Πέθανε μια νεαρή κοπέλα... Ένας θείος της εφοπλιστής, άπιστος, την ημέρα εκείνη ειδοποίησε τον ψαρά να μην του πάει ψάρι στο σπίτι, όπως έφτιαχνε κάθε μέρα. Δεν είχε όρεξη εκείνη την ημέρα να φάει ψάρι...
Είπε όμως κρυφά στον ψαρά, ότι το ψάρι που προορίζονταν για τη δική του οικογένεια, να το έστελνε σε μια φτωχή οικογένεια που γνώριζε αυτός. Και μέσα του, (όπως εκμυστηρεύθηκε αργότερα), είχε πει για την ψυχή της Κωνσταντίνας, της ανιψιάς του που είχε πεθάνει. Το απόγευμα έγινε η κηδεία...
Το βράδυ ο εφοπλιστής πήγε να κοιμηθεί. Και βλέπει την ανιψιά του στο όνειρο, να του λέει:
Θείε, ευχαριστώ πολύ, για το ψάρι που με έστειλες, ήταν πολύ ωραίο! Πήρε η ανιψιά αμέσως την βοήθεια που της έστειλε ο θείος της. Και αυτό έγινε η αιτία, ο εφοπλιστής να πιστέψει.
Πίστεψε ότι υπάρχει ζωή πέραν του τάφoυ και ότι οι ψυχές γνωρίζουν και λαμβάνουν. Έτσι μετανόησε και επέστρεψε στο δρόμο του Θεού...
(Περί κεκοιμημένων,)
Σχόλιο Π. κοινωνίας: Τα μνημόσυνα είναι ο καλύτερος δικηγόρος για τις ψυχές των κεκοιμημένων. Έχουν την δυνατότητα και από την κόλαση να βγάλουν την ψυχή. Κι εσείς σε κάθε Θεία Λειτουργία να διαβάζετε κόλλυβο για τους κεκοιμημένους. Έχει νόημα το σιτάρι. «Σπείρεται εν φθορά, εγείρεται εν αφθαρσία» λέει η Γραφή.
Έχω υπ’ όψιν μου γεγονότα που μαρτυρούν πόσο οι κεκοιμημένοι βοηθιούνται με την προσευχή πνευματικών ανθρώπων.
Κάποιος ήρθε στο Καλύβι και μου είπε με κλάματα: «Γέροντα, δεν έκανα προσευχή για κάποιον γνωστό μου κεκοιμημένο και μου παρουσιάστηκε στον ύπνο μου.
‘’Είκοσι μέρες, μου είπε, έχεις να με βοηθήσης, με ξέχασες και υποφέρω’’. Πράγματι, μου λέει, εδώ και είκοσι μέρες είχα ξεχασθή με διάφορες μέριμνες και ούτε για τον εαυτό μου δεν προσευχόμουν»... ~ Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
(από το βιβλίο: Λόγοι Δ, ‘Οικογενειακή Ζωή, τόµος 6ος, Περί Προσευχής, Ι. Η. «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», 2002 Σουρωτή Θεσσαλονίκης)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου