Σέ τίποτε ἄλλο δέν ἀπατᾶται ὁ ἄνθρωπος, ὅσο στό θέμα τῆς ἀγάπης... ~ Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ

Σέ τίποτε ἄλλο δέν ἀπατᾶται ὁ ἄνθρωπος, ὅσο στό θέμα τῆς ἀγάπης... ~ Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ

Ο λόγος αυτός του Αγίου Τύχωνος του Ζαντόνσκ δεν είναι απλή διαπίστωση, αλλά πνευματική τομή μέσα στην καρδιά του ανθρώπου. Η αγάπη, όταν αποσπάται από την Αλήθεια, μεταμορφώνεται ύπουλα σε πλάνη. Φαίνεται γλυκιά, ανθρώπινη, συμπονετική, όμως στερείται ζωής...

Δεν σώζει, δεν φωτίζει, δεν θεραπεύει. Γι’ αυτό και η Εκκλησία δεν μιλά ποτέ για αγάπη ως συναίσθημα, αλλά ως τρόπο υπάρξεως εν Χριστώ. Η Αγία Γραφή είναι απολύτως σαφής. Ο ίδιος ο Κύριος ομολογεί «Εγώ ειμι η οδός και η αλήθεια και η ζωή».

Όπου απουσιάζει η αλήθεια, απουσιάζει και ο Χριστός. Και όπου απουσιάζει ο Χριστός, ό,τι κι αν ονομάζεται αγάπη δεν είναι παρά σκιά. Ο Απόστολος Ιωάννης γράφει ότι «ο Θεός αγάπη εστίν», αλλά ο ίδιος ο Απόστολος προειδοποιεί ότι «πᾶς ὁ μὴ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ Θεὸν οὐκ ἔχει». Δεν υπάρχει αγάπη έξω από τη διδαχή Του, έξω από την Αλήθειά Του.

Η αγάπη χωρίς αλήθεια γίνεται συνενοχή στο ψεύδος.

Δικαιολογεί την αμαρτία, βαπτίζει το σκοτάδι ως φως και την πτώση ως ελευθερία. Ο Απόστολος Παύλος δεν χαρίζεται όταν λέει ότι η αγάπη «οὐ συγχαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ».

Όταν λοιπόν κάποιος αγαπά χωρίς να μαρτυρεί την αλήθεια, δεν αγαπά πραγματικά. Φοβάται, κολακεύει, υποχωρεί. Και εκεί ακριβώς φωλιάζει η πλάνη...

Ο ίδιος ο Χριστός μιλά με αυστηρότητα όταν χρειάζεται. Ο λόγος Του ελέγχει, κόβει, πονά. Όχι επειδή στερείται αγάπης, αλλά επειδή είναι αληθινή αγάπη. «Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς».

Η ψεύτικη αγάπη δεν ελευθερώνει, κρατά δέσμιο τον άνθρωπο στο πάθος του και του χαρίζει μια πρόσκαιρη παρηγοριά που καταλήγει σε πνευματικό θάνατο.

Ο Άγιος Τύχων, με πατερική διάκριση, αποκαλύπτει τη ρίζα αυτής της απάτης. Η αγάπη χωρίς αλήθεια δεν είναι ουδέτερη. Έχει πατέρα της το ψεύδος. Και ο πατέρας του ψεύδους, κατά τον ίδιο τον Χριστό, είναι ο διάβολος. Γι’ αυτό και η Εκκλησία καλεί τον άνθρωπο όχι απλώς να αγαπά, αλλά να αγαπά εν αληθεία, εν μετανοία, εν υπακοή στο Ευαγγέλιο.

Η αληθινή αγάπη σταυρώνεται. Δεν χαϊδεύει, δεν καθησυχάζει ψευδώς, δεν φοβάται να πληγώσει για να σώσει.

Είναι φωτιά που καίει το ψεύδος και φως που αποκαλύπτει την πληγή, για να έρθει η θεραπεία. Μόνο αυτή η αγάπη οδηγεί στη ζωή. Όλα τα άλλα είναι μια απάτη και πλάνης της καρδιάς...

(απο το διαδίκτυο)