Έλεγε ο άγιος Παϊσιος: ‘‘Γιορτάζει ο υποτακτικός του Μεγάλου Αντωνίου, ο Μέγας Αθανάσιος!”
«Αθανάσιον επαινών, αρετήν επαινέσομαι. Ταυτόν γαρ εκείνο τε ειπείν και επαινέσαι ότι πάσαν εν εαυτώ συλλαβών είχε την αρετήν». (Επαινώντας τον Αθανάσιον θα επαινέσω την αρετήν. Γιατί Αθανάσιος και αρετή, είναι το ίδιον πράγμα. Όταν αναφέρομαι εις αυτόν επαινώ την αρετήν). ~ Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου (Λόγος Κ.Α.’)
Σε όλη του τη ζωή ο πατριάρχης Αλεξανδρείας Μ. Αθανάσιος (295-373) αγωνιζόταν εναντίον των αιρέσεων. Γι’ αυτό και ονομάστηκε «Στύλος της Ορθοδοξίας»!
*****
Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας, Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
~ Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Ο Αθανάσιος γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το έτος 296 μ.Χ. και από παιδί ακόμα είχε κλίση προς την πνευματική ζωή. Όταν πια έγινε διάκονος του Αρχιεπισκόπου Αλεξάνδρου, τον συνόδευσε στην Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο [Νίκαια, 325]. Σε αυτή τη Σύνοδο ο Αθανάσιος έγινε γνωστός για την γνώση του, την αφοσίωση και τον ένθερμο ζήλο του για την Ορθοδοξία. Συνέβαλε τα μέγιστα στην καταπολέμηση της αίρεσης του Αρείου και στην ενδυνάμωση της Ορθοδοξίας.
Έγραψε το Σύμβολο της Πίστεως, το οποίο υιοθετήθηκε από την Σύνοδο. Μετά την κοίμηση του Αλεξάνδρου, ο Αθανάσιος εξελέγη Αρχιεπίσκοπος της Αλεξανδρείας. Στην διακονία του ως Αρχιεπισκόπος Αλεξανδρείας, παρέμεινε επί σαράντα χρόνια, αν και όχι όλο το χρονικό διάστημα. Με μεγάλα διαλείμματα, σε όλη τη ζωή του, διωκόταν από τους αιρετικούς. Από τους ασεβείς αυτοκράτορες, εκείνοι που τον δίωξαν περισσότερο ήταν ο Κωνστάντιος, ο Ιουλιανός ο Παραβάτης και ο Ουάλης, από τους επισκόπους, ο Ευσέβιος Νικομηδείας και πολλοί άλλοι, και από τους αιρετικούς, ο Άρειος και οι οπαδοί του.
Ο Αθανάσιος αναγκάστηκε να κρυφτεί από τους διώκτες του, ακόμη και σε ένα πηγάδι, άλλοτε σε ένα τάφο, σε σπίτια χριστιανών και στις ερήμους. Δύο φορές αναγκάστηκε να διαφύγει στη Ρώμη.
Μόνο πριν από το θάνατό του, έζησε για λίγο ειρηνικά ως καλός ποιμένας ανάμεσα στο καλό ποίμνιο του, που τον αγαπούσε αληθινά. Λίγοι άγιοι συκοφαντήθηκαν τόσο εγκληματικά και καταδιώχθηκαν τόσο ανελέητα, όσο ο άγιος Αθανάσιος. Η μεγαλειώδη ψυχή του υπέμεινε τα πάντα καρτερικά για την αγάπη του Χριστού και, στο τέλος, αναδείχθηκε νικητής από όλον αυτόν το μαρτυρικό και πολυχρόνιο αγώνα.
Για συμβουλές, για παράκληση και ηθική υποστήριξη ο Αθανάσιος επισκεπτόταν συχνά τον άγιο Αντώνιο, τον οποίο σεβόταν ως πνευματικό του πατέρα. Ο Αθανάσιος, ο άνθρωπος ο οποίος διατύπωσε την μέγιστη αλήθεια, (το δόγμα της Αγίας Τριάδος) έπρεπε πολλά να υποφέρει για αυτήν την αλήθεια, μέχρι το έτος 373 μ.Χ., όπου ο Κύριος τον ανάπαυσε στη Βασιλεία Του ως πιστό και αληθινό υπηρέτη Του.
Ο Πρόλογος της Αχρίδος: Βίοι των Αγίων από τον Άγιο Νικολάι Βελιμίροβιτς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου