Γράφει ο άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος: "Όταν ακούσεις ότι ο Χριστός κατέβηκε στον άδη και ελευθέρωσε όλες τις ψυχές που ήταν εκεί, μη νομίζεις ότι αυτό είναι μακριά από όσα γίνονται σήμερα. Να θεωρείς δηλαδή ότι η καρδιά είναι ο τάφος και εκεί είναι θαμμένοι οι λογισμοί και ο νους, μέσα στο βαθύ σκοτάδι.
Έρχεται λοιπόν ο Κύριος στις ψυχές που Τον επικαλούνται από τον άδη, δηλαδή στο βάθος της καρδιάς, και εκεί διατάζει τον θάνατο: "άφησε, του λέει, ελεύθερες τις φυλακισμένες ψυχές, οι οποίες ζητούν εμένα που μπορώ να τις σώσω.
Κατόπιν, αφού σηκώσει τη βαριά πέτρα που σκεπάζει την ψυχή, ανοίγει τον τάφο και ανασταίνει τον πράγματι νεκρό και ελευθερώνει τη φυλακισμένη ψυχή από τη σκοτεινή φυλακή..."
Και μην νομίσεις τώρα πως αυτά που διάβασες είναι ''συμβολικά'' ή είναι τρόπο τινά μεταφορικός ο λόγος... Διότι το λέγει ξεκάθαρα ο Άγιος Συμεών ο Νεός Θεολόγος:
''Αὐτὸς ὁ ἴδιος κατεβαίνει ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, εἰσέρχεται στὸ σῶμα μας σὰν σὲ τάφο, ἑνώνεται μὲ τὶς νεκρωμένες πνευματικὰ ψυχές μας καὶ τὶς ἀνασταίνει. Ἔτσι παρέχει τὴ δυνατότητα σ᾿ ἐκεῖνον, ποὺ συναναστήθηκε μαζί του, νὰ βλέπει τὴ δόξα τῆς μυστικῆς του ἀναστάσεως...'' ~ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος
Δεν πρόκειται λοιπόν περί γεγονότος του παρελθόντος, αλλά για πραγματικότητα και βίωμα και συμβαίνει σήμερα στήν Ορθοδοξία, όπως ακριβώς το λέγει ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος ο,τι αυτός είναι ο λόγος της Σαρκώσεως, και Σταυρώσεως, και Αναστάσεως Του Δεσπότη Χριστού.
Το να μας κάνει κοινωνούς της Θεότητας Του, να εισέλθει το Άκτιστο Φως της Θεότητας εντός μας, ώστε βιωματικώς και πλήρης των αισθήσεων, να συναναστηθεί η ψυχή μας μαζί Του.
Και έτσι όπως ακριβώς λέγει ο Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, όταν συμβεί και γίνει ο άνθρωπος κοινωνός του Ακτίστου φωτός, παρέχει ο Δεσπότης Χριστός και οράτε το Φως εντός του, και γίνεται ορατό με τα φυσικά του μάτια, (για να μην έχει καμία αμφιβολία), και βλέπει την θεία έλλαμψη της Θεότητος υπο το φυσικό φως της μέρας, να εξέρχεται απο του σώματος του, και ο ήλιος ευρέθει σκοτεινός κατά τούς Αγίους Πατέρας της Εκκλησίας.
Και είναι και αυτό ειπωμένο όπως ολα.
Ο Θεός είναι Φως, κατά τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο: «Και αυτή εστίν η επαγγελία ην ακηκόαμεν απ' αυτού και αναγγέλλομεν υμίν, ότι ο Θεός φως εστί και σκοτία εν αυτώ ουκ εστίν ουδεμία» (Α΄ Ιω. α΄ 5).
Ερμηνεύων ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης το εν λόγο χωρίο γράφει: «Φως λοιπόν είναι ο Θεός και φως αληθινόν, με την λαμπρότητα του όποίου συγκρινόμενος ο ήλιος και όλα τα κτιστά φώτα, ευρίσκονται φώτα ψευδή.»
Για αυτόν το λόγο λέγει πάλι ο θεόπτης Ἅγιος, Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, αναφορικά στο "ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι προσκυνήσωμεν άγιον, Κύριον, Ιησούν, τον μόνον αναμάρτητον", ότι δεν αναφερόμαστε στην Ανάσταση, Στόν Αναστάντα Χριστό που είδαν τότε, τον καιρό εκείνο οι Μαθητές...
Αλλά σε αυτή που είναι ο σκοπός της ζωής του ανθρώπου, "Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι..'' την θέωση, διότι όπως υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν στήν Ανάσταση απο ακοής, και διδασκαλία κατηχήσεως, έτσι υπάρχουν και εκείνοι που πίστεψαν στήν Ανάσταση του Χριστού ''απο θέας'', και αυτοί είναι οι κατ εξοχήν μάρτυρες της Αναστάσεως εις στούς αιώνας των αιώνων, Αμήν.
Και για αυτό λέμε ''Καλή Ανάσταση'' και ευχόμαστε, οχι για κάτι που έχει συμβεί, αλλά για αυτό που ευχόμαστε να συμβεί και στίς δικές μας ψυχές, να γίνουμε κοινωνοί της Αναστάσεως του Χριστού απο θέας, να φτάσουμε στόν αγιασμό, στήν θέωση, και τότε μπορούμε να μιλούμε για την απο εδω Σωτηρία, και Ανάσταση των ψυχών μας.
Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, καί νεκρός οὐδείς ἐπί μνήματος!
(Αφιερωμένο στόν αγαπημένο μου αδελφό Νικόλαο Θ. που με ρώτησε: ''Και γιατί λέμε καλή Ανάσταση; Δεν το καταλαβαίνω...) ~ Δημήτρης Ρόδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου