Τη νύχτα τα μεσάνυχτα που ανοίγουν οι ουρανοί,
λένε ένα φως που βλέπουνε οι άνθρωποι οι αγνοί.
Στο φως που αναλήβεται ψηλά στον ουρανό
τ' αγνά τους μάτια βλέπουνε Τον ίδιο τον Χριστό.
Στον χρόνο που ξανάνοιωσε στίς ώρες τις καλές
Βλέπουν γαριφαλόσκονη στίς πόρτες στίς αυλές.
Τα δέντρα αγκαλιάζουνε φωτίζουν τις πλαγιές,
στολίζουν τριαντάφυλλα πηγάδια τις πηγές.
Γίνονται κάμποι ολόχρυσοι γίνονται το κρασί,
γίνονται ασημόκουπα να λάμπεισ μέσα εσύ.
Ευτυχισμένη πέτρα βγές απ' το βαθύ γιαλό
να δω τα λουλουδάκια σου να την ονειρευτώ..
~ Ορφέας Περίδης, ''Μάιος''
από τον δίσκο ''Ονειροπόλων Μόχθοι''

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου