Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος

Πέμπτη 12 Μαΐου 2022

''Σε αυτές τις έσχατες ημέρες είναι καιρός για προσευχή...'' ~ Στάρετς Νεκτάριος της Όπτινα


Όσιος Νεκτάριος , ο τελευταίος Στάρετς της Όπτινα 
(1853 - 1928)

Εορτάζει στις 12 Μαΐου

Ο Καθηγητής Σέργιος Νείλος στο Ημερολόγιό του «Στις όχθες του ποταμού του Θεού» και στην ημερομηνία 17 και 19 Μαρτίου 1910, γράφει πως επισκέφθηκε στο Νοσοκομείο της Όπτινα το π. Νεκτάριο, που είχε λίγο ασθενήσει, μα τώρα βρισκόταν στην ανάρρωσι... 

Ο π. Νεκτάριος του είπε ότι τον είχε συνταράξει ένα φοβερό όνειρο, που το έβλεπε σχεδόν όλο το βράδυ και μάλιστα ήταν ασυνήθιστα ζωντανό.

- Τι είδατε, τον ρώτησε ο Σέργιος Νείλος με ξεχωριστό ενδιαφέρον.

- ''Είδα μια επανάστασι στην Ρωσία, μία φοβερή εξέγερσι. Θα χρειαζόταν πολύ ώρα, για να σας το διηγηθώ με όλες τις λεπτομέρειες. Είδα μια τεράστια πεδιάδα στην οποία γινόταν μια φοβερή μάχη ανάμεσα σε ορδές από άθεους αποστάτες και ένα μικρό στρατό χριστιανών. Όλοι οι αποστάτες ήσαν καλά οπλισμένοι και πολεμούσαν σύμφωνα με τους Κανόνες της στρατιωτικής επιστήμης, ενώ οι χριστιανοί ήσαν άοπλοι. 

Η κατάληξη αυτής της άνισης μάχης μπορούσε εύκολα να προβλεφθεί. Η στιγμή της τελικής νίκης των αποστατών πλησίαζε. Ντυμένοι γιορτινά μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους πανηγύριζαν προκαταβολικά την νίκη του. 

Ξαφνικά όμως μια ασήμαντη στον αριθμό ομάδα χριστιανών, ανάμεσα στους οποίους έβλεπα γυναίκες και παιδιά, έκαναν μια γενναία επίθεση στους εχθρούς του Θεού και αμέσως το πεδίο της μάχης γέμισε από πτώματα του άθεου στρατού...''

Το αμέτρητο πλήθος είχεν εξοντωθεί και μάλιστα, προς μεγάλη μου έκπληξι, χωρίς την βοήθεια όπλων. Ρώτησα τότε ένα χριστιανό στρατιώτη:

- Πως καταφέρατε να νικήσετε αυτήν την αμέτρητη στρατιά;

- Ο Θεός βοήθησε, μου απάντησε.

- Ναι, αλλά με ποια μέσα ρώτησα πάλι, αφού δεν είχατε κανέναν όπλο;

- Με οτιδήποτε βρέθηκε στα χέρια μας, μου ξαναείπε ο στρατιώτης.

Κι’ εδώ το όνειρο τελείωσε.

Και ο Σέργιος Νείλος σημειώνει: «Ο χαρισματικός ιερέας του Θεού, π. Νεκτάριος, ιερομόναχος της Όπτινα, είδε αυτό το αποκαλυπτικό όνειρο την νύχτα της 16ης προς 17ην Μαρτίου 1910. Συμβολίζει την νίκη της Ρωσίας κατά των αθέων αποστατών, ή μήπως είναι ένα προάγγελμα της τελικής νίκης του μικρού ποιμνίου του Χριστού κατά των ανόμων αντιχρίστων που θα εμφανισθούν στους έσχατους καιρούς, τους οποίους ο Κύριος θα εξαφανίσει με το μεγαλείο του ερχομού του; Θα δούμε, αν ζήσουμε τόσο πολύ. 

Όμως αυτό το όνειρο δεν ήταν τυχαίο, και είναι παρήγορο είτε με την μια, είτε με την άλλη εξήγησι».

Από το βιβλίον: «Όσιος Νεκτάριος, Ο τελευταίος μεγάλος στάρετς της Όπτινα, (Έκδοσις Ιεράς Μονής Συμεών του Νέου Θεολόγου Κάλαμος 2003, σελίδα 148-149).

Το άκτιστο θαβώριο Φως

 Ο στάρετς Νεκτάριος μίλησε κάποτε για το άκτιστο θαβώριο Φως:

– “Αν φανερωθεί εδώ μέσα αυτό το θείο Φως, είπε, τα πάντα θα πλημμυρίσουν από αυτό. Και δείχνοντας με το χέρι του είπε: θ’ ακτινοβολήσει, και πίσω από τον καθρέφτη και κάτω από τον καναπέ και κάθε χαραμάδα στο τραπέζι θα γίνει κι αυτή φωτεινή. 

Σ’ αυτό το φως δεν υπάρχουν σκιές. Ακόμη και η οροφή και οι τοίχοι θα εξαφανιστούν, θα γίνουν φως. Τα πάντα θα είναι ολοφώτεινα. 

Ήρθε ο καιρός πού πρέπει οι άνθρωποι να πληροφορηθούν γι’ αυτό το άκτιστο φως..!

Με άφθαρτο σκήνωμα 

Ο Όσιος Νεκτάριος δίδασκε στα πνευματικά του παιδιά την ταπείνωση και την υπομονή, περισσότερο από όλες τις αρετές. Για την κάθαρση της ψυχής του ανθρώπου δίδασκε πως επιτυγχάνεται με την προσευχή. Ο Όσιος δίδασκε σε όλους την προσευχή και ιδιαίτερα την ευχή του Ιησού. Μάλιστα, όταν πλησίαζε η σοβιετική λαίλαπα, τόνιζε στα πνευματικά του παιδιά:

«Σε αυτές τις έσχατες ημέρες είναι καιρός για προσευχή. Κατά την διάρκεια της εργασίας σας να λέτε συνεχώς την ευχή του Ιησού. Στην αρχή με τα χείλη, μετά με το νου και ύστερα θα εισχωρήσει μέσα στην καρδιά σας».

Ο Άγιος Πατριάρχης Τύχων τον συμβουλευόταν διά μέσου έμπιστων ανθρώπων. Ο Άγιος Θεός είχε δωρίσει στον Όσιο το διορατικό χάρισμα. Έτσι όλοι τον εμπιστεύονταν και έκαναν υπακοή στον λόγο του.

Ο Όσιος Νεκτάριος κοιμήθηκε, μετά από ασθένεια, το 1928. Η είδηση της κοιμήσεώς του διαδόθηκε αστραπιαία. Χιλιάδες πιστοί άρχισαν να συρρέουν συνεχώς από διάφορες πόλεις στο Χόλμισι.

Το 1935 κλέφτες έσκαψαν τον τάφο του Οσίου ψάχνοντας για πολύτιμα αντικείμενα. Έβγαλαν έξω από τον τάφο το φέρετρο και αφού έψαξαν και δεν βρήκαν τίποτε, το παράτησαν ανοιχτό μαζί με το λείψανο του Οσίου στηριγμένο σε ένα δένδρο. 

Μια ομάδα από εργάτες, που δούλευαν δίπλα στα αγροκτήματα, έτρεξαν στο κοιμητήριο και είδαν έκπληκτοι πως...

ο Όσιος ήταν εκεί άφθαρτος, επτά ολόκληρα χρόνια μετά την κοίμηση και την ταφή του.

Το δέρμα του είχε το χρώμα του κεριού και τα χέρια του ήταν ευλύγιστα και μαλακά. 

Μια γυναίκα έφερε λευκό μεταξωτό ύφασμα και κάλυψε το πρόσωπό του. Έπειτα έκλεισαν το φέρετρο και ενταφίασαν τον Όσιο ψάλλοντας Τρισάγιο. Στις 16 Ιουλίου 1989 πραγματοποιήθηκε η ανακομιδή του τιμίου λειψάνου του Οσίου και η επιστροφή του στην Όπτινα.

Πηγές: iconandlight & pemptousia.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Share this