
Εἶσαι στό διακόνημά σου, στήν ἐργασία σου; Ἐνθυμοῦ τούς ἁγίους Πατέρες οἱ ὁποῖοι ἐργαζόμενοι ἔλεγαν καθ᾿ ἑαυτούς:
Σῶμα ἔργασαι, ἵνα τραφῇς
Ψυχή, νῆφε, ἵνα σωθῇς.
Περισπᾶται ὁ νοῦς σου;
Λέγε ψιθυριστά τήν εὐχή καί μήν ἀργολογῆς, διότι βλάπτεις ἐκτός ἀπό τόν ἑαυτό σου καί ἄλλον καί ἄλλους μέ τήν ἀργολογία.
Λέγει ὁ Ἀββᾶς Φιλήμων, ὅτι· “Πολλοί τῶν ἁγίων Πατέρων ἐθεώρουν τούς Ἀγγέλους παραφυλάττοντας ἑαυτούς· διό καί τῇ σιωπῇ ἐφύλαττον ἑαυτούς, πρός τινα μή διαλεγόμενοι”.
Ἀντί νά χάνης τό χρόνο σου, λέγε τήν προσευχή.
Καί ὅσο σοῦ ἔρχεται ἀκηδία καί ἀμέλεια τόσο νά φοβᾶσαι τήν ἀπειλή τήν ὁποία ἀπηύθυνε ὁ Κύριος στό δοῦλο τόν πονηρό καί ὀκνηρό.
Ἐάν ἀφήνης νά σέ παραπέμπη διαδοχικά ἡ μέρα πρός τή νύκτα καί ἡ νύκτα πρός τή μέρα ἀμελῆ καί ἀμελέστερο, σέ λίγο διάστημα θά καταντήσης ἀμελέστατος.
Μήπως γιά τήν ἀμέλειά σου θά καυχηθῆς ἐσύ, ὅταν οἱ ἄλλοι θά λαμβάνουν τούς στεφάνους γιά τούς κόπους τους;
Κοπίασε λίγο, ἀδελφέ, στήν προσευχή καί στή νῆψι καί θά δῆς χαρά νά ἀναβρύη στήν καρδιά σου καί φῶς νά ἀνατέλλη στό στερέωμα τῆς διανοίας σου.
Χαρά ὄχι σάν αὐτή, ὅπου πρίν τήν χαρῆς χάνεται, ἀλλά γλυκειά σάν τό γλυκασμό τῶν Ἀγγέλων, καί φῶς ἀνέσπερο τοῦ ἄλλου κόσμου, τό ὁποῖο ὁ Χριστός, τό φῶς τοῦ κόσμου, διά τῆς εὐχῆς ἐρχόμενος θά σοῦ δωρήση πρίν ἀναχωρήσης τούτου τοῦ κόσμου.
Μήπως δέν ἔγιναν αὐτά στούς Πατέρες μας ἤ μήπως δέν μποροῦν νά γίνουν καί σέ μᾶς, ἄν δέν τά ἐμποδίση ἡ ὀλιγοπιστία μας καί ἡ ἀκηδία μας;
~ Άγιος γερ. Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου