική εφαρμόζεται όποτε πραγματοποιούνται κοινές λατρευτικές συναντήσεις με τους Ορθοδόξους. Επί πλέον δε, ακόμα και στις ρωμαιοκαθολικές ενορίες στην Ελλάδα δεν εκφέρεται πλέον το Filioque στο Σύμβολο της Πίστεως.

Ας προσέξουμε όμως ότι αυτό δεν σημαίνει αλλαγή στη δογματική διδασκαλία της Ρώμης. Το αιρετικό δόγμα περί της εκπορεύσεως του Αγ. Πνεύματος «εκ του Πατρός και του Υιού (Filioque)» παραμένει ακλόνητο για τους παπικούς!

Είναι σαφές το έγγραφο με τίτλο «The Greek and Latin Traditions Regarding the Procession of the Holy Spirit»⁷ που εξέδωσε στις 13.9.1995 το Παπικό Συμβούλιο για την Προώθηση της Χριστιανικής Ενότητας (Pontifical Council for Promoting Christian Unity), στο οποίο γίνεται κάποια προσπάθεια επανερμηνείας του Filioque, στην προοπτική της «ενότητος εν τη ποικιλομορφία» των δύο παραδόσεων και διευκρινίζεται η στάση της Ρώμης αναφορικά με το ζήτημα της μη απαγγελίας του στο Σύμβολο της Πίστεως.

Στο έγγραφο αυτό αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι «όταν το Σύμβολο της Πίστεως απαγγέλλεται στα ελληνικά (ή σε οικουμενικές συναντήσεις), η Καθολική Εκκλησία αποφεύγει να προσθέτει το Filioque στην ελληνική διατύπωση», και καθιστά σαφές ότι «αυτό δεν συνιστά άρνηση της λατινικής δογματικής παράδοσης που περιλαμβάνει το Filioque» διευκρινίζοντας ότι «η απόφαση για χρήση ή αποφυγή του Filioque σε οικουμενικές προσευχές δεν αλλάζει τη δογματική θέση της Καθολικής Εκκλησίας». Και το έγγραφο καταλήγει ότι «όταν το Σύμβολο απαγγέλλεται σε κοινές λειτουργίες Καθολικών και Ορθοδόξων, η μορφή χωρίς Filioque είναι απολύτως επιτρεπτή και νόμιμη»⁸.

Υπό αυτό το πρίσμα το 2019 η διακήρυξη με τίτλο «Dominus Jesus» (6.8.2019) παραθέτει το Σύμβολο της Πίστεως χωρίς το Filioque, από σεβασμό στις “ευαισθησίες” των Ανατολικών Χριστιανών⁹.

Ας προσέξουμε όμως ότι και ο ίδιος ο πάπας Λέων XIV, ο οποίος παρόντος του Οικουμενικού Πατριάρχου αποσιώπησε το Filioque, στις 29 Νοεμβρίου, στην Κωνσταντινούπολη μετά την υπoδοχή και τη Δοξολογία στο Φανάρι μετέβη στο Volkswagen Arena για την τέλεση της λατινικής λειτουργίας και εκεί ενώπιόν του έψαλε η χορωδία κανονικότατα το "Πιστεύω" με το Filioque, στα λατινικά: «Et in Spiritum Sanctum, Dominum et vivificantem, qui ex Patre Filioque procedit»¹⁰.

Από τα ανωτέρω καθίσταται σαφές ότι η μη απαγγελία του Filioque στη Νίκαια και στο Φανάρι δεν είναι κάτι νέο, ούτε φυσικά σημαίνει κάποια ιδιαίτερη εξέλιξη στις σχέσεις Ορθοδοξίας και Παπισμού και προπαντός δεν σηματοδοτεί την άρνηση της αίρεσης και επιστροφή στην πατερική παράδοση. Απλώς είναι η παγίωση μιας πρακτικής και κυρίως παραπλάνηση του ακατήχητου λαού μας…

Χωρίς καμία αμφιβολία η παπική “υποχώρηση” εντάσσεται στον περί Οικουμενισμού σχεδιασμό της Β΄ Βατικανής Συνόδου, τον οποίο και ορισμένες Ορθόδοξες Ηγεσίες έχουν αποδεχθεί και βάσει αυτών πορεύονται και οικοδομούν τις σχέσεις τους με τον λοιπό Χριστιανικό κόσμο¹¹.

Κατά το τριήμερο της παπικής επίσκεψης τηρήθηκε και πάλι το ίδιο “τυπικό” που έχουμε δει και σε παλαιότερες επισκέψεις παπών στο Φανάρι (2006, 2014) με τις αντικανονικές συμπροσευχές και τα ατελή συλλείτουργα¹². Ακούσαμε και πάλι πολλές φορές και από χείλη Ορθοδόξων τη φράση «πλήρης κοινωνία». Διερωτώμαι πότε οι Πατέρες της Εκκλησίας ή οι Ορθόδοξοι αρχιερείς πριν από τη Β΄ Βατικανή στις σχέσεις μας με τους μη Ορθοδόξους χρησιμοποίησαν τον όρο «πλήρης κοινωνία»; Για όσους δεν είναι ιδιαίτερα εξοικειωμένοι με την οικουμενιστική ορολογία, επισημαίνουμε ότι η περί «μερικής» και «πλήρους κοινωνίας» ορολογία είναι το θεμέλιο επί του οποίου οικοδομήθηκε η νέα εκκλησιολογία της Β’ Βατικανής Συνόδου (Δογματική Διάταξη “Lumen Gentium”) και το Διάταγμα «περί Οικουμενισμού» (Unitatis Redintegratio)!

Για όποιον γνωρίζει στοιχειωδώς εκκλησιαστική ιστορία και Ορθόδοξη εκκλησιολογία η διδασκαλία που εκφράζεται μέσω αυτής της ορολογίας είναι εντελώς αλλότρια. Και όμως έχει πλέον παγιωθεί στις οικουμενικές συναντήσεις και ευκαίρως ακαίρως χρησιμοποιείται και από Ορθοδόξους, που συμμερίζονται εν πολλοίς τη βατικάνεια εκκλησιολογία.

Στη φετινή επίσκεψη του ποντίφικα στο Φανάρι υπήρξε μία πολύ λεπτή αλλά εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη ως προς την ορολογία που χρησιμοποιήθηκε για τη μετάφραση του όρου «ομοούσιος» στην αγγλική γλώσσα, που υποδηλώνει σαφώς τη μετατόπιση της δογματικής προσέγγισης στο ζήτημα αυτό, όπως επισημαίνει σε εύστοχη επισήμανσή της η Καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ Μαρίνα Κολοβοπούλου¹³.

Συμπερασματικά, αναφορικά με το παρόν ζήτημα, το «Αποστολικό Ταξίδι» του πάπα Λέοντος XIV στη Νίκαια-Κωνσταντινούπολη είχε τριπλό όφελος για τον Υψηλό Επισκέπτη: 1. Με την εκφώνηση του Συμβόλου της Πίστεως άνευ του Filioque, οι αφελείς Ορθόδοξοι, καθοδηγούμενοι τεχνηέντως από τους «επαγγελματίες του Οικουμενισμού», ενθουσιάστηκαν με τα… θετικά, τάχα, αποτελέσματα του διαχριστιανικού διαλόγου που… έπεισαν, λέει, τον πάπα να διαγράψει το Filioque! Αποκρύπτουν όμως ότι ο πάπας δεν απέστη ούτε στο ελάχιστο από τη δογματική περί του Filioque διδασκαλία, η οποία ισχύει κανονικά! 2. Τέθηκε ένα ακόμη λιθαράκι στην παγίωση της οικουμενιστικής ορολογίας περί «μερικής και πλήρους κοινωνίας» στον Ορθόδοξο λαό, και 3. Το σημαντικότερο, διατηρήθηκε σε πλήρη ισχύ ο οδικός χάρτης για την «ένωση των Εκκλησιών», όπως αυτός σχεδιάστηκε και εφαρμόζεται μεθοδικά και συστηματικά από το Βατικανό και τους συνοδοιπόρους του.

Υπό αυτές τις προϋποθέσεις μπορούμε, άραγε, να είμαστε ενθουσιασμένοι και χαρούμενοι ως Ορθόδοξοι πιστοί;

Αναστάσιος Γκοτσόπουλος

Πρεσβύτερος

Εφημέριος Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Πατρών

6945-377621, agotsopo@gmail.com

(Πάτρα 8 – 12 – 2025)

Υποσημειώσεις: 

1. Mansi 9, 981–1006.

2. Monumenta Germaniae Historica. Concilia, τ. 2, Hanover 1908, σ. 331–334.

3. «Vita Leonis III», Le Liber Pontificalis, επιμ. L. Duchesne, τόμ. 2 (Παρίσι: E. de Boccard, 1892), σ. 26, και Anastasius Bibliothecarius, Epistola ad Carolum Magnum, PL 128, 803–806, ο Λέων Γ΄«οὐκ ἠθέλησε νὰ δεχθῇ προσθήκην εἰς τὸ Σύμβολον, ἀλλ’ ἐποίησε πλάκας ἀργυρᾶς ἄνευ τοῦ Filioque».

4. Πάπας Ιωάννης VIII: «περί του αγίου Συμβόλου… εύρεν απαράτρωτον, καθώς αρχήθεν παρεδόθη ημίν, διατηρούντας, και μήτε προστιθέντας τι ή αφαιρούντας, ακριβώς ειδότας, ως τοις ταύτα τολμώσι βαρεία καταδίκη αναμένουσα απόκειται. Και πάλι νουν παραδηλούμεν της αιδεσιμότητι σου, ίνα περί του άρθρου τούτου, δι ο συνέβη τα σκάνδαλα μέσον των εκκλησιών του Θεού, έχης πληροφορίαν εις ημάς, ότι ου μόνον ου λέγομεν τούτο, αλλά και τους πρώτον θαρρήσαντας τη εαυτών απηνοία τούτο ποιήσαι παραβάτας των θείων λόγων κρίνομεν και μεταποιητάς της θεολογίας του δεσπότου Χριστού και των αποστόλων και των λοιπών Πατέρων, οι συνελθόντες συνοδικώς παρέδωκαν το άγιον Σύμβολον, και μετά του Ιούδα αυτούς τάττομεν», Πάπα Ιωάννου VIII, «Επιστολή προς τον αγιώτατον Φώτιον αρχιεπίσκοπον Κωνσταντινουπόλεως», Μansi 17, 520Ε-521Α και Σπ. Μήλια, Πρακτικά των Αγίων και Οικουμενικών Συνόδων, εκδ. Καλύβη Τ. Προδρόμου Ι. Σκήτης Αγ. Άννης, Άγ. Όρος, 1986, τ. Γ΄σ. 478.

5. Πράξη Ζ΄ της εν Κωνσταντινουπόλει Συνόδου (879-880): «ει τις παρά τούτο το ιερόν Σύμβολον τολμήσειε έτερον αναγράψαι ή προσθείναι ή αφελείν και όρον ονομάσαι αποθρασυνθείη κατάκριτος και πάσης χριστιανικής ομολογίας απόβλητος […] Ει τις τοίνυν εις τούτον απονοίας ελάσας τολμήσειεν ως ανωτέρω λέλεκται, έτερον εκθέσθαι Σύμβολον και όρον ονομάσαι ή προσθήκην ή υφαίρεσιν εν τω παραδεδομένω ημίν παρά της αγίας και Οικουμενικής εν Νικαία το πρώτον μεγάλης Συνόδου ποιήσαι, ανάθεμα έστω», Μansi 17, 516 και Σπ. Μήλια, Πρακτικά των Αγίων και Οικουμενικών Συνόδων, εκδ. Καλύβη Τιμ. Προδρόμου Ι. Σκήτης Αγ. Άννης, Άγ. Όρος, 1986, τ. Γ΄σ. 477, πρβλ τον Όρον της Συνόδου, Πράξις Στ, ο.π. σ. 475.

6. Κατήχηση Καθολικής Εκκλησίας, εκδ. Βατικανό-Κάκτος 1996, άρθρα 246-248.

7. «Το “προϊέναι” του Αγίου Πνεύματος εις την ελληνικήν και την λατινικήν παράδοσιν», δημοσιεύθηκε στις 13.9.1995 στην L'Osservatore Romano και στη διεύθυνση https://www.christianunity.va/content/unitacristiani/ en/documenti/altri-testi/en1.html.

8. Συναφές είναι και το κείμενο της «Ορθόδοξης-Καθολικής Θεολογικής Διαβούλευσης της Β. Αμερικής» με τίτλο «Filioque: Ένα ζήτημα που διαιρεί την Εκκλησία; Κοινά Αποδεκτό Κείμενο» (North American Orthodox-Catholic Theological Consultation, «The Filioque: A Church Dividing Issue?: An Agreed Statement»), που εκδόθηκε στις 25.10.2003, στη διεύθυνση: https://www.usccb.org/resources/filioque-a-church-dividing-issue?utm_source=.

9. Η διακήρυξη «Dominus Jesus» συντάχθηκε από τον Joseph Ratzinger (μετέπειτα πάπα Βενέδικτο XVI), εκδόθηκε από την Congregation for the Doctrine of the Faith και επικυρώθηκε από τον τότε πάπα Ιωάννη-Παύλο Β΄, στη διεύθυνση http://www.vatican.va/roman_curia/congregations/cfaith/documents/rc_con_cfaith_doc_2000 0806_dominus-iesus_en.html.

10.https://www.youtube.com/live/koMqeewDahc?si=t0jQGlGcIxKYAeP1&t=2375 στη χρονική στιγμές 39:35 κ.εξ.

11. Βλ. Dicastery for Promoting Christian Unity, Κατάλογος για την εφαρμογή αρχών και κανόνων στον Οικουμενισμό, στη διεύθυνση https://www.christianunity.va/content/unitacristiani/en/documenti/testo-in-inglese.html.

12. Μητροπολίτου Κυθήρων Σεραφείμ, Εγκύκλιος «Ακριβής έκδοσις Ορθοδόξου Πίστεως», 1.12.2025, και π. Αν. Γκοτσόπουλος, «Θρονική εορτή με τον Αγιώτατο», 1.12.2014.

13. Δείτε ΕΔΩ το άρθρο της Καθηγήτριας Θεολογίας Μαρίνας Κολοβοπούλου.

Πηγή: tasthyras.wordpress.com

H θεραπεία της συγκύπτουσας και μιά λέξι – ἀστροπελέκι· Επίσκοπος Αυγουστίνος

Του μακαριστού επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη

«Ὑποκριτά» (Λουκ. 13,15)

Κυριακὴ Ι΄ (Λουκ. 13,10-17)

Δέν ὑπάρχει, ἀγαπητοί μου, λαὸς χωρὶς θρησκεία. Καὶ κάθε θρησκεία ἔχει τὸ δικό της λατρευτικὸ κέντρο. Οἱ μωαμεθανοὶ ἔ­χουν τὸ τζαμί, οἱ ἑβραῖοι τὴ συναγωγὴ ἢ χά­βρα, οἱ Χριστιανοὶ τὶς ἐκκλησίες. Εἶνε μάλι­στα καθωρισμέ­νη καὶ ἡ ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος ποὺ κάθε θρήσκευμα ἔχει ἀργία γιὰ τὴ λατρεία του· οἱ μωαμεθανοὶ ἔχουν τὴν Παρασκευή, οἱ Ἑβραῖοι τὸ Σάββατο, ἐμεῖς τὴν Κυριακή.

Μὰ γιατί τὰ λὲς αὐτά; θὰ πῆτε. Γιατὶ ἁπλούστατα τὸ εὐαγγέλιο σήμερα ὁ­μιλεῖ γιὰ «συν­αγωγή» (Λουκ. 13,10)· ἔτσι λέγε­ται τὸ κτήριο ὅπου συγκεν­τρώνονται μέχρι καὶ σή­μερα οἱ Ἑβραῖοι κάθε Σάβ­βατο. Τί ἔγινε λοιπὸν ἐκεῖ;

* * *

Πῆγε, λέει, στὴ συναγωγὴ μιὰ γυναίκα ἀπὸ τὸ ἀνώνυμο πλῆθος. Ἦ­ταν ἀνάπηρη. Ἡ σπονδυ­λική της στήλη εἶχε λυγίσει καὶ τὸ κεφάλι της ἄγ­γιζε τὴ γῆ. Ἀπὸ μακριὰ δὲ φαινόταν ἄνθρω­πος· φαινόταν σὰν ζῷο ποὺ βαδίζει μὲ τὰ τέσσερα.

Ὑπάρχει μιὰ πληροφορία, ποὺ ἂν τὴν ἀ­κού­σῃ σήμερα κανένας μον­τέρνος θὰ γελά­σῃ· κι ὅ­μως εἶνε σημαντική. 

Λέει τὸ εὐαγγέλιο, ὅτι ἡ ἀ­σθένεια τῆς γυναίκας δὲν ὠφείλετο σὲ φυσι­ολο­γι­­κὰ αἴτια, σὲ ἀρ­θριτικὰ λ.χ., ἀλλὰ σὲ ἐπήρεια τοῦ διαβόλου. Διότι πρέ­πει νὰ γνωρίζουμε, ἀγαπητοί, ὅτι ὁ διάβολος δὲν εἶ­νε κάτι φαν­ταστικὸ ἢ ἀ­­στεῖο. Εἶνε πρα­γμα­­τι­κό­της, ὕπαρξις σκοτεινὴ ποὺ ταράζει τὸν κό­σμο. Καὶ θὰ μποροῦσε νὰ κά­νῃ μεγάλο κακό, ἂν ὁ Θεὸς δὲν τὸν συγκρατοῦ­σε. Γι᾽ αὐτὸ ὁ Χριστὸς μᾶς δίδαξε νὰ προσευχώμαστε· «Μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλ­λὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ» (Ματθ. 6,13).

Ἐκεῖνο ποὺ θαυμάζει κανεὶς στὴ γυναῖκα αὐτὴ εἶνε τοῦτο. Στὴν κατάστασι ποὺ ἦταν, δι­­καιολογεῖτο νὰ μὴν πάῃ στὴ συναγωγή. Ἦ­ταν ἄρρωστη. Ἔπειτα, ἔτσι ὅπως ἐκινεῖτο, θὰ ἦταν ἀντικείμενο χλεύης καὶ εἰρωνείας κα­κῶν παιδιῶν, ποὺ κορο­ϊδεύουν τέτοιους ἀνθρώ­πους. Ἂν λοιπὸν ἀπουσίαζε, ποιός θὰ τὴν κατηγοροῦ­σε;

Συγκινοῦμαι κ᾽ ἐγὼ σήμερα, ὅταν βλέπω στὴν ἐκκλησία ἀ­νάπηρο μὲ καροτσάκι. Ἄλλοι ἔ­χουν πόδια, μποροῦν ν᾽ ἀνεβοῦν καὶ στὸ βου­νό, μὰ στὴν ἐκκλησία δὲν ἔρχονται. Πόδια ἔχει ὁ κόσμος γιὰ τὸ διάβολο, γιὰ τὸ Θεὸ δὲν ἔχει. (...)

Ἡ σακατεμένη αὐτὴ γυναίκα πήγαινε πάν­τα στὴ συναγωγή. Πολλὲς φορὲς εἶχε πάει. Καὶ τί κέρδισε; θὰ πῆτε· ὅλες τὶς φορὲς σακα­τεμένη μπῆ­κε, σακατεμένη βγῆκε. Ναί, ἀλλὰ γιά δὲς τώρα· αὐτὴ τὴ φορὰ βγῆ­κε ὑγιής. Πῶς; Θαῦμα ἔγινε ἐκεῖ στὴ συναγωγή.

Αὐτὴ τὴ φορὰ πῆγε ἐκεῖ ὁ Χριστός! Πήγαινε τακτικὰ ὁ Κύριος στὴ συναγωγή, ὅπως ἐπίσης στὸ ναὸ τοῦ Σολομῶντος. Ἂς τ᾽ ἀκούσουν αὐτὸ οἱ χιλιασταί, ποὺ φωνάζουν «κάτω οἱ ἐκ­κλησίες». Ὁ Χριστὸς πήγαινε στὴ συναγωγὴ καὶ στὸ ναό· αὐτοὶ εἶνε ἀνώτεροι ἀπὸ τὸ Χριστὸ καὶ δὲν θέ­λουν ἐκκλησίες; Ὁ Χριστός, δίνοντας παράδειγμα ἐκκλησιασμοῦ σὲ ὅλους, πῆγε καὶ τότε στὴ συναγωγή, ἡμέρα Σάββατο.

Ἐκεῖ τί ἔκανε; Δίδασκε τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἡ γυναίκα αὐτή, ἡ συγκύπτου­σα, ἦταν ὅ­λο αὐτιὰ καὶ μάτια. Ἐν ἀντιθέσει μ᾽ ἐμᾶς, ποὺ ὁ νοῦς μας καὶ ὅταν ἐκκλησιαζώμεθα τρέχει ἔξω, ἐκείνη πρόσεχε τὰ θεϊκά του λόγια.

Ὁ Χριστὸς σὲ μιὰ στιγμὴ τῆς ἔρ­ριξε μιὰ ματιὰ γεμάτη εὐσπλαχνία καὶ εἶπε· Γυναίκα, εἶ­σαι ἐλεύθερη ἀπὸ τὴν ἀ­σθένειά σου. Τότε ἔγινε τὸ θαῦμα. Ἂς μὴ πιστεύ­­ουν οἱ ἄπιστοι· ἐ­μεῖς πιστεύουμε. Ὅ­πως τρέχει γρήγορα ὁ ἠ­λεκτρι­σμὸς καὶ ὁ μαγνητισμός, ἔτσι καὶ πιὸ γρήγορα τρέχει ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ. Ἀμέσως ἔ­τριξαν τὰ κόκκαλά της, ὑψώθηκε ἡ σπονδυλική της στήλη· κι αὐτή, ποὺ ἦταν σὰν τετράποδο, τώρα στάθηκε ὄρθια σὰν κυπαρίσσι!

Ὅλοι εἶδαν καὶ θαύμασαν. Ὅλοι; Ὄ­χι ὅ­λοι... Ἕνας λυπήθηκε. Ποιός; Ὅταν γίνε­ται ἕνα καλό, ἐκεῖνος ποὺ λυπᾶται εἶνε ὁ σατα­νᾶς καὶ οἱ ἄνθρωποί του. Καὶ ἐδῶ, κοντὰ στὸ σατανᾶ, ἐ­κεῖνος ποὺ στενοχωρέθηκε ἦταν ὁ ἀρ­χισυνάγωγος. Λυπήθηκε. Ἀντὶ νὰ χαρῇ καὶ νὰ δοξά­σῃ τὸ Μεγαλοδύναμο ποὺ ὁ Χριστὸς ἔ­κανε καλὰ μιὰ ἄρρωστη, αὐτός, ἀπὸ φθόνο καὶ ἔχθρα, ἄνοιξε τὸ στόμα του καὶ εἶπε λόγια πικρά. Τί κατάστασι εἶν᾽ αὐτή! λέει· Σάββατο σήμερα, δὲν ἐπιτρέ­­πεται ἐργασία, πῶς ἦρθε αὐτὴ καὶ θεραπεύθηκε;… Νόμιζε, ὅτι τὸ θαῦμα εἶνε ἐρ­γασία· μὰ τὸ θαῦμα δὲν εἶ­νε ἐργασία.

Τὸ ἄ­κουσε αὐτὸ ὁ Χριστὸς καὶ τί εἶπε; Μιὰ λέξι – ἀστροπελέκι· «Ὑποκριτά…»! (Λουκ. 13,15). Τὸν ὠνόμασε ὑποκριτή. Ἔλα ἐδῶ, λέει, ἐ­σὺ ποὺ τὸ λὲς αὐτό. Ἐσὺ δὲν ἔχεις γαϊδουράκι; Σάββατο μέρα δὲν τὸ παίρνεις ἀπὸ τὸ σταῦλο καὶ τὸ πᾷς στὴ βρύση νὰ τὸ ποτίσῃς; Ὅπως λοιπὸν ἐ­σὺ λύνεις τὸ γαϊδουράκι καὶ τὸ πᾷς νὰ τὸ ποτίσῃς, δὲν ἔπρεπε κ᾽ ἐγὼ νὰ λύ­σω καὶ νὰ ἐλευθερώσω μιὰ γυναίκα, ποὺ γιὰ 18 χρόνια τὴν ἔδεσε ὁ διάβολος στὸν πάσσα­λό του; «Ὑποκριτά»! Ἔτσι τὸν ὠνόμασε. Γιατί; Γιατὶ ἄλλα εἶχε στὴν καρδιά του καὶ ἄλλα ἔ­λεγε. Ἔ­κανε τὸ θεοφοβούμενο, μὰ δὲν ἦταν· μέσα του εἶχε μῖσος καὶ φθόνο ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ.

Ὑποκριτὴς ἦταν αὐτὸς ὁ ἀρχισυνάγωγος. Ὑ­ποκριταὶ ἦταν καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ φαρισαῖοι, ποὺ ἦταν οἱ πολιτικοὶ καὶ θρησκευτικοὶ ἡγέται τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ. Καὶ γι᾽ αὐτοὺς ὁ Χριστός, ὅπως ἀκοῦμε τὴ Μεγάλη Τρίτη, εἶπε τὰ τρομερὰ ἐκεῖνα «οὐαί»· «Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ φαρισαῖοι ὑποκριταί…» (Ματθ. 23,13 κ.ἑ). Ὁ Κύριος στὸ πρόσωπο τῶν γραμματέων καὶ φαρισαίων καυτηρίασε μιὰ κοινωνικὴ πληγή, ἕνα ἐλάττωμα καὶ ἕνα πάθος, ποὺ συναν­τᾶται σ᾽ ὁλόκληρο τὸν κόσμο· κι αὐτὸ τὸ πάθος, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ ὑποκρισία.

* * *

Μεγάλο πάθος, μεγάλη κακία. Στὴν οἰκογέ­νεια, στὴν καθημερινὴ ζωή, στὴν ἐκπαίδευσι, στὸν δημόσιο βίο, στὸν κόσμο διεθνῶς, ἀκόμα καὶ μέσα στὴν ἐκκλησία, ὑπάρχει ὑποκρισία. Θὰ σᾶς παρουσιάσω μερικὲς εἰκόνες ὑπο­κρι­τῶν, συγχρόνων ὑποκριτῶν, ποὺ εἶνε ἀντίγρα­φα τοῦ ὑποκριτοῦ τοῦ σημερινοῦ εὐαγγελίου.

Ἕνας ὑποκριτὴς εἶνε ὁ ἄντρας. Τὸν βλέπεις; Ἔδωσε ὅρκο· μικρὸ εἶν᾽ αὐτό; Ὡρκίστη­κε στὴ γυναῖκα του ἐπισήμως, ἐνώπιον Θεοῦ, ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων, ὅτι· Ἐγὼ θὰ ἔχω μό­νο ἐ­σέ­να καὶ καμμία ἄλλη! Αὐτὸ τὸν ὅρ­κο ἔδωσε. Καὶ ὅμως ὑποκρίνεται. Ἐκτὸς ἀ­πὸ τὴ γυναῖκα του δημιουργεῖ σχέσεις καὶ μὲ ἄλ­λες. Αὐτὸς λοι­πὸν ποὺ ἀπατᾷ τὴ γυναῖκα του εἶνε μέγας ὑ­­πο­κριτής. Ἀλλὰ καὶ ἡ γυναίκα, ποὺ ἔδωσε τὸν ἴ­διο ὅρκο, νὰ μείνῃ πιστὴ στὸν ἅγιο δεσμὸ τοῦ γάμου, καὶ δημιουργεῖ σχέσεις μὲ ἄλλους καὶ ἀπατᾷ τὸν ἄντρα της, εἶνε μεγάλη ὑποκρί­τρια. Νά ἡ ὑποκρισία μέσ᾽ στὸ σπίτι.

Ὁ ἄλλος σοῦ κάνει τὸ φίλο, ἐκδηλώνει ἐν­δι­αφέρον, κ᾽ ἐσὺ νομίζεις ὅτι εἶνε εἰλικρινής. Ἀλ­λὰ ἔρχεται στιγμὴ ποὺ ἔχεις ἀνάγκη, καὶ τό­τε σ᾽ ἐγκαταλείπει· ἀποδεικνύεται ὑποκριτής.

Ὑποκριτὴς εἶνε κ᾽ ἐκεῖνος ποὺ κάνει τὸν πα­τριώτη καὶ λέει μεγάλα λόγια ὅτι ἀγαπάει τὴν Ἑλλάδα. Ἔρχεται ὅμως ἡ ὥρα ποὺ δείχνει πὼς δὲν ἀγαπάει τὴν πατρίδα· ἀγαπάει μόνο τὸ πορτοφόλι του, τὰ ὑλικά του συμφέροντα.

Ἡ ὑποκρισία φτάνει καὶ στὶς διεθνεῖς σχέσεις. Ἐὰν σήμερα ὁ κόσμος κινδυνεύῃ, κιν­δυνεύει ἀκριβῶς ἀπὸ τὴν ὑποκρισία. Στὸν Ο.Η.Ε. συνεχῶς μιλοῦν περὶ εἰρήνης καὶ τὰ πρακτικὰ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν εἶνε γεμᾶτα ἀπὸ τὴ λέ­ξι «εἰρήνη»· ἐν τούτοις ὑποκρίνονται. Στὰ χεί­λη ἔχουν τὴν εἰρήνη· στὴν καρδιὰ ἔχουν τὸν πόλε­μο. Τὰ μεγάλα κράτη ἑτοιμάζονται πυρε­τω­δῶς γιὰ ἕνα τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, ποὺ θὰ εἶνε ὁ «Ἁρμαγεδὼν» τῆς Ἀποκαλύψεως (16,16).

Ὑποκριταὶ ὅμως ἐμφανίζονται καὶ στὸ χῶρο τῆς θρησκείας. Ποιοί εἶν᾽ αὐτοί, ποὺ τὸ στόμα τους στάζει μέλι, ἀλλὰ ἡ καρδιά τους ἔχει δηλητήριο; Εἶνε οἱ χιλιασταί. Στὴ γλῶσσα ἔ­χουν τὸν Ἰεχωβᾶ, ὅπως λένε· ἀλλὰ μέσ᾽ στὴν καρδιά τους ἔχουν τὸ διάβολο.

Παντοῦ λοιπὸν ὑποκρισία. Ὁ ὑποκριτὴς μοιά­ζει μὲ τὸ ἑρπετὸ ποὺ λέγεται χαμαιλέων. Αὐτὸ δὲν ἔχει ἕνα χρῶμα· ἀλλάζει πολλὰ χρώματα. Σὲ χωράφι πράσινο γίνεται πράσινος, σὲ χωράφι μὲ στάχυα τὸ καλοκαίρι γίνεται κίτρινος, σὲ χωράφι μὲ κρίνους γίνεται ἄσπρος, σὲ χωράφι μὲ παπαροῦνες γίνεται κόκκινος. Ὅλα τὰ χρώματα ἀλλάζει. Ἔτσι κι ὁ ὑποκριτής. Καμουφλάρεται. Ὅλοι δυστυχῶς καμουφλάρον­ται. Ποιός τολμᾷ νὰ παρουσιαστῇ ὅπως εἶνε; Ἄλλοι δυστυχῶς εἴμεθα καὶ ἄλλοι φαινόμεθα.

* * *

Σᾶς παρακαλῶ, ἀγαπητοί μου, νὰ προσπαθή­σουμε νὰ ἀποβάλουμε τὴ μάσκα τῆς ὑποκρι­σίας. Ὄχι νὰ φαινώμεθα εὐσεβεῖς, ἀλλὰ νὰ εἴ­μεθα εὐσεβεῖς· ὄχι νὰ φαινώμεθα πιστοὶ στὴν οἰ­κογένειά μας, ἀλλὰ καὶ νὰ εἴμεθα.

Ὁ Χριστὸς μισεῖ τὴν ὑποκρισία περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη κακία. Νὰ γίνουμε εἰλικρινεῖς. Τὸ «ναὶ ναὶ» καὶ τὸ «οὒ οὔ» (Ματθ. 5,37). Ἔτσι μᾶς θέλει ὁ Κύριος.

Ἂν ῥυθμίσουμε ἔτσι τὴ ζωή μας, θὰ εἴμεθα πραγματικὰ Χριστιανοὶ καὶ θὰ ἔχουμε τὴν εὐλογία τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος τίποτα ἄλλο δὲν καυτηρίασε τόσο ὅσο τὴν ὑποκρισία. Γι᾽ αὐτὸ τὸν ἀκοῦμε σήμερα νὰ λέῃ τὴν φοβερὰ λέξι «Ὑποκριτά»! Καὶ ὑπάρχει φόβος αὐτὴ τὴ λέξι νὰ τὴν ἀκούσουμε κ᾽ ἐμεῖς τὴν φοβερὰ ἡμέρα τῆς κρίσεως. Ὃ μὴ γένοιτο.

~ Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος †

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Ἁγ. Τριάδος Πτολεμαΐδος τὴν 4-12-1977

Πηγή: katanixi.gr

- Η ΠΑΓΙΔΑ

Αυτό που καταφέρνουν αυτές τις μέρες οι αγρότες, εάν θα είχαν ηλεκτρονικές ταυτότητες στην ολοκληρωμένη λειτουργικότητά τους (ενοποιημένη κάρτα του πολίτη δλδ), δεν θα μπορούσαν να το κάνουν ποτέ. Με μια άνωθεν εντολή θα πάγωναν οι λογαριασμοί τους και θα έμεναν άπραγοι. Τέλος τα καύσιμα για τα τρακτέρ και όλα τα αναγκαία της καθημερινής επιβίωσης. Και ειδικά με καταργημένα τα μετρητά, δεν θα υπάρχει κανένα plan b. Δεν θα έμπαιναν καν στον κόπο να διαμαρτυρηθούν, ζώντας με τον φόβο της πλήρους «απενεργοποίησης» τους.

Αυτούς τους δυστοπικούς ορίζοντες ανοίγει η κάρτα. Θα βγάζεις τον πολίτη από την «πρίζα» και θα τον τελειώνεις σε μηδέν χρόνο. Καμία δυνατότητα διαμαρτυρίας. Αυτό έγινε άλλωστε και το 2022 στον Καναδά με τις κινητοποιήσεις των νταλικέρηδων. Είναι τόσο εμφανές ως παγίδα, κι όμως τόσο δύσκολο να το αντιληφθούν κάποιοι.

Πηγή: Ελευθέριος Ανδρώνης

''Από πού και ως πού οι Παπικοί είναι Εκκλησία του Χριστού;'' ~ Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ †

''Από πού και ως πού οι Παπικοί είναι Εκκλησία του Χριστού;''

~ Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σεραφείμ †

(Mε αφορμή τον λόγο αυτό του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών - Συγγραφή κειμένου Δημ. Ρόδης) 

*Για να καταλάβουμε τώρα το μέγεθος της επιφανειακής και στείρας τυπολατρείας που επικρατεί σήμερα στήν Εκκλησία, αν Αρχιεπίσκοπος ή Πατριάρχης πει ''ο πάπας είναι εκκλησία'', αμέσως τρέχουν διάκοι, παπάδες και Δεσποτάδες, και θεολόγοι βεβαίως πολυσπούδαστοι  και αναφωνούν με μια φωνή: 

''Βεβαίως είναι ο πάπας Εκκλησία!''

Αν όμως ο Αρχιεπίσκοπος ή ο Πατριάρχης πει ''δεν είναι ο πάπας Εκκλησία'' αμέσως πάλι παπάδες και Δεσποτάδες και όλοι αναφωνούν:

''Bεβαίως δεν είναι ο πάπας Εκκλησία!''

Το αυτό διότι έχουμε μια πολυχρόνια και λεπτή εισαγωγή παπικού πρωτείου στήν Ορθόδοξη Εκκλησία, και δεν κοιτάζει ο διάκος, ο πάπας, ο Δεσπότης, τι λένε οι Άγιοι ανα τούς αιώνες, οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων, οι Απόστολοι, περί του θέματος, αλλά τι λέγει η εκάστοτε ''Εκκλησιαστική αρχή'' τούς!

Το αυτό το παθαίνουν βεβαίως όσοι δεν έχουν προσωπική πείρα και εμπειρία Θεού, δεν έλαβαν γεύση και βίωμα της χάριτος, δεν γνωρίζουν την ευθεία λειτουργεία της νοεράς ενέργειας στήν καρδιά, και συνήθως όσοι γνωρίζουν την ευθεία δεν προχωρούν στήν κυκλική λειτουργία της...

αγνοώντας πως στήν ευθεία εισχωρεί η πλάνη (εδώ), ούτε βέβαια έχουν επίγνωση και εμπειρία έστω και μίας ελλάμψεως του ακτιστού φωτός, της βιώσεως του φωτός της Μεταμορφώσεως του Χριστού,(εδω) καθώς αυτή τελείτε με την όραση των φυσικών οφθαλμών υπο το φως της μέρας.

Και ο ήλιος ευρέθη σκοτεινός... λένε οι θεόπτες Άγιοι και Πατέρες, που δεν είχαν μόνο μια έλλαμψη, αλλά έφτασαν στήν πλήρη θεωρία και όραση του Θεού, και έγιναν θεοδίδακτοι, και κοινωνοί ουράνιων αποκαλύψεων και πνευματικών μυστηρίων που δεν δύναται να αποτυπώσουν τα λόγια...  

Το να μην έχεις όμως βίωμα, δεν σημαίνει πως δεν έχεις οδηγό, είναι αυτοί που έχουν την θεία γνώση, είναι οι Απόστολοι, οι Προφήτες, οι Άγιοι Πατέρες, οι Θεόπτες, είναι οι Άγιοι όλων των Αιώνων, οι Όσιοι και Ομολογητές.

Στο πέρασμα των αιώνων, θα αντηχεί πάντοτε η φωνή του Αγίου Πνεύματος:

''Επίσκοπος, πρεσβύτερος ή διάκονος, που έχει προσευχηθεί μόνο με αιρετικούς, ας αφοριστεί, αλλά αν τους έχει επιτρέψει να εκτελέσουν οποιοδήποτε κληρικό αξίωμα, ας καθαιρεθεί.'' (Κανὼν ΜΕ´) Ἀποστολικοὶ Κανόνες, Ἱεροὶ Κανόνες τῶν Ἁγίων καὶ Πανσέπτων Ἀποστόλων

''Στήκετε και κρατείτε τάς παραδόσεις άς εδιδάχθητε, είτε δια λόγου, εί δι΄επιστολής ημών…'' ~ Απόστολος Παύλος των εθνών

Και ο ένας θα συμπληρώνει πάντοτε τον άλλο:

''Τούτo ἔστιν ἀληθὴς εὐσέβεια, τὸ μὴ πρὸς τοὺς θεοφόρους πατέρας ἀμφισβητεῖν...'' ~ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς

Και οτι οι Άγιοι προειδοποιούν, και λέγουν την αλήθεια:

''Ο κλήρος στα έσχατα χρόνια θα γίνει όργανο του Αντιχρίστου. Θα διδάσκει την τυφλή υπακοή ως αρετή ειρήνης και σωτηρίας. Μια υπακοή σατανική, που θα απαιτεί από τον πιστό "άγνοια, περιφρόνηση της διδασκαλίας των Αγίων, αδιαφορία για την αλήθεια και επιφανειακή ευσέβεια.'' ~ Άγιος Νήφων, Επίσκοπος Κωνσταντιανής

Kαι η πληροφορία συνεχίζετε αδιάκοπα μέχρι της ημέρες μας:

''Δὲν μπορεῖς νὰ εἴπης εἰς τοὺς Παπικούς, ὅτι ἔχουν Χάριν καὶ Μυστήρια. Δὲν ἔπρεπε ὁ Πατριάρχης νὰ μεταβῆ εἰς τὴν Ρώμην, διότι αὐτοὶ κερδίζουν, χωρὶς νὰ διορθώνωνται καὶ ζημιοῦται ἡ Ὀρθοδοξία. Ὁ Παπισμός εἶναι μόνον ὑπερηφάνεια...'' ~ Ἅγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Και μας είναι όλα ειπωμένα με ακρίβεια:

''Οικουμενισμός, κοινή αγορά (ΕΕ), ένα κράτος μεγάλο, μια θρησκεία στα μέτρα τους. Αυτά είναι σχέδια διαβόλων. Οι Σιωνιστές ετοιμάζουν κάποιον για Μεσσία.. Ήρθε η αποστασία και μένει τώρα να έρθη «ο υιός της απωλείας».... Ήρθαν και σ' εμένα μερικοί και μου είπαν: «Όσοι πιστεύουμε στον Χριστό, να κάνουμε μία θρησκεία». Σήμερα, δυστυχώς, μπήκε η ευρωπαϊκή ευγένεια και πάνε να δείξουν τον καλό. Θέλουν να δείξουν ανωτερότητα και τελικά πάνε να προσκυνήσουν τον διάβολο με τα δύο κέρατα. «Μία θρησκεία, σου λένε, να υπάρχη» και τα ισοπεδώνουν όλα...'' ~ Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Και πολλάκις προφητευμένα: 

''Αν αύριο έρθει ένας Πατριάρχης και πει ότι πρέπει να ενωθούμε με τον Πάπα, αυτοί που θα τον ακολουθήσουν θα είναι αυτοί που θα προδώσουν τον Χριστό.'' ~ Άγιος Γέροντας Σάββας Αχιλλέως

Κάθε ένας που δεν ακούει την φωνή του Αγίου Πνεύματος, όλων των Αγίων των Αιώνων, αλλά ακούει τούς δικού του λογισμούς, και πράττει στοχαστικά, πως κάνει δήθεν υπακοή στήν ''Επίσημη Εκκλησία'', ας γνωρίζει πως κάθε λόγος ενάντια στήν κοινή των Θεούμενων Πατέρων Δόξα, απο όπου και αν προέρχεται, θα οδηγήσει στήν προσκύνηση κάποιου άλλου αντί του Χριστού, θα οδηγήσει στήν προσκύνηση του Αντιχρίστου.

Kαι οτι αυτά που λέγω δεν είναι λόγια δικά μου αλλά του Αγίου Πνεύματος, και οτι το αυτό έχει ηδη  προφητευτεί: 

''Και θα καταλύσει όλους τους Θεούς και θα διατάξει να τον προσκυνούν (τον Αντίχριστο) αντί του Θεού, και θα εγκατασταθή (ο Αντίχριστος), εις τον ναόν του Θεού όχι μόνο τον εν Ιεροσολύμοις, αλλά και εις όλας τας τοπικάς χριστιανικάς Εκκλησίας.'' ~ Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (P.G. 62.482)   

Κύριος να φωτίζει ολούθε, εύχεστε.

~ Δημήτρης Ρόδης

Αν αύριο έρθει ένας Πατριάρχης...

Αν αύριο έρθει ένας Πατριάρχης και πει ότι πρέπει να ενωθούμε με τον Πάπα, αυτοί που θα τον ακολουθήσουν θα είναι αυτοί που θα προδώσουν τον Χριστό. 

~ Άγιος Γέροντας Σάββας Αχιλλέως

''Τώρα εἶναι η ὥρα...'' ~ παπα-Στέφανος ο Σέρβος (Καρουλιώτης)

Πρίν ἀπό τήν βασιλεία τοῦ Ἀντιχρίστου, ὅλοι πρέπει νά φροντίσουν νά σωθοῦν ὅσο τό δυνατόν περισσσότεροι ἄνθρωποι...

Τότε θά λάβουν μεγάλη ἀνανταμοιβή ἀπό τόν Κύριο.

Τώρα εἶναι ὥρα νά κηρύξουμε.

Συμβαίνει σύμφωνα μέ τά δῶρα πού ὁ Κύριός μας ἔδωσε σέ ὅλους: γραφή, ὑπενθύμιση, συμβουλή...

Μήν κρύβεις τό δῶρο σου...

~ παπα Στέφανος ο Καρουλιώτης †

– ''Ενώ τόσο ολοκάθαρα ενεργείται το μυστήριο αυτό''... ~ Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

– Ενώ τόσο ολοκάθαρα ενεργείται το μυστήριο αυτό, για το οποίο μας έχει ενημερώσει ( εδώ και 2.000 χρόνια ) ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος στο βιβλίο της Αποκαλύψεως...

Στενοχωριέμαι γιατί πολλοί ακόμη ιερείς και επίσκοποι, δεν βλέπουν το θέμα πνευματικά, αλλά καθαρά κοσμικά. Λένε στον κόσμο πώς δεν συμβαίνει τίποτα κι΄ούτε πειράζει να πάρουμε ταυτότητες και κάρτες… 

~ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ

''ΛΟΓΟΙ Β’- ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ''

''Για να μη σας κλέψουνε την κάρτα να βάλετε τον προσωπικό σας αριθμό επάνω σας'' ~ Άγιος Πορφύριος

''Θα ‘ρθει εποχή που θα σας δώσουνε όλους μία κάρτα...''

~ Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Κάποια στιγμή, εντελώς απροσδόκητα, ο Άγιος Πορφύριος είπε το εξής που μας έκανε μεγάλη εντύπωση: «Θα ‘ρθει εποχή που θα σας δώσουνε όλους μία κάρτα...και μετά θα ακούτε στην τηλεόραση: Κλέψανε την κάρτα του Γεράσιμου, πήγανε στην τράπεζα και του σηκώσανε όλα τα λεφτά»!

Μετά από λίγο θα ξαναλένε: «Πήρανε την κάρτα του τάδε και του κλέψανε όλα τα λεφτά», κι αυτό συνέχεια θα επαναλαμβάνεται...

Όλα αυτά που θα λένε θα είναι ψέματα...

Μετά θα σας πούνε: «Για να μη σας κλέψουνε την κάρτα σας να βάλετε τον προσωπικό σας αριθμό και τα στοιχεία σας, επάνω σας, δηλαδή να σφραγιστείτε και κανείς πλέον δεν θα μπορεί να σας τα κλέψει. Έτσι θα λυθεί το πρόβλημα…»!

Αυτά είναι τα σχέδιά τους.

Εμείς μείναμε για λίγο άφωνοι. ∆εν μιλούσε κανείς. Σκεφτόμουνα: «Τι είναι αυτά που είπε ο Γέροντας; Τι απίστευτα πράγματα μας λέει τώρα…». Το ίδιο σκέφτηκαν και οι υπόλοιποι, διότι το 1982 φαινότανε απίστευτο να έχουμε όλοι μία κάρτα με όλα τα στοιχεία μας (ταυτότητα, ΑΦΜ, βιβλιάριο τραπέζης… κ.τ.λ.). Μετά η συζήτηση συνέχισε κανονικά για το Μοναστήρι...

''Ο Όσιος Πορφύριος ο Προφήτης, Μαρτυρίες'' - ΤΟΜΟΣ Β',

Aγιοπαυλίτικο Ιερό κελί Αγίων Θεοδώρων, Άγιον Όρος.

*****

(Mικρό απόσπασμα απο: ''Στο τέλος θα γίνει ό,τι θέλει ο Πάπας! ~ Ναυπάκτου Ιερόθεος'' , δημόσια απάντηση)

Οι νέες ταυτότητες – ίσον πτώση Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Οι νέες ταυτότητες – ίσον πτώση

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Ρώτησα τον Γέροντα σχετικά με τις νέες ταυτότητες που επρόκειτο να εκδοθούν (τσιπακι – 666 – barcode) εάν πρέπει ή όχι να τις αποδεχθούμε και ποια στάση να κρατήσουμε, και ο Γέροντας μου απάντησε:

- Για μας τους χριστιανούς, που μας ενδιαφέρει το θέμα αυτό, να μην βιαστούμε να τις παραλάβουμε όταν εκδοθούν, ας πάρουν πρώτα αυτοί οι οποίοι δεν τους ενδιαφέρει το θέμα αυτό και ας αποφανθεί η Εκκλησία και κάποιοι ειδικοί επί των θεμάτων αυτών. Η Εκκλησία πρέπει να πάρει μια σωστή θέση*. Να διαμαρτυρηθεί και να ζητήσει από το κράτος τουλάχιστον να μην είναι υποχρεωτική η νέα ταυτότητα.

Να εξηγήσει και στους πιστούς να καταλάβουν ότι αν πάρουν την ταυτότητα αυτή, θα είναι πτώση.

Μαρτυρία προσκυνητή: Ανέστη Μαυροκέφαλου. Απόσπασμα από το βιβλίο «Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης- ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ» -Μαρτυρίες Μοναχών και Προσκυνητών (Κάρτα Πολίτου, Σφράγισμα, Χάραγμα, Αντίχριστος), Αλεξανδρούπολη 2011

*Ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐκδόθηκε ἡ Ἐγκύκλιος 2626 τῆς 7ης Ἀπριλίου 1997, ἀπευθυνόμενη «Πρὸς τὸν εὐσεβῆ Ὀρθόδοξον Ἑλληνικὸν Λαόν» μὲ τίτλο «Ἡ Συνθήκη τοῦ Σένγκεν καὶ ὁ νόμος γιὰ τὴν ‘‘Προστασία τοῦ ἀτόμου ἀπὸ τὴν ἐπεξεργασία δεδομένων προσωπικοῦ χαρακτήρα’’».

Δείτε: Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΤΑΥΤΩΤΗΤΩN

Yπάρχει μία αίσθηση της Εκκλησιαστικής συνείδησης, ότι ο αντίχριστος δεν θα αργήσει...

Yπάρχει μία αίσθηση της Εκκλησιαστικής συνείδησης, ότι ο αντίχριστος δεν θα αργήσει να έρθει, επειδή ζούμε Εσχάτους καιρούς...

Θα σας θυμίσω, για να δείτε την Εκκλησιαστική συνείδηση, το Απολυτίκιο του Αγίου Νεκταρίου, που εκεί λέγει ότι: ''Εφάνη εις τους Εσχάτους καιρούς''...

Ενώ δεν έχομε άλλα Απολυτίκια, ψάξτε όλα τα Απολυτίκια των Αγίων όλων των Αιώνων, δέ θα δείτε πουθενά να υπάρχει αυτός ο χαρακτηρισμός: ''Έσχατοι καιροί...''

~ π. Αθανάσιος Μυτιληναίος. (+)

____________________

"Δεν είναι η κάθε ειρήνη άψογη και καλή...'' ~ Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

"Δεν είναι κάθε ειρήνη άψογη και καλή, αλλά πολλές φορές είναι επισφαλής, και μακριά από τη θεία αγάπη, ιδιαίτερα αν ειρηνεύουμε και συμφωνούμε στην κατάλυση της αλήθειας..."

~ Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

''Το Γνώθι Σαυτόν, Κείμενα Αυτογνωσίας''

_____________________________________

Ο μεγάλος κίνδυνος της εποχής μας, να νομίσουμε πως πρέπει να "νικήσουμε" πολιτικά...

Αυτός είναι ο μεγάλος κίνδυνος της εποχής: Να νομίσουμε πως πρέπει να "νικήσουμε" πολιτικά, πληροφοριακά, συλλογικά, για να διασωθούμε, με αποτέλεσμα να στρέφεται ο ένας ενάντια στον άλλον.

Όταν μιλάμε ότι ζούμε σε Αντίχριστη εποχή και συνδέουμε την εποχή μας με τον Αντίχριστο και το χάραγμα, δεν εννοούμε (απλώς και μόνο) μια πολιτική ή κοινωνική κατάσταση, ούτε μια συγκεκριμένη κυβέρνηση ή σύστημα.

Είναι μια πνευματική πραγματικότητα, δηλαδή μια δύναμη που κινεί τον κόσμο προς το ψέμα, τον έλεγχο και την απομάκρυνση από Τον Τριαδικό Θεό. Από ότι δηλαδή νοσούμε όλοι. 

Γι’ αυτό, η προσπάθεια να νικήσουμε αυτό το πνεύμα με πολιτικές τακτικές, νόμους, διαδηλώσεις ή ή ψηφοφορίες, πιστεύουν κάποιοι άνθρωποι ότι δεν αρκεί και ουρλιάζουν ότι ο πόλεμος είναι πνευματικός, και είμαστε άοπλοι... 

Η εξουσία του Αντίχριστου ήταν, είναι και θα είναι βαθιά ριζωμένη στην καρδιά και στο πνεύμα του ανθρώπου. Δεν μπορεί να εξοστρακιστεί μόνο με εξωτερικά μέσα.

Το "ένας αριθμός" (Προσωπικός αριθμός) είναι σύμβολο και αυτό που πραγματικά αντιπροσωπεύει είναι η προσπάθεια να ελεγχθεί η ανθρώπινη ζωή σε κάθε επίπεδο, (η ταυτότητα, η ελευθερία, η συνείδηση). Αυτό το πνεύμα συνεπώς δεν περιορίζεται σε ένα τεχνικό μέτρο ή αριθμό, αλλά είναι: Πνεύμα ελέγχου (θέλει να διαχειρίζεται, να κατευθύνει, να περιορίζει την ελευθερία του ανθρώπου),

Πνεύμα πλάνης (φέρνει ψεύτικες αλήθειες, ψεύτικη ασφάλεια, ψευδείς υποσχέσεις),

Πνεύμα ψεύδους (μάχεται την αλήθεια του Θεού και της ελευθερίας) και

Πνεύμα Αυτοθεοποίησης (να θέλει ο άνθρωπος ή οι εξουσιαστές να γίνουν "θεοί" της ζωής και του θανάτου, χωρίς να λογοδοτούν σε κανέναν).

ΑΡΑ ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΙΕΤΑΙ ΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!

ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΝΙΚΙΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

Στον κόσμο μας μπορεί να "νικα" αυτός που επικρατεί εξωτερικά γιατί μετράει τη δύναμη με εξωτερικά αποτελέσματα αλλά στο Ευαγγέλιο, "νικά" αυτός που νικιέται εξωτερικά, αλλά μένει πιστός εσωτερικά.

Γι’ αυτό και οι Άγιοι ζητούσαν και ζητούν καθαρμό ψυχής.

Η νίκη τους δεν ήταν θεσμική.

ΗΤΑΝ ΟΝΤΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ .

Η καρδιά τους δεν κυριεύθηκε.

Παρέμεινε Θεοκατοίκητη.

Ο Θεός εργάστηκε μέσα τους, στην ταπείνωση, στη σιωπή, στην εσωτερική καρδιά. Εκεί που ο κόσμος βλέπει αδυναμία.

Η πραγματική νίκη δεν είναι να επιβληθούμε. Είναι να μην αλλοιωθούμε, να μη χάσουμε τον Χριστό μέσα στον πόλεμο. Αυτό μας δίδαξε η Εκκλησία.

Τα πνευματικά όπλα για κάποιους ανθρώπους μπορεί να φαίνονται θεωρία, ή "παραμύθια", ή απλώς αδύναμα μπροστά στο αδιέξοδο που βλέπουν να έρχεται.

Ο πιστός όμως δεν στηρίζεται σε θεωρία, 

αλλά σε προσωπική σχέση με Τον Ζωντανό Θεό. 

Και όταν έχεις δει Τον Χριστό να ενεργεί μέσα σου, τότε δεν σου φαίνεται αδυναμία· αλλά η μόνη πραγματική δύναμη.

Η στάση του χριστιανού δεν είναι παθητική αναμονή, αλλά ενεργητική στάση, απλώς με άλλον τρόπο από αυτόν που ο κόσμος σήμερα θεωρεί δράση.

Μπορεί λοιπόν τα πνευματικά όπλα (πίστη, θεία κοινωνία, εξομολόγηση, προσευχή, νηστεία, πραότητα, θυσία) να μην εντυπωσιάζουν γιατί δεν κραυγάζουν και να φαίνονται «παθητικά» σε έναν κόσμο που λατρεύει την ταχύτητα, τη δύναμη και τον έλεγχο αλλά για κάποιους ανθρώπους η πίστη παραμένει όρθια, ήσυχη και σταυρική.

Αυτή η στάση δεν είναι "παθητική" αλλά βαθιά δυναμική και μεταμορφωτική, γιατί χτυπά το κακό στη ρίζα του.

Στην καρδιά του ανθρώπου. Αυτές οι στάσεις αλλάζουν τις καρδιές και οι καρδιές αλλάζουν την κοινωνία.

Όσο η καρδιά παραμένει ζωντανή, ελεύθερη, γεμάτη πίστη και αγάπη, τότε οι πράξεις μας ακόμα κι αν φαντάζουν μικρές ή ασήμαντες, είναι μία μορφή πνευματικού πολέμου που δεν χάνεται. ~ Καλο αγώνα σε όλους μας. (Ευαγγελία Σ.)

*****

ΜΗΝ ΠΑΡΕΤΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΡΙΘΜΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

ΜΗΝ ΒΙΑΖΕΣΤΕ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΡΙΘΜΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.

ΕΙΡΗΝΗ ΜΑΡΟΥΠΑ, ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

Μην σπεύσετε να βγάλετε, να εκδώσετε τον προσωπικό αριθμό. Φήμες θέλουν τον κ. Παπαστεργίου να απομακρύνεται από την κυβέρνηση προσεχώς και αν αυτό συμβεί να είστε σίγουροι ότι ο μοναδικός λόγος για να απομακρυνθεί ο κ. Παπαστεργίου είναι ο προσωπικός αριθμός και το κύμα αντιδράσεων που ξεσηκώσαμε ακόμα κι αν δεν καταφέραμε να το γιγαντώσουμε. 

Ας περιμένουμε τις τελευταίες κρίσιμες ώρες και θα δούμε 6, 7, 8 Νοεμβρίου τι μας ξημερώνει. 

Να θυμάστε δε ότι έχουμε δικαίωμα από το Προεδρικό Διάταγμα 40 του 2025 μέχρι και ένα χρόνο, δηλαδή μέχρι του χρόνου το καλοκαίρι, να χρησιμοποιούμε ούτως ή άλλως το ΆΦΜ και το ΆΜΚΑ μας για να διεκπεραιώνουμε τις υποθέσεις μας είτε με το δημόσιο είτε οπουδήποτε μας ζητήσουν τον προσωπικό αριθμό. 

Οπότε, σε πρώτη φάση, ακόμα κι αν δεν παραταθεί η προθεσμία, ακόμα κι αν δεν απομακρυνθεί ο Παπαστεργίου από υπουργός ψηφιακής διακυβέρνησης, μην χρησιμοποιείτε απολύτως πουθενά τον προσωπικό αριθμό. Ο Θεός θα οικονομήσει.

Πηγή: trelogiannis.blogspot.com

π. Βασίλειος Βολουδάκης: Ποιά εἶναι ἡ ''ἐπίσημη'' Ἐκκλησία; Μά «ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία» σταύρωσε τό Χριστό...

π. Βασίλειος Βολουδάκης †

''Κάποιος ἔλεγε πρό ἡμερῶν ἀπ’ τήν τηλεόρασι, ἐγώ λέει, ἐδῶ, "ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία λέει αὐτό"..!

Νομίζουνε ὅτι, ἐπειδή ἔχουνε ἕνα ἀξίωμα, ὅτι κατέχουν καί τήν ἀλήθεια! Ὅποιος άποκτήσει ἕνα διοικητικό ἀξίωμα γίνεται ''ἐπίσημη'' Ἐκκλησία;

Μά «ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία» σταύρωσε τό Χριστό!

Οἱ ἐπίσημες Ἐκκλησίες, κατά διαστήματα καί κατά καιρούς, ἐδίωξαν τούς ἁγίους...

Τί εἶναι τό «ἐπίσημο»; Αὐτό πού ἔχει ἀξίωμα; Αὐτό πού ἔχει ἐξουσία εἶναι τό «ἐπίσημο»;

Τι ἐπισημότητα εἶχε ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος!

Ποιὸς ἐπίσημος ἱεράρχης ἁγίασε τὰ 150 τελευταῖα χρόνια! Τόση ἐπισημότητα δὲν ἔπρεπε νὰ συνοδεύεται μὲ ἁγιότητα; Ὁ τελευταῖος ἐπίσημος ἱεράρχης ποὺ ἁγίασε εἶναι ὁ ἁγιος Γρηγόριος ὁ Ε΄ κι’ αὐτὸς ἱεράρχης τῆς Τουρκοκρατίας...

Ἐπίσημος εἶναι αὐτὸς ποὺ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ θεωρεῖται ''πολυτελής''. Ἡ πολυτέλεια θέλει τελειότηταˑ δὲ θέλει …ἀκριβὰ ῥοῦχα!

Ἀντὶ κάποιος ποὺ ἀποκτᾶ ἀξίωμα νὰ διερωτᾶται: “Ἆραγε μπῆκα στὴ χορεία τῶν Γραμματέων καὶ Φαρισαίων μὲ τὸ ἀξίωμα ποὺ πῆρα; 

Μήπως κάτι δὲν πάει καλὰ μὲ ἐμένα καὶ πῆρα αὐτὸ τὸ ἀξίωμα”; Ἀντὶ νὰ διερωτηθοῦμε... (ὑποστηρίζουμε): «Ἐγώ εἶμαι ἡ Ἐκκλησία ἡ Ἐπίσημη» !

Ποιά εἶναι ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία; Μά «ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία» σταύρωσε τό Χριστό...

~ Πατήρ Βασίλειος Βολουδάκης †

(Απόσπασμα από ομιλία του π. Βασιλείου, με οδηγό το βιβλίο του Αγίου Αυγουστίνου " Εξομολογήσεις", τόμος Β΄την Κυριακή 16-6-2013.)

Σχόλιο Π. κοινωνίας: ''Όταν ο Χριστός μιλάει για την έκχυση του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία και στους πιστούς, δεν μιλάει αφηρημένα, δεν μιλάει ότι θα το στείλη σε όλη την Εκκλησία γενικά. Ούτε ότι, επειδή οι δεσποτάδες και οι παπάδες έχουν μία αλληλοδιαδοχή με τις χειροτονίες, θα το λάβη γενικά όλη η Εκκλησία...

Ούτε εννοεί ότι εξ' αιτίας της χειροτονίας των επισκόπων υπάρχει οπωσδήποτε η εγγύησις ότι το Πνεύμα το Άγιο θα κατοικήση μόνιμα μέσα στην Ιεραρχία... Διότι, δεν είναι η ύπαρξις του επισκόπου η εγγύησις ότι μία Σύνοδος εμφορείται από το Άγιο Πνεύμα.

Απόδειξις είναι ότι υπήρξαν μέσα στην Εκκλησία πολλοί επίσκοποι, που κατεδικάσθησαν ως αιρετικοί... Αν είχαν εκείνοι οι επίσκοποι Πνεύμα Άγιο, δεν θα έπεφταν σε αίρεσι. Άρα, δεν είναι η εις επίσκοπον χειροτονία κάποιου απόδειξις ούτε εγγύησις ότι στον επίσκοπο αυτόν κατοικεί οπωσδήποτε το Άγιο Πνεύμα...'' ~ Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου (†) "Πατερική Θεολογία".

Αργά ή γρήγορα, όταν ο Θεός επιτρέψει..

Αργά ή γρήγορα, όταν ο Θεός επιτρέψει, όλοι οι Λειτουργοί του Υψίστου θα κληθούν να πάρουν θέση ομολογίας πίστεως, με αντίτιμο τον προσωπικό τους διωγμό και βασανισμό. 

Χωρίς να κρύβονται πίσω από την διαταγή της υπακοής, χωρίς να μπορούν να ξεγελάσουν τους πάντες, με την συμπόρευση με την κοσμική εξουσία και τις δυνάμεις της, και χωρίς βεβαίως η χρηματική αυτάρκεια να μπορεί να τους λυτρώσει. 

Έρχεται ώρα και νυν εστί, όπου όλοι θα κληθούμε να αποκαλύψουμε τα βαθύτερα της καρδιάς και της πίστης μας. Αμήν!

~ π. Γεώργιος 

''Ο Άγιος Πορφύριος μίλησε πριν 40 χρόνια για τον προσωπικό αριθμό, και ο Άγιος Παΐσιος...'' ~ Αρχ. Σάββας Αγιορείτης

''Ο Άγιος Πορφύριος μίλησε πριν 40 χρόνια για τον προσωπικό αριθμό του πολίτη. Και ο Άγιος Παΐσιος, επίσης, είχε πει ότι αυτή η κάρτα που θα τα έχει όλα δεν πρέπει να την πάρετε...'' 

~ Αρχ. Σάββας Αγιορείτης:

Ο δε αριθμός του χαράγματος αυτού χξς' (666) λέει η αποκάλυψις για τον αριθμό αυτού το χάραγμα, το οποίο θα βάλει ο αντίχριστος στα μέτωπα και στα χέρια και θα σφραγίσει όλους τους δικούς του. Και αυτό φυσικά δεν πρέπει να το πάρει κανένας ορθόδοξος χριστιανός. 

Αλλά υπάρχουν και αυτά τα προσφραγίσματα, τα προετοιμαστικά, όπως όλα αυτά τα συστήματα, τα ηλεκτρονικά, με τις κάρτες, τα οποία προετοιμάζουν... Και τελευταίο αυτό που προβάλλει η κυβέρνηση, ότι θα αρχίσει να δίνει από τον Σεπτέμβριο τον αριθμό αυτό, τον προσωπικό λεγόμενο αριθμό. 

Και εδώ μας κάνει εντύπωση που ο Άγιος Πορφύριος περίπου 40 χρόνια πριν, σύμφωνα με μια μαρτυρία που διασώζεται σε ένα από τα βιβλία που έβγαλαν τελευταία πατέρες από το Άγιον Όρος, μαρτυρίες για τον Άγιο Πορφύριο, είχε πει ότι θα σας δώσoυν ένα προσωπικό αριθμό. (ονομαστικά)

Και ο Άγιος Παΐσιος, επίσης, είχε πει ότι αυτή η κάρτα που θα τα έχει όλα δεν πρέπει να την πάρετε. Και αυτός ο αριθμός συνδέει όλα τα αρχεία σε ένα. Και το ΑΦΜ και το άμκα και όλα αυτά. Και θα υπάρχει, ας πούμε, το μεγάλο φακέλωμα. Και όπως λένε και κάποιοι ειδικοί, αυτό είναι και η κόκκινη γραμμή. Και δεν θα πρέπει να το πάρουμε. Αν μη τι άλλο, δεν πρέπει κανείς να βιαστεί.

Γιατί θα πρέπει να εξετάσει το πράγμα και αν μέσα αυτό έχει και τον επάρετο αριθμό, το σύμβολο του Αντιχρίστου, και είναι η ταυτότητά μας, όπως έλεγε ο Άγιος Παΐσιος, είναι μεγάλη πτώση να υπογράφεις κάτι από τον αριθμό του Αντιχρίστου και να ταυτίζεσαι, γιατί ταυτότητα αυτό είναι. 

Δεν είναι απλώς ένα πεντακοσιόδραχμο, όπως είχε το πεντακοσάρικο σύμβολα σατανικά επάνω, το οποίο όμως δεν ήταν η ταυτότητά μας. Απλώς το χρησιμοποιούσαμε.

Αλλά αυτό είναι η ταυτότητα. Οπότε δεν πρέπει κανείς να βιαστεί, να τρέξει να το πάρει και ούτε να φοβάται, ούτε να πανικοβάλλεται, ούτε να είναι και κοιμισμένος με τα τσαρούχια όπως έλεγε ο Άγιος Παΐσιος, να μην κοιμάστε με τα τσαρούχια. 

Ήδη έχουμε καταλάβει ότι δεν ζούμε μια, όπως την λένε, δημοκρατία, αλλά ουσιαστικά μια δικτακτορία.

Έτσι και φάνηκε αυτό με τις απαγορεύσεις, στην απλή διαμαρτυρία των χριστιανών, που είχε σχεδιαστεί εναντίον των ομοφυλοφίλων και των καταστροφέων της οικογένειας. Και αυτό δεν το επέτρεψαν. Αλλά τους άλλους βέβαια, τους επέτρεψαν να εσχρολογούν και να βλαστημούν την Παναγία μας και τα όσια μας.

Και όχι μόνο... Έχουμε δει πάρα πολλά, που αποδεικνύουν ότι ουσιαστικά η κυβέρνηση επιτίθεται στο λαό, και όχι υπερασπίζεται το λαό. Οπότε κάθε τι καινούργιο που μας βγάζουν  έχουμε πολύ αυξημένη καχυποψία ότι δεν είναι για το καλό μας...

Γι' αυτό και δεν πρέπει να τρέχουμε να βγάζουμε, να παίρνουμε τίποτα από αυτά που μας δίνουν. 

Αυτό ήθελα να πω στην αγάπη σας, επειδή κάποιοι ρωτούν.  

Και πάντοτε να είμαστε βέβαιοι ότι ο Κύριος δεν θα μας αφήσει, όπως είναι προφητευμένο στην Αποκάλυψη.

Και όπως λέει και ο Άγιος Παΐσιος, να μην βιαστείτε να τα πάρετε αυτά που θα σας δίνουν και την κάρτα αυτή, και τον αριθμό αυτό, που είπε και ο Άγιος Πορφύριος.

Δεν πρέπει να βιαστούμε να τα πάρουμε, γιατί όπως έλεγε ο Άγιος Παΐσιος, μπορεί να γίνουν τα γεγονότα, ο πόλεμος με την Τουρκία και όλα αυτά μετά να φύγουν πολύ πίσω. Το σημαντικό όμως πρέπει να πούμε ότι είναι να έχουμε χαρά, γιατί προχωράμε στα έσχατα χρόνια, στα χρόνια του Αντιχρίστου, και ο Κύριος έρχεται, ο Κύριος εγγύς.

Και ο χριστιανός πρέπει να έχει χαρά. Δεν πρέπει να έχει καμιά αγωνία. Αλλά να χαίρεται που πραγματοποιούνται όλα αυτά που έχει.. προείπε ο Κύριος και έχουν προφητευτεί στην Αποκάλυψη και θα δοξαστεί η Εκκλησία μέσα από τους Αγίους, τους Ομολογητές και τους Μάρτυρες.

Μέσα από τις Ομολογίες και τα αίματα των Αγίων, οι οποίοι θα είναι οι μεγαλύτεροι Άγιοι όλων των εποχών, οι Άγιοι των εσχάτων. 

Και θα είναι μια πρώτη τάξεως ευκαιρία να ομολογήσουμε, όλοι την πίστη μας στον Χριστό μας και την αγάπη μας σε Αυτόν. Να έχουμε λοιπόν χαρά και ειρήνη και ο Άγιος Νικόδημος και οι Άγιοι Πατέρες που γιορτάζουμε σήμερα σίγουρα πρεσβεύουν για μας και θα μας σκεπάζουν.

Αρκεί να μείνουμε σταθεροί και αμετακίνητοι  μέχρι τέλος της ζωής μας. Να φυλάξουμε την Ορθόδοξη πίστη και να ζήσουμε Ορθόδοξα για να αξιωθούμε και της Βασιλείας του Θεού. 

Τον δέ Θεό ημών δόξα πάντοτε νυν και αεί και εις τούς αιώνας των αιώνων. Αμήν. Δι' ευχών των Αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, Αμήν. 

Η Αγία Τριάς διαφυλάξει πάντας ημάς. 

~ Αρχ. Σάββας Αγιορείτης

(απομαγνητοφώνηση Δημήτρης Ρόδης)